Capitulū

ipſum ſanctum apparuit mandans ſibi vt cōuocatis monialibus ⁊ abbatiſſa ī capitulo admoneret eas vt deſiſterent a tali ſimonia: al̓s male eisqd̓ ⁊ fec̄: ⁊ oēs deriſerūt illam nec voluerūtrigere. Et cum pluries hͦ factuꝫ eſſet. Demūbeatus Hiero reuelauit illi ꝙ monaſteriuꝫ debebat ruere ⁊ oēs occidere: ꝓpter qd̓ extraxit illamde monaſterio: ⁊ exinde fūditus corruit monaſterium ⁊ extinxit alias moniales.¶ Capl̓m ꝗͣntū de materia ſimōie vbi valde diffuſe tractat de ſimonia q̇ ꝯmittit̉ circa ſacra ſingula⁊ circa bn̄ficia: ⁊ circa actus ſpirituales: vt cōmare: corrige: p̄dicare ⁊ hiꝰ: ⁊ circa ſepulturas:⁊ circa ingreſſum religionis: ⁊ circa patronatum⁊ de diuerſis modis ſimonie.Ulia radix omniuꝫmalorū eſt cupiditas .i. auaricia: pͥmolim Mᵐ Fmol̓. vi. que niſi radicitus euelꝝ auctori inherere non valemꝰ: vt dic̄Ireg. diſ. xlvij. qꝛ hꝫ difficultateꝫ in v̓a pnīa eiusropter obligationem reſtitutionis quā hꝫ ānexāpluribus eius ſpēbus: cum tn̄ pctm̄ non dimūitur niſi reſtituat ablatum. xiiij. q. vi. ſi res. ideoab ea iſta 2ª pars ſumat inicium. Diffinit̉ autem a.b. Aug. Auaricia ꝙ eſt inordinatus amor hn̄di.lā ⁊ qd̓ aliꝗs iniuſte acꝗrat ex īordinato amoreocedit. Et qꝛ inter oēs ſpēs auaricie vicium ſionie eſt grauius. Un̄ ⁊ i. q. vij. c. fi. Dicit̉ eſſe maximū pctm̄ qd̓ ẜm Tho. in quodlibetis: eſt ītelſigēdū non ſimpl̓r: ſed inter illa maximū q̄ ꝯmittiturcirca ꝯͣctus pecuniarios. Hꝫ etiā grauitatē ex hoipſum irreuerenter ſe hꝫ hō ad res ſacras: iōnonia pͥmo tractatur. Hec aliqn̄ dicit̉ hereſisvt. i. q. i. eos. non ꝓprie ꝗdem: ſed ꝓpter ſil̓itudineactus: qꝛ ita oꝑantur ſimoniaci: ac ſi exiſtimarētdonū ſpūs ſancti pecunia poſſidere: eo ꝙ emunvl̓ vendūt ſacr̄a: in quibꝰ dat̉ gr̄a: quaſi ſint domini ſpūs ſancti: quā exiſtimationeꝫ ſi ꝗs hr̄et vtiqꝫet hereticus .i. q. i. cum oīs. ¶ Potius autem deminatū eſt iſtd̓ viciū a ſimone. Dicit̉ .n. ſimoniatius a ſimone qͣꝫ a Gieci: vel alio ꝗ etiam vendidit ſpūalia: qꝛ ꝯpletius in ipſo Simone mago rea fuit rō ſimonie. Nā emē voluit ab apl̓is gr̄aꝫpoſtea vēderet ēt alijs. .i. q. iij. ſaluator. Tho.Diffinitur autem ſimonia ſic .ſ. ꝙ eſt ſtudioſa voluntas emēdi vel vendēaliꝗd ſpūale: vl̓ ſpūali annexū. Tho. 2ª 2ᵉ. q. i00olutas autem ponit̉ ibi non ꝓ potentia: ſed proactu eius. Oē enim pctm̄ ꝯmittitur actu voluntatis: ſtudioſa dr̄ .i. deliberata: nā ſola deliberationeronis pōt ꝯmitti iſtd̓ pctm̄: ſꝫ non punit̉ in iudicioeccleſie que non iudicat de occultis: niſi ꝓcedatad ex. Sed Guil. exponit ſtudioſa .i. ad opus exte

