Capitulumº. III.

et fraudatur. Hinc eccleſiaſtes. v. ait. Eſt alia īfirmitas peſſima quā vidi ſub ſole diuitie ꝯgregateī malū dn̄i ſui: ꝑeunt .n. in afflictione peſſima. Admiranda gͦ ſapīa ſaluatoris ꝗ reſpiciens ꝙ cupiditatis viā duceret ad hoſpitiū infernale ſi eaꝫ dimitteret apertam facilem ⁊ planam: fecit ſic̄ agricola prudens ꝗ viam per quā nemineꝫ vult trāſre foſſatis precidit: ac palis in terraꝫ ꝯfixis applicatis pungentibus ſpinis illam obſtruit atqꝫ munit. Sic dei ſapīa in itinere diuitiaꝝ poſuit anguſtias multas in acquirendo timores ⁊ ſollicitudines in ꝯſeruando: ⁊ dolores plurimos in amittendo: vt ſic ſaltem homines impedirent̉ per talē viācateruatim ad infernū curre. Un̄ Oſee. ij. Sepiāvias tuas ſpinis ⁊c̄. ⁊ ſequit̉ ⁊ dicet. Reuertar advirum meum pͥorem ⁊c̄. ideſt chriſtum per medium tribulationis. In huius figuram legitur pri.§. II.mo Regum.Secunda prauitas ē obprobrium vite. Tota nēpe auari vita obprobrijsplena eſt. Tria inter alia ſunt obprobria vite eiꝰ.Primū eſt inertia. Scd̓m malicia. Tertiū īfamia.Primū obprobrium vite eius eſt inertia. Perauariciam .n. tollit ſibi operoſitate oīs debiti mōiprocurandi ſibi licita ⁊ ſalubria lucra: ⁊ pro tantoefficit̉ d̓ſidioſus accidioſus ocioſus. Ex hoc etiāauaricia neceſſitat hoīem ad indebitos mōs lucrandi ꝯͣ legeꝫ quā dedit dn̄s. Gen̄. iij. dicens. Inſudore vultus tui veſceris pane tuo. Sed tales ſicut ꝓph̓a ait in labore hoīum nō ſunt: ⁊ cū hominibus nō flagellabunt̉ .ſ. qn̄qꝫ in vita: ſed pꝰ mortem cū demonibus ſemꝑ flagellandi ſunt. ¶ Secundū obprobrium eſt malicia que ſeꝗt̉ ex precedenti inertia. Nam ſicut Eccle. xxxiij. ſcriptū eſt.Multam maliciam docuit ocioſitas .i. iners vita ad tantaꝫ maliciā ſceleꝝ tales ducit ꝙ aīaꝫ ſuāpro quolibet vili nūmo venalē p̄bent. Maximūvitiqꝫ ſcelus eſt aīam in tanta ſublimitate creataꝫ.i. ad imaginem dei formatā: tanto p̄cio .i. ſanguīechriſti redeptam ad tantam gl̓iam ordinataꝫ protam vili p̄cio venūdare. Hīc. Eccle. x. Auaro nihileſt ſceleſtius. hꝫ .n. aīam ſuā venalem. Ex quo manifeſte apparet ꝙ pro nūmo talis p̄cipitaret ſe ininfernalē voraginem oīum ſceleꝝ ⁊ flagitioꝝ: niſiforte aliquo mūdano timore refrenaret̉. ¶ Tertium eius obprobriuꝫ eſt infamīa. Ita auaricie ſcelus reddit hominē īfamē ꝑ vſuram quā aliqn̄ exercet ꝙ nullus niſi infidelis eaꝫ audet publice exercere: hi ꝗdē ſunt illi de ꝗbus ꝓuer. i. Qui relinquut iter rectum ⁊ ambulāt ꝑ vias tenebroſas: qletant̉ cū malefecerint ⁊ exultāt ī rebꝰ peſſimis:rū vie ꝑuerſe et īfames greſſus eoꝝ. .§. III.Tertia prauitas eſt illaqueatio diaboli. Tanta eſt ptās quā exigente hocſcelere: ⁊ dn̄o ꝑmittēte ſuſcipit diabolus ſuper ta-

