Capitulū. VI.
locis pijs legata. Publici āt ᵈſurarij cū cōſcīa dioceſani ⁊ cautione de talibus debent diſponere: vtde vſuris in. vi. de quo vide. jͣ. in. §. Illi etiam quiaccipiunt mutuū ſine vſura faciunt ſine legitimacā: puta neceſſitatꝭ vel vtilitatis rōnabilis: ſed adaendum vel prodigaliter expendendū peccantrtaliter ẜm. b. Tho. vbi ſupra: ⁊ alios doctores.Notarij ꝯficientes inſtr̄a in fraudē vſuraꝝ ſcieni⁊ teſtes peccant mortal̓r. Ideꝫ eſt de mediatoribꝰ⁊ ẜuientibus eis in talibus. Aduocati patrocinātes eis in hiꝰ ꝯtractibus. Oēs hi digni ſunt moͣteeterna: qꝛ ꝯſentiūt vſure cooꝑando ei. ij. q. i. c. notum ſit. Facientes qͦꝫ ſtatuta ſuꝑ hiꝰ: ⁊ iudicantesẜm ea vt capitanei: rectores: ⁊ hiꝰ: ⁊ p̄bentes ꝯſiliaad hiꝰ ſtatuta peccant mortal̓r ⁊ ſunt excōicati: devſuris ex graui. in cle. Dn̄i etiam tꝑales ꝗ ꝑmittūtvſuras ꝓpter vnam certam qͦtam quā recipiuntinde in eadē ſunt dānatione. Et ꝯfeſſores q̇ abſoluunt ſcienter tales: nō diſponentes ſatiſfactioneꝫ⁊ emendam. Ecce quot innumeros illaqueāt mledicte vſure. Et ſic non deficit de plateis omnibꝰvſura: qꝛ ꝑ vnum moduꝫ vel per alium inuoluit.§. III.quaſi vniuerſos.rtium quod continetur in verbis. p̄s. qd̓ in pͥmo membro habetur eſtꝯtinuatio huius vicij que eſt periculoſiſſima: cuꝫdicitur. Non defic̄ ipſa vſura: ſed vſqꝫ in fineꝫ vite cōiter ꝑſeuerat. Sed vt dic̄ Hiero. Si vſqꝫ in finem vite in malis ꝑſeueramus: aſſidue peccantium nō miſeret̉ deus. di. xciij. c. diaconi. Attendit̉aūt iſta ꝯtinuatio periculoſiſſima. Quia ſine interolatione. Quia in finali durationē. Quia in plui ſucceſſione. In alijs peccatis nunqͣꝫ hō aliꝗdtinuat. Nō enim guloſus ſemꝑ actu comeꝯtinue luxuriat̉ laſciuꝰ: nec iracūdus cōtinue iraſcit̉: ſed interpolāt actus ſuos. Sꝫ vſuraſemꝑ rodit ⁊ ꝯſumit paupeꝝ oſſa: ⁊ d̓ die ⁊ de noceē: ⁊ in feſtis ⁊ in ferijs: ⁊ dormiendo: et vigilandocat̉: ⁊ nūqͣꝫ deficit vſura. Et cuꝫ pctm̄ ſuū vſuſenti occurrerit: ⁊ nō dolet: ⁊ ꝓponit vſurariāatem dimittere ⁊ reſtituere: ſed ip̄a lucra reiteꝝ ⁊ de nouo peccat mortal̓r ⁊ totiēs quotiens. Lenet̉ .n. ꝗlibet ad ꝯterendū ſtatim de mortali: cum mēti occurrit: de quo adhuc nō habuitꝯtritionē ẜm. b. Tho. in. 4º. ⁊ Ricar. ⁊ Bon̄. ⁊ Pe.de taran. Preceptorie .n. dr̄ illud a dn̄o. Conuertiini ad me fili euertētes: et ſanabo aduerſionesſtras. Hiere. iij. Nō deficit ſcd̓o vſura: qꝛ dudum ille viuit: ⁊ pōt exercere. Cetera vicia īꝗtHiero. cuꝫ ſeneſcente ſeneſcūt ſola auaricia iuueneſcit: ⁊ ſuꝑ oēs ſpeciēs eius vſura. Et rō eſt: qꝛ īalijs peccatis ſi ꝗs vult penitere: nō hꝫ niſi ꝯteri⁊ ꝓponere abſtinere: ⁊ ſibi iniūctam pnīam face̓:modicū ꝗd eſt. Sed vſurarius ſic̄ ⁊ ꝗlibet altercepit aliena īiuſte vel detinet: non ſolū oꝫ ꝙ doit: ⁊ ꝯfiteat̉ ⁊ ꝓponat abſtinere in futuꝝ: ſed ⁊ neceſſe eſt ꝙ reſtituat aliena ſi pōt. nam vt alias dr̄ ī
