Capituluꝫ.XII.

nuenit dn̄m ipſius rei dꝫ ei reddere: nec pōt p̄cipetere ab eo. C. de furtꝭ. l. inciuilē: ſed agat cōtra venditorē: pōt tn̄ retinere vel petere expenſasxiſtens in bona fide fecit circa rem ꝯſeruāel meliorandam ⁊ non tenet̉ de fructibꝰ tꝑefidei ꝑceptis iam ꝯſumptis: ſed de extantibꝰIhūc non eſſent ꝯſūpti ex qͦ malam fidem cehr̄e ſecꝰ: qꝛ tenent̉ reſtuuere. Ray. ī ſū. Hoſti..§. XVII.ſum. Guil. in glo.Icienduꝫ ſi quis comealias ꝯſūpſit de rapina vl̓ furto: qꝛ teneturtutionem eius qd̓ ꝯſumpſit ſi hoc ſciebat.e eo qd̓ accepit ꝑ donationem ſciens eēn: qꝛ .ſ. tenet ad reſtitutionē niſi ꝯſumanteqͣꝫ hoc ſciret Inno. ⁊ Hoſti īmo etiā poſūpſit neſciens rem hiꝰ qn̄ qui donauit n̄ ē ſoldo. Pe. de pal̓. Sed ꝗd ſi dubitat vtꝝ illud qd̓ibuit ꝑ donū vel ꝑ emptionem ſit de rapina fuito ⁊ hiꝰ. Ad hoc dicit Alex. de ales. in. iiij. ꝙ regl̓are eſt ꝙ homo talē rem reſtituere obligat qn̄ cōſcientia dictat ꝙ ſit res aliena vel qn̄ dubitat eē alienam ſiue obtinuerit ꝑ donationem ſiue ꝑ emptionem: dꝫ aūt illam reſtituere dn̄o cuꝫ ꝯſcīa furis ꝙeam furatus eſt .ſ. vt liberet̉ vterqꝫ: hoc ille. Et rōiuſmodi eſſe pōt: qꝛ nullus ſe debet exponereilo peccati mortalis: ſed retinendo in tali duponit ſe periculo ſurti. Uerum ſi non ſcireīdn̄s vel non inueniretur: poſt debitā diligentiamitionis eroget pauperibus: vel ſibi a peniteneſſore ſi indigeret vt pauperi aſſigneturoc dubium ſtricte ⁊ ꝓprie non largeſcrupulo. Ꝙ. ſi irratiōabiliter format ſibi dun:puta quia emit ab eo ꝗ rapuit ab inimicis īfeſte iuſto. ⁊ cū alijs debitis circūſtātijslibium ad ꝯſiliū ſapientis. Ꝙ ſi deponere nō pōt ſatiſfaciat ꝯſcientie ſue reddendo. Conſulendū tn̄ eſt cuilibet vt abſtineat ab ēptiōe taliū:ml̓ta pn̄t occurrere dubia.§. XVIII.Item nota ſecundumRay. in ſumma ꝙ vxores que comedunt ⁊ bibūtduuntur de rapinis et alijs male acꝗſitis ſeuatis reſtitutiōi tenentur de oībus que ſic cōnt: niſi in caſu ſcilicet cum agūt cauſam ſpoltorum monendo ⁊ inducendo ipſum raptoremad reſtitutionem faciendā: tunc enim nō tenēturin qui alterius negocium gerit vtiliter etiamvanti ⁊ abſenti licite recipit expenſas ſiue ſecuta fuerit vtilitas ſiue non. ff. de neg. geſ. l. ij. et. l.pomponius. Et hoc intelligo pro eo tempore quoca talium correptionem laborauerunt: non ꝙor ⁊ familia poſſint viuere toto anno de rebusibus ꝓ vna admonitione vel duabus: ſꝫ qͣꝫdiutinue inſtans oportunis horis. Satis ꝯcordatpͥuil. ⁊ Hoſti. Unde aūt vel quomodo debeuere vxor ⁊ familia raptoris in predicto caſij dicit̉ Ray. ī ſum. Si ibi ſūt aliqua de iuſto pōt

