Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Titulus .I.

Item nec pro pnīa ſeu ꝯfeſſione dꝫ aliꝗd exigi .i.q. i. ꝗcꝗd. Et ſacerdotes audiunt ꝯfeſſiones pͥn.cipaliter intendentes lucꝝ pecunie: etiam ſi petant ſimoniā ꝯmittunt mentalem. Si aut exiguntalias non audituri ꝯmittunt ſimoniā etiam ab eccleſia puniendā .i. q. ij. qͣꝫ pio. Sacerdos ēt nonvult dare lnīam ſuo parochiano alteri cōſitendniſi pro pecunia ſimoniaꝫ ꝯmittit ẜm Rai. In abſolutione aūt ab excōicatione vl̓ ſuſpenſione autinterdicto ſi erigat̉ pecunia quaſi pena culpe p̄cedentis pro qua fuit excōicatus ſuſpenſus vel īterdictus: factū ꝗdem non ē ſimoniacuꝫ: niſi ſub illaſpecie intentio ſit corrupta. Sed ſi exigat̉ tāqͣꝫum abſolutōis ſimoniacū eſt ẜm Tho. 2ᵉ. I Hoſti. Item pro ſacr̄o ordinis ꝑmaxime ꝓhibotur exigi pecunia exacta ꝑſolui .i. q. i. c. ordinaret̉. Z. exͣ de ſimo. c. in ordinando. ſuꝑ quo. c. dicitAnto. bu. Nōͣ tres ꝑſonas que in ordinatione reꝗrūtur .ſ. ep̄s miniſter: notarius Noͣ etiaꝫ ſicut pͥncipalis ordinatio dꝫ eſſe gratuita: ita etom̄e accedens ad ordinationē dꝫ eſſe gratuituꝫ.Et de ep̄o claꝝ eſt ſi recipiat aliꝗd ordinatōeꝫper pactionem: ꝯuentione: vel exactionē ſimoniaeſt. i. q. ij. qͣꝫ pio.. c. ſicut ep̄m. Quinīmo ſimonia ēex ꝑte ipſius ep̄i: ſed non ex ꝑte dantis ẜꝫ Tancre. Bar. brix. i. q. i. nullus. Miniſter aūt ī ordination de quo loꝗt̉ decretalis illa: in ordinando: vl̓eſt archidiaconus hꝫ examinare ꝓmouendos:vel eſt ille vocat ꝓmouendos ẜm doc. vel illern̄det in ſcrutinio ordinandi ẜm formaꝫ. c. viij. deſcrutinio: vel eſt ille miniſter legit euangeliuꝫ .ſ.cum ſit ordinatio ẜm Goffredū: quilibet horuꝫſi pecuniam reciperet illo miniſterio ſimoniamꝯmitteret. Sed de notario qui .ſ. ſcribit ꝓmouendos poſtmodū facit litteras ordinis collati an liceat ei exigere vel reciꝑe pecuniam pro tali actu.Circa ſunt opiniones. Quidam dicūt licetqn̄ hꝫ notarius ſalariū publico. Laurentius dicit ſi etiam nihil recipiat publico: nil tn̄ debetrecipere pro tali ſcriptura: qꝛ ſimonia e: vel ex pcto nil debet reciꝑe. Sed ſi non hac intentione acedit .ſ. ad illd̓ faciendū credit glo. laicus poſſitaccipe .i. q. ij. ſicut ep̄m. Inno. dic̄ notarius pōtaliꝗd acciꝑe pro ſuo ſalaro: dum tamen iuſtuꝫ ſitqd̓ ꝑcipit: vel aliꝗd plus ꝓpter facti magnitudinēvel cum non valeret iſtr̄m: ſi alius notarius faceret: tunc notarius hn̄s tale officium non poſſetcipere: ſed extraneus bn̄ poſſet p̄ciꝑe non peccret. Quilibet tn̄ hn̄s hoc ex officio ſpōte oblata bn̄pōt ꝑ̄cipere. Recitatis his opinionibus idē Ant̓.de bu. in fine ſic determinat. Tu dic clarius: quiaqn̄ aliꝗd ſponte offert̉: cōcurrente aliquo pacto: ꝯſtitutione: vel conſuetudine: tūc licitum illucrecipere: vt in. c. dilectus. ij. e. ti. Qn̄ v̓o aliꝗd accipitur vigore pacti ꝯſtitutionis vel ꝯſuetudinis: ettunc ſi recipiens ē ſalariatus de publico in tali caſu non licite recipit: vt in. c. i. de magiſ. Si an̄teſt ſalariatus de publico tunc deſtingue. qꝛ aut of