les: eo ꝙ oꝑante auaricia. Prīo ſe illaqueat. Secūdo ſe intricat. Tertio p̄ſumptuoſe ſperat. ¶ Etpͥmo illaqueat ſe. Un̄ Iob. xviij. d̓ cupido loquēsait. Immiſit in rete pedes ſuos ⁊ in maculis eius.ſ. demonis ābulat: tenebit̉ plāta eiꝰ laqueo: plātāenim extremitatem vite vocat. Quanto .n. cupidꝰpropinꝗor fit fini vite ſue: tanto maiori cupidineinardeſcit. Hinc Hiero. ait. Cū alia vicia cū hoīeſeneſcant: ſola auaricia iuueneſcit. Et iterū. i. Timotꝭ. vi. Qui volūt diuites fieri incidūt in tēptationem ⁊ in laqueum magnū diaboli: ꝓpterea qͣꝫtohomo magis ſeneſcit tanto difficilius ab ea ſe ſoluit. ¶ Scdo ſe intricat. Cū .n. auis volando ī retececiderit: tāto magis ſe intricat quāto plus ſe extricare ꝯtēdit. Sic auaro ꝯtingit ſepe: qꝛ cū ꝑ aliqd̓ tp̄s intendit vacare vſuris vel alijs illicitis acꝗſitionibus: ⁊ demū ceſſare ab eis: ol die: oī menſe: ⁊ oī an̄no magis ſe reꝑit intricatū atqꝫ a propoſito ceſſandi ab iiuſtis lucris elongatū. Hinc ꝓv̓.v. Iniꝗtates ſue capiunt īpium et runibus pctōꝝcōſtringit̉. ¶ Tertio p̄ſumptuoſe ſꝑat: qꝛ credit ſepenitere in fine ⁊ reſtituere aliena: ſꝫ ignorat qd̓deus. Math̓. xxv. ꝯminatꝰ eſt dicens. oī .n. habenti dabit̉ ⁊ abūdabit: ei autē ꝗ non hꝫ ⁊ qd̓ videturhr̄e auferet̉ ab eo: hꝫ nempe theſauꝝ magnū quitp̄s ei ꝯceſſum v̓tuoſe expendit. Et iō multa merita cumulat: ⁊ huic dabit .ſ. in fine vite tp̄s .ſ. meliꝰſe diſponendi ⁊ p̄parandi: vn̄ ⁊ tūc maiori gr̄a habūdabit. Qui aui n̄ hꝫ .ſ. in p̄terito tꝑe merita cumulata: ⁊ qꝛ ſemꝑ male vixit id qd̓ videt̉ hr̄e .ſ. penitentie tp̄s ī fine auferet̉ ab eo .ſ. iuſto iudicio deieo ꝙ in illo p̄ſumptuoſe ꝯfiſus ē. Un̄ Aug. de pe.diſ. vij. Multos ſolet deciꝑe ſerotina pnīa. Un̄ infigurā hꝰ. Coruus ꝗ viuit d̓ rapinā ⁊ cadaueribꝰet vociferat crocitando egreſſus de archan̄ eſt reuerſus ad eā. Sic auarꝰ ꝗ differt pnīam nūqͣꝫ reuertit̉ ad eccl̓iam ꝑ pnīam verā. Sꝫ colūba cuiꝰvictꝰ eſt innocēs. Qd̓ accidit vni auaro ꝗ in pūctemortis alta voce clamauit: o pnīa: o pnīa vbi es:quo dicto ſpm̄ exalauit: vt aꝑte clareſceret: ꝙ qꝛqn̄ illā reciꝑe poterat n̄ queſiuit: merito eā reciꝑenon poſſet cū vellet: eo ꝙ nō debito modo vellet.Unde de talibus Iob ait. Inuolute ſunt ſemitegreſſuum eorum: ambulabunt in vanum et peri.§. IIII.Quarta prauitas ē certitudo dānationis. Mironāqꝫ mō inter alia ſcelera peccatoꝝ certificat̉ auarus de ſua eterna dānatiōe. Nā ad hͦ hꝫ tria teſtimonia credibilia facta nimis vt in ore duoꝝ vel triū ſtet hꝰ v̓itatis verbum. ¶ Primū teſtimoniū ſunt euangelia. ¶ Secūdū pͥuilegia. ¶ Tertiū manifeſta īdicia. ¶ Quātū ad pͥᵐ dn̄s Lucꝭ. vi. ait. Mēſura qͣ mēſi fueritꝭremetiet̉ vobis. Cu .n. auarus non det aliquid niſi recipiat amplius: ex hoc certificat ſeipſum dedānatione eterna: quia ſi volet acquirere a iuſto