PARS .X. De QualitatePenitentie..DIS. .V.

indutꝰ erat pilis cameloꝝ. Eſca autē eius eratlocuſte & mel ſilueſtre. vinū & ſiceram nō bibit &cͣ. & hec omnia ꝓ ſua ſanctitate ſeruanda. Beatus autē Franciſcꝰ cui reuelata fueratſuoꝝ remiſſio peccatoꝝ. auſteritatē nimiā ſeruabat in cibo. potū. ueſtitu & lecto. corpuſqꝫſuum duriſſime macerabat. dicebat eī malignos ſpūs duris & aſꝑis in fugam cōuerti. clelicatis uero mollibꝰ ad temptandū fortiꝰ animari. ¶ Octauo ꝑ pnīam ꝓximi ꝓuocant̉. ſicut patꝫ ione. iii. de rege niniue. ad cuius penitentiā alij ſunt ad ſile ꝓuocati. De beato Frāciſco dicit̉ ꝙ corpori ſuo penas renouabat &onera. licet iam plene mortificatū eſſet ꝑ perritētias. ſꝫ qꝛ ſciebat ſe datū alijs in exemplū. cūſtodiebat ꝓpter alios uias duras. miſſus em̄erat ad pn̄īam p̄dicandam. ut pnīam p̄dicando n̄ tam uerbo qͣꝫ exemplo xp̄o lucraret̉ aīas.quas dyabolus conabat̉ auferre. Ad idē officium miſſus fuit. Io. bap. Vn̄ Luc̄. iii. Venit Iohānes p̄dicans baptiſmū pnīe in remiſſionempeccatoꝝ. Vn̄ ſuꝑ illud Math̓. iii. I. indutuserat pilis cameloꝝ. dicit glo. Qui pnīam p̄dicat. neceſſe eſt ut pnīe habitū p̄tendat. Ad idēofficiū xp̄s aſſerit ſe ueniſſe. Ad hoc idē miſitapl̓os ſuos & diſcipl̓os. Vn̄ Marc̓. vj. Predicabant ut pnīam agerēt. & Luc̄. xxiiii. Oportebat xp̄m pati &cͣ. & p̄dicari in noīe eius penitentiā. ſꝫ anteqͣꝫ eos ad p̄dicandū mitteret.ſcripſit formā uiuēdi. & ptātem dedit eis miracula faciendi. ¶ Nono penitens ſemerip̄mdeo ſacrificat. aīam quidē ꝑ incēdium dilectionis cū amaritudine cordis & triſtitia ꝓ peccatis. ſic̄ ait apoꝰ. de quibuſdaꝫ. ii. coꝝ. vij. Queẜm deū eſt triſtitia pnīam in ſaluteꝫ ſtabilemoꝑat̉. corpus vero ꝑ afflictōnem mortificationis. ẜm illud Ro. xii. Exhibeatis corꝑa ueſtrahoſtiam viuentē. ſanctā. deo placente. Iob. xliiIp̄e me rep̄hendo. & ago penitentiam in fauiſla & cinere nihil aliud eſt quā fauillam & cinerē ſe eſſe cognoſcere. in fauilla fragilitas deſignatur. et dicit̉ a fos qd̓ eſt ignis. qꝛ ex ignenaſcit̉. et ignē fouet. Vn̄ fauilla a foueo. qꝛ .ſ.fouet ignē. ſic cōſideratio nr̄e fragilitatis fouet in nobis ignē caritatis quā fouet huīlitasIncinere uero cōſideratio mortis et reſolutōnis extreme et amaritudo pnīe et mortis. pͣs.Cinerē tanqͣꝫ panē manducabam et poc̄. m. cūfletū miſcebam. Exemplū de venitentia beatiMartini et beati Germani. ¶ Decimo penitētia glorificat. Nec ē arta uia et anguſta portaque ducit ad uitam. Math̓. vii. Intrate per anguſtam portam. qꝛ lata eſt porta. & ſpacioſauia que ducit ad ꝑditōnem. & multi ſunt quiintrat ꝑ eam. Quāanguſta porta & arta uiaque ducit ad uitam. & pauci ſunt qui inueniunt eā. Nec ē ſcala quā uidit Iacob. gen̄. xxiiiiQue ſtabat in terra & ſūmitas eius tāgens ceIum. & uidit angelos aſcēdentes & deſcēdentes ꝑ eam. & dn̄m īnixū ſcale. In terra quideꝫſtabat ſcala. qꝛ peītens ſtat in terra corꝑaliter.ſꝫ ſummitas eius celos tangit. qꝛ in celū aſcē-

