Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Titulus

prouocare ad deuotioneꝫ monaſterij propt̓ tꝑaliabn̄ficia: vt ex hoc inclinet̉ ad monaſterij ingreſſū:licet non ſit licitū ex pacto aliquid dare vl̓ acciꝑpro ingreſſu monaſterij: vt habetur. i. q. ij. qͣꝫ piohec Tho. qd̓ eſt intelligenduꝫ: ita tn̄: illud tꝑalqd̓ datur non ſit principale motiuum: propter qd̓ꝯcedat̉ vel querat̉ religionis ingreſſus: qꝛ tūc eētſimonia ẜꝫ Ul. qn̄ per tꝑalia traderentur ſpūalia.Sꝫ ſi monaſteriū eſt tenue: ita ſufficiat ſuisan poſſit haberi intentio a religioſis illis recipiendi tꝑalia: vel etiam paciſci: ſuꝑ hoc ſunt varie opiniones. Quidā .n. dicūt: vt Ul. in tali caſu oblatis ſpūalibus gratis pn̄t hr̄e intentiōem recipiēditꝑalia ab ingrediente pro ſuſtentatione vite ipſiꝰ pn̄t etiam expͥmere paciſci de terminata ſūmatꝑaliū. Et qd̓ videtur ꝯͣrium: exͣ eo. c. qm̄ ſimoniaca: ibi: ſub paupertatis p̄textu: intelligit ẜm Raicum dicebāt in fraudem: vel ẜm Hoſti. qn̄ nongratis ofſerunt̉ ſpūalia: ſed recipientes faciūt pactum de ſpūalibus ad tꝑalia. Iſti .n. ponunt duplexius ex ingreſſu monaſterij ꝯpetere ingreſſo. Unū.ſ. ſpūale: hoc eſt vox in capitulo: p̄ti cipatio bonoꝝ: que ibi fiunt: hiꝰ. Aliud eſt ſuſtentet̉ proportional̓r de bonis monaſterij: et de iſto vidēturiſti ſentire: poſſit fieri pactio: non de pͥmo. Sediſta opinio videt̉ multū tuta: dicatur ſimpl̓r ſine diſtinctiōe .i. q. ij. qͣꝫ pio. Ceſſet oīs pactio: ceſſet oīs ꝯuentio. Et ſic̄ dicitur de p̄benda: qͣꝫuisꝗd tꝑale ſit: tn̄ qꝛ annexa ſpūali .ſ. canonie: vēdipoteſt: alias ipſa vendita venditum intelligit̉ illd̓ius ſpūale: cui ānexum eſt: vt dr̄. i. q. iij. ſi ꝗs obiecerit. Ita videtur de iſto iure accipiendi tꝑalia .i.victum veſtituꝫ rōne monachatus .ſ. lꝫ tꝑaleſit: vn̄ ab eo qui non eſt monachus emī pōt ſcd̓ꝫUl. puta ꝗs latius dat tm̄ monaſterio: vt īde recipiat ſuſtentatōem vite: tn̄ in monacho ſepararinon pōt a iure ſpāli: tenet̉ enim ei monaſteriū prouidere in tꝑalibus: ẜm poſſibilitatem: ipſe deẜuiat in ſpūalibus. Inno. etiā dicit: indiſtincte: ētpretextu pauꝑtatis: non valet receptio pactopecunia: qꝛ excuſat pauꝑtas a ſimonia: per decretalem qm̄. Et qꝛ pactum: non petat̉: quodde iure cōi ꝯpetit: inducit ſimoniā: ar. eo. ti. tuasEt de iure cōi eſt: canonicus: vel monachus viuat de cōi. exͣ de ꝯſti. c. oēs. In li. āt dr̄ directoriū iurꝭ. li. iij. ti. xvi. vbi tractat de iſta maͣ: queritur. An monaſteriū eſt tenue nimia paupetate depreſſum poſſit pecunia dari recipi ſine ſimonia: ponit duplicem opinionē: et cōcordat eas.Dic ergo ẜm Uincen. Tan. Ray. Io. Hoſti. pn̄thec v̓ba dicere illi ſunt de ꝯuentu volenti ītrareNos libenter gratis recipimꝰ te ad ꝯſortiū ſpūale: ſed bona nr̄a ſufficiant nobis tibi: porta tecū vn̄ poſſis viuere: vel ſic ꝓuideas tibi vndeviuas. Tūc enim ſi ingrediēs monaſteriuꝫ aliquaſua bona ꝯferat non ꝯmittitur ſimonia dūmodopure fiat: hoc ī fraudem dicat̉: ſine aliquopacto: ar. i. q. ij. §. i. Nec ob. d̓cre. qm̄. vbi dic̄ vo

