Titulus

etiam quaſi pignus: ſed rei immobilis nō tranſitin poteſtatem: qͣꝫtum vero ad actum ꝑſonalem nōdifferunt. Que pn̄t obligari vel non: vide ī ſum.ꝯfeſ. li. ij. ti. vij. q. lxxiij. Prohibentur aūt obligarires ſacre vt eccl̓ie. Item vaſa ſacra vel ornamenta eccleſiaſtica: ⁊ in hoc niſi neceſſitate vrgente .i.ī illis caſibꝰ ī ꝗbꝰ pn̄t talia alienari: exͣ eo. ti. c. i. Eccleſiaſtici etiam redditus ⁊ ſtipendia non pn̄t obligari ſpāli ꝯuentione: ſed a iudice pro debito canonici ex cā iudicati pn̄t obligari ẜm Inno. exͣ defideiuſ. ꝑuenit. ꝯͣrium faciendo furtum vel ſacrilegium ꝯmittitur. Item liberi hoīs nulla eſt obligatio: qꝛ in his ꝯſiſtit tm̄ obligatio pignoris quede bonis noſtris facimus obnoxia. Fallit hͦ in libro hoīe ſuſpecto ⁊ male merito vel in proprio d̓bito niſi debitor cedat bonis: exͣ de ſolū. odoardꝰvel ſi tanta ſit neceſſitas ꝙ ducat patrē ꝙ filiumobliget ꝙ vendere poſſit. Fallit ⁊ in quibuſdamalijs caſibus quos narrat Hoſti. li. iij. Ricar. xxi.de pigno. Obligari aūt pn̄t ſecūdum Hoſti. vbi ſupra tam res pn̄tes qͣꝫ future ⁊ fructus pendētesptus ancille: fructus pecorum: ⁊ ea que naſcētur.ff. eo. l. que nōdum. Item res corporales ⁊ incorporales: vt cautiones ⁊ noīa debitoꝝ. ff. e. l. cuꝫ cōuenit. Item pn̄t pignori obligari ꝑſonales ſeruitutes ⁊ vſufructus. ff. e. l. ſi is. §. fi. Itē p̄diales ſeruitutes ruſtice: n̄ aūt vrbane feruitutes. ff. eo. l. ſiis. Si quis aūt res ſuas obligauerit: de pn̄tibus⁊ futuris ſenſiſſe p̄ſumit̉: qͣꝫuis hoc non expͥmat:vt. C. que res pigno. obli. poſ. l. fi. Sed videtur exceptum eſſe qd̓ ſpecial̓r obligaturus non erat: vtputa veſtis ſupellectilia ⁊ ſimilia que ī vſu hēbatC. que res pig. obli. l. i. Pignoraticia v̓o actio nōnaſcitur niſi demum tradita re creditori: inſti. ꝗ.mo. re. ꝯͣ. obli. §. vltꝭ. ¶ Notandū ē ꝙ qͣꝫdiu vnꝰ denarius remanet ad ſoluēdū pignus nihilominꝰremanet obligatum. ff. e. l. qui plures. Et nota ꝙcreditor tenet omnes fructus pignoris ꝑceptosdeductis expenſis bona fide circa huiuſmōi factis ꝯputare in ſortem. Si aūt hoc facto ſibi vultreddi ſuum a debitore ſcd̓m Rai. li. i. ti. de vſurꝭ.§. xiij. plura hꝫ auxilia. ¶ Primo videlicet pōt pecuniam mutuatam petere ꝑ actionē ꝑſonalē coram iudice. C. de pig. l. qͣꝫuis. ¶ Scd̓o pōt pignusſibi datum alteri in pignore obligare. C. de pig. l.i. ⁊. ij. FTertio pōt pignus etiam vendere inuito ⁊ꝯͣdicente debitore niſi debitum offerat. C. debitorem venditionem pignoris impedire nō poſſe. l.i. ⁊. ij. Circa venditionem tn̄ eſt adhibenda diſtinctio: qꝛ aut certa pacta fuerunt firmata inter debitorem ⁊ creditorem ſuꝑ venditiōe pignoris ī certo termino vel loco vel ꝑſona d̓ hoc facienda: autnullo mō facienda. Aut ſuꝑ hoc nil ꝯuentum eſtinter eos. In pͥmo caſu tenet̉ creditor pͥus notifcare debitori poſtea poterit vendere ſcd̓m formāꝯuentam: ⁊ non aliter. In ſecūdo caſu quando fuit pactum appoſitum de non vendendo: etiā tuncpōt vendere: ſed debet creditor pͥus denunciare

