Titulus .I.

de accedentibꝰ cū alijs crimīalibꝰ..§. IIII.Panis materialis nomine in ſcriptura ſacra ꝯprehenditur om̄e neceſſarium ad vitam humanam. Et hoc mō debemintendere cuꝫ poſtulamus in or̄one dn̄icali. Panem noſtꝝ quotidianuꝫ da nobis hodie .i. in pn̄titꝑe: hec ſunt nobis neceſſaria ad vitam panis etvinum ⁊ oliū ⁊ veſtimentū ⁊ alia neceſſaria. Hūcpanē edebat iudas ſibi a dn̄o procuratū. Et videmirabilē dn̄i clementiā ⁊ bn̄ficentiā: quia eū ſciebat inclinatū ad cupiditateꝫ vt poſſet ſatiſfacereſue auaricie aliqualiter ne oīo carens pecunia īduceret̉ ad faciendū proditiōeꝫ: ꝯmiſit ſibi loculos vt inde poſſet auferre aliqua ꝑmittens minꝰmalum .ſ. furti vt ceſſaret a grauiori .ſ. proditiōisex ipſa rei diſpoſitione. Sꝫ ignis auaricie nunqͣꝫdicit ſufficit pro v̓ xxx. Ad tm̄ euꝫ nefas auariciaduxit vt magiſtꝝ bn̄factorem ⁊ dn̄m ſummū vendēdo proderet pro viliſſimo p̄cio. Huic auteꝫ peſimo proditori ꝯparari on̄dit Beda: pro pecuniadicētes falſa teſtimonia ī iudicijs ⁊ hiꝰ ⁊ diſcordātes a v̓itate pro ſua ꝯmoditate. Un̄ ſuꝑ Mar. ſicait tractās illud Mar. xiiij. Abijt iudas ad ſummos ſacerdotes: ⁊ ꝯſtituerūt ei pecuniam ſe daturos vt eum proderet. Multi hodie inde celusqꝛ dn̄m ⁊ magiſtꝝ ſuum deūqꝫ ꝑ pecuniam vēdidit velut īmane ⁊ nepharium exhorrent: nec tn̄cauēt. Nam cum pro mūeribus falſum ꝯͣ quēlibet teſtimonium dicūt: profecto qꝛ veritatem propecunia negāt: deuꝫ pro pecunia vēdūt. Ipſe enīdicit. Ego ſum veritas. Cum ſocietatem fraternitatis aliquā diſcordie peſte ꝯmaculāt: deum prodūt: qꝛ deus charitas eſt. Qui ergo veritatꝭ ⁊ charitatis iuſſa ſpernunt: deuꝫ ꝗ veritas ⁊ charitaseſt produnt. Maxime .n. cum non infirmitate: vl̓ignorantia peccant: ſꝫ in ſimilitudinem inde querunt opportunitatem ⁊c̄. xi. q. iij. Abijt. Nō tamēintelligendum eſt vt p̄dicti ita grauiter peccēt vtIudas ⁊ ſi dānabiliter.Quantum ad ſecūdumnotatur proditio criminalis: cum dicitur. Magnificauit .i. magnam fecit ſupplantatiōem .i. deceptionem. In euangelio dicitur Ioh̓. xiij. vbi hͦdictum allegatur. Qui māducat panem meuꝫ leuabit ꝯͣ me calcaneum ſuum: qd̓ eſt aſſumptumex alia tranſlatione ⁊ in idem ſonat. Leuabit cacaneum quo res multū p̄mitur .i. erigetur cōtrame ad ꝯculcandum me in mortem ꝑ proditōemſuam. Eſt aūt ꝓditio magnū celus ſumme odioſum deo ⁊ hoībus. Nil eniꝫ ita nocet humane ꝗeti ⁊ bono cōi: hinc oriuntur maxima odia: ſcādala: homicidia: latrocinia ciuitatum: ⁊ regnoꝝ ext̓minia. ¶ Fit āt proditio tribꝰ modis. ¶ Primo īrebus ⁊ dominijs. ¶ Secundo in capiendis ⁊ occidendis perſonis: ¶ Tertio in reuelandis ſecretꝭ¶ Primo ſit proditio quando ꝗs manifeſtat res

