Titulus .I.

forte qꝛ nō crederent ſibi. Ita gͦ procedit. Reuelet fctm̄ ſuum in pnīa ſacerdoti parochiali vl̓ alteri magis perito: ⁊ poſtea cū ipſo vel ſine ipſo reuelet ep̄o in pnīa. Et tunc ep̄s vel etiaꝫ ſacerdosſit tante diſcretiōis vel maturitatis ſit: vel qd̓ tutius eſt ambo diligenter inquirāt ſimul: et cauteſi ſpurius vl̓ ſuppoſitus ſit hō ſpūalis timēs deūQuo inuento vocent eū ſecreto corā muliere etſi videbit̉ expedire recepto pͥus ſacramēto a muliere ꝙ non calūnioſe procedat: ⁊ etiam ab illo ꝙfctm̄ ſecretum teneat poterunt reuelare ſibi: ⁊ inde conſulere ꝙ ingrediat̉ religionem: vel ꝙ trāſferat ſe ad longinquam regionem: et ſic nihil ꝑcipiat de bonis illius quē credebat eſſe patrē hocRai. Idem Guil. ⁊ Hoſtienſis. Et addit Hoſtienſis ꝙ etiaꝫ ipſa mulier pōt marito reuelare ſi nōtimet ſibi ꝑiculum: ſicut ſunt alique mulieres q̄dn̄antur viris ⁊ etiā alique ſcientibus virꝭ aduterantur: et filios ab alijs ſuſceptos ſcienter ipſviri nutriunt tanqͣꝫ ſuos. Et in huiuſmodi caſuconſulendum eſt ꝙ reueletˡ marito: ⁊ ſic eo aſſentiente abſoluta eſt mulier qͣꝫtum ad reſtitutioneꝫqꝛ conceſſum eſt marito diſponere de ſuo ſicutplacet: hoc Hoſti. Si v̓o illi ſpurio vel ſuppoſitonon poteſt reuelari ſine periculo: vel etiaꝫ marito: aut etiam ſi facta reuelatione tali filio ſcd̓mdictam formam non vult acquiſcere cōſilio: tūciniungatur mulieri ꝙ de ſponſalitio ſuo et alijsrebus: quas hꝫ: vl̓ in futurum habere poterit ſatiſfaciat iuxta poſſe: dolens ſemper de peccato: etſi non poteſt plene ſatiſfacere proponat firmiterin animo ꝙ ſatiſfaciet qͣꝫ cito poterit: et ſic erit inbono ſtatū: ar. xxij. q. v. Hoc videtur. ⁊ exͣ d̓ peni.⁊ re. Officij. vbi ponitur talis caſus. Dicta auteꝫſatiſfactio fiat mediante perſona diſcreta ſecrete⁊ caute ⁊ ſub huiuſmodi verbis. Quedam perſona tenetur vobis in hoc accipite. Idem Guil. eHoſti. qui etiam addit ꝙ ſatiſfaciat etiam heredibus ab inteſtato: vel etiam ſcriptis ſcilicet ī teſtō.Satiſfaciet etiam vt dicit Inno. illis quibus veriſimiliter credit ꝙ ſua reliꝗſſet: vl̓ ſi hoc neſciidetur pauꝑibus. Ꝙ ſi mulier non haberet quiddaret: tunc ſcd̓m Inno. ſi habet probationes perquas releuare poſſet ſucceſſores predictos a dēno quod habent ſua occaſione dꝫ eas adducereniſi inde eſſet graue malum prouenturum: tuncenim non debet facere ꝗa minus malum eſt dinum rerum qͣꝫ corporum ⁊ animarum. Et idemeſt in ſimilibus. Si vero non habet probationesſileat. ij. q. vii. Plerūqꝫ. Filius autem huiuſmōiſpurius vl̓ ſuppoſitus vt dicit Guil. non teneturſoli mulieri credere p̄cipue cum multe ſint malitie et fallacie mulierum: vnde ſi in ſana conſcientia perſeuerat credo ī toto ꝙ excuſatur per ignorantiam inuiſibileꝫ facte deceptionis de percipiendis. Si vero honeſtas femīe ⁊ alie probabilescircūſtantie faciunt ei probabilem cōſcientiā deveritate facti: ⁊ vult tutiorem viam tenere nil vl̓

