Titulus

mercedem miniſtrationis ſue a deo. Sic et ꝓph̓eantiꝗ teſtī ſi aliqn̄ recipiebāt aliquid in ꝓph̓andoaccipiebāt illa ꝑ modū elemoſyne ad ſuſtentatōeꝫnon vt p̄ciū ꝓphetie: vt dicit Hiero. .i. q. i. iudices.¶ Tertio rōne prouocatōis: ⁊ ſic dantur elemoſine pauperibus ad inducendū eos ⁊ excitandumad orandum pro benefactoribus ſuis ex ipſis elmoſynis: non ad emēdū or̄ones: pſalteria: et huiꝰmōi. Un ſapiens. Abſconde elemoſynam in ſinupauꝑis: ⁊ ipſa orabit ꝓ te .i. inducet pauꝑeꝫ ad orādum. Or̄o enim ſpūalis eſt: ⁊ iō appreciari nō pōttum ex affectu deuotionis vn̄ ꝓcedit: tum ex affectu ꝗ intendit̉ .ſ. ſpūali. b. Tho. in. 4º. ¶ Quarto ratione punitionis: ſicut ſit in abſolutione ab excōicatiōe: aliqn̄ exigere pecunia nō pro ipſa abſolution: qꝛ hoc eſſet ſimonia: ſed in punitōe. Et ſic ētin abſolutione a caſibus reſeruatꝭ pctōꝝ. Pōt .n.imponi pnīa pecuniaria: quaſi pene p̄cedentis culpe: ⁊ de hoc exͣ de ſimo. c. ad aures. Sed qꝛ hoc videtur hr̄e ſpeꝫ cupiditatis: iō potius ab eis ē abſtinenduꝫ: vel ita manifeſte ⁊ caute agendū ꝙ ſoluētibus conſtet non ſibi reſeruare abſoluentem hocmō talia: ſed ⁊ pauperibus dimittere. b. Tho 2ª 2ᵉ.vbi ſupra. ¶ Quinto rōe redimende vexationisſqͣꝫ ius acꝗratur alicui in bn̄ficio vel dignitaī licet dare ad redimēdam vexatiōem ſuaꝫ:alias ſimonia eſt. Sꝫ poſtqͣꝫ fuerit adeptus ⁊ iusſibi acꝗſitum vexationem ſibi iniuſte factam ſuꝑeccl̓ia: vel bn̄ficio: vel dignitate licet pecuniā redimere: ſꝫ non iuſtā vexatōem: vt ſi iuſte accuſaret̉⁊ hiꝰ: hec. b. Tho. in. iiij. ⁊ 2ª 2ᵉ De his oībus diffu.§. III.ſe hēs infra in diuerſis. §.Quantum ad ſecundu.i. de pena q̄ ꝯſeꝗtur hoc crimē ibi ꝯprehenditurtecum ſit in ꝑditionem .ſ. tuā. Multiplex āt eſt ꝑditio: que incurritur ꝑ ſimoniam. Et pͥma: que oēsinuoluit hoc crimine irretitos: eſt ꝑditio gr̄e diune: ꝑ quā ꝑuenit̉ ad ꝑditionē gehenne. Un̄ Gregorius nazangenus. Iudas oīum redēptorem vedidit: mox laqueo ſuſpenſus: eādem gr̄am redēttionis non obtinuit ⁊ merito qꝛ nēo pōt retinereqd̓ vendidit. Simon magus: cum eādeꝫ ſpiritusſancti gr̄am emere vellet dānationis ſue ſnīam aPetro audiuit. Pecunia tua tecum ſit in ꝑditiōe.i. q. i. qui ſtudet. Fuit enī chriſtus ieſus maximeualis ⁊ iō emēdo vel vendendo eū: ſimonia fuIlle āt vendidit filium dei qͣꝫtum ad humanitatem: ſed ſimoniaci vident̉ vendere ſpm̄ ſanctumqͣꝫtum ad ſuā diuinitatem: ⁊ ſic vident̉ on̄dere ſeeſſe dn̄os ſpūs ſancti. Et ꝓpt̓ea dicūtur maximiheretici i. q. vii. pater. non ꝙ ꝓpͥie ſint heretici: niſi hr̄ent ꝑtinaciter hāc opinioneꝫ in mēte .ſ. ꝙ poſſint emere vel vendere ſpm̄ ſanctum: ſꝫ large et ꝑſil̓itudinem: qꝛ faciunt danda tꝑalia ꝓ p̄cio ſpūalium: ac ſi hoc crederent. Dicit eniꝫ Aug ꝙ ignisſacrificij ꝗ per. lxx. annos. Babylonice captiuitatis ſub aqua vixerat extinctus eſt ab Anthiocho

Iaſoni vendente ſacerdotiū qd̓ ſignificauit ignēſpūs ſancti non lucere in ſimoniacis ſacramentꝭ.l. q. i. ſicut. Et hoc intelligendū: nō qꝛ ſacr̄a ꝯfectavel collata a ſimoniacis: nō ſint v̓a ſacr̄a: ſic̄ alioꝝſed qꝛ carent effectu gr̄e quo ad ꝯficiētes: ⁊ ꝯferētes ea. Nō .n. inde recipiunt gr̄aꝫ: vt dicit Gratianus in. §. ſe. ſed peccāt mortaliter: ⁊ non ſolū ipſi:ſed ⁊ ſcienter recipientes ab illis ſimoniacis: quiſunt ſuſpenſi: propter ſimoniā ipſaꝫ: vt di. xxxij. §.veꝝ ibi officium ſimoniacoꝝ ⁊c̄. cum gloſa eiꝰ notabili. Et idem. b. Tho. in. iiij. Hodie āt ꝑ decretuꝫfactum in ꝯcilio Conſtantꝭ. ⁊ Baſilienſi: anqͣꝫ faceret ſciſſurā: approbatum qͣꝫtum ad recipientes ſacramēta ab hiꝰ: eſt aliter modificatum: de quo vide infra. in. iiij. ꝑte diffuſe in ti. de ſuſpenſione.¶ Secunda ꝑditio ſimoniacorū eſt executionisordinū: ⁊ officioꝝ ſuoꝝ quo ad ſimoniacos in ordine recepto ſimoniace: vel etiam in dignitate: etbn̄ticio curato: etiā ſi ſit occultum viciū: qꝛ ſuſpēſi ſunt qͦ ad ſe: ⁊ quo ad alios. Et ſil̓r notorij ſimoniaci ꝓ collatiōe ordinū vel bn̄ficioꝝ ſunt ſuſpenſi .i. q. i. ſtatuimꝰ. ⁊. c. ꝗſꝗs: de quo vide infra ī. iiijꝑte ti. x. de ſuſpenſione. Et hāc ſuſpenſioneꝫ videt̉Amb. vocare excōicationem. in. c. reꝑiuntur. i. q..i. ẜm. glo. Et tales .ſ. ꝯferentes ordines vel bn̄ficia: ⁊ officia eccl̓iaſtica: ⁊ iſta ēt recipientes ꝑ ſimoniam: ſi ſunt clerici debent deponi .i. pͥuari officio⁊ bn̄ficio ſimpl̓r: ſi ꝯuincant̉ de hoc in iudicio eccleſie. Si ſunt laici vt mediatores ſimonie: debētexcōicari: vt. i. q. i. ſi ꝗs ep̄s. ⁊. c. ſe. Mediatores ſiſt̓ clerici deponūt̉: vt in dicto. c. ſi ꝗs. Efficiūt̉ etiinfames: ⁊ ꝗlibet etiaꝫ criminoſus admittitur adaccuſatiōem eoꝝ: vt exͣ de ſimo. c. tanta. ⁊. c. dn̄s. jͣ¶ Tertia ꝑditio eſt ſubſtantie tꝑalis. Nā pecuniaꝑ ſimoniam recepta retineri nō pōt: nec tn̄ debetreſtitui ꝯferenti: qꝛ turpiter dedit: ſed dꝫ pauperibus erogari: vel illi eccl̓ie in cuius iniuriaꝫ dataeſt applicari: ⁊ hoc in oī ſimonia: ẜm. b. Tho. vbi ſupra: de quo vide plene. jͣ. e. c. Sꝫ qͦ ad bn̄ficia ſimplicia: vel curata ꝑ ſimoniam recepta ꝑdit fructꝰqꝛ non pōt reciꝑe: ⁊ receptos tenet̉ reſtituere: deductis expenſis factis in vtilitateꝫ eccl̓ie: ⁊ gratiafructuum colligendoꝝ ẜm. b. Tho. ⁊ Rai. ⁊ Inno⁊ hoc qꝛ fur eſt ⁊ latro in illo bn̄ficio: de his videplenius. jͣ. e. c. ¶ Quarta perditio eſt aliqn̄ ſanitatꝭvel vite corporalis: ſicut pꝫ exēpluꝫ in Gieci: quicū exegiſſet pecuniam a Naaman Syro propt̓ ſanitatem receptam .ſ. mūdationeꝫ lepre ꝑ Heliſeūprophetam: mgr̄m ipſius Gieci ad imp̄cationē ipſius Peliſei ꝑcuſſus eſt a lepra cum poſteris eiꝰ.vt hētur. iiij. Regꝭ. v. Cōmiſit enī ſimoniaꝫ: quiagratia ſanitatis eſt gr̄a ſpūalis ⁊ donū dei: quā ille qͣꝫtum in eo fuit: vendidit. Narrat̉ etiaꝫ in li. demiraculis. b. Hiero. de quodā monaſterio monialium qd̓ ꝯmittebat ſimoniā in recipiendo moniales cū pactōe exp̄ſſa de dote pro ipſo īgreſſu monaſterij. Suꝑ qͦ exceſſu ſimonie. b. Hiero. cuidammoniali illius monaſterij q̄ d̓uotionem hēbat ad