Capitulū .I.

Et ideo et ſi graue pctm̄ non tn̄ qͣꝫtum idolatria.Item ẜm Chryſo. auaricia aſſimilat̉ idolatrie: qꝛſicut idolatre venerāt̉ reliꝗas ⁊ idola nec p̄ reuerentia audent ea tangere: ita multi venerātur pecunias ⁊ eis vti neſciunt: ſꝫ vt ſacra deponunt etfilijs ⁊ nepotibus ītactas ꝯſeruāt. Iteꝫ ẜm Ambcomꝑatur auaricia idolatrie: qꝛ ſicut idolatria nititur auferre gl̓iam deo ne ſolus deus nomē deitatis obtineat: ita auarus in dei res ſe extendit vtſolus vſurpet q̄ deus oībus fecit. Utraqꝫ ſunt inimica deo: qꝛ negant deo q̄ ſunt eius. Itē auaruspeccat in ꝓximū cum .ſ. plus debito accipit ⁊ cōẜuat pecunias ⁊ bona alia tꝑalia in dānuꝫ ⁊ nocumentum ꝓximoꝝ. Cum enim bona temporalia n̄poſſint ſil̓ poſſideri a multis: non pōt vnus hō inbonis tꝑalibus ſupcrabundare niſi alteri deficiat ⁊ ſic auaricia eſt directe contra ꝓximum. Und̓Imb. Eſurientium eſt panis quē tu detines: nudorum veſtimētum qd̓ recludis: miſeroruꝫ pecunie quā ī terra defodis. Tātoꝝ gͦ te ſcias euaderebona quātis poſſis dare qd̓ velis .i. qd̓ debes vele. xlvij. diſ. ſicut hi. 3º. peccatꝭ auarus ī ſeipſuꝫ: qꝛper hoc īordinatur affectus eius: lꝫ nō deordinetur corpus ſicut ꝑ vicia carnalia. Suſtinet etiamcorpus multa incōmoda ꝯͣ rōneꝫ. Unde Grego.Oēs huius ſeculi dilectores in terrenis rebꝰ fotes ſunt: in celeſtibꝰ debiles. Et. jͣ. Nam fameꝫ nuditatem deiectionem ſuſtinet: ⁊ eaꝝ rerum ſe ꝑ abſtinentiaꝫ cruciāt: ad quas adipiſcendas feſtinātxlvij. di om̄es. Et Eccle. viij. dr̄. Eſt aliud malunqd̓ vidi ſub ſole: ⁊ hoc frequentiꝰ apud hoīes vircꝫ auarus cui d̓dit deus diuitias .ſ. qͦ ad mobilia⁊ ſubſtantiā .ſ. īmobilium: ⁊ honorem .ſ. dignitatis⁊ ptātis: nec deeſt aīe ſue ideſt ſenſualitati et vitecorporali ex his que deſiderat in hoc mundo: necei dedit deus ptātem ideſt vſum ptātis vt comedat: ſed aliꝰ vorabit eas. ¶ Eſt aūt auariciā mortale tripliciter: ⁊ tunc guauat ⁊ deijcit ad infernumprimo rōne eꝗtatis quā offendit: ſcd̓o rōne charitatis quā excludit: tertio rōne finis quem ꝑuertit¶ Primo ꝗdem auaricia offendit eꝗtatem: quādonocet ꝓximo per iniuſtā acꝗſitionē furādo: fenerādo: fraudādo: ⁊ hiꝰ: q̄ ſūt mortalia ex genereſuo: qꝛ vertunt̉ in nocumentum notabile ꝓximo⁊ ſunt ꝯtra inſticiam: ⁊ non ſolum iſta perpetrareſed iſta deſiderare .ſ. rerum illicitas appetere acꝗſitiones qd̓ pertinet ad auariciam eſt mortale. Etde his intelligitur iliud Abachuc. ij. Ue ꝗ cōgregant non ſua. ¶ Scd̓o qn̄ quis ita amat iſta temporalia ꝙ ⁊ ſi videret extremaſ neceſſitates ⁊ ſubleuare poſſet: nō faceret ne minueretur in tempoEt de his Iaco. iiij. Agite nunc diuites:⁊ vlulate in miſerijs que adueniunt vob̓diuitie veſtre putrefacte ſunt: aurum et argentuꝫveſtrum eruginauit ⁊ erugo eorum erit vobis inteſtimoniū ⁊ manducabit carnes veſtras. ¶ Seeundo auaricia eſt mortale rōne charitatis: quā