iure. Non dimittit̉ pctm̄ niſi reſtituat̉ ablatuꝫ: dereg. iurꝭ. li. vi. Nec cōfeſſor: ſacerdos: nec ep̄s: necalius ſuꝑior prelatꝰ pōt tibi remittere ius alienuꝫſed ille cuius eſt pecunia debita. Nimis aūt duꝫſibi videt̉ vt reddat q̄ cum tanto labore acꝗſiuit:⁊ ꝙ burſam euacuet ac diſtrahat poſſeſſiones: etvbi aſſuetus eſt viuere abūdanter cū familia ſua⁊ indui pompatice reducat ſe ad tenuem victuꝫ ⁊veſtitum: ⁊ ꝙ dimittat filios pauperes: ⁊ nō ꝯſiderat miſer hō: ꝙ ſic̄ nudus eſt egreſſus de ventrematris ſue: ita nudus reuertet illuc. Iob. pͥº. ideſtin terram matrem oīum. Nō attendit qd̓ ait p̄s.Frater non redimit .i. chriſtus noſter frater ꝑ humanitatem non liberabit talem mortuum ī pctō:propter ſua legata facta eccl̓ijs: vel hoſpitalia fctāRedimet hō ꝗcūqꝫ. q. d. non dabit deo placatōeꝫſuam ⁊c̄. Quāto aūt magis ꝑſeuerat in vſuris l̓āto magꝭ aggrauat̉ pctm̄ eius. Et vt dr̄ ꝓuer. xviij.Impius cuꝫ in ꝓfundū pctōꝝ venerit ꝯtēnit: necurat de aīa ſua. Et tanto ſunt grauiora pctā: qͣꝫtoaīam infelicem detinēt diutius alligatā: ait Gre.extra de ꝯſue. c. fi. Et cōiter tales moriunt̉ vt aīalia bruta: vel aliqͦ terribili iudicio de eis ꝯtingēterapti aliqn̄ a demonijs notorie. Sicut legitur dequodā vſurario: ꝙ cū dormiret in lecto cū vxoreſubito exꝑgefactus exiuit de lecto. Cum auteꝫ abvxore ſua interrogaretur ꝗd hr̄et: ait. Modo raptus fui an̄ iudicium dei vbi tot et tanta terribiliaſunt oppoſita cōtra me ꝙ neſciui nec potui aliꝗdrn̄dere. Cūqꝫ fuerim diu ad pnīam expectatꝰ: nechucuſqꝫ volui diuinis inſpirationibus et p̄ceptisobedire: audiui nunc iudicē ꝯtra me ſnīaꝫ protuliſſe: meqꝫ datū in ptātem demonum ꝗ me debēthodie ad eterna ſupplicia aſportare. Quo dicto d̓partica vili veſte aſſumpta domum rapido curſuegreſſus eſt: quē ſui hinc inde querentes tandeꝫin quodā monaſterio monachoꝝ matutinas cantantium inuenerūt. Cūctis ergo eū ad pnīam īducentibus: nec ꝓficere valentibus rōne aut exhortatione: vel prece cuſtoditus eſt diligenter vſqꝫ adſextam horam. Deniqꝫ cū ꝯſanguinei eū ad domūreducere vellēt: ⁊ ad quēdam fluuiū: ꝑ quē trāſituri erant ꝑueniſſent: viderūt quēdam nauī rapido curſu ꝑ fluuiū aſcendenteꝫ a nullo vt videbatur ꝯducta. Sed ab vſurario viſa eſt plena d̓monijs ꝗ ait: iō veniebāt vt eū ad ſupplicia eterna aſſportarent. Quo dicto ſtatim de manibus eorū ademonibus violenter raptus: ⁊ in nauim ꝓijcit̉: ⁊curſu rapido refacto ſubito diſparuit cū demonibus ⁊ p̄da p̄fate nauis. Sic̄ ergo nō d̓fecit vſureviciū in eo dū in hoc ſeculo vixit: ita non deficietpunitio gehēne in alia vita: ⁊ ẜꝫ modū delicti erit⁊ plagaꝝ modus: vt dr̄ Deutro .xxv. Demū eſt peculoſiſſimū iſtud viciuꝫ: qꝛ tranſit ad ſucceſſoreſicut lepra Gieci tranſfuſa eſt ī poſteros. Alia peccata nō excedūt actores eorū: vnuſꝗſqꝫ ī iniꝗtateſua moriet̉. Filiꝰ nō portabit iniquitatem patris.Ezech̓. xviij. nec ire: ne ſuꝑbie: nec īuidie: nec alia.