PARS .X. DE OrōnisVtilitate DIS. .XXXIIII.
ueniente. inſtructus in fide cum omni domoſua ab eo in paſcha ꝓximo cū. ccccxxxiii. de ſu.is baptiſatus ē. Itē. ii. dyal̓. c. xxxv. legit̉. ꝙ cūbt̄us Bn̄dictus nocturnas uigilias ꝑueniſſetad feneſtrā quandā adhuc fr̄ibus quieſcētibuſorōui inſiſtens vidit fuſam lucē deſuꝑ. cūctasnoctis tenebras effugaſſe. q̄ diem ſplēdore vīcebat. In qua ſub uno ſolis radio totus mūdꝰan̄ oculos eius collectus & adductus. in quavidit aīam Germani ep̄i capuani in ſpera ignea ab angelis in celū ferri. Ꝙ aūt illuīationēaīe interiorē orō impetret. patet ꝑ an̄poſitumexemplū de ioh̓e ꝑ trienniū orante. cui infuſafuit ſil̓ & gr̄a & ſciētia p̄dicandi. Itē per exemplū apl̓oꝝ quibꝰ orantibus datus ē illuſtratorſpūs. act̄. i. De ml̓tis etiā ſanctis legit̉ ꝙ orando cecos illuīabant. ¶ Itē orō eſt cōuiuiū gaudioſum. Pſalmiſta. In noīe tuo le. ma. me. Sequit̉. Sic̄ adipe & pin. &cͣ. Hic exꝑitur aīma īeſtimabiles delicias quas etiaꝫ exꝑtus ſentirepoteſt. ſꝫ explicare n̄ poſſet. Que ſi ꝯtinuarentur. iam non aliud viderent̉ qͣꝫ delitie ꝑadyſi.qꝛ reuera iſte ſunt quedā p̄libationes & degūſtatōnes illius ſuauitatis eterne. Hoc aūt pulcherrime on̄dit dn̄s ip̄o facto in trāſfiguratōne. ſic̄ dicit̉ Luc̄. xii. Aſſumpſit petrū iacobuꝫ& iohannē. & aſcendit in monte ut oraret. Etfacta ē dū oraret ſpēs vultus eius altera. & ueſtitus eius albus refulgēs. Nota qūo Petrꝰ inillo cōuiuio īebriatus loquebat̉ extranea neſciens qͥd diceret. & tam ip̄e qͣꝫ ſocii etus nō valentes tantā & tam īexptam dulcedinē ſuſtitiere. cecicerūt in facies ſuas. Quāmiſeri ſuntergo qui orōnem refugiūt uel contemnunt.aut qui orātes quotidie nihil de tanta ſuauitate ſentiūt. Felix aūt anima cui donatū eſt aliquid uel modicū de tantis delitiis p̄guſtareFuius em̄ degūſtationis uirtute nouit terrēadeſpice̓. carnales delicias faſtidire. mala tꝑaliaſuſtinere. ad celeſtē pr̄iami totis p̄cordiis hanelare. ibi deuota aīma ſurſum eleuat̉ in deum.eleuata illuſtrat̉. illuſtrata inflāmat̉. īflāmataſb̓tiliat̉. magis ac magis purificat̉. & ſic totaſpūalis efficit̉. Eleuat̉ quidē anima ꝑ deſiderium eternoꝝ. & quāto plus eleuat̉. tanto aniplius ab infirmis. id eſt terrenis & carnalibusdeſideriis elongat̉. ut iam iſta non ſolum nōappetat. verū etiā paruipēdat. abiiciat et ꝯtemnat. Et qͣꝫtum ꝓficit aīma in ſui eleuatōne &ſurſum actōne ad celeſtia. tm̄ ꝓficit in cōtemptu terrenoꝝ. ac etiā carnaliū. Nec ſolū eleuatur anima ad mūdi proſpera cōtemnendum.verū etiā vigorat̉ ad aduerſa equanimit̓ tolerandū. De hmnōi eleuatōne hēmus exemplumde bt̄a magdalēa. q̄ ꝑ annos triginta latuit utdicit̉. in quadā fouea. nunquā ī toto illo ſpacōab hoīe viſitata. ſꝫ ab angelis ſanctis ſepties īdie ſurſum eleuabat̉ in area celeſti ſplēdore mirabiliter illuſtrata. ibiqꝫ celeſti dulcedīe reficiebat̉ rurſumqꝫ reducebat̉ ad locū ſuū. Itē in legenda bt̄e marie Egyptiace dicit̉ ꝙ cum Iozimas inueīſſet eam vidit ꝙ dū oraret eleuabat̉
