Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Titulus .I.

ponit poſt horam in ventreꝫ mittit: ſignat eosqui ſunt nimis ſolliciti ad tꝑalia veſci. His p̄fatis moraliter eſt ſibi incorporare tales mores eteis vti qd̓ licet: vnde apl̓s ad Heb. vlt. Sintmores in vobis ſine auaritia. Notandumſex ſunt prauitates que reperiunt̉ in auaritia.Prima eſt anguſtia cordis.Secunda obprobrium vite.Tertia illaqueatio diaboli.Quarta certitudo dānationis.Quinta impenitens malum.Sexta horribilitas mortis.Prima ergo prauitaseſt anguſtia cordis. In mira quidem anguſtiaviuit cor auari vt dicere poſſit illud Daniel̓. xiij.Anguſtie mihi ſunt vndiqꝫ. Triplice anguſtiādoloroſam experit auarus miſer circa diuitiastꝑales. Primam in eas acꝗrendo. Secūdāin eas expendendo. Tertiam ī eas amittendo.Primā ꝗdem anguſtiam experit̉ in diuitias acꝑrendo nocte die ꝗetem reperire pōt.Sero ꝗdem an̄qͣꝫ inꝗetam ꝗetem dormitans ſumat: pergit reuidere denarios ſuos. Illos numerat remouet: ſpeculat̉ ꝯtemplat̉: oſculat̉ et āplexatur tāqͣꝫ victima et aīe ſue medelam apponitcordi. O ſpecularet̉ clam geſtus modos et actꝰ v̓ba que circa denarios ſolus in ſecreto ẜuat: abſqꝫ admiratione repleret̉ riſu. Deniqꝫ poſtlocatos denarios ī loco tuto. reliquā circuit do: ſcrutatur minima: rimat̉ cūcta: reuidet reliq̄cōſiderat cetera nihil de tota ſupellectili domꝰſue inexaminatum: indiſcuſſum relinꝗt. Lādēdormitum ꝑgens ſobrio ſeu parco ſomno illo ēdormit ſomniat: qd̓ cōcupiſcit vl̓ timet nunc apret ei ſe repperiſſe theſauꝝ magnum: nūc matem ei fuiſſe ablatum: illo letatur iocūdatur dormiendo exultando ridet ex alio triſtaturlamentat̉: lachrymat̉: plorat: clamat: dolet: conquerit̉: ſuſpirat: vix abſqꝫ ꝯſil̓i ſomno tranſuſomnū. Qua lingua exprimi poſſet qͣꝫta meſticiaobruitur: euigilando defraudatū ſe reꝑit detheſauro nūc ī ſomno tam certe reptoª Proīdeꝯtigit ei ſicut Iſa. xxix. ait. Sic̄ ſomniat eſuriēs comedit: aūt fuerit exꝑgefactꝰ vacua eſt aīaeius ſicut ſomniat ſitiēs oibit: et poſtqͣꝫ fueritexꝑgefactꝰ laſſus adhuc ſitit aīa eius ē vacua.Sic̄ .ſ. ꝯtingit his auaris. Quis etiaꝫ depromerepoſſet leticiam cordis eius ꝯperit expergefatus non extitiſſe veꝝ ablatꝰ ei fuiſſet theſaurꝰquēadmoduꝫ ſomniauerat paulo ante: de die qͣꝫetiam minoreꝫ ꝗetem hꝫ. ſummo mane domuꝫ egrediēs plateas loca publica viſitat: aīoinꝗeto circuiens et querens quem deuoret aīaeius: tāqͣꝫ leo egreſſus de antro reuertit̉ donec apprehēſa preda eſcam ꝑuulis catulis .i. natꝭ

