Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Titulus. .I.

ſunt: non iam rem ipſam: ſed paſſionis ſue fantanſiam vident: ita etiaꝫ mens auari ſemel vinculis cupiditatꝭ aſtricta: ſemꝑ auꝝ videt: ſemꝑ argē videt: ſꝑredditus ꝯputat: gratius aurū qͣꝫ ſolēintuet̉. Ipſa eius or̄o dep̄catio a dn̄o petit auꝝ:nec finis nec ſatietas aderit cupiditati: di. xlvij. ſicut hi. Et hoc eſt qd̓ dic̄ Salomon. Eccleſiaſtes.v. Auarꝰ non īplebit̉ pecunia: et amat diuitias capiet fructū ex eis. Ubi ſciendū aliud eſtdiuitias amare hr̄e: aliud hr̄e amare: alid̓nec hr̄e nec amare: aliud hr̄e amare. Amare et hr̄e eſt vanū infructuoſum. neqꝫ hꝫ ꝯmoditatē ex vſu eaꝝ eas poſſideat: nec fructū expatiētia ī d̓fectu earū: ex amat cupit hr̄e oēꝫmodū quē poſſet licitum illicitū: īpatienter inuolūtarie ſuſtinēs pauꝑtatem. Un̄ apl̓s. i. ad Thimotꝭ. vi. volūt diuites fieri incidūt in tēptatiōeꝫ in laqueū magnū diaboli: in deſideria multainutilia mergūt hoīem in interitū. ꝓpteraliqn̄ deſiderant furari fenerari: deciꝑe et aliamala facere: vt hēant diuitias: qͣs īordinate amāt Scd̓m .ſ. hr̄e diuitias amare ē laborioſum.Un̄ dr̄ Eccle. xiij Beatꝰ vir .ſ. diues inuentus ēſine macula .ſ. inordinati amoris: poſt auruꝫabijt .ſ. mente corpore vt auari vbiqꝫ t̓raruꝫ ſequunt̉ aurū ēt ſub t̓ra. Sꝫ ꝗs ē hic: et laudabimꝰ. q. d. pauciſſimi. Talis fuit Abrahā de qͦſcribit̉Gen. xiij. erat diues ī poſſeſſiōe auri argentiSic Iob. vt pꝫ i. c. habuerit īordinatū amoreꝫ patuit ex amiſſione ipſarū rerū in ꝑturbatꝰ fuit. Tertiū .ſ. nec hr̄e nec amare: hoc ē ꝑfectū.Un̄ ꝓv̓. iij. dr̄. Duo rogaui te ne deneges mihi an̄qͣꝫ moriar: diuitias pauꝑtates ne dederis mihi:ſꝫ tm̄ tribue victui meo neceſſaria. Diuitie .n. frequēter ꝑuertūt poſſeſſores ſuos. Iuxͣ illud Deūt.xxxij. Incraſſatꝰ eſt dilectus recalcitrauit. Sen̄. eſt pauꝑ cui qͣꝫtūcūqꝫ parū eſt ſatis eſt: et ſubdit. Suꝑflue hr̄e cupiditatis eſt: neceſſaria hr̄e īfirmitatis eſt: oīa relinque̓ ꝑfectōis eſt: ſic̄ fecerūtapl̓i. Un̄ Petrus ī ꝑſona oīum dicebat. Ecce nosreliꝗmꝰ oīa: ſecuti ſumꝰ te. Math̓. xix. Et Hiero.Socrates ille thebanꝰ ad philoſophandū ꝑgeret magnū auri pondus abiecit: nec extimauit ſediuitias ſil̓ v̓tutes poſſe poſſide̓ ⁊c̄. xij. q. ij. gl̓ia. Quartū .ſ. hr̄e amare. Si ament̉ plus qͣꝫ deusvel ꝯͣ deū ita .ſ. vt hn̄s eas ꝑatus ſit face̓ ꝯͣ deidata ne amittat: vel ſubuenire in magnis neceſitatibꝰ ſibi notis: ꝑiculoſum eſt ꝑnicioſuꝫ. Un̄p̄s. Diuitie ſi affluant nolite cor apponere .ſ. īoronate amādo. āt quare auaricia eſt pctm̄ ē iſtaẜm. b. Zho. 2ᵉ. q. cxviij. ar. ij. Eorū que ordināt̉ad aliquē finē bonū eorū ꝯſiſtit in ꝓportōe ſeubita ꝯmēſuratōe ad illū finem bonum .i. ſint ītali menſura ſeu qͣꝫtitate ꝑtingāt ad fineꝫ. Sic̄medicina ordinat̉ ad finē ſanitatis corporis tūceſt bona qn̄ ſumit̉ in tali mēſura qͣlitate inducat ſanitatē: malū āt eorū ordināt̉ ad fine ꝯſiſtit