in area ſuꝑ terram. Itē de beato Franciſco legitur ꝙ ſepties orans manibꝰ ac brachiis in modum crucis ꝓtenſis toto corꝑe ſubleuatꝰ a terra. & nubecula quadaꝫ fulgēte circūdatus. utilluſtratōnis & eleuatōnis mirabilis intra mētem mira circa corpus cū eleuatōne ꝑ luſtratōteſtis eſſet. De illuſtratōne q̄ fit in anima virtute orōnis dictū eſt qūo ſcꝫ anima colloquēdo cū deo & eque dīnitus illuſtrat̉ & docet̉ īſcola ſub magiſterio ſūmi doctoris. Itē aīmain orōne illuſtrata & eleuata dīnis ſplendoribus in amorē dei amplius inflammatus ſicuthēmus exemplū. act̄. ii. ꝙ ſcꝫ orātibus apl̓is ſpirituſſanctꝰ deſcēdit in linguis igneis ſuꝑ eosItē. ii. Mach̓. i. Orantibus ſacerdotibus ignismagnus ſuccēſus eſt ſuꝑ ſacrificiū. Simile. iiiReg. x. de ſacrificio Helye. ¶ Tertō oratio eſtofficiū fructuoſum. Magnū eſt luerū huiusofficii. qꝛ ſemꝑ omni hora & omni loco pt̄ homo orando lucrari. & rem maxīam ſcꝫ ueniāpctōꝝ. gr̄am meritoꝝ. & ip̄m deū & eius gloriā. Pſalmiſta. Gr̄am & gl̓iam dabit dn̄s. Orātibus apl̓is datus eſt ſpūſſanctus. Luc̓. xi. Dabit ſpūm bonū petentibus ſe. Hoc officiū ſil̓eeſt vſure. qꝛ ꝑ hoc officiū lucrat̉ hō die & nocte. ſanus & eger. diues & pauꝑ. iuuenis & ſenex. ſedens & ambulās. laborans & vacans.Magnū negociū hꝫ homo tractare ī curia ſūmi regis. Anima vero in corꝑis carcere detenta nō poteſt illuc aſcedere. nec corā eo ſua negocia ꝓcurare. Ideo opugē ꝙ ad illam curiamnuntiū ſuum. id eſt orōnem dirigat q̄ vicemeius gerat. & eius negocia ꝓcuret. Vn̄. pͣs. Intret in cōſpectu tuo oratio mea. Ibi glo. aug.Magna virtuſ pure orōnis. q̄ quaſi quidā nūtius intrat & ibi negocia ꝑagit. quo caro ꝑuenire nequit. Caue ergo ne nūtius iſte ſit nimis pomipoſus. carne grauatus. & non poſſitad alta volare ſicut ſtruto. id ē ne ſit de hiis q̄ad carnē ꝑtinēt. Ne ſit retrogͣdus. ut cū debeat tendere ſurſum. tendat deorſum ſcꝫ petensterrā. Ne ſit excōmunicatus & nō admittat̉ īcuria. ꝓu̓. xxviii. qui declīat aures ſuas ne audiat legē. orō eius fiet execrabilis. Ne ſit nuntius īimici qꝛ r̄pelleret̉. Pſalmiſta. Vt qͥd dn̄erepellis orōnem meā &cͣ. Ne in uia detineat̉ afantaſmatibus & cogitatōibus voluptuoſis.De quo cōquerit̉ Tren̄. iii. Oppoſuiſti nubeꝫtibi ne trāſeat oratio. Ne ſit claudus ſine ieiunio & el̓ia. tho. xii. Ne ſit mutus ꝑ indeuotionem. Cōtra qd̓ dicit. pͣs. Verba mea auribꝰ percipe dn̄e intellige clamorē. m. Intēde vo. o. m.&cͣ. Ne ſit nimis groſſus & inflatus ꝑ ſuꝑbiāut nō poſſit ꝑ anguſtam portaꝫ intrare. pcc̄i.xxxv. Orō humiliantis ſe nubes penetͣbit. Hōſagittare uolens caput & humeros demittit.Si igit̉ orādo ſenſeris orōni tue nubes oppōihumiliando te ſagittā orōnis emitte. q̄ nubespenetret. quia huīli orōni nihil obſiſtit. Iudit.viii. Humiliū & manſuetoꝝ ſemꝑ tibi placuitdep̄catio. Pſalmiſta. Reſpexit ī orōem huīliuꝫSequit̉. Et donec ꝓpinquet non conſolabit̉.