de illis conſumere vel expendere: ſi non ſunt aliqͣaliunde ſibi victum querat vel ab amicis vl̓ d̓ qͣſanguineis vel operando vel etiā elemoſyūam q̄rendo. Et idem dico ſi aliqua ſunt ibi de iuſto: ſedvel ita mixta ſunt ꝙ nō poſſunt diſcerni: vel ſi pn̄maritus non permittit. Ꝙ ſi per nullum ex p̄dictꝭmodis victum inuenire pōt reſtat ei triplex auxilium. Unum eſt: ſi poteſt habere de dote vel ſponſalitio ideſt donatione facta ei propter nuptias īdeviuat. Secūdum vt denunciet talibus qui poſſūtprodeſſe vel etiam ſi ꝓbari poteſt denūciet epiſcopo vt cōpellat vxorem paſcere de iuſto. ij. q. i. ſi peccauerit. extra de pig. c. ex litteris. Tertium auxiliūeſt vt ſi eſſet in arto poſita pōt etiam de rapina viuere: qꝛ neceſſitas non habet legem: de ꝯſe. diſ. v.c. diſcipulos. Et ſi non immineat extrema neceſſi.tas videtur aliquantulum peccare: ⁊ ideo ad cautelam iniungenda eſt ei aliqua penitentia: extra d̓furtꝭ. ſi quis per neceſſitatem famis. Quicꝗd aūtſic expendit doleat animo: ⁊ proponat qͣꝫ citius potuerit reſtituere ⁊ vtatur partius .ſ. ad ſolaꝫ neceſſitatem. Poteſt etiam viuere ipſe ⁊ quilibet aliuscui raptor daret de precio rerum raptarum quasvendidiſſet: qꝛ precium rei furtiue non eſt furtūEt hoc dico ſi maritus alias eſt ſoluendo. Secusſi non eſt ſoluēdo: aut per hoc fieret non ſoluēdo:hec Ray. Poteſt etiam vti alio remedio ſecūduꝫꝯſiliū ſapientū .ſ. in caſu qͦ bona raptoris vl̓ vſurarij nō eſſent obligata oīa certis perſonis: ſed q̄daīcertis: tūc d̓ lnīa ep̄i ꝗ ē paupeꝝ pater di. lxxxvi.ep̄us. pōt vti talibꝰ ac ſi ep̄s diſtribueret ei vt parperi de illis incertis: parce tn̄ ⁊ cuꝫ timore. Hoc tn̄vr̄ hr̄e locū qn̄ vir hr̄et vnde poſſet reſtituere certa: qꝛ reſtitutio incertoꝝ fiēda eſt pͥus reſtitutꝭ certis. Oībus ſupradictꝭ alijs remedijs pōt vti vxoꝫvſurarij ſi d̓ vſuris hēat dotē: ⁊ vir nihil hꝫ niſi reſtitutōi obligatū rōe rapine: furti: vſure: vel alia d̓cā: ꝓut dictū ē. In oī tn̄ p̄dicto caſu tenet̉ vxor d̓bitū reddere viro ⁊ ecōuerſo: niſi ſubſit aliud īpedimentū: ar. xxxiij. q. v. ſi dicat. Fratres et p̄dicatores ꝗ vadūt vl̓ ꝯuerſāt̉ apd̓ vſurarios ꝗn̄ hn̄t niſid̓ vſurꝭ vl̓ apd̓ raptores vt eos īducāt ad r̄ſtitutionem ſiue ꝑ p̄dicationē in generali ſiue in ſpāli perſuaſionem excuſantur maxime ſi apud alios nonpoſſent ꝯmode īuenire: exͣ de ſen. excō. cū volūtatę. Et hoc ītelligendū ē cū moderamine: ⁊ d̓ victu⁊ veſtitu ⁊ libris ẜm Pe. de pal̓. ⁊ ſi ſit ſpes probabilis de illoꝝ correctiōe. Itē ſi ꝓpter eoꝝ expēſasraptoribus n̄ ſubtrahat̉ facultas reſtituēdi nec intoto nec in parte: ar. ij. q. vi. anterioꝝ. §. illud. Guil.⁊ Hoſti. De reſtitutione hēs plene. jͣ. ī ti. ij. ꝑ totumA iudeis dr̄ Pe. de pal̓. ꝙ non licet recipere ꝓpiſcandalum..§. XIX.De filiis et filiabus etſamilia raptoris vſurariorū ⁊ alioꝝ qui reſtitutōiſunt obligati viuentibus de bonis ip̄oꝝ. Nota diſtinctionem ſecūdū Geral. ordi. heremi. quia aut