PARS VII. De Speciebu.ſymonie. DIS. XVII.

ſacerdotū ꝑ ancillam oſtiariam dicit ſe noncognouiſſe xp̄m. hos ancilla introducit quoscarnalitas introducit. Itē damnificat ecccīamquā ꝑtus monſtruoſos parere facit ꝓ filiis legitimis. gn̓at monſtra. talpas. qn̄ auaros ī terris cecos. qui nihil ſciunt aut loqui aūt amareniſi t̓rena. aſinos corruptos & ſine ſenſu. qn̄ep̄os rudes & inſcios. ſerpētes. qn̄ doloſos &malitioſos. ¶ Tertio ſymoniaca peſtis ē ſummoꝑe deteſtāda. quia cura eius nimis ē difficilis. vix em̄ curari pt̄ morbꝰ iſte peſtifer. primoꝓpter magnitudīem peccati. qꝛ abutit̉ ſpirituſancto & eius gr̄a ꝑ quā fit curatio peccatorūSecūdo qꝛ oportet bn̄ficia reſignari. & om̄iaꝑ ſymoniā acquiſita reſtitui. qd̓ eſt quaſi īpoſſibile cupido poſſeſſori. Symoniaci ſunt quaſi piſcis captus in naſſa dyaboli. quaſi unumpedē hn̄tes in inferuo. niſi caueāt ſibi cito cadent in infernū. ecci. iiii. Cuſtodi pedē tuū ingrediens in domū dn̄i attēde ad introitum &exitū tuū. ad hoc ꝑtinet qd̓ dicit̉. Hier. xvii.Peccatū iuda .i. clericoꝝ ſymoīacoꝝ qui deberent laudare deū ſcriptū eſt ſtilo ferreo ī ung.ue adamantino. qꝛ eſt quaſi indelebile. It̄ act.viii. Dixit petrus ſymoni mago. Pnīam ageab hac nequitia tua ſi forte remittat̉ tibi &cͣ.Video em̄ te in felle amaritudīs & obligatione iniqͥtatis. Quarto ſymoniā deteſtandā on̄dit finis eius horribilis. qꝛ ſymoniaci cōmuniter morte peſſima moriunt̉. ſicut ſatis patꝫ exſupradictis.¶ DE SPECIEBVS SVMONIE. DIST. XVII.Irca octauū ſcꝫ de aliquibꝰ ſymonieſpeciebꝰ. ſciendū ꝙ ſeptem ſunt ſpālit̓ꝑ que ſpūalia male acquiruūt̉. ¶ Primo male acquirunt̉ mediāte pecunia ut uoluit facere ſymon magus. act̓. viii. Vidēs ſymōꝙ ꝑ impoſitōnem manuū daret̉ ſanctuſſpūsobtulit pecuniā dicens. Date michi hanc poteſtatē ut cuicūqꝫ manus impoſuero. recipiatſpūmſanctū. Cui petrus ait. pecunia tua tecūſit in ꝑditōnem. qꝛ exiſtimaſti donū dei pecunia poſſideri. Item. iii. Reg̓. xiii. Quicūqꝫ uolebat implebat manū ſuā. & fiebat p̄ſbiter excelſoꝝ. & ꝓpter hoc peccauit ieroboa & domꝰeius & euerſa eſt & deleta de ſuperficie terre.Quāmaculata & reſpuēda ſit pecuīa oblata ꝓemēdis ſpūalibꝰ patꝫ ꝑ quoddā exemplū qd̓ legit̉ in uita beati ioh̓is eliarii vbi dicitur. Cummaxīa multitudo pauꝑum ꝑſas fugiens ueīſſet apud alexandriā. & dictus ioh̓es ſummaꝫcurā haberet de eis paſcēdis. cū eſſet ibi maxima cariſtia alimentoꝝ. & ꝓpter defectū Nyliqui nō irrigauerat terram more ſolito. & ip̄eqͥcquid habere poterat eis erogaſſet. & mutuoaccepiſiet ml̓tas pecuīas & annonā. nec alterius mutuū inueīret. uidens afflictōem ſui populi clericꝰ quidā bigamꝰ offerēs ei ꝓ nutritione pauꝑum frumēti ducēta milia modia. &auri centū libras & octogīta. tm̄ modo ut eūdyaconū ordinaret. ut miſtrans ei mereret̉ ſuorū remiſſionē cōſequi peccatoꝝ. ait ei oblatio

