Capitulum. XX.

honor alicui exibeatur erit acceptio ꝑſonaꝝ. Un̄dicit Ualerius maximus ꝙ honores ꝗ v̓tutibusdebentur ſicut triumphi ⁊ alij hiꝰ apd̓ romanosantiquos nulla pecunia emi poterant. Alius eſthonor qui debetur alicui ẜm ſtatum quem hꝫ inublica. Sic .n. in ꝑſona reſpublica honorat̉propter hͦ reges ⁊ principes honorant̉ ẜm illd̓de. ij. Regem honorate. Et qꝛ in republica terrena diuites ſtatum obtinent altioreꝫ: iō ciues celeſtis Hieruſalem quaſi in Babilonia ꝑegrinātes debent eoꝝ īter quos ꝯuerſantur more gerēvt dic̄ Augꝰ. in li. de ciuitate dei. Et ſic diuites honorare illis dūtaxathonoribus ꝗ ad exterioremlictuꝫ ꝑtinent non eſt malum. Sꝫ in his que ꝑſent ad fideꝫ chriſti pctm̄ eſt p̄ferre diuites parperibus: ſicut miniſtratores ſacramētoꝝ hͨ Thojs vellet audire ꝯfeſſionem diuitum nonon ita diligenter: aut tradere euchadines aūt alia diuitibus ⁊ non pauzeſſet ꝑſonaꝝ acceptor. Si ꝗs aūt pͥus audiret vel potius diuītes: qꝛ credit eos magis īdire vel maiorem fructū inde ſeꝗ vel non ita panter expectare ſicut pauperes: non ꝑtinet hocad acceptionem ꝑſonaꝝ: ſꝫ ad debitam diſcretionem. Et hoc eſt ẜm. b. Tho. 2ª 2ᵉ. vbi ſupra: ꝙ faciur in matrimonio in gradibus cōaffinitatis ꝓhibitis circa excellenꝑſonas qͣꝫ circa alias. Fit hoc .n. propt̓ fedusis firmādū qd̓ magis ē neceſſariū cōi vtilitacirca excellētes ꝑſōas qͣꝫ circa alias. .§. IIII.idiciis quoqꝫ protur acceptio ꝑſonarū. Un̄ ꝓuer. xviij. dicit̉.re ꝑſonam in iudicio nō eſt bonū. Huiusꝛ per hoc corrumpit̉ iudicium: et ꝑ conſeis iuſticia. Nā ẜm. b. Zho. 2ª 2ᵉ. q. lxiij. ar. iiij.iudicium eſt actus iuſticie prout .ſ. iudex reducitualitatem iuſticie ea que inequalitatē face̓poſitam. Perſonaꝝ aūt acceptio inequalitem quādam hꝫ in qͣꝫtum attribuitur alicui ꝑīe p̄ter proportionem ſuaꝫ in qua ꝯſiſtit equaas iuſticie: ⁊ ſic corrumpit̉ iudicium ꝑ acceptionem ꝑſonaꝝ. Un̄ ⁊ regula iurꝭ dicit. In iudicijs n̄eſt ꝑſonaꝝ acceptio hn̄da. de re. iurꝭ. in. vi. Un̄ etolaus papa dicit. Neceſſe eſt ẜm ſacraꝝ ſcrip⁊ documēta ac ẜm iuſticie tramitem ⁊ accuſatum ſimul ⁊ accuſatorem adeſſe. Et vnam ꝑtēūqꝫ ⁊ qualicūqꝫ p̄dita ſit auctoritate ſic ꝓdiri vt alteri ꝑti nullū p̄iudicium irroget̉..ix. Neceſſe. Uidētur notari ꝯͣria. xlv. diſ. Cūtus: vbi dicitur ꝙ leuite et ſacerdotes n̄ ſuntpro grauibus exceſſibus corporaliter flageli cū tn̄ minores clerici etiam pro leuibꝰ v̓beribus ſubijciāt̉: ar. ad hoc diſ. xl. c. i. ⁊ de offi. deleSane. Io. an. ī glo. ſuꝑ dicta regula ſic ſoluit. Inpenis defertur dignitati ⁊ ꝑſone: vt in dicto. c. Cūbeatus. ⁊ de tranſac. c. fi. Item in ſedendo ⁊ aſſurgendo: vt diſ. xciij. c. Non oꝫ Sed in iudicijs vel

