Capitulum. V.

¶ Nōͣ tertio ꝙ pro p̄dicatōe non lꝫ reciꝑe pecuniam: ſꝫ lꝫ p̄dicanti victuꝫ reciꝑe ẜm Tho. ⁊ Pe. depal̓. vn̄ illi ꝗ p̄dicant pͥncipal̓r hac intētione vt recipiant pecuniā: vel laudē ſeu fauorem popularē:ſimoniam mētalem ꝯmittūt. .i. q. iij. non ſolū. Seqſi ſuꝑ hoc paciſcūtur: ſimonia eſt: que ēt ꝑ eccl̓iaꝫpuniri pōt. Dic̄ ēt Tho. ī qd̓libet ꝙ cū aliꝗ p̄tēdentes religionem: ſiue ſanctitatem: petūt a ſacerdobus: ꝙ procurēt eis pecuniaꝫ in parochia ſua: it.ꝙ ſacerdos hēat inde certam ꝑtem: ſi in hoc interueniat pactum: ſimoniā ꝯmittit ipſe ſacerdos: ꝗaꝑſuaſio ſacerdotis ſpūalis eſt: ⁊ credit̉ ei: eo ꝙ ſacerdos eſt: ⁊ ſacrilegium eſt reſpectu illoꝝ religiſoꝝ: qꝛ defraudatio eſt elemoſynaꝝ reſpectu illoq̄ dant: ⁊ vtriqꝫ .ſ. ſacerdos ⁊ religioſi illi tenent̉ d̓ſimonia. ¶ Noͣ quarto: ꝙ pro vſu ſpūalis ptātisſiue p̄lature non licet aliꝗd acciꝑe: cū enī ille cuiꝯmittit̉ ſpūalis ptās ex officio obliget̉ ad vſuꝫ poteſtatis ſibi ꝯmiſſe in ſpūalium defenſione: ⁊ etiaꝫpro ſua ſuſtentatōe ſtatuta ſtipendia hēat ex redditibus eccl̓iaſticꝭ: ſi aliꝗd acciꝑet pro vſu hꝰ poteſtatis: non intelligeret̉ locare oꝑas ſuas: qͣs ex debito ſuſcepti officij debet impēdere: ſed intelligeret̉vendere ip̄m ſpūalis gr̄e vſum: ⁊ ſic eſſet ſimoniaTho. 2ª 2ᵉ. vbi ſupra. vn̄ non licet aliquid acciperepro quacūqꝫ diſpenſatione: nec etiam ꝑ hoc ꝙ cōmittit vices ſuas: nec pro correctione faciēda: necpro ceſſando a correctione: nec pro minus puniēn̄: nec pro crimine celandlo iudici eccl̓iaſtpro reo purgando: nec pro viſitādo: qͣꝫuisprocuratiōem liceat reciꝑe viſitanti: ⁊ dedicanti:nec vt minus digne penitentē recōciliet: vel vt digne penitentem repellat. In oībus his ꝯmittiturſimonia ex ꝑte dantis ⁊ recipiētis: ſi fiat ex aliqͦtēporali .ſ. pecunia: p̄cibus vel obſeꝗis: ẜm. b. Tho. ⁊Pe. de pal̓. exͣ eo. c. nemo. ¶ Nota quīto ꝙ darevel acciꝑe aliꝗd a ſuperiori: vt ſeruet iuſticiam incā ſpūali ⁊ iuriſditione eccl̓iaſtica ẜm Pe. de pal̓.Rai. ſimonia eſt: qꝛ ſunt acceſſoria ſpūalibꝰ. ¶idem eſt dicendum ẜm Ul. ſi agat̉ ſuꝑ tꝑalibus.ꝑſona iudicans ſit eccl̓iaſtica: que rōe eccl̓iaſticeiuriſditionis tenet̉ ad tale ius reddendū. Sꝫ ſi iudex ſit laicꝰ: ⁊ ſuꝑ tꝑali iudicet: n̄ ē ſimōia: licet alias grauit̉ peccet. Sil̓r teſtificari ī cauſa ſpūali: ſitmr̄imonial̓: ē d̓ decimīs: ⁊ hiꝰ ꝓ pecūia: ſimonia ē¶ In alijs aūt cauſis ⁊ ſi non ſimonia: tn̄ īiuſtuꝫeſt. Et ex hoc ſeꝗtur: ꝙ cū ſigillum iudicis nō ſitniſi teſtimonium iudicij: nō apparet quō pro ſigilo ſuo iudex poſſit aliꝗd petere: niſi forte expēſa⁊ ſigillatoris ⁊ clericoꝝ ad hoc deputatoruman̄. in. 4ª. Sꝫ non ſoluꝫ hoc eſt illicitum: ſedetiam ſimoniacuꝫ in cā ſpūali ⁊ iuriſditiōe eccleſed p̄ſtare ꝯſilium: vt iuriſperitus: vel pr̄oi: vt ꝓcurator. vel aduocatus non ſolum īca tꝑali: ſed etiam ſpūali pro pecunia: non ē ſimonlacū: nec pctm̄: ſcd̓m Pe. de pal̓. ⁊ Duran. Et rōeſt: qꝛ cuꝫ non teneatur tales operas ex officio exhibere: non cogitur de ſuo facere bn̄ficiū. x. q. iij.