terius percipiat. De perceptis autem et iam corſumptis quādiu habuit bonam fideꝫ conſuRai. ꝙ reſtituat vel componat: vel remiſſionpetat ꝑ aliquā aliā ꝑſonam tacito negocio. Dicutn̄ ad hoc nō eſſe talem cogendū ſi de facili n̄ pōad hͦ īduci. Sꝫ de ꝯſumptis Ul. ſimpl̓r dicit talnō teneri. Satis ꝯcordat Io. Neapol̓. ī quolibꝫEt addit nō ſolū ſi ꝑiculum ꝑſone īmineret: ſꝫ etamiſſionis fame ⁊ ſine ꝑiculo vite nō videt̉ ꝙ teneat̉ maniſeſtare ſi hoc ꝓbare nō pōt. .§. Ix.Quinto fit falſificato iniudicio vt qn̄ iudex ꝯͣ leges et iura ꝓnunciat: ſiiudex in ſententiando iniuſte. ff. eo. l. i. vel quſam legem vel canonem cuius auctor ignoraallegat: ſicut faciunt interdum aduocati iniuſtaꝫcām defendendo. ff. ad. l. corne. de fal. l. i. vel etiaꝫcorrūpentes teſtes aduocatos ⁊ iudices. ff. eo. l. i.Sꝫ de hoc ponet̉ ſpeciale. c. ſequens.¶ Capitulum. xix. de iniuſticia que ſit ī iudicijs.⁊ quo ad iudicem ⁊ quo ad acccuſatorem: ⁊ quead reum: ⁊ quo ad teſtes: ⁊ quo ad aduoeatum.⁊ quo ad procuratorem.Einiuſticia que fitd ī iudicijs que frequētius ex auaritiprocedit. ẜm illud Iſidori li. ſnīaruꝫ.Cito violatur iuſticia auro. xi. q. iij. Pauꝑ. Un̄ edn̄s in veteri lege mandauit iudices inſtituoderint auariciam. Contra aūt iniuſte iuditatem: ⁊ faciēs pctōꝝ ſumitis? Iudicate egenopupillo. Ubi tria notant̉. ¶ Primo rep̄herprolatio iniuſta ſnīaꝝ. ibi. Uſqꝫ quo iudicaquitatem. ¶ Secundo arguit̉ acceptio indebiꝑſonaꝝ: ibi: ⁊ faciēs pctōꝝ ſumitis. ¶ Tertio prpitur ſubuentio miſerabiliuꝫ ⁊ oppreſſoꝝ ibidicate egeno ⁊ pupillo.Quantum ad primumSciendum ꝙ iniquitatem iudicare eſt iniuſteinique iudicate Dicit̉ .n. iniꝗtas quaſi ineꝗtas. īnon eꝗtas. Eꝗtas autē ad quā intendere dꝫ ſenper iudex ẜm iura ē ſeueritas iuſticie dulcore miſericordie temꝑata. Inique gͦ iudicat ꝗ ꝯͣ eꝗtatē⁊ iuſticiā iudicat: et hͦ multipl̓r. pͥmo iudicādeꝗ non eſt ſibi ſubiectꝰ: vt laicus clericuꝫ: ⁊ p̄lanon ſubditū ſibi. Cōtra cuius p̄ſumptōem inhit apl̓s Ro. xiiij. Tu aūt ꝗs es o hō qui iudialienum ſeruum. Un̄ ⁊ in figuraꝫ dn̄s p̄cepittranſiens ꝑ alienū agꝝ nō mitteret falcē ī malienam .ſ. falcē iudicij ī nō ſubditos: vt exGreg. vi. q. iij. Scriptū. Scd̓o inique iudicat ꝗde bis que deo ſūt reſeruata iudicat vt d̓ occultꝭUn̄ apl̓s. i. corin. iiij. Nolite an̄ tp̄s iudicare quouſqꝫ veniat dn̄s. Et Urbanꝰ papa. De manifeſtis