PARS IX. De DeteſtationeLuxurie. DIS.
In quo & ſi fit iniuria ip̄i deo tn̄ ibi ſeruat̉ ordo nature. Itē inter uitia cōtra naturā minuseſt graue peccatum qd̓ eſt ex omiſſionē debitiualis. qꝛ in peccatis magis attendit̉ grauitasex abuſu alicuius rei qͣꝫ ex omiſſione. grauiſſiinū aūt eſt peccatū beſtialitatis. ubi nō ſeruat̉debita ſpēs. Vn̄ ſuꝑ illud Gen̄. xxxvii. Accuſauit fratres ſuos crimīe peſſimo dicit glo. ꝙ cūpecoribus miſcebant̉. Poſt hoc auteꝫ eſt uitiūſodomiticū. ubi nō ſeruat̉ debitus ſexus. Dtꝰhoc aūt eſt pecccatū ex eo ꝙ non ſeruat̉ debitus modus cōcūbendi. magis aūt ſi nō ſit debitum fas. qͣꝫ ſi ſit in ordīatio ẜm alia ꝑtinentia ad modum cōcubitus.DE DETESTATIONE LVXVRIF. DISTINCTIO. III.Irca quartuꝫ principale ſcꝫ de hiis queſuadent & on̄dunt pctm̄ luxurie deteſtandū. ſciendū ꝙ ml̓ta mouere debent ad hoc. uidelicꝫ Laboris penalitas. Ardoris immēſitas. Fetor abhoīabilis. Pudor intolerabilis. ¶ Primo quidē deteſtabilē eſſe luxuriā on̄dit laboris penalitas q̄ p̄cedit & cōcomitatur hoc uitiū. Quis enim enarrare ſufficiatquot labores & inedias. quot dietas malas.quot uigilias. qꝛ frequēt̓ noctes om̄ino ducūtinſomnes. quot timores & ꝑicula. quot ſollicitudīes & anguſtias. quot aeris intemꝑies id ēeſtus & frigora. hymbres niues & glacies. &multa hiꝰ ſuſtinēt miſeri ꝓ breuiſſima & uiliſſimadelc̄atione cōplenda. q̄ ſi pro deo & aīarum ſalute ſuſtīerent. eēnt uere martyres apd̓deū. Vn̄ maīfeſtū eſt ꝙ excecauit eos malitiaeoꝝ. ut id qd̓ uere ē turpe. uideat̉ eis pulchꝝ& qd̓ moleſtuꝫ eſt. delcābile uideat̉. iuxta illd̓om̄is amor cecus non eſt amor arbiter equusnam deforme pecus iudicat eē decus. Vn̄ iob.xxx. eſſe ſub ſentibꝰ delitias reputabant. ſentes iſte ſunt cure. ſollicitudīes. uigilie. & labores & afflictōnes q̄ an̄cedunt uel cōcomitant̉hoc peccatū. Illudit aūt eis dyabolus ſic. ut inſpinis querāt ficus. & ꝓ melle eas lambāt. &ſic merito lecatores dicant̉. ſpine em̄ uoluptatis ſollicitudīes uocant̉. Math̓. xiii. &. luc̄. viiiSiſes ſunt cuidā qui cū iret ꝑ ſiluā qͣꝫdam hora ueſꝑtina inueīt qͣꝫdam domū pulchrā in qͣreceptus eſt. Dn̄a aūt domus que uidebat̉ pulchra & ornata inuitauit eū ad amorē ſuum &cōcubitū. cui cū ꝯſenſiſſꝫ. uidebat̉ ei ꝙ incubili p̄cioſiſſimo cū ea iaceret. in mane aūt excitatus inueīt ſe amplectenteꝫ facem de ſpinis. &ſic cognouit ſe a dyabolo ludificatū ꝓ delitiisinueīeus ſpinas. hec at̄ anxietas ī illicito amore facit om̄īa dura ferre tanqͣꝫ leuia. Iuxta qd̓de bono amore dicit Augꝰ. Omnia ſeua & īmania. facilia & ꝓpe nulla facit amor. ut paret Gen̄. 2x1x. ſeruiuit ꝓ rachel ſeptē annis iacob. & uidebant̉ ei dies pauci p̄ amoris magnitudīe. Sic erat illi qui dicebat ꝓ amore ſuo.Sic nabā ꝑ gelidas brumalis gurgitis undasnec michi ſolſtitiū. nec graue frigus erat. Sicigit̉ amor illicitꝰ uilis & fedus ſic cos allicit