ſuis ferat: ſicut teſtatur. Ecech. xxij. Leo rugiēscapienſqꝫ predam deuorat aīam pauꝑis. Primꝰauarꝰ in mūdo fuit reprobus Chayn ob auaritiam obtulit deo de frugibꝰ deſtructis corroſisnon de bonis: vt dicūt hebrei: ideo reſpexitdn̄s ad munera eius: hic prius edificauit ciuitatem vt .ſ. poſſet ꝯgregare filijs ſuis: filij ablataab alijs retinere: ſꝫ vagus ꝓfugus exijt a faciedei demū occiſus et deſperatꝰ eſt. Sic auarusvagus mūdum ī acꝗrendo aliqn̄ occiditur: etdeſperationem incurrit. Secūdā ꝗdem anguſtiam exꝑitur in diuitias expendēdo. Tanta enmiſeria premit̉: tanta auaritia atqꝫ tenacitateſtringit̉ qn̄cūqꝫ de ſua ſubſtantia dīminui cernit: oculū ſibi cecidiſſe videt̉: ꝓpter hoc ꝗdemtotā familiā ſuā ī amaritudine tenet. Subtiliſſime enī diſcutit numerat expenſas panis: vini:olei: carniū ſalitaꝝ: ouoꝝ: gallinaꝝ: quarūcūqꝫminutaꝝ reꝝ figit frenū artiſſimū expenſaꝝ: et ſiꝗd vltra dīminutū in domo reꝑit defraudatū ſedic̄. de guloſitate ebrietate latrocinio oēs defamilia ſua mouet ad abſtinentiā ꝑcāqꝫ vitā hoꝫtatur: eos obſeruat et numerat oēs comedentiūbolos potuū vices ꝯtinue. īterim amaritudinevrit̉ turbat̉. Sepe cōquerit̉ dicens. In domohac ſunt niſi latrones lupi ac lamētabiliterſepius ait. Uos roditis mihi oſſa. Ex his ſil̓ibꝰclareſcere pōt nec ipſe in ꝓpria domo aliqͦ tꝑepacem hꝫ: nec familia ſua cum eo ꝗetē reꝑire pōtvt verificet̉ qd̓ talibꝰ Iſa. xlviij. c. ait. ē paxīpijs dicit dn̄s. Et iteꝝ. xv. Cōturbat domuꝫſuā ſectat̉ auaritiā. Sil̓is eſt talis auarꝰ cani paleas ſuꝑ quas cubat dormit nec ip̄e comedit nec ip̄e alijs ſinit aſportare: īmo ſi ꝗs eas īdeaſportare velle ſe mōſtrat: ceſſat latrare qn̄qꝫ mordere. Sic talis miſerabilis auarꝰ necvtit̉ diuitijs ꝗbus preeſt: nec alijs ſine latratuꝫmorſu canino ꝑmittit vti. Talis vtiqꝫ eſt aptꝰad p̄liuꝫ tēptationū ꝯͣ inimicos ppl̓i dei .i. demones qꝛ ſubito ꝓſternit̉ a diabolo in oīa vitiā. Un̄Beda. Quēcunqꝫ arripuerit humana cupiditasmox ī oīum ꝓſternit ima vitioꝝ: de pe. di. iiij. Inhuiꝰ figuram legit̉ Iudicū. vij. erant cumGedeone bellaturi ꝯͣ madianitas illi fluuioīclinati ſūpſerūt aquā manu ꝓijciētes ad os: illifuerūt electi ad p̄liū: vero ꝓſtrauerūt ſe totosmittētes os ī fluuiū vt īepti fuerūt repudiati adſignificandū illi qui tm̄ neceſſaria accipiūt derebꝰ trāſitorijs fluūt vt aqͣ ſūt aptī ad vincēdūdiabolū vitiā: ſꝫ total̓r ſe īmergunt vt auari ſūt aptī ad vincēduꝫ. Tertiā anguſtiā talisexꝑitur ī diuitias amittēdo. Que lingua dicerepoſſet qͣꝫto dolore torquet̉: quāta amaritudinecruciatur: quātoqꝫ merore afficiat̉: qn̄ aliquidſubſtantia ſua caſu amittitur in mari periclitatur: ſeu preda vl̓ furto ſeu alio modo ſubripitur