ficium eſt de ſubſtantia ordinatōis: ſic non licetrecipere. aut non eſt de ſubſtantia: et tunc ſi ſalarium ſolutū ꝯuenit ſcribenti ꝯſiderato labore negocij qualitate licita eſt receptio. eſt qꝛ dꝫcogi ſuis ſtipendijs militare: vt in. c. ex officij.p̄ſcrip. Si aūt ſalariū qd̓ ſoluitur non ꝯuenitſiderato labore qualitate negocij: tunc non entlicita receptio: īmo recipiens ꝯmittit ſimoniam: ethoc ẜm doc. tn̄ pro notarijs facit ſtilus curie Ro.ẜm quā taxata ſunt oīa beneficia ẜm qualitatemipſoꝝ. hec ille. Item ẜm Rai. non hn̄s titulū regat p̄ſbyteꝝ vt pn̄tet eum ad ordines ad titulū eccleſie ſue ꝓmittens ei nūqͣꝫ in eccl̓ia ſua aliꝗdpetet: ſimoniā ꝯmittit. eo. ti. c. tuas. Item nec proſacr̄alibus licitum eſt aliꝗd recipere: vt bn̄diction abbatum abbatiſſaꝝ vel velatione v̓ginumvel pro aqua benedicta hiꝰ: ẜm Pe. de pal̓. Utꝝautem ſacerdos poſſit vende officium portandiaquā benedictam per parochiam. Dicit Guil. ſitalis ſacerdos hꝫ de ꝯſuetudine vt poſſit tale officium retinere: ſe vel alium exercere prouētꝰ reciꝑe eſt ſimonia ſi illd̓ ꝗdē ꝯmittat ad firmā:.§. XVII.al̓s ſimonia ē: vl̓ ſaltī turpe lucꝝ.Dicuntur quedam aliaſpūalia. Tertio .ſ. quaſi effectiue ẜm Ric. ī.ex eo videlicet: qꝛ ꝓcedūt ex ſpūali gr̄a: ad eamdiſponūt. vt proph̓are: p̄dicare: ingreſſus religinis: hiꝰ: vel qꝛ ſunt de actibus vl̓ negocijs ſpilibus: vt docere: iudicare: teſtificari: hiꝰ. Et horquedam dicūt̉ ſpūalia ꝯꝑationem ad ſpm̄ ſctm̄vt pͥma: quedam ꝯparationeꝫ ad ſpm̄ humanū Nōͣ igit pͥmo pro actu ꝓph̓andi non licet accipere pecuniam quaſi p̄cium. Un̄ et ꝓph̓e veterꝭteſtamenti veri rariſſime etiam ſponte ablata recipiebaut ne vendere viderentur proph̓iam: ſicaliquando ad ſuſtentatōem ipſoꝝ recipiebant: vtdic̄ Hiero .i. q. i. c. iudices. vbi dic̄ q̄rentes pecuniaꝫ ꝓph̓as ſe fingunt ex hoc diuinatores ſeoſtendunt ideſt ſortilegos. Secundo noͣ: pauperibus non eſt danda elemoſyna pro orationeab eis fienda: tanquā ex hoc quis intēdat emereorationem eorum: ſed per gratuitum beneficiuꝫdebet intendere prouocare animos pauperuꝫ adhoc gratis: ex charitate ad orandū procedātſecundum Tho. 2ᵉ. Sed ſi detur ex pacto pecunia pro pſalterio dicendo ē expreſſe ſimonia ſecūdum Pe. de palu. non autem ſi daretur pro vigulando ſuper defuncto ſcilicet ratione laboris vicum ordinatio eſt in eccleſia: qui vadit ad talēhoram tantum habet: aliquis vadit ad illam horam principaliter cauſa lucrandi illud: grauiterpeccat: et ſimoniam quidem mentalem committit: ſed non cauſa que ab eccleſia punitur: cumnulla pactio intercedat: extra eodem. c. tua ſecundum Archi. nec tamen reſtituere oꝫ pecuniā illā.