Capitulum. XXII.

Et de hac prophetans p̄s. contra chriſtuꝫ ꝑ iudāpatrata in perſona ipſius chriſti ſic ait. Hō pacismee in quo ſperaui: qui edebat panes meos magnificauit ſuper me ſupplantationeꝫ. Ubi tria vienda ſunt.rimo ꝯiunctō familiarꝭ: ibi. Homo pacis meeſpe. qui ede. pa. meos.īdo ꝓditio criminalis: ibi. Magnifi. ſupplāTertio offenſio ꝑſonalis: ibi. Suꝑ me.Quantum ad primumScienduꝫ eſt: vt dicit Boetius ꝙ nulla peior penis ad nocendum qͣꝫ familiaris inimicus. Et roeqꝛ cum ab eo quis ſibi non cauet multiplicit̓ pōꝯcere: habuit autem chriſtus familiaritateꝫ cūida: qꝛ cum eo continue conuerſabatur: ⁊ familiaritas eius oſtenditur in dicto verſu ex tribusſ. ex beniuolentia: ex ꝯfidentia: ⁊ ex benificentia.Beniuolentia ad eum notat cum ait. Homo pacis mee .i. cum quo habebam paceꝫ: vtputa quiaum ipſum feci diſcipulum: ⁊ ex ſpāli amore etuolentia in apl̓m elegeram vt eſſet ex ſacraiodenario numero ſenatorū vnus quibusſecreta ſunt reſerata. Uos inꝗt ipſe eis dixi amicos: qꝛ vobis omnia nota feci. Ioh̓. xv. Confidentiam inſinuat cum additur in quo ſperaui .i. confidi. Sꝫ querit aliquis quō chriſtus ſperauit ſeunfidit in iuda cum ſcriptū ſit Hiere. xvij. Malictus vir qui confidit in homine. Cui citiꝰ reſpondetur ꝙ confidentia que inducit maledictionem diuinam ſeu reprobationem eſt confidentia inherentie finalis cum .ſ. quis ita confidit inaliquo vt totum ſuum adiutoriū ab eo expectet.Sic autem chriſtus in nulla ꝯfidit creatura: necetiam electi eius. Eſt autem ꝯfidentia ſuffragantie inſtrumentalis: ⁊ iſta eſt licita ⁊ neceſſaria humane ꝯuerſatōi. Nullus .n. ſibiipſi ſufficit: vndezens alterius ope oꝫ ꝙ ꝯfidat de eo ꝙ .ſ. īſtruitaliter eū iuuabit ī eo qd̓ requirit. Sic chriſtus ſꝑauit in iuda .i. ꝯfidit .i. on̄dit ſe cōfidere deeo in qͣꝫtum ſibi ꝯmiſit ſeruare loculos vbi ꝯſerbātur pecunie chriſto elemoſynaliter date adouidendum neceſſitatibus ſuis ⁊ ſuorū: vt dic̄g. ac ſi eſſet fidelis cum tn̄ ſciret eū furem velicit glo. ꝯfidit non ꝑ ſe: ſꝫ ꝑ membra ſua .i. apoſtolos qui credebant iudam ipſum eſſe fidelemin vt ceteri. Benificentiam ad eum declans: qui edebat panes meos. Triplicē aūtei chriſtus dedit ad eſum pro maximo bePanem doctrinalem.Panem ſacramentalem.Panem materialem..§. II.Panis doctrinalis eſt ſacra doctrina veritatis: d̓ qua Eccꝭ. xv. dicitur. Cibauit illū pane vite ⁊ ītellectus. Et Eccl̓iaſtes. xi.Hitte panē tuū ſuꝑ tranſeūtes aquas .i. porrige

