Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Titulus .I.

diminutas monetas et d̓e extorſionibꝰ: qꝛ cōitermulte ⁊ qͣſi innumere minutie ſunt ⁊ difficile eētinuenire poſſunt ea pauperibus dari: ar. xiiij. q.v. non ſane..§. VIDe iniuſticia in locatone ⁊ ꝯductione facta videndum eſt. Dicit̉ autemlocator qui rei ſue vſum alteri pro precio ꝯceditvt cū loco tibi domuꝫ meā ego ſum locator: tu v̓oꝯductor. Et etiam qn̄qꝫ dicit quis locare operasſuas qn̄ offert ſe ad faciendum aliꝗd pro preciovel etiam qn̄ accipit rem vt faciat in ea aliꝗd qd̓dicit̉ īnominatus ꝯtractus. Et pōt in hiꝰ cōmuttpctm̄ multipliciter. Primo ſi locat rem vitioſaſcienter: puta domum ruinoſaꝫ: vel equum claudicantem: vel aliqd̓ defectuoſum peccat mortal̓rſi inde ſecutuꝫ eſt: vel veriſimiliter ſeꝗ poterat notabile damnum cōductori: ⁊ tenetur ad ſatiſfactionem de dāno ſubſecuto: ⁊ hoc qn̄ tale v̓itiuꝫ veltalis defectus ignorabatur a ꝯductore: vn̄ ⁊ in li.qui dicit̉ Meridiana: ſic dicit̉. Si locaui tibi conuenta mercede vnum equū ad vecturā ducēdūFlorentie ⁊ reſtituēdū inde ad. viij. dies ⁊ equusadeo vitioſus erat: vt ꝯmode eo vti nō poſſes forte: qꝛ ceſpitabat: vel cadebat vel ſeſſorem ledebatcum calcaribus vrgeret̉ non ambulabat vel male ⁊ ſimilia. Diſtinguendum eſt: qꝛ ſi locaui certūputa hunc equum ⁊ ſciebam vitioſum: teneor adomne damnum ⁊ intereſſe tuum. Si neſciebamvitioſum non teneor. Sed ſi locaui tibi incertumputa vnuꝫ de equis meis cū hr̄eꝫ plures bonos⁊ malos: ⁊ poſtea tibi pn̄taui malum hoc ſciens:teneor etiam ad omne intereſſe. Item teneor tibiad omnes impenſas quas feciſti ī equitatione: ettu teneris ſpecialiter ad ea que mecū etiā ꝯueniſti: hec ibi. Item ſi locando domū vl̓ agꝝ plus exgat qͣꝫ debuerat ꝯſideratis circūſtantijs ꝯcurrentibus que multe ſunt peccauit plus vel minus ſecundum ꝙ grauatur ꝯductor. Item ſi grauauitꝯductorem exigendo penſionē ſiue mercedē reilocate ante tꝑ̄s debitum: qꝛ iniquū eſt: ⁊ ſecundūSoſ. in hoc ſeruari debet qd̓ inter eos actum eſt.Si v̓o non apparet quid actum ſit ſeruandus eſtmos regionis: ꝗ ſi non apparet vel eſt varius: ſeruandū eſt qd̓ minimū eſt: vt .ſ. ſoluat̉ in fine anni.d̓ reg. iurꝭ. in obſcuris. in. vi. Idem Azo. Itē ſi dominus ſiue locator expulit inquilinū ſeu ꝯductꝭrem de habitatione vl̓ vſu rei locate an̄ terminūꝯuentum inter eos in caſu non ꝯceſſo peccauit ⁊tenetur ad ſatiſfactiōem ſi ꝯductor ex hͦ aliquoddānum incurrit. Ubi nota ꝙ ī quatuor caſibuslicite locator pōt expellere ꝯductorē. Primuseſt ſi domus locata neceſſaria facta ſit ſue habitationi: puta ſi domus in qua habitabat caſu deſtructa eſt: aut ſi poſtea duxit vxorem: aut ſimilisneceſſitas ſuꝑuenit qd̓ intelligendū eſt ſecūdumHoſti. qn̄ tꝑe locationis illa neceſſitas nō īminebat. Secundus caſus eſt ſi domus hꝫ neceſſita

