Capitulum. XXII.

Si peccauerit. Similiter ſi ſacerdos occulto peccatori etiam excōicato deneget in publico ſacr̄avel abſtineat a ꝯmunione eius publice ꝓditor ēcriminis. Et hoc prohibet̉. vi. q. ij. Si tm̄. ⁊ multomagis que hꝫ in ꝯfeſſione manifeſtans proditoreſt: ⁊ punitur ſi ꝯuincitur: exͣ de pe. ⁊ remi. Om̄isSi quis etiam litteras clauſas alicuius legat aduertenter vt ſciat ſecreta eius: proditor eſt ⁊ mortaliter peccat: niſi forte ex quadam ſubita leuitate vel ignorantia faciat: cum illi notabilem iniuriam faciat ⁊ ſcandala multa poſſent euenire. Et hͦniſi legens eſſet prelatus eius: vel alius ſpem ponens in rati habitione: vel niſi eſſet manifeſtꝰ aduerſarius eius dubitans ne aliquid ibi tractet̉ꝯtra eum. Debuit enī ſcribēs ſibi ꝓuidere ne de.§. VI.uenirent ad manus aduerſarij.Quantum ad tertiumpͥncipale notatur offenſio ꝑſone chriſti: ibi: ſuperme. Maxima pena eſt homini cū videt ſe ꝓdituꝫab amico ⁊ beneficiato. Ut gͦ nullum genus penedeeſſet chriſti paſſioni: ideo ꝑmiſit ſe ꝓdi ab amico: vn̄ vt ſingularem penam ſuam expͥmens ip̄aꝫproditionem: Ieſus in vltima cena turbatus eſtſpū .i. alteratus ⁊ multum afflictus ꝯſiderans penam ipſius ꝓditionis fiende per iudam. Sicutergo patienter tulit proditionem ſuam: ſic et nosbemus ferre deceptiones et proditiones pati.§. VII.Queritur cuꝫ quis poſſidet iniuſte aliquam ciuitatem vel caſtrum: ꝗa.ſ. vſurpauit a vero ⁊ legitimo dn̄o: ſi ciuis vl̓ ſubditus talis iniuſti poſſeſſoris: vel aliꝰ occulte oꝑetur vt amittat talem ciuitatem vel caſtꝝ ⁊ recuperet verus dn̄s eius ſi peccat. Ad qd̓ rn̄detur: ꝙaut hoc agit ex cupiditate: vel odio: aut ex celo iuſticie. Si pͥmo modo: puta qꝛ inde ꝯſequitur premium tꝑale: vt fieri ꝯſueuit in hiꝰ nulli dubiumquin peccet mortaliter. Radice .n. infecta intentionis peſte cupiditatis: que eſt radix oīum malonō pōt ſequi inde niſi fructus mortiferꝰ dālis: ar. i. q. i. fert̉. Nō tn̄ tenebit̉ ei qui īiuſtelebat: ⁊ ſi amiſit: qꝛ rem ſuam proprio dn̄oreſtituit: ⁊ ſi non debito mō. Un̄ ⁊ Abner capitaneus exercitus Iſboſeth: qꝛ ex indignatiōe ꝯcepta ꝯͣ eum ꝓ iuſta rep̄henſione: ac etiam ſpe tꝑalisremunerationis queſiuit tradere dn̄ium regniiſrahel: qd̓ iniuſte tenebat Iſboſeth filius Saul:Dauid ad quem de iure ſpectabat dn̄o illi ꝯcedēte: iuſto dei iudicio ꝓditorie a Ioab occiſus ē: vttur. ij. Regꝭ. iij. Si āt ex c̨elo iuſticie mouet̉ total̓r: vel etiam pͥncipaliter: qꝛ ſperat etiam ſecundario īde ꝯſequi aliquam remunerationē tꝑalqꝫuis pͥncipaliter inducatur ex iuſticia: nō videt̉peccare: qꝛ ꝗlibet dꝫ ꝓximum iuuare ex charitate ſicut in ꝑſona: ita in rebus. Et ad hoc videt̉ facere qd̓ ait Damaſus papa. Qui poteſt obuiare et