doctrinam eis ꝗ ſunt in aꝗs tribulationuꝫ vt roborent̉ vel in aꝗs ꝯpūctionis pctōꝝ: vt ſpe ꝯſolēivel eis ꝗ calcant ⁊ deſerunt delitias delectationūvt in ſpūalibus delectentur. Iſtuꝫ panem edebatiudas ꝗ frequētiſſime īmo ꝯtinue audiebat doctrinam chriſti inducentē ad ꝯtemptum terrenoꝝEt ipſe etiam eū ceteris apl̓is ad predicandū eaꝫmiſſus fuit: vt expreſſe dicit Aug. i. q. i. Chriſtus.Sꝫ tante bn̄ficentie oblitus veritate ꝑdidit. Ip̄aūt imitantur predicatores ꝗ v̓itatem in mēdaum mutant falſa ppl̓is predicando vt placeāt: vſv̓itates neceſſarias cum expedit reticendo ne diſpliceāt. Un̄ Chryſoſto. Nō ſolū ille ꝓditor eſt veritatis ꝗ tranſgrediens v̓itatem palam ꝓ v̓itatemendacium loquit̉: ſꝫ etiam ille ꝗ non libere pronunciat v̓itatem quā libere defendere conuenitproditor eſt v̓itatis. Nam ſicut ſacerdos debitoreſt vt v̓itatem quā audiuit a deo in ſcripturis ſacris libere predicet: ſi laicus debitor eſt vt v̓itatequā audiuit a ſacerdotibus probatam quidem īſcripturis defendat fiducialiter: qd̓ ſi nō feceritprodidit v̓itatem: hͨ ille. xi. q. iij. Nolite. Chriſtusautem eſt v̓itas: ⁊ ſic ꝑ ſimilitudinem dicitur prodere chriſtum. Et hoc quo ad neceſſaria ad ſalutem: ⁊ cum extat neceſſarium. Non eniꝫ ſemperoportet nec decet om̄em v̓itatem dicere vel ppl̓ispredicare ⁊ ſi nunqͣꝫ debeat mendacium dici etiāad profectum audientium: qꝛ vt ait apl̓s. Deꝰ nōindiget noſtro mēdacio..§. III.Panis ſacramentalis ēprecipue euchariſtia. Un̄ de ipſo loquēs dn̄s ih̓sIoh̓. vi. ait. Panis quem ego dabo caro eſt ꝓ mūdi vita. Et p̄s. Panem angelorum manducauithomo: ⁊ cibaria miſit eis in abundātia. Utitur p̄terito pro futuro more prophetico .i. māducabit⁊ mittet: panis autem angeloꝝ eſt deus. Cibariaautem dicit in plurali: qꝛ non ſolum in ſacramētali pane eſt deus: ſꝫ ⁊ caro chriſti ⁊ ſanguīs ⁊ aīaHunc panem comedit iudas in vltima cena ſcilꝫeuchariſtie cum alijs. Unde Aug. ſuper pſalterium. Chriſtus qui fecit nobis .i. quale exemplumtribuit qui tanta patientia ſuum proditoreꝫ vſqꝫad mortem ſuſtinuit vt ei pͥmo euchariſtiam ꝓore ꝯfectam ſuis manibus traderet .i. q. i. ChruSꝫ tanti bn̄ficij ingratiſſimus mox ipſum prodidit oſculo qd̓ nunc datur in miſſa in ſignum cōionis: qꝛ eſt ſacramentum vnitatis ⁊ pacis cui aſſimilantur ſumentes ſacramentum cum ꝯſciētiamortalis peccati: ⁊ incōtriti accedentes vt amici⁊ oſcultātes ⁊ ſibi viuentes per cōionem: ſed tradentes eum in manus inimicoꝝ per malam diſpoſitionem .i. demonum et pctōꝝ ꝗbus ſunt pleni quātum in eis eſt. Unde Hieroꝰ. Hic mihi ſacerdos: dic mihi clerice: quomodo eiſdem labijsquibus oſculatus es labia meretricum oſcularꝭfilium virginis? O iuda: oſculo filium hoministradis. Et aſſimilat tales iude ꝓditori. Et idem