ſententia non eſt hn̄da acceptio ꝑſonaꝝ: ſꝫ in eiseſt equalitas ſeruanda vt dicit p̄dicta regula. Itēin penitentie exhibitōe: vt. xxvi. q. vij. Sacerdos.Item in fide chriſti ſuſcipienda. de ꝯſe. diſ. iiij. nequēqͣꝫ. ⁊ in alijs ſacramētis: vt de coniu. ſeruo. c. i.Et in paupeꝝ receptione cū ſufficere poſſumus.xl. diſ. c. Quieſcamus. ⁊ hiꝰ. Et noͣ ꝙ licet iudex n̄debeat vti acceptione ꝑſonaꝝ vt h̓: tn̄ vtile eſt ī arbitrarijs iudicem gratioſum hr̄e: vt de offi. dele.Cōſuluit. Caueat tn̄ ne ī facienda gratia īcurratpenam conſtitutionis: de ſen. ⁊ re iudi. De cetero.Iohan. an.¶ Capl̓m. xxj. de Sactilecijo in quantum prinetad auariciam.Acrilegium quandoqꝫ ponit̉ inter ſpēs luxurie: vt cumopus carnis exercet̉ a clericis vel religioſis ⁊ monialibus ſeu a laicis cum eis. Aliqn̄ex ira vel odio ꝓcedit: vt cuꝫ ꝑcutit̉ iniurioſe clericus Aliqn̄ aūt ꝓuenit ex auaricia: vt cum quisrapit ſacras res: vel de ſacro loco. Et ẜm hunc reſpectum inter vitia ad auariciam ꝑtinentia h̓ ponitur. Sic aūt diffinit̉ ſeu deſcribitur ſacrilegiū.ſ. ꝙ eſt ſacre rei leſio ſeu violatio. Iſidorus tn̄ dicit ꝙ ſacrilegium dicit̉ ab eo qd̓ legit .i. furat̉ ꝗsſacrum. Uel pōt plenius ſic deſcribi ꝙ eſt vitiumquo irreuerentia exhibetur ꝑſonis vel locis verebus ſacris. Et qꝛ ſacꝝ dicit̉ aliꝗd ex eo ꝙ ordinatur ad dei cultuꝫ ⁊ ex hoc ꝙ aliꝗd deputaturad cultum diuinum efficit̉ qd̓dam diuinum: ſic̄⁊ illud quod ordinat̉ ad finem bonuꝫ ſortitur rōnem boni: ⁊ ſic ad illud tale ſacrum debet̉ q̄damreuerentia que refertur in deum. Et hinc ſequitur ꝙ om̄e illud qd̓ pertinet ad irreuerentiā reꝝſacraꝝ ꝑtinet ad iniuriam dei ⁊ hoc eſt pctm̄ ⁊ hꝫrōem ſacrilegij hec. b. Tho. 2ª 2ᵉ. q. lxxxxix. arti. i.Eſt. aūt ſpāle pctm̄ ſacrilegium diſtinctū ab alijs:qꝛ in eo reꝑitur ſpālis rō deformitatis: qꝛ .ſ. violatur res ſacra ꝑ aliquam irreuerentiā ⁊ opponitur v̓tuti religionis: ita ꝙ ipſa irreuerentia ⁊ dehonoratio que ſit rei ſacre dicitur violatio. Siaūt honor eſt in honorante non in eo ꝗ honorat̉:vt dicitur pͥmo ethicoꝝ: ita irreuerentia eſt in eoqui irreuerenter ſe hꝫ qͣꝫuis etiam nihil noceatei cui irreuerentiam p̄bet: vn̄ ⁊ ſi res ſacra in ſe n̄violet̉: tn̄ qͣꝫtum eſt in ipſo ſacrilegio violat eam.Sicut ⁊ purpura regale indumentum facta honoratur ⁊ glorificatur: ⁊ ſi quis hanc ꝑforaueritmorti dānatur quaſi ꝯͣ regem agens qͣꝫuis nihilagat in ꝑſonam regis ſcd̓m Damaſcenum. Ita ſiquis rem ſacram violet ex hoc ipſo ꝯͣ dei reuerētiam agit. Reperitur autem ſacrilegium in pluribus generibus peccatorum ſeu materijs .ſ. ī luxuria: in homicidio: in rixa: in furto: in rapina ethuiuſmodi. Nec tamē ex hͦ ſeꝗtur quin ſit ſpāle