in exceſſu vel defectu ad debitū finem. Sic̄ medicina purgatiua: tūc eſt mala qn̄ euacuat ſufficienter malos humores: vel qn nimis euacuat: ita ēt bonos aufert: tꝑalia āt bona ſunt ordinata adeo ad ſuſtentatōem hoīum. Querere igit̉ ea tenere vel deſiderare ſolum ad ſuſtentatōeꝫ ſui ſuorum: ſꝫ ad ſuꝑfluitatē vanitatem vicioſumeſt malū: qꝛ exceſſus fit a debita eoruꝫ mēſura.Sꝫ qꝛ ēt licet vti īdebitis medijs vt ad debituꝫfinem ꝑueniat̉ ẜm. b. Tho. qꝛ ẜm apl̓m ad Ro. iij. ſūt facienda mala vt eueniāt bona. Hinc eſt licet querere vel deſiderare: tꝑalia ēt ꝓpt̓ ſuiſuſtentationē indebitos modos: vt furtū vſuram fraudelentiam hiꝰ..§. II.Quantum ad ſecundupͥncipale. Sciendū vicium auaricie p̄cipue aggrauat hoīem vt graue inclinat̉ ad centrum: itaauaricia ceteris ad centruꝫ inferni deijcit. Cōit̓enī auari ſunt obliti ꝯſtitutōibꝰ dediti iniuſtꝭ lucris: ſaluari poſſint centrū inferni deſere̓niſi alleuient̉ reſtitutōem dimiſſionē illicitoꝝlucrorū: potius cum pondere pctōꝝ volunt ad inferna deſcendere qͣꝫ ꝯſueta mala relinquere ꝗnīmo ẜm Hiero. Cetera vicia hoīe inueteraſcenteſeneſcūt: ſola auaricia iuueneſcit. Et naturaliseſt ẜꝫ Tho. vbi ſupra: qꝛ ſenes ꝓpter defectū natiralem auidius exterioꝝ reꝝ reꝗrunt ſubſidia: ſic̄oīs indigens q̄rit ſue īdigentie ſupplementū: nectn̄ excuſat̉ a pctō ſi ꝯͣ rōneꝫ appetat. Et p̄cipueip̄a naturā doceat: qꝛ qd̓ ātiquat̉ ſeneſcit)ter interitum eſt ẜm apl̓m ad Heb. Et īterienon ſumet oīa ẜm p̄s .i. aliqd̓ ſuorū bonoꝝ. defacili dꝫ ꝯtēnere oīa cogitando in breui morituꝝ: igit̉ filij hoīum vſqꝫ graui corde .i. in auaricia vos grauat ꝑmanetis. Facilius eſt cameluꝫ foramē acus trāſire qͣꝫ diuitē intrare in regnuꝫceloꝝ ait chriſtꝰ. Math̓. xix. Ubi Hiero. Recte diuites camelis ꝯparant̉: qꝛ ſicut cameli depoſuerint gibbū grauē ſarcinā pondeꝝ erūnā ac.i. anguſtiā artaꝫ viā intrare tranſire pn̄t: itaſuꝑbus diues ſi dimittūt gibbū .i. amore inordinatum diuitiaꝝ ſarcinā pctōꝝ: de facili intrabūt artam viā in regnum celorū: hec Hiero. ẜm magiſtrum hiſtoriarum. acus erat q̄dam porta ciuitatis Hieroſolyme valde arta: quā poterāt ītrare cameli niſi depoſita ſarcina. On̄dit̉ aūt hocpctm̄ graue: qꝛ eſt ꝯͣ deum: ꝯͣ ꝓximum ꝯͣ ſeuſum ẜꝫ Tho. 2ᵉ. q. cxviij. ar. i. Peccat auarusdeū in qͣꝫtū ꝓpter bonū tꝑale diuitiarū ꝯtēnit bo eternū. Un̄ auariciā dic̄ apl̓s ad Eph̓. v. Idolorū ẜuitutē: qꝛ affectū quē fideles exhibēt deo etſolicitudinē: auarus exhibet pecunie. Et ſic̄ idolatria: ſubijcit ſe creature exteriori ita auarus: licet eodeꝫ qꝛ idolatra ſubijcit ſe creature adcultū vt exhib̓eat ei cultū diuinū: ſꝫ auarus ſubijcit ſe pecunie inordinate ꝯcupiſcēdo ad viſū