rius ꝓcedens. Io. an. etiam dic̄: ꝙ ſimonia mētal̓non punit̉ .ſ. ab eccl̓ia: niſi cuꝫ oꝑe ſubſecuto. Nomine autem emptiōis ⁊ venditionis ꝯp̄hendituroīs ꝯͣctus non gratuitus: vt trāſactōis: ⁊ renūciationis: ⁊ hiꝰ. excepta ꝑmutatiōe: que licita eſt: ẜuatis ꝗbuſdaꝫ circūſtantijs: vt. jͣ. dicet̉. Spūale autdicit tripl̓r ẜꝫ Ric. in. 4º .ſ. eſſential̓r: vt gr̄a et virtutes: caliter: vt ſacr̄a que cānt gr̄am: actual̓r ſeueffectiue: vt p̄dicare: corrige̓: viſitare: orare: ⁊ hiꝰ:ꝗ ſunt actus ſpūales. Spūali annexum dr̄ dupl̓rẜm. b. Tho. ī. iiij. Uno mō ſicut ex ſpūalibus depedens: vt hr̄e eccl̓iaſtica bn̄ficia qd̓ dr̄ ſpūali annexum: qꝛ non ꝯpetit niſi habenti officium clericaleAlio mō dr̄ ſpūali annexū: qꝛ ad ſpūalia ordinat̉.ſic̄ iuſpatronatus: qd̓ ordinat̉ ad pn̄tanduꝫ clericos: ad bn̄ficia ⁊ vaſa ſacra: que ordināt̉ ad ſacr̄orum vſum. Sub p̄cio āt cōprehendit̉ oē tꝑale qd̓pecunia extimari pōt. Ponit. n. Greg. triplex genꝰnumeri: qͦ ꝯmittit̉ ſimonia .ſ. a manu. i. pecunia alingua: vt p̄ces: et ab obſeꝗo .i. q. i. ſunt nō nulli. c.ordinationes. ⁊. q. iij. ſaluator. Et d̓ ſingul̓ ꝑtibusplenius eſt videndū..§. II.Eſt auteꝫ mortale quia⁊ ꝯͣ iuſticiam: ⁊ ꝯtra legem diuinam ⁊ naturalem.Et qꝛ papa ſubditus eſt p̄dictis legibus dei: ⁊ naturali: vt alij hoīes: nec in illis ſe vel aliū valet diſpenſare: ſꝫ ſolum in puris poſitiuis: vbi hꝫ plentudinem ptātis. Ideo dicit. b. Tho. ī 4º. ꝙ illa opinio que dic̄: ꝙ in papam non cadit ſimonia eſt erronea. Nam ſi papa ꝓ aliquo ſpūali munus acciperet ſimoniā ꝯmitteret ſicut ⁊ alius homo: qꝛ etin ipſo Petro cui papa ſuccedit ſimonie viciū dānationem inchoauit in nouo teſtō. Quāuis enimres eccleſie ſint aliquo mō pape: non tn̄ ſunt eiusoībus modis hn̄di: ſicut illud qd̓ hꝫ ad manum.vn̄ ſi reciperet pro aliqua re ſpūali pecuniam deredditibus alicuius eccl̓ie nō careret vicio ſimonie ⁊ idem ſi reciꝑet pecuniaꝫ ab aliquo laico: n̄ d̓bonis eccl̓ie ꝓ re ſpūali. Idem. b. Tho. 2ª 2ᵉ. q. 100.Ꝙ aūt dicit ī papā nō cadere ſimoniā. dic̄ Antode bu. poſt Hoſti. in his que ſimoniaca ſunt ꝓhibita .ſ. ex iure poſitiuo hr̄e locum. Nam talis conſtitutio non ligat promulgantes: puta vēdendo vcariam: caſtaldionatū aduocatiuā iconomiā: ⁊ hu.i. q. iij. ſaluator. exͣ eo. ad nr̄am. Et d̓ hac ēt videt̉ītelligēdū qd̓ dic̄ Io. de lig. exͣ eo. c. i. .ſ. ꝙ nec papanec alij degētes in curia ꝯmittūt ſimoniā: ſi papaex certa ſcīa ſcit ⁊ tolerat. Nā cerca ſciētia pͥncipispurgat hoc viciū. Sed ⁊ ẜm Pe. de pal̓. in. iiij. diſ.xxv. ⁊ in ꝗbuſcūqꝫ ſimonijs: ⁊ ſi pctm̄ nō euitet ꝑnā tn̄ iurꝭ poſitiui cui non ſubeſt ſemꝑ euadit: vnec ſuſpēſionē nec hiꝰ penas iurꝭ ſui timet: ſic̄ necē etiā excōicatꝰ: ſi ꝑcutiat clericū. Dic̄ ēt idē Pe. ꝙille ꝗ emeret bn̄ficiū vel ordineꝫ: ēt a papa: penasiurꝭ nō incurreret: qꝛ ſic̄ pōt diſpēſare ī penis iaꝫincurſis: ita ēt ꝙ nō incurrant̉: ſic̄ poſſet pͥuilegiūalicui ꝯcede̓: ꝙ ꝑcutiēdo clericū: n̄ eſſꝫ excōicatꝰ: