Capitulū. VIII.

AItem nota quod cuꝫ aliquis vendit res pro p̄cio qd̓ nunc currit et additctum ꝙ ſi plus valebūt vſqꝫ ad paſca vult illd̓i aūt minus valebūt non minus vult ẜmprocul dubio vſurarius eſt. Item ꝗ emuntiperibꝰ oues ⁊ boues quos illi forte non hn̄talia aīalia locant eis: tales emptores ſi ſciūt veldunt hoc .ſ. ꝙ venditor ille non habeat vſuraꝫuttunt ẜm Ul. Sed ſi credūt eos habere ⁊ ſineaude emūt non eſt vſura. Item ꝗ nūcemūt cerjs equos tradendos emptori ab ipſo venditoreī certis nūdinis: ſi emantur minori p̄cio qͣꝫ eſtimētur eos ibi vale̓: vſura ē. Si āt de valore veriſil̓rdubitat̉ n̄ eſt vſura ẜm Ul..§. VII.Sed quid cuꝫ quis nonerat vēditurus res ī loco illo ī quo ꝗs vult emēed in alio vbi carius ille res vendunt̉: nūendendo ẜm illud p̄cium loci qͦ volebat deferre vſurā ꝯmittit? Rn̄det Inno. poſt Ray. ⁊ dicunt ꝙ nō dūmō nō accipiat vltra id qd̓ accepturus erat ibi qͦ portare volebat: qꝛ qͦ iure p̄t cariusvendere propter dubiū tꝑis eodem iure poteſt carius vendere propter dubiū loci: exͣ eo. ī ciuitate.Sed hoc ſil̓e reprobat Hoſti. tum qꝛ nō eſt veriſimile ꝙ aliꝗs talem emptionē faceret niſi multuꝫgeret: ⁊ ſic viā ꝑ talē opinionem parat̉ figmentis:s: ⁊ expenſarū itineris hn̄da eſt rō:to: magne. Io. an. ꝯcor. has opiniones diſtatim ille emptor ſoluit p̄ciū puta veraInno. ſꝫ ſi differat̉ ſolutio p̄cij: tūc videỉocedere rō Hoſti. ⁊ ceſſare rō Inn. qꝛ in dubiotꝑis pōt ꝯmodū ꝓuenire vēditori ⁊ ēptori: ſed hitori. Et hanc diſtinctionem approbat Io. cal..§. VIII.Quid ſi quis vēdit predium cū tali cōditione ꝙ vſqꝫ ad tot annos ſi reddit p̄cium rehabeat predium? Rn̄deo ẜm RayHoſti. ⁊ Ber. hoc non eſſe mutuum vn̄ nec vſura.ſ. ex forma: ⁊ emptor facit fructus ſuos: qꝛ venditio eſt: ⁊ hoc intelligas niſi talis venditio fuerit fata in fraudē vſuraꝝ qd̓ pōt p̄ſumi ſi modicumrectum reſpectu valoris rei: exͣ de emp. ⁊ ven. adr̄am. Iteꝫ ſi ſit in pacto ꝙ reſtituat̉ aliꝗd plus ꝙͣfuerit p̄cium: exͣ de pig. illos vos. Itē ſi emptor cōſueuit exercere vſuras: vt in. d. c. illo. Sed ſi ēp¬ᵐtendit realiter emere et iuſto p̄ciortū dat illiitori illā ptātem reemēdi: potius tn̄ vellet ꝙſibi remaneret p̄diū non eſt vſura..§. IX.Sed quid ſi quis ematſiue ſegētes prouenturas hͦ āno de agroo Rn̄deo ẜꝫ Ul. ꝙ non ē vſura ex formaactus: pōt tn̄ fieri in fraudem vſuraꝝ: qꝛ ſi veiliter ſcit ꝙ fructus colligendi etiam ꝯputato dubio qͦ pn̄t īpediri valebūt tunc plus qͣꝫ illud

