Elemoſine.

DARS .X. De Effectu.DIS. XXI.

ꝙ cum temꝑe famis dediſſet quicqͥd inuenirepotuerat in abbatia ſua. nec inueīret niſi modicū olei ī uaſe ꝑuo. p̄cepit ut illud daret̉. Qd̓diſpenſator ſuus noluit facere. Quod cū ſciretuir dei noluit ut aliquid inobediētie in eiꝰ monaſterio remanerꝫ. ſꝫ illud p̄cepit extra ꝑ feneſtram ꝓiici. nec tn̄ eo facto. uas uitreū in quoerat fuit fractū. nec oleum effuſum. Cū autēoraſſet. inuenerūt in monaſterio vnū doliumplenū oleo. Itē legit̉ de bt̄o Germano antiſiod̓ꝙ cū rediret de roma. & in exitu Mediolaniom̄ia ſua pauꝑibus dediſſet. & inquirerꝫ a dyacono ſuo ſi aliquid plus haberet. nō inuenitniſi tres denarios quos p̄cepit pauꝑibus daridicens murmurāti dyacono ꝙ deus ſatis haberet vn̄ ſeruos ſuos illa die paſceret. Cū aūtdictus dyaconos uolens ſibi ꝓuidere tertiumretinuiſſet & duos dediſſꝫ. occurrit ſeruus cuiuſdam militis diuitis offerēs ex parte dn̄i ſuiducētos ſolidos. tunc aduocās dyaconū ait ei.ꝙ ip̄e defraudauerat pauꝑes in uno denario.qꝫ ſi eis dediſſet. deus tricētos ſolidos eis miſiſſet. Rogatus autē ad domum militis acceſſit. & ip̄m grauiter egrotantē. & omnes infirmos qui erant in eius domo curauit. Itē legit̉in uita Io. el̓iari ꝙ cū latrones ſpoliaſſēt omnino domū cuiuſdā diuitis nobilis. & ille explicaret dicto iohāni caſum ſuū. cōpaſſus p̄cepit diſpenſatori ſuo inſecreto ut daret ei quīgētas libras auri. qui inuidia motus non dedit niſi quīqꝫ. ſtatim quedā nobills uidua miſit ei quīqꝫ libras auri. & cū uocaſſet ꝓcuratorem ſuū. & queſiſſet ab eo quantū dederat illicui dari p̄ceperat. dixit. quindecī. Rn̄dit ſctūsꝙ non dederat̉ niſi quīqꝫ: & cum uocaſſet eūcui dederat audito ab eo ꝙ non receperat niſiquīqꝫ libras dixit ei. ꝙ ſi dediſſet quindecī utip̄e p̄ceperat ꝙ dn̄s ꝑ dictam uiduam adminiſtraſſet ei. mille quīqꝫ libras. Cum aūt a dictavidua uocata quereret qͣꝫtum ei legare ꝓpoſuerat. Rn̄dit ꝙ pͥmo ſcripſerat mille qͥngētaſ libras & ſuꝑ ſcripſerat ꝙ tm̄ mittebat ei. ſꝫ pꝰ reſpiciens ad ſcripturā illam inueīt mille libras.de ſcripto deletas. & ſic credēs ꝙ hoc factū fuiſſet diuina uolūtate nō miſit ei niſi quīgentas. Itē in uit̓. pa. dicit̉ ꝙ quidā monachus cūidam fr̄i ſuo ſeculari pauꝑi dabat quicqͥd laborare poterat. et ille ſemper pauꝑior fiebat. Qd̓cū diceret cuidā ſeni inhibuit ei ne hoc faceretſed ei dicerꝫ ꝙ laboraret. & de labore ſuo ſibi& monachis deportaret. ut bn̄dicerent ei. qd̓ille fecit. licet ex hoc pͥmo fieret triſtis. & prīode labore ſuo attulit fr̄i ſuo olera. deinde pirapoſtmoduꝫ panes. poſtea multa alia q̄ dabatfrat̓ ſuus pauꝑibus religioſis. qui ꝓ eo orarētpoſt queſiuit fr̄ eius vtrū penuriā pateret̉ ſic̄ſolebat. ille dixit ꝙ nō. ſꝫ abūdabat. qꝛ quādoei res monaſterii dabat qn̄ ingrediebatur domum ſuā velut ignis om̄īa bona eius ſua conſumebāt. poſtqͣꝫ aūt inceꝑat dare ſua pauperibus religioſis. oīa bona ſua fuerāt multiplicata eoꝝ orōne & bn̄dictione. Itē dicit petrus al