occultas domini ſui: amici vel noti ſui malicioſealijs vt eas auferant: ⁊ precipue inimici ſui: vl̓ ētcum ciuitatem vel caſtrum domini ſui vel amicioperatur vt amittat ⁊ ipſe vel alius iniuſte accipiat. Et in vtroqꝫ caſu vltra graue mortale ꝑpetratum tenet talis ad reſtitutioneꝫ om̄is dāni tāipſis dominis ⁊ amicis ſuis qͣꝫ alijs inde dānificatis etiam ſi ipſe nullam vtilitatem inde ſequat̉per illam regulam. Qui occaſionem dāni dat: dēnum inferre videtur: exͣ de iuiurꝭ. et dā. da. c. Siculpa. et. xi. q. iij. Qui ꝯſentit. cum glo. Talis fuiproditio Abſolonis qui ſub ſpecie votiⁱ implēditraxit ad ſe populum ⁊ cōgregauit in Ebron. Etfacta coniuratione ꝯͣ patrem: proditorie abſtulitregnum patri ſuo Dauid. Sꝫ qͣꝫ citius recepit qd̓meruit. Nam remanente ſuſpenſo in quercū ꝑcapillos ſub qua equeſter trāſibat. Ioab hoc audiens tribus lanceis eum interfecit. Hyſtoriamhabes diffuſe. ij. Regꝭ. xviij. ¶ Secundo ſit proditio circa ꝑſonas vt capiantur ab inimicis veloccidantur. Sic Dalida prodidit Samſonē. Icum ad importunam eius requiſitionem marfeſtaſſet ei in quo erat fortitudo eius: vocatis adſe philiſteis eius inimicis a quibus acceperat pecuniam proditorie caput ipſius Sāſonis dormientis in genibus eius abradi fecit: et excitatumtradidit philiſteis: vt ſcribitur iudicum. xvi. SiIoab oſculans Amaſa ſibi obuiante vt amicogladio proditorie occidit eum. ij. Regum. xx. EtDauid per litteras proditorie fec̄ Uriam occidi.ij. Regꝭ. xi. Sic iudas oſculo filium hoīs tradēsiudeis vt caperent ⁊ occiderent magnā fec̄ ſupplantationem .i. deceptōem magnificautio mō fit proditio circa ſecreta reuelata: vt cumquis conſilia ⁊ ſecretos tractatus domini ſui vl̓ciuitatis ſue reuelat inimicis vel alijs quibꝰ nondebet. pro v̓. xi. qui ambulat fraudulēter reuelatarchana: qui autē fidelis eſt celat amici ꝯmiſſuꝫSi qui tamen aliqua illicita tractarent in nocumentum alicuius vel aliquorum ꝯtra iuſticiā īmale faceret reuelādo eis talia ſecreta vt ſibi poſſent cauere ab iniuſtis nocumentis modo tamendebito ⁊ qͣꝫtum fieri poteſt ſine ſcandalo: ar. xxiij.q. iij. Oſtendit. ⁊ diſ. lxxxiij. per totum: ⁊. xxij. q.Hoc videtur. Exemplum in Chuſi qui ſimulāſe amicum Abſalonis vocatus ad ꝯcilium diſtpauit concilum Achitophel quod erat ꝯͣ Dauiac reuelauit ei que tractata fuerunt in concilio ꝑgi Aſrahel conſilia ſecreta regis Syrie de his iiquibus iniuſte querebat illi nocere: hoc tamē habebat ex reuelatione ſpiritꝰ ſancti. iiij. regum. vi.Sed ⁊ cum quis peccatum alicuius notabile occultuꝫ manifeſtat alijs publice corripiendo: ſiueſocius: ſiue prelatus dicit̉ proditor. Unde Augꝰ.Si eum ſcilicet occultum peccatorem vis publice arguere non eris correptor: ſꝫ proditor. ij. q. i.