Titulus. I.

pctm̄. Non enim eſt inconueniens vnam ſpāleꝫrōnem peccati reperiri in pluribus generibꝰ peccatoꝝ ẜm ꝙ diuerſa peccata ad finem vnius peccati ordinantur: ſicut etiam et ſpālis rō alicuiusvirtutis poteſt reꝑiri in pluribus materijs et generibus v̓tutum a ꝗbus imperatur: ſicut ieiunium aliqn̄ imperatur ab abſtinentia: aliqn̄ a caſtitate: aliqn̄ a religione. Quocūqꝫ gͦ genere peccatiquis faciat ꝯͣ reuerentiam ſacris rebus debitā:ſacrilegium formaliter ꝯmittit: licet materialiterſint ibi aliā genera peccatoꝝ. Interdū tn̄ reperiīſacrilegium ſeparatum ab alijs peccatis eo ꝙ atus non hꝫ aliam deformitatem niſi qꝛ res ſacrviolatur: vt cū iudex rapit aliquem malefactorede loco ſacro quē in alijs locis licite caꝑe poſſet:hec b. Zho. vbi ſupra. arti. ij.Diuiditur auteꝫ ſacrilegium in diuerſas partes vel ſpes ẜm diuerſasrōnes ſanctitatis reꝝ ſacrarum ꝗbus irreuerentia exhibet̉. Tanto aūt aliqd̓ ſacrilegiuꝫ ē maiusqͣꝫto res ſacra in quā peccat̉ maiore obtinet ſanctitateꝫ. Attribuit̉ auteꝫ ſanctitas ⁊ ꝑſonis ſacrisideſt diuino cultui dedicatis: vt ſunt clerici ⁊ religioſi ⁊ locis ſacris vt ſunt eccleſie: et rebus ꝗbuſlibet ſacris: vt ſacr̄a: reliquie: vaſa ſacra: ⁊ hiꝰ. Eqꝛ ſanctitas loci ordinatur ad ſanctitatē hoīs: iōgrauius eſt ſacrilegium cōmiſſum in ꝑſonam ſacram qͣꝫ in locum ſacrum. Sunt tn̄ in vtraqꝫ ſpēdiuerſi gradus ſacrilegij ſcd̓m diuerſitateꝫ locorum ⁊ ꝑſonaꝝ ſacraꝝ. Grauius enī eſt ſacrilegiūꝯmiſſum in ſacerdotem vel ꝑ ſacerdoteꝫ qͣꝫ ī ſubdiaconum vel diaconum: grauius in ep̄m qͣꝫ ī ſacerdotem. Similiter grauius eſt ſacrilegium cōmiſſum in choro vel circa altare qͣꝫ ī altero locoeccl̓iaſtico. Similiter etiam tertiā ſpēs ſacrilegiſq̄ cōmittit̉ circa res ſacras: hꝫ diuerſos gradusſcd̓m diuerſitatem graduū reꝝ ſacraꝝ: īter quasſummū gradum obtinent ſacra quibus hō ſantificatur: ⁊ interea euchariſtia que ꝯtinet chriſtūEt ideo ſacrilegium qd̓ ꝯmittitur circa euchariſtiam eſt grauiſſimum inter ea. poſt ſacramēta ſecundum locū tenent vaſa ſacrata ad ſacramentorum ſuſceptionem. Exinde imagines ſacre ⁊ reliquie ſanctoꝝ in quibus venerantur vel honorātur quodāmodo ipſe ꝑſone ſanctorum. Deindealia que ad ornatum eccl̓ie ꝑtinent miniſtroruꝫDemum que ſunt deputata ad ſuſtentationeꝫ miniſtroꝝ ſiue mobilia ſiue īmobilia. Quicūqꝫ ꝯtraaliqd̓ p̄dictorum peccat: ſacrilegium ꝯmittit: hecTho. vbi ſupra arti. iij. Unde et Pius papa dicit.Sicut qui eccl̓iam dei vaſtat ⁊ eius predia ⁊ donaria ſpoliat ⁊ inuadit fit ſacrilegus: ſic ille ꝗ ſacerdotes eius inſeꝗtur ſacrilegus iudicat̉. Nonergo grauius eſt pctm̄ eſt fornicatio qͣꝫ ſacrilegiū.Sed ſicut grauius ē pctm̄ qd̓ ꝯmittitur ī deumqͣꝫ quod in hominem: ſic grauius eſt ſacrilegiuꝫagere qͣꝫ fornicari. xvij. q. iiij. Sicut. Ꝙ peccatuꝫ

