Titulus .I.
ponit ⁊ poſt horam in ventreꝫ mittit: ⁊ ſignat eosqui ſunt nimis ſolliciti ad tꝑalia veſci. His p̄fatis moraliter eſt ſibi incorporare tales mores eteis vti qd̓ nō licet: vnde apl̓s ad Heb. vlt. Sintmores in vobis ſine auaritia. ¶ Notandum ꝙſex ſunt prauitates que reperiunt̉ in auaritia.Prima eſt anguſtia cordis.Secunda obprobrium vite.Tertia illaqueatio diaboli.Quarta certitudo dānationis.Quinta impenitens malum.Sexta horribilitas mortis.Prima ergo prauitaseſt anguſtia cordis. In mira quidem anguſtiaviuit cor auari vt dicere poſſit illud Daniel̓. xiij.Anguſtie mihi ſunt vndiqꝫ. ¶ Triplice anguſtiādoloroſam experit auarus miſer circa diuitiastꝑales. ¶ Primam in eas acꝗrendo. ¶ Secūdāin eas expendendo. ¶ Tertiam ī eas amittendo.Primā ꝗdem anguſtiam experit̉ in diuitias acꝑrendo Nā nocte ⁊ die ꝗetem reperire nō pōt.Sero ꝗdem an̄qͣꝫ inꝗetam ꝗetem dormitans ſumat: pergit reuidere denarios ſuos. Illos numerat remouet: ſpeculat̉ ⁊ ꝯtemplat̉: oſculat̉ et āplexatur ⁊ tāqͣꝫ victima et aīe ſue medelam apponitcordi. O ꝗ ſpecularet̉ clam geſtus modos et actꝰ⁊ v̓ba que circa denarios ſolus in ſecreto ẜuat:nō abſqꝫ admiratione repleret̉ riſu. Deniqꝫ poſtlocatos denarios ī loco tuto. reliquā circuit domū: ſcrutatur minima: rimat̉ cūcta: reuidet reliq̄cōſiderat cetera ⁊ nihil de tota ſupellectili domꝰſue inexaminatum: ⁊ indiſcuſſum relinꝗt. Lādēdormitum ꝑgens ſobrio ſeu parco ſomno illo ēdormit ſomniat: qd̓ cōcupiſcit vl̓ timet nunc apret ei ſe repperiſſe theſauꝝ magnum: nūc matem ei fuiſſe ablatum: ⁊ illo letatur iocūdatur⁊ dormiendo exultando ridet ex alio triſtatur ⁊lamentat̉: lachrymat̉: plorat: clamat: ⁊ dolet: conquerit̉: ⁊ ſuſpirat: ⁊ vix abſqꝫ ꝯſil̓i ſomno tranſuſomnū. Qua lingua exprimi poſſet qͣꝫta meſticiaobruitur: cū euigilando defraudatū ſe reꝑit detheſauro nūc ī ſomno tam certe reptoª Proīdeꝯtigit ei ſicut Iſa. xxix. ait. Sic̄ ſomniat eſuriēs⁊ comedit: cū aūt fuerit exꝑgefactꝰ vacua eſt aīaeius ⁊ ſicut ſomniat ſitiēs ⁊ oibit: et poſtqͣꝫ fueritexꝑgefactꝰ laſſus adhuc ſitit ⁊ aīa eius ē vacua.Sic̄ .ſ. ꝯtingit his auaris. Quis etiaꝫ depromerepoſſet leticiam cordis eius cū ꝯperit expergefatus non extitiſſe veꝝ ꝙ ablatꝰ ei fuiſſet theſaurꝰquēadmoduꝫ ſomniauerat paulo ante: de die qͣꝫetiam minoreꝫ ꝗetem hꝫ. Nā ſummo mane domuꝫ egrediēs plateas ⁊ loca publica viſitat: aīoinꝗeto circuiens et querens quem deuoret aīaeius: ⁊ tāqͣꝫ leo egreſſus de antro nō reuertit̉ donec apprehēſa preda eſcam ꝑuulis catulis .i. natꝭ