nem immūdam nō eſſe recipiendā ī ſacrificioNō em̄ ut dixit petrꝰ ſymoni act̓. viii. eſt tibiportio neqꝫ hereditas in ꝑte hac. pauꝑes autēſuos pōt paſcere deus qui fecit illos. Qui cumabiſſet cōfuſus. ueīt ei nūtius dicēs ꝙ due naues maxīe uenerāt ei de cecilia onerate frumēto ꝓ quo magnifice dn̄o gr̄as referebat. ¶ Secūcio male acquirunt̉ p̄cio lingue adulationispͣs. Oleū peccatoris nō impīguet caput meumdicit ecc̄ia de p̄lato. qꝛ eſt caput eius. Hoc oleum maledictū penetrat oſſa eoꝝ qui dāt cauſa adulatōnis. uel acquirunt ſpūalia cum quooleo intrat in eis dei maledictio. Ordīatus ſymoniace induit maledictionē ſicut ueſtimentū i. cū ſacrū indumentū induit cū quo ordīatur ul̓ celebrat. Sic intrauit abſalon in regnūin quo male ſucceſſit ei. acquirēs ibi ſuſpendium. iii. Reg̓. xiiii. Stabat iuxta introituꝫ porte ciuitatis. & omni uiro qui habebat iudiciuꝫad regē. uocabat ad ſe querēs quare uenerat.& vn̄ erat. & dicebat. ¶ Vident̉ michi ẜmones tui boni & iuſti. ſed nō eſt qui audiat teQuis me cōſtituat iudicē ſuꝑ terrā. & iuſte iudicē. & cū aliqͥs ſalutaret eū extēdebat manūſuā. & app̄hendēs oſculabat̉ eū. Sic faciebatomni iſrl̓i qui ueīebat ad regē ad iudiciū. & ꝑhoc ſollicitās corda uiroꝝ ꝯtra patrē ſuū. promotus eſt in regnū. Itē alij ꝓmouent̉ līgua .i.p̄cibus carnalibꝰ interueīentibꝰ. Ad deteſtationem huius dixit doꝰ mr̄i nō admittēs carnales eius p̄ces de vino faciēdo. Quid mihi & tibi eſt mulier. Io. ii. Itē. Math̓. xx. nō admiſitdoꝰ p̄ces dum mr̄i ꝓ filiis cōſanguīeis ſuis q̄petebat. dic ut ſedeant duo filii mei unus addexterā tuā. & alius ad ſiniſtrā in regno tuoquibꝰ ait. neſcitis qͥd petatis &cͣ. ſede ad dexterā & ſiniſtrā nō eſt meū dare uobis hiis p̄cbus. ¶ Tertiū cum male acquirūt̉ eſt in debitum obſequiū. uel ad hoc facit opus indebitūuel obſequiū manuale. uel alio mō qd̓ eſt īhoneſtū. Bern̄. Circuit ſedulꝰ explorator. ſequit̉obſequit̉. blandit̉. mentit̉. ſimulat. diſſimulatmanibꝰ & pedibꝰ repens ſi mō quo ſe inge̓atin pr̄ocinium crucifixi. ¶ Quarto acquirunt̉male ſpūalia. qn̄ habet̉ oculus ad carnalē amorem cū dant̉ ꝑentibꝰ. qꝛ attinēt. uel cū conat̉uel laborat̉ ut ea obtineāt. nō habito reſpectuad merita ꝑſone. Qui hoc faciūt ſil̓es ſunt d̓quo iudicū. xvii. Impleuit michas manus vnius filioꝝ ſuoꝝ. & factus ē ei ſacerdos. caro &ſanguis reuelat eis. & ideo maledicti ſunt. Sicut ſymō bariona ecōtrario bn̄dictus cui caro& ſanguis nō reuelauit. ſꝫ ſpūs patris celeſtis.Math̓. xxvii. Ideo dicit̉. abacuc. ii. Ve qui edificat ciuitatē in ſanguībus. & p̄parat urbem īiniquitate. qd̓ faciūt qui in capl̓is nepotes ſuos ponūt ut ſuā faciāt de eis uolūtatem. Dicebat ep̄us guill̓s par̓. ꝙ aliqui qn̄ ueniūt ad capitula ueīunt quaſi gallina pullinaria. qꝛ admodū pulloꝝ currunt poſt eos eoꝝ nepotuli.& clamāt poſt eos uoces & uolūtates ſequēdoquocūqꝫ ſe uertant. Sil̓r & alij conſanguinei.