Titulus .I.

ad dānum faciendum inducti. Si vero alius reſtituit tunc illi qui ſunt pͥncipales: et illi ad quosres ꝑuenit tenet reſtituere illi ꝗ reſtituit vt vr̄ īteligēdū ꝙ ſi iſti tales n̄ reſtituāt ei cet̓i tenēt̉ ꝓ ſuis§. XV.ꝑtibꝰ vt dictū eſt pͥus.Et nota ſecundū Inno.in glo. ſuꝑ c. ſicut dignū: exͣ de homi. ꝙ ſi ſpoliatliberaliter dimittit pͥncipali vt raptori vel p̄cipiētliberatus eſt ꝯſiliator ⁊ hiꝰ: qꝛ liberatus eſt is quipͥncipal̓r tenebat̉ ⁊ qui res habuerat. Sꝫ ſi dimittit ꝯſiliatori non credit ipſe Inno. liberatos aliosad quos res ꝑuenerūt niſi exp̄ſſe intellexerit eosliberare: neqꝫ ēt illum qui rapinam fecit: etiā ſi derapina nil habuit: qꝛ de iure naturali ⁊ diuino cōſequēs eſt ꝙ ſublato pͥncipali tollat̉ acceſſorium:⁊ non ecōuerſo: exͣ de ꝯſti. c. tranſlato. immo plusqꝛ ſi etiam liberaliter abſolueret̉ pͥncipalis n̄ ꝓpihoc abſolutus eſt ꝯſiliarius ſi aliꝗd ad eum ꝑuenit de rapina niſi alius ꝓ eo ſatiſfecerit: ⁊ tunc iſteꝯſiliarius in caſu aīe ei teneret̉ qui pro eo ſatiſfec̄Cōcordat Hoſti. Et qͣꝫuis a predictis oībus poſſitexigi pena quadruplici: vt de rapina ⁊ om̄i furtomanifeſto ⁊ de alio furto pena duplici. In̄ Tho. 2º2ª. q. lxij. quaſi declarans dicit hiꝰ pene non debentur niſi poſtqͣꝫ fuerint adiudicati ꝑ ſnīam: in quocaſu pena vnius ẜm Ray. nō liberat aliū. xij.cū deuotiſſimam.Nota quod ſi quis emde rapina vel furto qd̓ ꝑtinet ad ꝑticipationeꝫ repine ſi hoc fecit ſciēter aūt ꝓbabiliter hoc credēsſi hoc fecit cupiditate acꝗrendi ſibi vt .ſ. hr̄et vl̓ vederet alteri ſicut vellet incurrit in multa mala eincomoda ẜꝫ Ray. Tho. ⁊ Al. ¶ Primo īdiſtinctetenet̉ ad reſtitutionem rei ſi hꝫ: vel valoris eius ſinon hꝫ: aut etiā ſi ex ipſa re ꝓpͥa reddita detegeretur cū ſit occultū: tūc .n. ſufficit valorem reſtitue̓.¶ Secundo non liberat̉ alienādo alteri vel ſi respereat morte vel quocūqꝫ caſu: vel ſi auferatur eiignoranter aut violenter: ⁊ hoc niſi reꝫ ip̄am ēpde rapina vel furto obtuliſſe dn̄o ipſius rei tꝑloco ꝯgruo ⁊ ille recipere noluiſſet. ¶ Tertio peccat mortal̓r: ⁊ rō vtriuſqꝫ eſt: qꝛ furtuꝫ cōmiſit rēalienam ꝯͣctando inuito dn̄o. ff. de furtꝭ. l. i. Et fuiſemꝑ eſt ī mora reſtituendi. ff. de ꝯdi. fur. l. ꝓ fure.§. conditio. ¶ Quarto nec p̄cium qd̓ dedit pōt repetere ab eo cuius eſt res. Un̄. C. de furtꝭ. l. īciuilēſic dr̄. Inciuilem rem deſideratis vt res agnitasfurtiuas non pͥus ſoluatis qͣꝫ p̄cium ſolutum fuerit a dn̄is. Curate gͦ cantius negociari ne non tm̄in dāna huiuſmodi: ſed etiam in ſuſpitionem criminis incidatis. Nec pōt ſe defendere ratōe ſtatuti ſuper hoc editi: qꝛ tale ſtatutum eſſet cōtra deū:ar. di. viij. que ꝯtra mores. ¶ Quinto etiam teneỉreſtituere oēm vtilitatem quā habuit vel haberepotuit: ⁊ etiam īcōmoda que ſuſtinuit ille cuius.res ẜm Guil. deductis tamen expenſis quas ſeciſ