lentes p̄textu pauꝑtatis hiꝰ vicium palliare. Namillud intelligendū eſt qn̄ non ſic caute ꝓceditur ſecundum Hoſti. Goſ. Sed ſi recipientes pactufaciūt: certū foꝝ: poſtqͣꝫ ꝯmiſerint nitunt ſe prtextu pauꝑtatis excuſare: ſed p̄textu ꝑciturdelinquēti. eſſet ſatius fame mori. xxij. q. iiij.ſicut. Sed Ber̄. Bar. bri. Inn. Archi. dicuntnec an̄ nec poſt p̄t aliꝗd peti. i. q. i. eos.. q. iij. ſi ꝗsprebendam. Et ſic dicentes ſimoniā ꝯmittūt: recipiētes: qͣꝫ recepti: etiā ſi ignorēt .i. q. ij. §. i. exͣ. e.qm̄. Et hec opinio videt̉ quātum ad mulieres approbata: exͣ de ſta. re. c. ꝑiculoſe. li. vi. ibi. Diſtrictiꝰinhibemus: ne in monaſterio ordinū non mendicantiū mulieꝝ de cetero aliq̄ recipiant̉ in ſororesniſi quot poterūt de ipſoꝝ monaſterioꝝ bonis vl̓prouentibus abſqꝫ penuria ſuſtentari: ſi ſecus fac fuerit irrituꝫ decernentes. Ubi dicūt Io. an̄. etArchi. ex hoc multa mala ſequunt̉ in monaſterijs talibus monialibus: qꝛ ꝓpter hec ſimoniamittit̉: exͣ eo. qm̄. Et noͣ non dicit ꝯmode: ſꝫ abqꝫ penuria. poſſet ſubſtentari ꝗs ꝯmodetum florenis:. xxx. abſqꝫ penuria. Secunduꝫenim Pap̄. Penuria dr̄ indigentia rei familiaris neceſſitas: vbi eſſet talis neceſſitas: poſſentrecipientes dicere: non poſſumꝰ te reciꝑe: qꝛ ſumꝰita pauꝑes: ſine penuria non poſſumus viuere ſi te reciꝑemus: non teneret receptio: ſꝫ ſi hēresvn̄ viueres apportares tecum: libēter te reciperemus: dūmodo non plus dicant. Nec dicantſufficere tibi: alias reciperemꝰ te: qꝛ eſſet pctm̄ ſequeretur ſimonia: ſi ꝓpter hoc mouerent̉ adreceptionem pͥncipaliter: exͣ eo. tua nos. in cāuvera eſt pͥma opinio. Si autem non poſſet ſubſtētari ꝯmode: ſꝫ tamen abſqꝫ penuria forte non poſſent iſta dicere: extra eo. qm̄. c. non ſatis. ſic ītelligitur opinio: hec oīa in dicto li. Anto. vero de. ſuꝑ dicto. c. qm̄ ſimoniaca. recitat aliā opinionam: ſic ꝯcludit. Dic ſi recipitur allegata pauꝑtate: non in fraudem: ſed ex pacto p̄cedente ē ſimonia. Si pacto non p̄cedente: ſed ꝓteſtationemiſſa tꝑe receptionis: tunc ſi conditionant receptionem ad dationem bonorum: eſt ſimonia: vt ī. c.tua nos. Si receptio eſt ſimplex. ſꝫ de pecunia ſoluenda vt viuit ꝓteſtantis receptio eſt ſimoniaca. Idem multo fortius ſi nil dicitur in receptione pecunia gratis offertur: hec ille. Ex his om̄ibus due pn̄t cōcluſiones elici. Prima: nullapactio de temporalibus debet interuenire pro ingreſſu monaſterij: etiaꝫ ſi monaſteriū ſit tenue: ſꝫcōiorem tutiorem opinionem: bene ſcd̓m oēs. Scd̓a eſt: ſi monaſterium ſit abūdans nullusdꝫ ibi eſſe tractatus de tꝑalibus in receptione:eſt ꝯͣ cōem abuſionem: qꝛ qͣꝫto monaſteriuꝫ ē abūdantius: tanto volūt maiores dotes: ſponte tamēoblata pn̄t recipere: ſiquidē hr̄ent intentionemad tꝑalia pͥncipaliter: nulla tn̄ interueniente pactione: vel ꝯuentione: ſeu exactione erit ẜm Rai.ſimonia mētalis: que per ſolam pnīam aboletur: