Capitulū. IIII.

Sexta prauitas eſt horribilitas mortis inter cūcta ſcelera: q̄ diuino iudicio ponunt īpijs ſineꝫ ꝑ horribileꝫ mortē. Auaricia de maioribꝰ eſt: cū mirabilia ⁊ terribilia ſignaſepius appareāt in auaroꝝ p̄cipue raptoꝝ: ⁊ vſurarioꝝ fine: hoc āt accidere pōt triplici rōne: pͥmo ratione derelictionis: 2º. rōne deſꝑationis: tertio ratione ꝑſecutionis. ¶ Primo ꝗdem accidit hoc retione derelictōis. Cum .n. auarus ꝑ vſurā lucrarinon ceſſet in quolibet ſacro die: nō ꝑcit diei paſcatis: non dn̄ico: non diei ſanctiſſime paſſionis: ī qͣlibet ſolēnitate ſanctiſſime v̓ginis non ceſſat a talilucro: nec in diebus apl̓oꝝ: nec in diebus martyꝝlioꝝ ſanctoꝝ ⁊ angeloꝝ. Merito ergo non ſolūo: verū etiā a beata v̓gine: ab angelis vniuerſis ⁊ ab oī multitudine beatoꝝ iuſto iudicio ī vltimo fine vite ita derelinꝗ meret̉: ꝙ nec deuꝫ hēatgratie donatore: nec aliquē beatuꝫ inuenit gr̄eeo impetratorē ſeu ſupplicatorē. Un̄ Michee. iij.Abſcodet dn̄s faciem ſuā ab eis in die illo .ſ. extremo. ſicut neꝗter fecerūt in adinuentōibus ſuis.¶ Scd̓o accidit eis hͦ rōne deſperatiōis. Qn̄ enīꝫinfelix pctōr a deo ⁊ a tota celeſti curia derelictuseſt: facile eſt demonibꝰ in baratꝝ deſparatōis euꝫprecipitare: q̄ ꝗdem libertate eis ꝯceſſa oꝑe ꝯpleton̄dentes ei multitudinē ſceleꝝ ſuoꝝ: ⁊ oblitā eſſeillius mīam: ſicut Iob. xxiiij. ait. Obliuiſcitur illiꝰmīa. Et iteꝝ. xxi. Auferet ab eo oīs ſpes fiducie .ſ.venie: gr̄e: ⁊ gl̓ie: vn̄ ipſe in tali deſperatōe vltimaelictus ait illd̓ Iob .vij. Deſꝑaui: ⁊ nequaqͣꝫ vln viuam .ſ. nec vita corporali: nec vita et̓naegit̉ de quodā auaro: ꝙ cū infirmaret̉ acmortem: ⁊ noti ⁊ vicini hortarent̉ eū ad ꝯtritionē⁊ ꝯfeſſionem. Rn̄dit. Ego non poſſum: qꝛ nō hēomecū cor cui illi: tu deliras. Quid eſt .n. qd̓ dicis.quō .n. viueres ſi non hr̄es cor: ⁊ ꝗs tibi extraxitꝰat ille. Nō deliro: ſed veꝝ eſt qd̓ dico. Et vt ſciatisveꝝ eſſe qd̓ dico: ite ad capſam vbi ſunt pecuniemee: in ꝗbus ſpē ⁊ fidē meā poſui ⁊ ibi inueniētꝭeſperatus deceſſit. Cūqꝫ illi ad capſaꝫ acceſ: et aꝑuiſſent: inuenerūt qd̓ ille dixerat: ibividelicet inter pecunias cor illius miraculoſe factum: ad innuendū ꝙ ibi erat totus affectus eiusiuxͣ illud chriſti Math̓. v. Ubi eſt theſaurus tuibi eſt cor tuum. ¶ Tertio rōne ꝑſecutōis. Cū enīauarus: ſicut ex ſuꝑioribus patet: non ſolū offenderit deū: quēadmodū ceteri peccatores: verumetiā cū vendiderit tp̄s: vt ꝑ vſuram qd̓ eſt cōe cūcī creaturaꝝ. Et ſic offenderit oēs creaturas:ate ſunt ⁊ oībus creatis male vſus ſit propterauariciā radicem oīum maloꝝ. Audita ſnīa a domino ꝓlata ꝯͣ eū oīs creatura ꝑſecutione ꝯͣ eū armatur. ꝓinde oēs beati: ⁊ oēs angeli paradiſi tūcclamabūt ꝯͣ eum: ad infernū: ad infernū. Elementa qͣꝫ ꝯͣ eū ſeuiunt: ⁊ clamāt: ad tormēta: ad tormeta eterna. Domus qͦꝫ in qua iacet infirmꝰ atqꝫ pietes ⁊ ligna ꝯͣ eū vindicta clamare nō ceſſant. Sic

qꝫ Baruth. ij. ait. Lapis de ꝑiete clamabit ⁊cͣ. vt īhis om̄ibus verificet illd̓. Sap. vij. Pugnabit ꝓeo orbis terraꝝ ꝯͣ inſenſatos: ⁊ accipiet armaturācelus illius ⁊ armabit creaturam ad vltionē inimicorum.¶ De ſpecie auaricie que dicit̉ ſimonia per modūpredicationis. Capl̓m quartum.Eus deoruꝫ domidnus locutꝰ eſt: et vocauit terrā. p̄s. Dedeorum dn̄s eſt: deus verus: qui eſtdn̄s ſanctoꝝ: ꝗ dij aliqn̄ in ſcriptura dicunt: ⁊ creaturarū aliarū: q̄ ꝓ dijs agentibꝰ ſunt adorate. Etlocutus eſt mūdo in ꝓphetis. Nouiſſime locutꝰ ēnobis in filio: dicens ꝑ eū. Nolite facere domuꝫpatris mei domū negociatōis. Io. ij. Et ꝑ hͨ v̓ba ⁊alia: ac geſta ⁊ exēpla vite eius vocauit terrā .i. homines cupidos ⁊ auaros: vt cū longe ſint ab eo ꝑauariciā appropinquēt ꝑ pnīam. Dicunt̉ .n. auariterra non ſoluꝫ qꝛ original̓r de terra facti ſunt inAdam: ſꝫ qꝛ t̓rena ſūme diligūt aurū ⁊ argentū etes: ⁊ diuitias: q̄ de terra ſt̓ ī eis ſuū finē ꝯſtituētesEt de hac terra dixit dn̄s antiqͦ ſerpenti. Gen̄. iij.¶ Terrā comedes cūctis diebꝰ .i. ad te ꝑtinebunt:quos t̓rena cupiditate deceꝑis: vt exponit Aug.ſuꝑ Gen̄. ad lr̄am. Spāl̓r .n. doctrina et p̄dicatiochriſti fuit ꝯͣ auaros: ⁊ ad inducendū ad ꝯtēptumterrenorū. Un̄ et pͥmū v̓bum: qd̓ dixit diſcipulis īẜmone facto in monte fuit. Beati pauꝑes. Math̓.v. Sciebat .n. ꝙ radix oīum malorū eſt cupiditas.i. auaricia: qd̓ poſtea declarauit apl̓s. i. ad Timo.vi. hoc dicēs Nullū .n. pctm̄ eſt qd̓ ex auariciā deriuari non valeat: ipſe qͣꝫ pauprime vixit. Oīa īꝗtAug. terrena ꝯtēpſit hō chriſtus: vt ꝯtenenda eſſemonſtraret. Et qꝛ multe ſunt ſpēs auaricie: q̄ oēsvitande ſunt. Ideo ip̄e ait. Lucꝭ. xiij. Attendite vobis .i. cauete ab oī auaricia. Principalior autem ⁊deteſtabilior eſt cūctis ſimonia. Ad hanc remouedam ⁊ cauendā vocauit terrā loquēs in veteri teſtamēto ꝑ Micheā ꝓph̓am p̄nuncians maluꝫ nimis graue ventuꝝ dicēs. Iudices eius ī muneribus iudicabūt. Sacerdotes eius in mercede docebūt: ⁊ ꝓph̓e eiꝰ in pecunia diuinabant̉. Et paulopoſt ſubdit. Idcirco Syon quaſi agerarabitur: ⁊irl̓m qͣſi cuſtodia pomerij erit. Michee. iij. c. UbiHiero. Nemo ambigat Hieruſalē ꝓpt̓ hiꝰ ſcelerafuiſſe ſubuerſam .i. q. i. iudices. ⁊ loquit̉ ibi de ſimonia. Locutus eſt ꝑ ſeipſuꝫ ꝯͣ ſi moniacos dicēsNolite facere. d. p. m. domū negociatiōis. Domūſui pr̄is eccl̓iam vocat et tēplum q̄ ſit domꝰ negociationis ꝑ ſimoniā: duꝫ ſpūalia tradunt̉ in ea vēdunt̉ vl̓ emunt̉. Nec chriſtus vnquā aliqd̓ vitiūita ſeuere correxit: ſicut hͦ pctm̄ ſimonie v̓beranseos flagello: ⁊ eijciēs d̓ templo in pͥncipio ſue predicationis: vt recitat Ioh̓es euan. Et iteruꝫ circafinem .ſ. dn̄ica in ramis an̄ ſuā paſſione: vt narrāt