precario. ¶ Noͣ ſexto: ꝙ pro doctrina pōt reciꝑepecuniā a ſcholaribus doctor non quaſi vendēsveritatem: vel ſcīam: ſed quaſi operas ſuas locāsqn̄ videlicet ad hoc nō tenetur ex officio ſuo. Nāſi ad hoc teneret̉ ex officio: intelligeretur ip̄aꝫ vēdere veritateꝫ: vn̄ grauiter peccaret: ſic̄ pꝫ in illisqui inſtituunt̉ in aliꝗbus eccl̓ijs ad docendū clericos eccl̓ie ⁊ alios pauꝑes ꝓ quo ab eccl̓ia beneficium recipiunt a ꝗbus non licet eis aliꝗd accipere. Lho. 2ª 2ᵉ. vbi ſupra. Sed Hoſti. dic̄: ꝙ ſi magiſtro eſt annexum ſufficiens bn̄ficium: vel ſalarium: n̄ licet ei a ſcholaribus aliꝗd exigere: alias ſimoniam ꝯmittit. i. q. iij. vēdentes. ſponte tn̄ oblata recipere poteſt. Sꝫ ſi non eſt annexū tale beneficium vel ſalarium: qd̓ ſufficiat ei: pōt acciꝑe collectam ꝓ laboribus ſuis. ar. xij. q. ij. c. ꝗcūqꝫ. Et vtdetur ꝙ non ſolū ab extraneis poſſit exigere: ſedetiam a clericis eccl̓ie: non tn̄ a pauꝑe: cū ipſe potius debeat pauꝑtati ſubuenire: ⁊ talis exactio nōdebet eſſe coactoria: vt ꝙ niſi ſoluāt expellat eosa ſcholis: aut recipiat res eoꝝ: ſed potius inopiaꝫſuā exponat: ⁊ multo magis pōt exigere magiſtervel doctor: vbi nullā hꝫ prouiſioneꝫ a valentibusſoluere: qꝛ non tenet̉ eis gratis ẜuire. Et hec oīaſunt intelligenda ẜm Hoſti. qn̄ doctor eſt ſufficiēsad docendū: nam ſi inſufficiens ē: non eſt ei ex debito ꝓuidendum: ſed imputet ſibi culpā. Cōcorſatis Rai. Inno. ⁊ Ul. ꝓ doctrina theologie aligaccipere dic̄ Pe. de pal̓. in. 4º. ꝙ videt̉ ſimonia:ſi non eſt de alijs ſcientijs. ¶ Noͣ ſeptimo: ꝙ ẜmRai. cum magiſter non vult ꝯcedere feſtū alicuiꝰſancti: qd̓ eſt colendum ac celebrandū: niſi ꝓpecunia data: ſimoniam ꝯmittit: qꝛ vēdit ſpūale adqd̓ tenet̉ .i. q. iij. vendentes. ⁊ ſil̓r ſi feſtum nō celebrandum vult feſtare: nec vult legere in eo: niſi ꝓpecunia: ſimonia eſt. ¶ Noͣ octauo: ꝙ ẜm Pe. depal̓. ꝓ licentia docendi in quacūqꝫ facultate darevel recipere eſt ingratis oblatū: nec pro labore lꝫ.Sed ẜm Ricar. ꝙ ꝓ dando talem lnīam exigereſit illicitum: vt exͣ de magiſtris. c. i. non tn̄ proprieē ibi ſimoniā. Un̄ glo. dic̄ ꝙ eſt qͣi ſimoniacū. Iteꝫẜm Fran. de cam. ſuꝑ cle. Si ep̄s pro pecunia datlnīam eundi ad ſtudiū mortaliter peccat: qꝛ dat ꝓprecio qd̓ gratis dꝫ. i. q. i. iij. vendentes. non tamēſimoniaca eſt: ſed turpe lucꝝ: ꝙ ſi dat lnīam eūdiad ſtudiū: ſed non hn̄di ibi p̄bendā: niſi pro pecūiaſil̓r turpe lucꝝ ꝯmittit: qͣꝫuis Hugo. dixerit ibi eēſimonia..§. XVIII.Pro ingreſſu auteꝫ religionis: ſiue monachoruꝫ ſiue monialium non lꝫaliquid exigere vel accipere quaſi precium: ſponte tn̄ oblata qͣꝫtacūqꝫ ſint nō interueniēte aliqͣ corrupta intentione: lꝫ recipere ⁊ in hoc oēs doc. concor. .i. q. ij. ſicut epiſcopum. Licitum eſt etiam ẜmTho. 2 2ᵉ. ſi propter deuotionem: quā aliquis on̄dit ad monaſteriū: largas elemoſynas faciēdo vtfaciliꝰ in monaſterio recipiat̉: ſic̄ licitū ē eꝯͣ aliquē