debitori ter vt ſoluat: ⁊ ſi non ſoluerit poterit vēdere poſtea: alias ſi an̄ trinaꝫ denunciationeꝫ vēderet furti teneret̉. In tertio caſu cum .ſ. nil coruentum eſt ſuꝑ hoc ſufficit vna denunciatio: et pꝰea elapſo biennio poterit fieri venditio. Probantur hec. ff. de pig. act. l. ſi ꝯuenerit. Ad ſatiſfaciēdicreditori ſupradictis modis pōt cogi debitor pereccl̓iam ſi eſt de foro ſuo: ⁊ etiam fi nō ſit de foroſuo ꝑ modum denunciationis rōe pacti: extra d̓iudi. nouit. vel in modum recōuentōis. iij. q. viijcuius in agendo. Et ſi forte poſt inceptam cauſaꝫvellet debitor deſiſtere a cauſa mota ꝯtra creditorem videtur ꝙ ad petitioneꝫ creditoris poſſit eūcogere iudex eccl̓iaſticus vt reſpondeat coraꝫ eovel ſatiſfaciat: exͣ de ordi. cogno. cū dilectus. ¶ Enota ſecūdum Hoſti. in ſumma. li. iij. Ricar. d̓ pigno. §. iij. ꝙ hec īfraſcripta ītelligūtur pignori tacite obligata: ſi quis promiſit dotem tibi om̄ia bona illius pro illa promiſſione tacite obligantur:cut ⁊ bona mariti pro reſtituenda dote om̄ia vxri tacite obligantur: etiaꝫ vbi extraneus .i. is quinon hꝫ in poteſtate mulierem ꝯſtituit dotem: ⁊ niſi ipſe extraneus ipſam dotem ſpecialiter ſtipuletur: ipſa mulier tacite ſtipulaſſe videtur nec ꝓdelicto viri debet vxor amittere dotem ſuam: extraeo. ti. ex litteris. etiam ſi crimen leſe maieſtatis cōmiſerit. C. ad. l. iul̓. maieſta. l. quiſꝗs. §. vxorē. Itēomnia bona ꝯductoris inuenta ⁊ illata ī p̄dio ruſtico domino ſciente niſi ad tp̄s inferantur dominō tacite obligata ſunt propenſione: vt. C. in qui.cau. pig. ta. ꝯͣ. l. qͣꝫuis. in agro vrbano n̄ diſtinguitvtrum domino ſciente vel neſciente ſint ablataItem bona tutoꝝ ⁊ curatorum tacite obliganturminoribus pro illoruꝫ officio ſi adminiſtrauerītinique. C. de admi. tu. l. pro officio. Item bona patris tacite obligantur filijs pro rebus aduēticijs.C. de bo. que lib. l. cum oportet. Item bona matriconuolantis ad ſecūdas nuptias ſunt filioruꝫ pͥoris matrimonij: vt eis r̄ſtituat que a pͥori maritolucrata fuit. C. de ſe. nup. hac edictali. Item bonadefuncti tacite obligātur ꝓ legatis ⁊ ꝓ fideicommiſſis. C. cōia d̓le. l. i. Et nota ꝙ ſi pignus perirevel deterioraretur penes eum ſi hoc accidit ſineculpa creditoris nō tenetur ſoluere illud niſi actum ſit ꝙ amiſſio pignoris liberet debitoreꝫv̓o periret vel deterioraretur culpa creditonetur creditor. C. de pig. act. l. que fortuitu. Itemnota ꝙ in caſu in quo creditor iuſte vēdit pignꝰ ⁊bona fide ſi minus accipit qͣꝫ debeat habere poteſt agere ꝯtra debitorem ad reſiduum. Si veroplus accipit tenetur reſtituere debitori. C. d̓ iutdotꝭ. l. fi. hoc Rai. alias furtum ꝯmitteret ſibi ilplus retinendo..§. IIII.Noͣ ꝙ ſi aDe commodato. c comotum fuit aliquid ad certum vſum ⁊ ipſe ad aliudeſt vſus: puta quia equus ſibi commodatus ē vt