ſet vtiliter circa rem ipſam: ¶ Sexto ⁊ ſi reſtituitrem deteriorem qͣꝫ cum ad ip̄m ꝑuenit non liberatur: ⁊ ſi in aliquo tempore medio fuit res meliortenetur ad reſtitutionem plurimi. ff. de furtꝭ. l. ī refurtiua: ⁊ de reſti. ſpo. c. grauis. Et hoc ſecundumquoſdam intelligendū ē quando res non habeiSi enim res habetur ſufficit ꝙ ſit eque bona ſūtcum fuit ablata. ¶ Septimo quia non poteſt agēꝯtra venditorem de precio ſibi dato: obſtat enimſibi turpitudo ſua: ⁊ hoc niſi expreſſe cauerit. x. q.ij. c. hoc ius in fi. Secundū tamen Alex. de ales īiiij. talis poteſt rem emptam reſtituere vendēti vtrecipiat qd̓ de illa dedit. Magis enim poteſt ſibiprouidere qͣꝫ alij: debet tamen inducere furem adreſtituendum rem illam domino ſuo: hec ille. Uerum in foro cōſcientie tenetur venditor rei qͥ ſciebat rē furatā eſſe redde̓ emēti bona fide. Et ml̓tomagis qui furatus eſt tenet̉ reddere vel dominorei ſi ſibi ſatiſfactum non eſt per emptores vel conſumptores eius vel ei qui emit ſi ipſe reſtituit. Inhoc tamen non excuſat ignorantia iuris .ſ. qꝛ credebat eſſe licituꝫ emere ea que quis rapuit: extrade reg. iurꝭ. lib. vi. c. ignorantia. Sed ne ignorātiafacti craſſa ⁊ ſupina: puta cū quis tempore guerre iuſte vel iniuſte emit a ſtipendiarijs calicem paramenta miſſale ⁊ huiuſmodi ideſt intentione lucrandi exinde. Nam tenetur in totum ſecundumpredicta: ar. xij. q. ij. c. qui ⁊ humanis. xvi. q. i. ſi cypis. de cleri. ex. mi. c. apoſtolice. Idem dicendunſi ſuper hoc nihil cogitabat: ⁊ ſic propter fatuitat.et temerariam ſimplicitatem emit: tenetur ſedum Ray. ⁊ Hoſtien̄. Si autem pͥmus raptoremptor vel principalis reſtituit plene rei eſtimationem cum toto intereſſe: ceteri qui emerunt veldono acceperūt liberati ſūt: ar. ff. de euictꝭ. l. ſi ſerui. agat tamen penitentiam ꝗlibet de peccato ſuo.xiiij. q. v. ꝗ habetis. ẜm Ray. ⁊ Guil. Si autem rēquam ſciebat raptam emit voluntate reſtituendiquaſi vtiliter gerens negocium illius cuius fuerat non peccat ⁊ pōt ab expoliato petere preciumqd̓ dedit ⁊ ꝗcꝗd expendit ad conſeruationem eiꝰSi quid aūt lucratus eſt cuꝫ ea re illud ꝑtinet addn̄m rei ⁊ ſi res ſine culpa ſua pereat vel amittat̉.Pōt etiam petere ꝗcꝗd ſoluit ꝓ ipſa re: ⁊ ī iudicioaīe creditur tali emptori abſqꝫ ꝓbatione: ſed nō īforo ꝯtentioſo niſi hoc publice ꝓteſtaret̉: arg. ff. deneg. ge. l. nēſennius. Si aūt talis emptor poſtqͣꝫ fecit diligenter inꝗrere ⁊ nō potuit inuenire cuiuseſſet illa res: ꝗcꝗd valet vltra id qd̓ expendit proipſa re: dādum eſt pro aīa illius cuius fuit et ſic liberatus eſt: ar. ad hoc. xij. q. ij. qͣtuor. Si eſſet pauper poſſet a prelato ēt ei vt pauperi relinqui illudplus p̄cio ſoluto. Guil. ⁊ Hoſti. St v̓o emit bonafide ⁊ cū diligentia adhibita nō tenet̉ reſtitue̓ durante bona fide: et emēdo vt ꝓ cōmodo ſuo hr̄ettn̄ peccat. Et ſi durante ꝯſcīa non decepta et bonafide res perijt n̄ tenet̉: qꝛ n̄ erat ī mora: ⁊ ſil̓r ſi alinauit nō tenet̉: ſed poſtqͣꝫ cōperit rē fuiſſe vicioſa