PARS .X. De Pietate erg.Parente. .DIS. .XXV.

et benedictōne ab Antonio accepta ad ſiluamredierunt. ¶ Quarto exempla angeloꝝ qͥ itadiligent̓ curam hn̄t de natura aīe ſibi cōſimili quo eam deducant ad locū quietis ſue. Luc̄.xvi. Lazarus mortuus portabat̉ ab augelis inſinū abrahe. Nota ſupͣ de anima ꝑegrini quāMichael & Gabriel ſine dolore iuſſi ſunt deportare ad celū. Similit̓ & nos debemus curare qūo honorifice natura corꝑis fragilitati noſtre ſil̓is ſepeliat̉. Item angeli etiā qn̄ alij nonſunt qui ſepeliāt. curam hn̄t de corꝑibus ſepeliendis. ſic̄ patet in paſſione beate Katherinecuius corpus in ſynai mirabilit̓ ſepelierūt. Similiter in paſſione beate Agathe cuiꝰ ſepulture titulū appoſuerūt. Item ſupͣ de fetore peccati. de ꝑegrio fetente. et heremita quē angelꝰ ſepeliuit. ¶ Quinto exemplū pr̄m antiquoꝝ. utThob̓. ii. qui ꝓpter hoc faciendū prandiū dimittebat. & ꝓpter mortis ꝑiculum hoc facerenō omittebat. ¶ Sexto multiplex vtilitas hocfacientium nos debꝫ ad hoc mouere. Prima ēqꝛ a peccato reuocat aliqn̄ & ad bonum ꝓuocat. ecc̄i. vii. Memorare nouiſſima tua. Quodfacit ſepe cū videt p̄oculis mortem alienā. Deh̓ ſatis habet̉ ſupͣ de morte. d̓ pyrrhata. Et ibidem habet̉ de ml̓tis bonis q̄ facit homini memoria mortis. Hoc etiā notat̉. iiii. Reg̓. xviii.De reſuſcitato ad tactū helyſei. Secūdo a malo ꝯſeruat. ecc̄i. xvijj. Memorare nouiſſimoꝝ& deſine imitari. Huiꝰ exemplum habet̉. iij.Regū. xxiii. De p̄ſeudo ꝓph̓a. qui quia ſepeliuit occiſum ꝓph̓am a leone ſeruat̉ ioſie tēpore a ꝯbuſtione oſſium ſuoꝝ. Tertō benedictōnē dn̄i & ſanctoꝝ & laudē impetrat. ii. Reg̓.i. Dixit Dauid uiris iabes. Benedicti uos a domino qui feciſtis hāc miſericordiā ſepeliendoSaul. Itē de Magdalena dicit dn̄s. ad ſepeliēdum me fecit vngendo corpus meum. Et ptꝰAmen dico vobis vbi p̄dicatū fuerit euangelium hoc. Quarto hoc opꝰ ſpāliter corā domīoangelus rep̄ſentat quaſi maxīe ſibi gratū. ſic̄dicit angelus thob̓. xii. Qn̄ abſcondebas mortuos &cͣ. adeo em̄ placet ei hoc opus ut uendinon recuſaret. & p̄cium venditōnis ſue cederet in emptōnem agri figuli. ubi ꝑegrini ſepelirent̉. quoꝝ ſepulture cura multū deo grataeſt. In uit̓. pa. legit̉ ꝙ cum abbas muſtiꝰ eſſetgētilis prīceps latronū. & uellet ſpoliare domūuirginis ſacre. ad uiſionem iudicis cōuertiturhic cōuerſus cum multa cura ſepeliebat xp̄ianos. & ueſtibus aptabat quos pͥmo conſueuerat occidere & ſpoliare. qui ex hoc factus eſtprīceps monachoꝝ ſingulis diebꝰ dn̄icis diuinitus panem ſumēs. Cum aūt mortuū ſepeliret. ait ei diſcipulus ſuus quidam. vtrū patercum tāta diligentia me ſepelires. Cui Reſpōdit. & hoc faciā. Cum aūt eum mortuū ſepeliret diligenter. clamauit querens a mortuo. ſiſufficerꝫ ei. Reſpondit mortuus. ſufficit paterimpleſti ꝓmiſſum. Hic ſumme ꝑfectionis exhoc factus eſt. & poſt ml̓ta miracula quieuitin pace.

