Capitulum. III.
poſſeſſor ſed tm̄modo cuſtos: qꝛ de eis nō poteſtfacere quidꝗd vult etiam bonū qd̓ iudicat eē faciendū. Unde Ber. ſuꝑ Cantꝭ. Quere a qͦ vis eorum ꝗ lucris tꝑalibus inhiant inſatīabili cordequid ſentiant de illis ꝗ ſua vendentes ⁊ pauꝑibꝰerogātes: regna celoꝝ ꝓ terrena ſubſtantia mercantur: ſapienter ne agant: rn̄debit proculdubioſapienter. quęre iteꝝ: cur qd̓ approbat non facitꝭnon poſſum inꝗt: ꝗa dn̄a auaritia non ꝑmittit.Nō eſt ergo auarus dn̄s eoꝝ que hr̄e videt̉ niſiforte eo mō loquendi quo ꝗs dn̄s eſt ꝯpedū ꝗbꝯpeditus tenet: ꝗ tn̄ potius illi dn̄ant̉ qͣꝫ ẜuiāt ei:⁊ dum quodāmodo videt̉ cuſtodire eos cuſtoditur ab eis. Sic auarus cū ipſos denarios videt̉cuſtodire māmonē iuſſu ī cuſtodia r̄tinet̉ ab eisdemuꝫ ī puncto mortis tradendus ī manus demonum. ¶ Tertiū officiū ẜuile eſt ad ꝯfirmāduꝫſcꝫ marſupio ſuo ſiue in ꝓſperis fiue ī aduerſis.Hinc Ber. ſuꝑ Cantꝭ. loꝗtur auaro dicꝭ. Conformaris burſe tue tāqͣꝫ ẜuus dn̄o ſuo duꝫ quō illeneceſſario ꝯgaudet illi gaudenti ꝯdolet dolenti.Tu qͦꝫ creſcente marſupio tuo creſcis parit̓ ⁊ aīo⁊ decreſcente pariter decreſcis. Nā ꝯͣheris triſticia dum illud euacuat̉: ⁊ ſolueris leticia aūt īfla.§. IIIIris ſuꝑbia cum illud impletur.ueritur. cū temporefamis ſint multi pauꝑes ⁊ aliꝗs theologus predicator hꝫ plures libros ī ꝗbus ſtudet vt poſſit predicare ⁊ ꝯſulere: vtꝝ debeat in hac neceſſitate: cūſcꝫ ab alijs non ſubuenit̉: libros ſuos vendere ⁊preciū pauꝑibus erogare ⁊ ꝯſilia et p̄dicationesdimittere? Rn̄deo ẜm Alex. de ales. 2ª ꝑte ſūmeiij. Sic. Licet enim p̄dicare ex genere ſuo ſitus bonū qͣꝫ dare elemoſynas: eo ꝙ el̓ya ſpirtual̓ ſit melior corporali: tn̄ īminente neceſſitatemelius eſt el̓yam dare qͣꝫ predicare. Un̄ et ph̓usdicit ꝙ egenti melius ē ditari .i. ſubueniri qͣꝫ philoſophari. Et hͦ duplici rōne ꝓbat̉. Prima quiaſine libris vel cū paucis pōt ꝗs predicare. ¶ Secunda qꝛ preſuppoſito ꝙ ita ignarus eſſet ꝙ neſciret ſine libris p̄dicare deberet ad tp̄s a p̄dicatione abſtinere vt pauꝑibꝰ ſubueniret: niſi ſciretꝙ ꝓpter defectuꝫ p̄dicationis hoīes irent ī ꝑditonem: tunc enim in tali caſu d̓ebet libros retinē⁊ nō vendere: cū eum moueret celus aīaꝝ ⁊ noncupiditas libroꝝ. Et ītelligit̉ hͦ de magnis neceſitatibus. tūc enim hꝫ locum. Paſce fame moriētem: ſi non pauiſti occidiſti. di. lxxxvi. c. non ſatis.Item ẜm Alex. vbi ſupra. Quanto auarus plusſuꝑflua ꝯgregat: tanto plus peccat qͣꝫ minus congregans: ⁊ hoctū qꝛ magis recedit a virtute queconſiſtit in medio: tum qꝛ plus dānificat ꝓximū:tum quia maior cupiditas eſt in eo.¶ Capitulum tertium ꝑ modum predicationis.