carnale ꝯmiſſum a religioſis ſit ſacrilegiū habotur. xxvij. q. i. Impudicas. Item om̄e pctm̄ quocꝑſona ſacra ꝯmittit materialit̓ ⁊ quaſi ꝑ accidēseſt ſacrilegium: qꝛ aliquo modo eſt ꝯͣ ſanctitateeius. Unde Hiero. dicit ꝙ nuge in ore ſacerdorſunt ſacrilegiuꝫ vel blaſphemie. Formaliter aūt⁊ proprie ſolum illud pctm̄ ſacre ꝑſone eſt ſacrilegium qd̓ agitur directe ꝯͣ ſanctitatem: vt ſi virgodeo dicata fornicetur. Dicitur etiaꝫ. xvij. q. iiij. ꝙqui diſputant de iudicio principis dubitātes anhonore ſit dignus quem pͥnceps elegerit eſt ſacrilegium qd̓ intelligitur large ſcd̓m quādam noīsextenſionem. Na cū bonum cōe gentis ſit qd̓odiuinum: vt dicitur in pͥmo ethicoꝝ. Un̄ ⁊ antiorectores reipublice diui vel diuini dicebant̉ qͣſidiuine prouidentie miniſtri: ideo qd̓ ꝑtinet ad irreuerentiam pͥncipis .ſ. diſputare de eius iudian oporteat ipſum ſeꝗ per quādam ſimilituddicitur ſacrilegum ẜm Tho. vbi ſupra arti. i.⁊ de papa: ⁊ hoc niſi ꝯſtaret illud eſſe ꝯͣ deū Gaūt cum diſputat de iudicio ītelligit .ſ. de iudipͥncipis reuocando ī dubium qd̓ determinarCōmittunt etiam ſacrilegium qui ꝯͣ diuine leſanctitatem aut neſciendo ꝯmittunt: negligenoviolant et offendunt vt dicitur. xvij. q. iiij. §. Quiautem. Qd̓ large dicitur ſacrilegium ſcd̓m Tho.Et intelligitur qn̄ legem dei ꝗs impugnat: vt hereticus et blaſphemus: ꝗ ex hoc ꝙ nō credit deoincurrit infidelitatē: ⁊ ex hoc ꝙ diuine legis v̓baimpugnat ſacrilegiū eſt.De pena contra ſacrilegos. Nota ꝙ triplex eſt pena. Prima eſt ſecudum Rai. excōicatio aliqn̄ maior: vt ī ſacrilegiꝯmiſſo per iniectionem manuum violataꝫ in clericum vt. xvij. q. iiij. Si quis ſuadente. ⁊ ꝓpter incendium vel propter effractionem eccl̓ie vl̓ lociſacri. Aliqn̄ incurrit̉ minor in extrahente ꝑ vimꝯfugientem ad eccl̓iam vel locū ſacrum dxvij. q. iiij. Miror ⁊ alijs. c. Et hoc recte ſtaeſt per que peccat ꝗs ꝑ hec ⁊ torqueatur: vt dicit̉Sap̄. xi. Peccat enī talis ꝯͣ ꝑſonas vel loca ſacra⁊ ideo iuſtum eſt vt arceatur a ſacramentis ⁊ eocleſia ẜm Tho. Secunda pena eſt pecuniaria etiab eccl̓ia inſtituta: ⁊ hoc etiam recte. Nam ſecidum Tho. cum pene ſint quedam mediti ſunt qui paꝝ curant de penis ſpūalibꝰautem timent dediti mūdo penas pecuniariaideo addita eſt talis pena ⁊ magꝭ arceant̉ a ſacrilegijs timore: ſaltem hiꝰ. Qualis autem et qͣꝫta ſitiſta pena ⁊ cui ꝑſoluenda pro ſacrilegio ꝯmiſſoperſonaꝫ vel loca ſacra vel rebus: habq. iiij. Si quis ī atrio. ⁊ Si quis ꝯtumadeinceps: vbi ponuntur diuerſe pene pecuniaraliqn̄ perſonis leſis: aliqn̄ locis ſacris violatꝭaplicande. Et dicit Guil. ꝙ ille diuerſe pene ſuipoſite ſecūdum diuerſas conſuetudines eccl̓iaꝝEt idem dicit Ul. vl̓ ꝙ arbitrio iudicis puniant̉