ſuis ferat: ſicut teſtatur. Ecech. xxij. Leo rugiēscapienſqꝫ predam deuorat aīam pauꝑis. Primꝰauarꝰ in mūdo fuit reprobus Chayn ꝗ ob auaritiam obtulit deo de frugibꝰ deſtructis ⁊ corroſisnon de bonis: vt dicūt hebrei: ⁊ ideo nō reſpexitdn̄s ad munera eius: hic prius edificauit ciuitatem vt .ſ. poſſet ꝯgregare filijs ſuis: ⁊ filij ablataab alijs retinere: ſꝫ vagus ⁊ ꝓfugus exijt a faciedei ⁊ demū occiſus et deſperatꝰ eſt. Sic auarusvagus ꝑ mūdum ī acꝗrendo aliqn̄ occiditur: etdeſperationem incurrit. ¶ Secūdā ꝗdem anguſtiam exꝑitur in diuitias expendēdo. Tanta enmiſeria premit̉: tanta auaritia atqꝫ tenacitate cōſtringit̉ ꝙ qn̄cūqꝫ de ſua ſubſtantia dīminui cernit: oculū ſibi cecidiſſe videt̉: ⁊ ꝓpter hoc ꝗdemtotā familiā ſuā ī amaritudine tenet. Subtiliſſime enī diſcutit ⁊ numerat expenſas panis: vini:olei: carniū ſalitaꝝ: ouoꝝ: gallinaꝝ: ⁊ quarūcūqꝫminutaꝝ reꝝ figit frenū artiſſimū expenſaꝝ: et ſiꝗd vltra dīminutū in domo reꝑit defraudatū ſedic̄. de guloſitate ⁊ ebrietate ⁊ latrocinio oēs defamilia ſua mouet ad abſtinentiā ꝑcāqꝫ vitā hoꝫtatur: eos obſeruat et numerat oēs comedentiūbolos ⁊ potuū vices ꝯtinue. īterim amaritudinevrit̉ ⁊ turbat̉. Sepe cōquerit̉ dicens. In domohac nō ſunt niſi latrones ⁊ lupi ac lamētabiliterſepius ait. Uos roditis mihi oſſa. Ex his ⁊ ſil̓ibꝰclareſcere pōt ꝙ nec ipſe in ꝓpria domo aliqͦ tꝑepacem hꝫ: nec familia ſua cum eo ꝗetē reꝑire pōtvt verificet̉ qd̓ d̓ talibꝰ Iſa. xlviij. c. ait. Nō ē paxīpijs dicit dn̄s. Et iteꝝ ꝓ v̓. xv. Cōturbat domuꝫſuā ꝗ ſectat̉ auaritiā. Sil̓is eſt talis auarꝰ cani ꝙcū paleas ſuꝑ quas cubat ⁊ dormit nec ip̄e comedit nec ip̄e alijs ſinit aſportare: īmo ſi ꝗs eas īdeaſportare velle ſe mōſtrat: nō ceſſat latrare ⁊ qn̄qꝫ mordere. Sic talis miſerabilis hō auarꝰ necvtit̉ diuitijs ꝗbus preeſt: nec alijs ſine latratuꝫmorſu canino ꝑmittit vti. Talis vtiqꝫ nō eſt aptꝰad p̄liuꝫ tēptationū ꝯͣ inimicos ppl̓i dei .i. demones qꝛ ſubito ꝓſternit̉ a diabolo in oīa vitiā. Un̄Beda. Quēcunqꝫ arripuerit humana cupiditasmox ī oīum ꝓſternit ima vitioꝝ: de pe. di. iiij. Inhuiꝰ figuram legit̉ Iudicū. vij. Ꝙ ꝗ erant cumGedeone bellaturi ꝯͣ madianitas illi ꝗ d̓ fluuioīclinati ſūpſerūt aquā manu ꝓijciētes ad os: illifuerūt electi ad p̄liū: ꝗ vero ꝓſtrauerūt ſe totosmittētes os ī fluuiū vt īepti fuerūt repudiati adſignificandū ꝙ illi qui tm̄ neceſſaria accipiūt derebꝰ trāſitorijs q̄ fluūt vt aqͣ ſūt aptī ad vincēdūdiabolū ⁊ vitiā: ſꝫ ꝗ total̓r ſe īmergunt vt auarinō ſūt aptī ad vincēduꝫ. ¶ Tertiā anguſtiā talisexꝑitur ī diuitias amittēdo. Que lingua dicerepoſſet qͣꝫto dolore torquet̉: quāta amaritudinecruciatur: quātoqꝫ merore afficiat̉: qn̄ aliquid d̓ſubſtantia ſua caſu amittitur ⁊ in mari periclitatur: ſeu preda vl̓ furto ſeu alio modo ſubripitur