pertubare peruerſos ⁊ non facit: nihil eſt aliud qͣꝫfauere impietati eoꝝ. Nec caret ſcrupulo ſocietatis occulte qui manifeſto facinori deſinit obuiare. xxiij. q. iij. qui pōt. Et qͣꝫuis pͥncipaliter hoc ītelligat̉ de his qui hn̄t publicam ptātem: qui adhoc tenent̉ neceſſario ex eoꝝ officio: tn̄ etiaꝫ alijspn̄t facere hoc ex quadam charitate ⁊ hoc quando verus ⁊ legitimus dn̄s non poteſt alio mō recuperare ſuam ciuitatem vel caſtrum ꝑ ſuꝑioreꝫvel alium. Et ex tali proditione veriſimiliter creditur non ſeꝗ mors vel ſcandalum alicuius. Un̄⁊ Ioīādā ſummus ſacerdos ⁊ iuſtus dn̄iuꝫ regniiuda qd̓ ſibi vſurpauerat. Athalia tyrānice ab eaabſtulit facta ꝯiuratione ꝯͣ eam ſancte et iuſte: etreſtituit Ioas filio Ochocie qui erat tunc ſepteꝫannoꝝ ad quem d̓ iure ſpectabat vt habetur iiij.regꝭ. xi. Sꝫ ſi hec fieri non pn̄t ſine mortibꝰ hoīuꝫ⁊ ꝑturbationibꝰ ⁊ ſcādalis alioꝝ nullo modo hocattentandum. Unde Amb. Si nō poteſt alt̓i ſubueniri: niſi alter ledat̉: ꝯmodius ē neutꝝ iuuareqͣꝫ grauare alterum. xiiij. q. v. deniqꝫ. Et qꝛ raro ⁊quaſi nunqͣꝫ iſta fieri pn̄t ſine morte hoīum ⁊ ml̓tis ſcandalis: ideo nemini ꝯſulendum nec p̄dicāduꝫ hͦ agere: cū ſemꝑ abſtinere oporteat clericosa ꝯſilijs ⁊ cooperatione vbi mors hominū poteſtaccidere etiam pro iuſta cā: tum ꝓpter vitandaꝫirregularitatem: tum ꝓpter ſcandalum hominuqd̓ inde ſequitur: tum ꝓpter horrorem effuſiōishumani ſanguinis. Un̄ Grego. Si in morte longobardorū me miſcere voluiſſem hodie longobardorum gens nec regem nec ducem hr̄et: ſedqꝛ deū timeo in morte cuiuſlibet hoīs me miſce̓formido. xxiij. q. viij. ſi in morte..§. VIII.Queritur ⁊ruꝫ hoſtēcapitalem alicuius dn̄i vel cōitatis iniuſte agentis vel bellantis ꝯͣ ipſum dn̄m vel ciuitatem ſit licitū proditorie occidere: puta ꝑ venenū ⁊ hiꝰ propinatū a ſuis familiaribꝰ. Ad qd̓ videt̉ dicenduꝫꝙ nulli licet pͥuate ꝑſone alium occidere quocūqꝫ mō etiā qͣꝫtūcūqꝫ malū ⁊ nociuū niſi ī bello iuſto vel ſe defendēdo: ſi hoc n̄ fit proditorie. Et rōē: qꝛ ꝯͣ dn̄i p̄ceptū ē: ar. xxiij. q. v. de occidendis. ⁊.c. ſi nō licet. Sꝫ nec etiā inducere aliquē ad propinādū venenū hoſti: qd̓ nō ſit cōiter niſi ꝑ familiares ⁊ amicos: qꝛ nulli licet inducere aliuꝫ admortale cū ſit ꝯͣ charitatem. Nec faciēda ſunt malaⁱ vt eueniant bona ẜꝫ Apl̓m qd̓ fieret ſi aliquaſuaſione vel promiſſione quis inſtigaret̉ ad hiꝰſicut nec licet inducere aliū ad mutuandum advſuram ꝗ ad hoc paratus nō ſit ẜm. b. Tho. ī ſumma. Offerente aūt ſe aliquo ad hoc facienduꝫ cūiam pactum ſit in eo: non videtur illicitū vti mala voluntate eius in bonum ſuum ei aliquid promittēdo ob liberatōem ſuam ab hoſte īiuſte grauante ipſum. Habēti enim iuſtum belluꝫ contraaliquem lꝫ occidere eum ſecunduꝫ Aug. xxiij. q..i. quid culpatur: ac etiā vti inſidijs. xxiij. q. ij. dn̄s