dit mentaliter. & qꝛ ip̄a ſcala introducit in ceIum finaliter. ꝑ hanc angeli aſcēdunt offerentes deo & p̄ces & uota penitentiū. deſcēduntuero ad cōſolandum. aīandum. dirigendū. tādem in morte ad deducendū in regnū. Beneergo dicit dn̄s Math̓. iiii. Pnīam agite appropiouabit em̄ regnū celoꝝ.DE QVALITATE PENITEN¶ TIE. DISTINI ¶ QVINTA.Irca nonū ſcꝫ qualis debeat eē penitētia. ſcienduꝫ ꝙ ad hoc ꝙ ſit ſalutiferarequirit̉. Primo ꝙ ſit fidelis id eſtfacta in fidei cognitōne. ut nō ſit pnīa ꝑfidorū. ſcꝫ hereticorū. aut alioꝝ infideliū. qꝛ ſicutait apoꝰ. he. xi. Sine fide impoſſibile eſt placere deo. Math̓. i. Penitemini & credite euāgelio. & act. xx. Vos ſcitis qūo nihil ſubtraxerīuobis utilium. quo minꝰ docerē uos teſtificāsiudeis atqꝫ gentibꝰ pnīam & fidem. Legit̉ ꝙcum quidā heretici ī terra albigenſiū iactaretſe cora ſuis credentibꝰ de exteriori afflictōneaffuit quidā ioculator qui dixit ꝙ ꝓbarꝫ roncinū ſuum meliorē ip̄is. qꝛ ſi ip̄i nō comederētcarnes. nec ip̄e nec uinū biberet nec etiā paneꝫcomederet. ſi male iacerēt & ip̄e peius. Sꝫ hecomnia plus deberēt ꝓficere equo. & om̄ia aliadura & aſꝑa qͣꝫ eis. qꝛ ip̄i non credebant. ſꝫ fidei articulos diſcredebat. Cum autē. ſine fidenihil poſſet deo placere. nihil quod ip̄i facerēteleo placere poterat. ſꝫ facta rōcini ſui deo plꝰplacere poterāt. qꝛ & ſi nō credebat. tn̄ in nullo diſcredebat. & ita & in factis & in fide melioris conditōnis erat eis. Item in dyoc̓. cathalanen̄. verſus montē hyſmeꝝ fuit quedā uetula alberea noīe. manichea re. q̄ ꝓpter errorē ſuum nō comedebat carnes. nō oua. nō caſeum& a multis ẜm ſecte ſue doctrinā abſtinebatnon ꝓpter deū. tn̄ tante fame erat ꝙ om̄es incole ex hoc eā ſanctiſſimā iudicabāt. q̄ etiā adcōtegendū errorē ſuum ſingl̓is diebus dn̄iciscōmunicabat. nec tn̄ in corpus dn̄icum fidemaut deuotōnem hēbat. Item fidelis id ē fidelit̓facta ſine fictōne ut non ſit pnīa ypocritarūqui extermīant facies ſuas ut apꝑeant hominibꝰ ieiunātes. Amē dico uobis receꝑunt mercedē ſuā. Itē fidelis eſſe dꝫ id ē ītegra ſin̄ diminutōne. ut homo fidelit̓ de om̄ibus peīteat. cōtra illos qui nō de omnibus. ſꝫ ſic de uno penitent ꝙ in alijs ꝑſeuerāt. ſic̄ qui plures infirmitates hn̄s in corꝑe. de vna querit remediū nōde alijs. aut ꝯtra aliqͣꝫ plures inimicitie cauſashn̄s. De una uult recōciliari nō de omnibꝰ. ſicqui de uno peītet non de om̄ibꝰ. de uno uultrecōciliari deo. ſꝫ ꝓ alijs remanet īimicus. Vn̄Greg̓. pͥma ꝑte euāgelii. omel̓. xx. Qui ſic aliapeccata deplorat. ut cum alia cōmittat. adhucpnīam age̓ aut ignorat aut diſſiſat. Quid em̄prodeſt ſi peccata quis luxurie defleat. adhuctn̄ auaritie eſtibꝰ hanelat. &cͣ. Aliqui uolunteſſe ſicut illa gēs que ſimul dn̄m & ydola colebat. iiii. Reg. xvii. Samaritani cū dn̄m colerent. nihilominus tamen diis immolabant.