IDE PIETATE ERGA PARENTES. ¶ DIS. XXVD decimum octauū ſcꝫ de pietate parentū & de miſericordia eis exhibedaquibus qͣꝫto magis tenemur. eos magis diligere debemus. & eis cōpati. Ad cōpaſlionē et pietatē eoꝝ nos monet iſta ſcꝫ admonitō ſacre ſcripture. inſtīctus ꝓprie nature. exempla irrōnalis creature. ſctoꝝ exēpla & documienta. vtilitas ꝓpria. et dei bn̄ficia. ip̄a queꝓ nobis ip̄i ꝑentes ꝑtulerūt incommoda. et ipſa que nobis cōtulerunt uel ab ip̄is uel occaſione ip̄oꝝ nobis obuenerūt cōmoda ml̓timodaVltimo ip̄oꝝ impioꝝ filioꝝ multiplex pena.¶ Primo em̄ ſcriptura ad hoc monꝫ ut eos diligant & eis obediāt. & eis bona faciāt. & honorem eis exhibeant filii eoꝝ. ecc̄i. iii. Filii ſapientie ecc̄ia iuſtoꝝ. & natio eoꝝ obediētia &dilectō. ex hoc em̄ ꝙ de eis naſcunt̉. debēt eisobedire. & eos diligere tanqͣꝫ principiū natureeoꝝ. exo. xx. Honora pr̄em tuū & mr̄em tuā&cͣ. ¶ Secūdo monꝫ ad hoc ꝓpria natura. Baſilius. Parētes noſtros et ꝓpria uiſcera diligamus. huius ſuꝑuacuū eſt in illud nos impelliper quod imus ī amorē ſcꝫ & cōpaſſionem eorum naturalit̓. Dicit̉ ꝙ quidā pr̄familias vxorem habuit adulterā de qua habere uidebaturtres filios. cū autem aliqn̄ improꝑaret ei peccatum ſuū & moleſtaret eā. ait illa ei. ut uos habeatis dolorē ꝑpetuū. ſignifico vobis ꝙ unusiſtoꝝ trium ueſter eſt. alij duo adulteri. & utamore vnius duobus alijs ꝓuideatis. nūqͣꝫ ſcietis quis ē veſter. Qd̓ cū nulla rōne uellꝫ ei itadicere. & ille in morte faceret teſtamentū ſuūdixit ꝙ omnia bona ſua relīquebat illi qui ſuus erat alijs ab eis excluſis. Cū autem queret̉ab eo quis eēt ille. nec ip̄e ſciret eis dicere. quilibet eoꝝ eis dicebat ſe legitimuꝫ heredem. &Volebat res omnes occupare. Trahūt̉ ad iudicium. iudex dat iſtam ſnīam ꝙ pr̄ mortuus ligaret̉ ad arborē. & ꝙ quilibet eoꝝ haberet archū & ſagittam. & qui meliꝰ ꝑcuteret eū. mediam hereditatē haberet. Cū at duo eoꝝ traxiſſent. & valde fortiter corpus infixiſſent. tertius dixit ꝙ nūqͣꝫ ad pr̄em ſuū traheret. ſed ſiquis eum de cetero ꝑcuteret. nō īpune fieret.& hoc dicēs flebat. Tūc iudex iudicauit eumverū heredē. & alios ſpurios. qꝛ naturalis inſtinctus in cōpaſſione pr̄is eum ad hoc impellebat. Vū ꝓpter hoc vulgariter dicit̉ ꝙ cor nōmentit̉. ¶ Lertō mouere pōt ad hoc irrōnaliscreatura ꝑ exemplum ſuum. Dicit em̄ yſidorus ī li. de creaturis ꝙ cyconiaꝝ talis eſt natura ꝙ cum ip̄e ſe affligant. & cibum ſuū ſibi detrahant. ut pullis ſuis ꝓuideant. poſtquā pulli uolare poſſunt & p̄dam caꝑe compatientesmaciei & afflictōni ꝑentum cōpellūt eos morari in nido. uſquequo bn̄ cōualuerint. & ipſiad p̄das uolāt qͣs eis vicē rependēdo deportatſic faciūt boni filii de ꝑentibus. Nō ſic autemfaciūt pulli vultuꝝ. de quibꝰ dicūt naturalesꝙ poſtqͣꝫ diu laborauer̄t ꝑentes eoꝝ circuiēdo