ut om̄ia moleſta & grauia uideant̉ eis delc̄abilia ꝓ amore deteſtabili & damnabili. quātomagis amor dei qui ualde dulcis eſt. delectabilis. & ſuauis. & magis nature ꝯſonius & efficatior ad uiuendū deberet nos allice̓ ad omnia dura & aſꝑa ſuſtinendū. Si tū alicui miſero peccatori talis īmo longe mīor pena uel labor iniūgeret̉ ī pnīam. diceret ſe ſuſtine̓ nonpoſſe. nec uellet tanta ſuſtinere ꝓ deo qͣꝫtā ſuſtinet ꝓ dyabolo. nec ꝓ ſalute aīe ſue qͣꝫta ꝓdamnatōne ſuſtinet delc̄abiliter ex īproba uoluntate. ¶ Secūdo deteſtandā eſſe luxuriamon̄dit ardoris īmenſitas. id eſt feruor libidīoſe cōcupiſcentie qui ē in hoc peccato. Hūc ignēinflāmat cōtactus ml̓ieris. aſpectus ſiue corꝑalis ſiue ymagīarius. & conſortiū. & colloqͥum. ¶ De primo dicit̉ ꝓu̓. vi. Nūquid pt̄ hōabſcōdere ignē in ſinu ſuo ut ueſtimēta eiusnō ardeant. aut ambulare ſuꝑ prunas. & noncomburantur plante eius. ſic homo qui ingredit̉ ad uxorē ꝓximi ſui. nō erit mūdus cū tetigerit eā. De ſecundo id ē aſpectu dicit̉. ecc̄i. ixNoli circūſpicere &cͣ. Sequit̉. ꝓpter ſpēm mulieris multi ꝑierunt. & ex hoc cōcupiſcētia qͣſiignis exardeſcit. De tertō & quarto id ē conſortio & colloquio ibidē. ſpēm mulieris alienemulti adiurati reprobi facti ſūt. &cͣ. Iob. xxxiIgnis eſt uſqꝫ ad cōſumptōnem deuorans. &ecc̄i. xxiii. Anima calida qͣſi ignis exardeſcit.De immenſitate huius arcioris. Reqͥ. infra.¶ Tertio deteſtabilē eē luxuriā oſtendit fetorabhoīabilis. qui qn̄qꝫ ſentit̉ ab hiis etiā qui faciunt. Aliqn̄ em̄ fetet eis ſuū peccatū. & tamēnō dimittur illud. amos. iiii. Aſcēdere feci fetorem tentorioꝝ ur̄oꝝ ad nares ur̄as. & noneſtis cōurrſi ad me dicit dn̄s. Tentoria corꝑaſunt fetētia. Vn̄ luxurioſi uocant̉ hyrci fetentes. zach̓. x. Viſitabo ſuꝑ hyrcos fetētes mulieres meretrices. Aliqui etiā ſentiūt fetorē huiuſpeccati qn̄ fit in domo ſua. Quidā archidyaconus fetorē cognoſcebat qn̄ ſeruus eius peccauerat. Ad hoc facit exempluꝫ qd̓ hab̓ et̉ ſupͣ detemptatōne. qūo ſpūs fornicatōnis apparuitpachamio in ſpē ethyopiſſe teterrīe. & de fetore eius fetebat manus quā eā tetigerat. Itē deuerbis pr̄m. Cū quidā ueniſſet ad heremū. &ſecū adduxiſſet filiū ſuū nuꝑ ablactatū. cumcreuiſſet temptahāt eum demones de peccatocarnis. qui ait pr̄i. ꝙ uolebat ire ad ſeculū nōualens impetꝰ temptatōnum ferre. Et cū nōpoſſet eū pat̓ retīere. obtinuit tn̄ ꝙ prius iret& faceret quadragenā unam ī remotōri heremo portās ſecū panes. & faciēs plectas de palmarū foliis. Qd̓ cum faceret. poſt uigīti diespꝑuit ei opus dyaboli quaſi mulier ethyopiſſa fetida. & turpis aſpectū. ita ut eius fetoremnō poſſet ſuſtinere. ſꝫ abiiciebat eā a ſe. cui aitego ſum que in cordibꝰ hoīm dulcis appareoſꝫ ꝓpter obedientiā tuā & laborē nō ꝑmiſit medeus deciꝑe te. ſꝫ innotui tibi fetoreꝫ meū. quiſurgēs & gr̄as agens ad pr̄em rediit. & factūretulit dicens. iā nolo redire ad ſeculū. cui pat̓