excludit. Si enim tantum amor diuitiarum creſcat ꝙ p̄feratur charitati dei vl̓ ꝓximi: qd̓ contingit quādo facit vel quando paratus eſt facere cōtra deum vel ꝓximum vt. habeat diuitias: vel nōminuat vel non amittat: puta peierat: vel feſta violat: aut decipit ꝓximum: aut hꝫ aīum paratuꝫ adiſta huiuſmōdi facere vt lucretur: aut non ledat̉in tꝑalibus: vel etiam de ſuꝑfluo nō vult dare neceſſitatem patientibus: tūc eſt mortale. Un̄. i. Io.iij. dicit̉. Qui habuerit ſubſtantiam huius mūdi⁊ viderit fratrem ſuuꝫ neceſſe habere ⁊ clauſeritviſcera ſua ab eo quomodo charitas dei eſt in eoquaſi dicat: non hꝫ talis charitatem dei: quia fac̄contra charitatem proximi manifeſte: ⁊ deus diligi non pōt vere ⁊ ſalubriter ſi nō diligitur proximus: cum hoc ipſe preceperit. Si quis diligit meait chriſtus: ẜmones meos ſeruabit. Et econtra qnon diligit me ſermones meos non ſeruat. Ioh̓.in. iiij. Dicuntur aūt diuitie ſubſtantia vl̓ a ſubſtādo: qꝛ debent ſubſtare rōni non dn̄ari. Math̓. vi.Non poteſtis deo ſeruire ⁊ mammone ideſt diuitijs. Non dicit ibi inquit Hiero. non poteſtis hr̄eſed ẜuire. Qui enim ẜuus eſt diuitiarū: eas cuſtodit vt ſeruus: ⁊ ſic nō ſubſtant diuitie: ſed preſunt⁊ dn̄antur talibus. Uel dicunt̉ diuitie ſubſtantiaa ſubſtentando: quia debent diligi ad ſubſtentationem non ad ſuꝑfluitatē vel voluptatem ⁊ ſubditur. Et viderit frem ſuū neceſſe hr̄e .i. ſciuerit: nōenī tenet̉ ſubuenire neceſſitatibꝰ qͣs non nouit: etclauſerit viſcera .ſ. mīe: non dando cū pōt ⁊ debꝫvel non ꝯpatiendo ſi dare nō pōt: nō eſt charitasdei ī hiꝰ. ¶ Tertio auaricia eſt mortale ratione finis quē ꝑuertit: qd̓ ſic probat̉. Amor ē boni. Sicut aūt duplex eſt bonū .ſ. bonū ꝓpͥe ⁊ pͥncipaliterdictū: ⁊ ſic eſt bonū qd̓ eſt finis ⁊ bonū qd̓ non eſtpͥncipale .ſ. bonū qd̓ eſt ad fineꝫ: ita dꝫ eſſe duplexamor .ſ. p̓ncipal̓r. ⁊ ꝑ ſe boni qd̓ eſt finis: ⁊ amor ſecūdario ⁊ ꝯn̄ter boni qd̓ eſt ad finē. Auaricia igit̉prout eſt inordinatus amor tꝑaliū rerum: ita ꝙ īeis finis ꝯſtituat̉. ſemꝑ eſt mortale cuius rō eſt: qꝛauerti ab incōmutabili bono eſt pctm̄ mortale: ſꝫꝯuerti ad qd̓cūqꝫ ꝯmutabile bonuꝫ creatū ſic̄ adfinē: facit auerſioneꝫ ab incōmutabili bono qd̓ dꝫeē vltimus finis eo ꝙ n̄ poſſunt eē plures vltimifines ergo auaricia ī qͣꝫtū fruit̉ tꝑalibꝰ bonis ſemꝑ ē mortale: hec Tho. ī. q. d̓ malo: ⁊ hͦ mō dic̄ apl̓sad Eph̓. v. ꝙ oīs auarus non hꝫ hereditatē in regno chriſti ⁊ dei .i. nullus auarus: ꝗ .ſ. ꝯſtituit finēī diuitijs. Ueniale aūt eſſet qn̄ ꝗs inordinate diligeret tꝑalia: ſꝫ citra deū: nec ex hͦ trāſgredit̉: vl̓ patus eſt trāſgredi aliqd̓ p̄ceptoꝝ. Qd̓ aūt ſit non ſoluꝫ mortale: ſꝫ valde graue on̄ditur ex hͦ: qꝛ ꝯͣ nobiliſſimas v̓tutes: vtputa ꝯͣ pietatem ⁊ miſericordiam: que eſt maxima inter eas que ſunt ad ꝓximū. Un̄ Amb. Oīs ſumma chriſtiane religionis īmiſericordia ⁊ pietate ꝯſiſtit. Eſt ꝯͣria iuſticie queeſt omnis v̓tus: ⁊ neqꝫ heſperus: neqꝛ ſtella: neqꝫ