qd̓ nunc dat̉ fraus vſura eſt. Si aūt probabiliterdubitatur vtꝝ plus vel minus debeant valere nōeſt vſura. Idem Hoſti. ⁊ Ul. Et eodem mō dicēdūſi ꝗs emat fructus prouenturos vſqꝫ ad tres velquatuor vel plures annos.Quid de cōtractu quēvbbiam vocant ꝗ ſic celebrat. Dant ꝗdam cuidaꝫmonaſterio centum cum pacto ꝙ ad vitam ſuam⁊ cuiuſeūqꝫ ex eis eccl̓ia illa ſeu monaſteriuꝫ detillis quolibet āno. xvi. dictaqꝫ centum ſua ſint .ſ.monaſterij: hoc adiecto ꝙ ſi durante vita taliummonaſteriū voluerit ꝯͣctum reſcindere et dicta cētum reſtituere optionem hēat: ⁊ tunc a dicta ānuaſolutione ſit liberata: ⁊ propter hoc oīa et ſingulabona ſua monaſterium obligauit: eſt ne licitus cōtractus? Et poſſet videri ꝙ ſic: qꝛ quedam ēptio ēillius annualis redditus hic interuenit p̄ciū hiceſt merces .ſ. certus redditus: ergo ⁊c̄. Rn̄deo ẜmLau. de ridol. Credo illicitum in caſu qͦ vltra illacentū aliꝗd habeat̉: illiudqꝫ reſtitutōi obnoxiumvt .n. vides: redditus nō ꝯſtituitur in re: nec ad rēſit relatio: ſed ad ꝑſonam: licet bona pro obſeruatione ꝯͣctus obliget monaſteriū: et ſic non vendit̉ius: īmo tunc de nouo oritur ⁊ venditur ꝗd inuēdibile .ſ. pecunia que inuendibilis eſt: ſeu veriusꝯͣctꝰ innoīatus celebratur .ſ. do vt facias: ī qͦ frausvidetur īteruenire de ꝯͣctu ad ꝯtractum maximeattenta maximi lucri quātitate: ⁊ adiectōe pacti d̓reſtituēdo cū voluerit: ex ꝗbꝰ vr̄ ī effectu ac ſi mutitū cōtraxiſſent: coadiuuat: licet ēt ſola de ꝑ ſe nōſit efficax rō rōe incertitudinis ꝙ in paucis ānistotū capitele rehabebit. Nec eſt veriſil̓e ꝙ ī breuioēs moriantur hoc Lau..§. XI.Quid ſi quis emat redditum vnius caſtri vel aliū redditū ad vitam ſuāvel ſuoꝝ heredū vel al̓s ad incertum tp̄s hn̄dumeſt ne vſura? Rn̄deo ẜm Lau. de ridol. et Inn. eo.ti. in ciuitate. ꝗ dicunt tangendo hūc paſſum ꝙ aliqui dicūt ⁊ forte bn̄ ꝙ ſi redditus ꝯſtituatur anteꝯtractū vel venditā actionem ſiue fuerit ꝯſtitutꝰ īre: puta in vino ⁊ poſſeſſione vel alijs hiꝰ: ſiue ī ꝑſona puta ſerui liberti vel ruſtici: vel actione: velnoīe. Item ſiue ſint redditꝰ certi: puta ꝗ redduntio0. ſiue īcerti: puta ꝗ reddūt quartā partē fructuum ꝗ percipiunt̉ de aliqͣ domo vel de operibꝰ alicuius ꝑſone. Itē ſiue ſit contractus perpetuusputa qui extenditur ad heredes contrahentium:ſiue ſit ad vitā hominis: ſiue ad certum tempus:puta vſqꝫ ad. v. annos. Item ſiue ſit redditus inpecunia ſiue in alijs rebus ſiue in facto reputanttales contractus licitos. Ibi enim eſt licitus ⁊ purus contractus venditionis. Eſt nāqꝫ precium .ſ.certe pecunie qͣꝫtitas: ⁊ eſt merces ſcilicet certꝰ redditus. C. de ſac. ſan. eccle. l. iubemus. Hoſti. v̓o vtrefert Io. an. in dicto. c. in ciuitate: dicit ſimpliciter tenendum ꝙ huiuſmōi contractus ſiue ſint ī