fonſius ꝙ. quidā iuuenis bn̄ diſciplīatus filius cuiuſdā ſapiētis cōſiliarii cuiuſdam regis.cui rex mortuo pr̄e ꝓmiſerat ꝙ ſi bn̄ ſe regerꝫeū amore pr̄is ſublimaret. theſauros pr̄is cogitans uanitatē mundi & mīam dei. pauꝑibus.crogauit. Dein̄ annonā & auꝝ. & lapides p̄cioſos. deinde agroꝝ & domoꝝ ſuaꝝ precium.Cū aūt fuiſſet accuſatus apud regē tanqͣꝫ bonoꝝ pr̄noꝝ diſſipator. vocatus & requiſitꝰ reſpōdit ꝙ nō diſſipauerat. ſꝫ cōgregauerat. et ītuto poſuerat ꝯtra p̄dones. fures & caſus diu̓ſos. & fecerat de nō ſuo ſuum. tūc rex audiēseius induſtriā. omnia ei ml̓tiplicauit. & ſublimauit. & loco pr̄is eum cōſiliariū ſuū habuitSic rex ſummꝰ facit largos eliarios magnosin curia ſua. Item ī legē. Io. el̓iarii legit̉ ꝙ cūip̄e uideret aliqͣꝫ bonuꝫ el̓iarium. q̄rebat ab eoqūo adeptus eēt gr̄am largas elemoſinas faciendi. Cū hoc quereret a quodā. Rn̄dit ei ꝙ cōſueuerat eē ita īmiſericors ꝙ nihil ꝓ deo poterat dare. cū aūt aliquādo aliquod infortuniūei accidiſſet cogitauit ut diceba̓t ꝙ hoc erat ꝓpter īmiſericordiam ſuā. & cū uellet facere elemoſinā. eius auaritia nō ꝑmittebat. Vn̄ vocauit ſeruū ſuum rogans eū ut ſingulis ſeptīanis furaretur ei ſex denarios et daret pauperibus. ille aūt furabat̉ pͥma ſeptimana duodecī.denarios. tūc in fine ſeptimane cōputans īuenit ꝙ plus fuerat lucratꝰ illa ſeptīana qͣꝫ alijs& cogitans ꝙ hoc eēt ꝓpter elemoſinā p̄cepitſeruo ſuo ꝙ furaret̉ ei duodecī denarios qͥ tūcdedit duos ſolidos. & cum cōputaret in fineſeptimane. inueīt lucrū maius ſolito in duplo.& cū preciꝑet ꝙ darꝫ decē et octo denarios dabat tres ſolidos. & ſic ſemꝑ faciebat dans induplo pluſqͣꝫ p̄ciꝑetur ei. Cū aūt ſingulis ſeptimanis multiplicaret̉ lucrū. & miraret̉ dominus vn̄ hoc eſſet. in cōpunctione in fine ſeptimane ſubridēs ſeruus dixit ei. ꝙ iuſtū furtuꝫſuū ditauerat eū. & reuelauit ei ueritatē veniāpetendo ex hoc ꝓuocatus eſt dn̄s ut facerꝫ elemoſinas largas. Itē in uit̓. pa. dicit̉ ꝙ facta fame ciuo ſocii ſimul morabant̉. & cū alter darꝫagapē omnibꝰ adueīentibus & nō ceſſare uellet. alter ſumpta portōe ſua receſſit ab eo. necdabat aliquid. alter aūt ſemꝑ dabat & abūdabat. Immiſericors vidēs ꝙ nō poſſꝫ ſibi ſufficere redit ad aliū qui miſericors erat pauꝑtatecogente. rogās ut eum reciꝑet. Qd̓ cū feciſſetnec dare ceſſaret. cū aliqn̄ diceret ei ꝙ videretſi aliqͥd remāſiſſet qd̓ daret̉ pauꝑibus. & illeaſſereret ꝙ nihil oīuo remāſerat qd̓ poſſꝫ dariad inſtantiā ſocii ſui. currēs inueīt ſportas plenas. Quo viſo. ꝓuocatus eſt ad amorē miſericordie. Itē. i. dyal̓. ix. dicit Greg̓. ꝙ ſanctꝰ Boni facius adhuc puer ita miſericordie uiſceribꝰaffluebat ꝙ ſepe viſis pauꝑibꝰ tunicā. ſepe camiſiam dabat. licet ſepe de hoc a mr̄e argueretur & verberaret̉. Aliqn̄ uidens pauꝑes exigētes & indigētes cucurrit ad horrea. & quicqͥdmr̄ ꝑauerat ad anni neceſſariā ſuſtentatōnemdedit pauꝑibus. Cum autē reuerſa mater hoc