Nclina cor meumdeus in teſtimonia tua .i. in affectumdiuinoꝝ eloquioꝝ que teſtificātur dedeo ⁊ nō in auaritiaꝫ. pͣs. cxviij. Auarus diciturquaſi eris .i. pecunie auidus. Aſſimilatur aūt hydropiſi q̄ facit hoīem ſitire: ꝗ qͣꝫto plus bibit tātoplus abundat inordinato humore. Sic auarusqͣꝫto plus hꝫ: tanto plus appetit hr̄e. Unde Aug.Fideli totus mūdus diuitiaꝝ eſt: īfideli aūt etiaꝫnec obolus. xiiij. q. iiij. ꝗd dicā .i. bono chriſtianoq̄libet ꝑs minima mūdi .i. reꝝ tꝑalium eſt ſibi addiuitias ⁊ ꝯtētus ē. Sꝫ īfideli .i. auaro ꝗ dr̄ idolatra: vn̄ ⁊ īfidelis ꝑ ſil̓itudinē vt dictū ē: ſi totū midū hr̄et nec obuluꝫ ſibi videt̉ hr̄e. Cōiter aūt hydropiſis nō ſanat̉ ⁊ p̄cipue ī ſenibꝰ ꝓpt̓ defectumcaloris naͣlis niſi miraculoſe. Un̄ ī euangelio dr̄d̓ hydropico poſito an̄ chriſtū ꝙ app̄henſū ſanauit eū. Luc. xiiij. Genꝰ .n. humanū qd̓ reꝑit auaritie deditu ꝑmaxīe ẜꝫ illd̓ Iere. vi. Oēs auaritieſtudēt: ſanauit exēplo dū pauꝑ vixit ⁊ gr̄am attulit̓ ⁊ doctrinā mūdo dicēs Luc. xvij. Attēdite vobis .i. cauete ab om̄i auaritia: ꝑmaxīe auaritia eſtpctm̄ graue ⁊ ꝑiculoſū ad dimittēdū illa q̄ comittunt ī male acꝗrendo ⁊ p̄cipue ī caſibꝰ ī ꝗbꝰ oꝫ facere reſtōnem: qꝛ rari ad iſtā faciēdā ſe diſponūtEt d̓ hac Ezech̓. xxij. dr̄. Prīcipes eius ī medioeiꝰ qͣſi lupi rapiētes p̄daꝫ ad effūdendū ſanguinē⁊ auaritie lucra ſectanda. Et ẜꝫ hͦ auaritiā ex genere ſuo .i. ex materia ē moͣtale ẜꝫ. b. Tho. 2ª 2º. q.cxviij. ꝑtinet .n. iſto mō ad auaritiā īiuſte ꝑ furturapina: vſuram: frauduletiam: ſimoniā: turpe lucrū ⁊ alia huius acꝗrere q̄ de ſe ſūt moͣtalia: ⁊ nōſolū oꝑe: ſꝫ etiā appetitu deliberato ſolū. Et ī hꝰfiguram declarauit dn̄s quedam aīalia eē īmunda nec debere eis veſcique ſignificāt rapinas etīiuſtas acꝗſitiones ẜꝫ Tho. pͥma 2ᵉ. q. cij. arti. iiij.vt griphū ꝗ equeſtribꝰ hoībus eſt īfeſtus: ⁊ ſignificat crudelitatē potentum ⁊ oppͥmentiū. Aliētūꝗ paſcit̉ minutꝭ auibꝰ ⁊ ſignat moleſtos pauꝑibꝰ.Miluū: ꝗ maxime inſidijs vtit̉ et ſignat fraudulentos. Uulture: ꝗ ſeꝗt̉ exercitū expectās comedere cadauera motuoꝝ: ⁊ ſignat eos ꝗ mortes ⁊ſeditiones hoīuꝫ affectāt vt .ſ. inde acꝗrāt. Strutionē: que cū ſit auis volare nō pōt: ⁊ ſignat deomilitātes ⁊ clericos ⁊ religioſos ſe negocijs ſecūlaribꝰ īplicātes. Nicticoracē: que ē ī nocte acutiviſus ⁊ ī die nō videt: ⁊ ſignat eos ꝗ ī tꝑalibꝰ ſuntaſtuti ⁊ ī ſpūalibꝰ hebetes. Accipitre: ꝗ ẜuit hoībꝰad p̄dam: ⁊ ſignat eos ꝗ mīſtrāt potentibꝰ vl̓ vſurarijs ad p̄dandū. Cignū: ꝗ ē colorꝭ ml̓tū cādidi⁊ longo collo qd̓ hꝫ ex ꝓfunditate aque: vl̓ t̓re cibum q̄rit ⁊ ſignat hypochritas ꝗ ꝑ iuſticie exterioris candore terrena lucra querūt ⁊ dignitates⁊ huius. Honocratallū: q̄ auis ē ī ꝑtibꝰ orientis q̄hꝫ in faucibus folliculos: in ꝗbus pͥmo cibum