tem reꝑationis ⁊ intelligo d̓ neceſſitate ortaponlocationem ⁊ in his duobus caſibus eſt remittēda penſio pro rata tꝑis. Tertius ſi ꝑuerſe ꝯdrctor in domo ꝯuerſetur: vt ſi tenet porcos in ſolria: vel non eſt in ea ſecūdū pactum ꝯductionis.vel ſi deteriorem faciat rem: puta ſi oꝑa ruſticusſuo tꝑe nō exerceat: aut vel ſi malas femīas ibi teneat: aut etiam ꝑuerſas: ar. in autꝭ. d̓ leno. §. ſarmus. vel propter inimicitias culpa coloni ordānum det̉ agro: vt ſi inimicus eius arborem exciderit: que exempla ponit Hoſti. et in hoc tertiocaſu dixerunt aliꝗ non eſſe remittendā ꝑtem pēſionis ꝓ rata tꝑis. Sed ꝯtrarium veruꝫ eſt: ꝙdn̄s tenet̉ remittere: ſꝫ pōt agere ꝯtra inꝗlinūdam. da. Quartus eſt qn̄ inꝗͣlinus penſioneꝫ n̄ſoluit per biēnium: qꝛ poteſt expelli ſi ad ꝗnquēnium vel vltra ꝯduxit. Et ſi locator promiſit ſcerta pena non expellere ꝯductorem intelligaꝯditio ſi ſoluat penſionem. ff. eo. ti. l. quero. hos qͣtuor caſus ponit Goſ. exͣ eo. ti. ꝑ totum. Itē ſi conductor male tractauit rem ſibi locatam: ſic pluvel minus peccauit ſcd̓m leſionem ⁊ p̄cipue quido ex malicia vel craſſa negligentia hoc egit: ⁊ tonetur ad ſatiſfactioneꝫ. Itē ſi non ſolueret tꝑebito cū poſſet peccauit. Item ſi exigit locator a cōductore ſatiſfactionē damni de re locata: in caetiam in quo non tenebat̉: vel ecōuerſo ſi ꝯditor non ſatiſfecit de dāno ſecuto in re ſibi locatcū tenebat̉: Pro cuius declaratione noͣ ẜꝫ hoſꝙ ſi damnum ꝯtigerit culpa ꝯductoris vel illoꝫquoꝝ oꝑa vtitur: tenetur ipſe ꝯductor: ⁊ in hͦ etꝯͣctu venit culpa leuis cū gratia vtriuſqꝫ celebtur: qͣꝫuis quidam ꝯͣrium dixerint vt īſti. ꝗbꝰ mo.ꝯtra. obli. §. fi. Unde ſi auriga vel carroterius diceteros currus tranſire non ꝑmittit ꝯtendendoſi currum euertit ⁊ ſeruum vel bonem quemduxerat quaſſauit vel occidit: tenet̉ ꝯductor:buit .n. ſe temꝑare ⁊ diligentius ſe hr̄e. ff. eo. §. iteꝫq̄rit̉. Sꝫ ſi fec̄ qd̓ ꝗcūqꝫ diligēs feciſſet ſecu.ff. e. ſi merces. §. ꝗ colūnam. De dāno v̓o d.alio cui obuiari n̄ potuit: n̄ tenet̉. ff. e. ſed d̓ dāno.Sil̓r de caſu furtuito nō tenet̉ niſi fecerit ſpēalepactū. Hoſti. Idē ſi locādo oꝑas ſuas ī faciēdo aliquā rē ītulit dānū dn̄o rei deſtruēdo ī toto veꝑte ip̄am rē: ſi hͦ ꝯtingit culpa ſua vel illoꝝ qͦꝝvtit̉ tenet̉ de dāno: et vbi leuis ē culpa: vt ſi conductor colūnā trāſferēdā ꝯduxit: vel dolia ⁊ ſil̓iaſi fracta fuerūt ſua cl̓pa vel ſuoꝝ quoꝝ .ſ. oꝑa vtittenet̉. Si āt adhibuit diligentia quā adhibuiſſetdiligēs pr̄ familias n̄ tenet. ff. e. ſi merces. §. ꝗ ⁊ colūnā. Et licet d̓ dāno dato ab alio n̄ teneat̉: tenet̉tn̄ d̓ cuſtodia. ff. e. l. ꝗ mercedē. Nā ꝗ mercedē proſola cuſtodia accipit: tenet̉ ēt d̓ leuiſſima cl̓pa: exde depo. bona fides. De caſu fortuito n̄ tenet̉ niſiex pacto. Itē ſi n̄ laborauit tm̄ qͣꝫtum cōmode potuit: vel faciendo moras vel pauſas nō neceſſarias: vel etiam non faciēdo opus diligenter. Itē paſtor tenetur de cuſtodia. ff. locati. l. qui mercedem