Pare. Vji. De Impenitētia.

& cor impenitēs theſaurizas tibi irā in die ire&cͣ. Ideo dicit̉ ecc̄i. iii. Cor durū male habebitin nouiſſimo ſuo. De corde duro dicit. b̓. Nemo duri cordis ſalutē unqͣꝫ adeptus eſt. niſi aquo deus abſtulerit cor lapideū. & dederit corcarneū. Ip̄m cor durū eſt qd̓ nec cōpunctioneſcindit̉. nec deuotōne mollit̉. nec mouet̉ p̄cibus. nec minis cedit. indurat̉ ad flagella. ingͣtum eſt ad beneficia. infidū ad cōſilia. ſuumad ludicre. inuerecundū ad turpia. impauidūad ꝑiculoſa. inhumanū ad hūana. p̄teritorumobliuiuiſcens. p̄ſentium negligēs. futura nonꝓuidens. Et ut breuit̓ om̄ia cōcludam in ip̄mnec deum timet. nec hoīem ueret̉. Nec hoīemmorte ſubita p̄occupat. ut. q. uiuens & uidēsin infernū deſcendat. pͣs. et deſcēdant in infernum uiuētes. apoc̄. ij. Dedi illi tempus ut peītentiam ageret & nō uult peītere. Ecce ego ponam eam in lectū mortis. & om̄es qui mechātur cū ea. Sepe em̄ fit ut cū homo nō ꝓponitpenitere uel ꝓponit nō penitere morte ſubitap̄occupetur. & aliqn̄ ante eius exitū ei reuelet̉cui damnatōni ſit obnoxius. Sicut de quodārefert beda de geſtis angloꝝ. li. v. ca. xv. dicens. Noui quendā qͣꝫ utinā non nouiſſem qͥin monaſterio nobili ignobilit̓ uiuēs. cum aliqui irēt ad eccleſiam ad audiendū officiū et ẜmonē. cum ip̄e eſſet faber optimꝰ ꝓpter officium ſuum alijs utile ab alijs tolerabat̉ in fabrica ſua remanēs. uacans ebrietati & alijs illecebris carnis. qui ſubita infirmitate occupatꝰ cūa fratribus moneret̉ ad pn̄īam. merens & clamans & deſꝑans. cepit clamare ſe nō poſſe. qꝛſicut beatus ſtephanꝰ uidit moriēs ſibi celumaꝑtum. ica ꝑ cōtrarium uiderat ſibi infernumaꝑtum. & ibi locū ſibi ꝑatum ꝓpe ſathanā &caypham. & alios qui deū occiderūt. & uidebat & dicebat iudicium ſuum inſtare. nec ſibiſpem ſalutis ſuꝑeſſe. & hoc dicēs mortuus eſtlonge ab alioꝝ ſepultura poſitus. nec aliquisfratrū aliqd̓ ſuffragiū ecc̄ie ꝓ eo facere auſusē. Itē beda eodē. li. c. xiiii. refert accidiſſe ī anglia mertioꝝ tp̄ibus oderedi regis de milite inſolenti. qui quidē uidit in infirmitate ſua duos angelos librū pulcherrimū deferētes. & pꝰduos demones ſubmtrātes aliū librū maximdeferētes & poſt tres demones ſubintrantesaliū librū maximum deferētes. &c̓. ut ſupͣ. Itēcū quidā diues moreret̉ & ad pnīam& cōfeſſionem moneret̉. dicebat ſe non poſſe penitereqꝛ ip̄e ibat ad īfernum cū magno curſu. dicēsgallice. Ie me uōis en enfer les grās galos. &cum nō poſſet deficiēte uirtute totum dicere.dicebat ſepe repetēdo& deſꝑando. galos. galos& poſt los. los. Ad hanc materiā ꝑtinet qd̓ habet̉ ſupra. de imꝑſeuerātia. & multa que habētur ſuꝑ. de timore inferni & iudicii & mortisEt infra d̓ bonis que facit pnīa. Que impnīaaufert & mala cōtraria infert. Et infra de deſperatōne.¶ OE DESPERATIONE. ¶ DIS. XV.

Et. De Deſperatōne. Diſtī. XV.Einde cōſiderandum eſt de deſꝑatione. Circa quā cōſideranda ſunt qͣtuor. Prīo utꝝ deſperatō ſit pctm̄.Scd̓o utrū poſſit eſſe ſine infidelitate. Tertō utrū ſit maximuꝫ pctōꝝ. Quartoque diſſuadēt hoc horrendū flagitiū eſſe ſuminoꝑe deteſtandum.rca primū ſciendum ẜm ph̓m. vi. eth̓. qd̓m intellectū eſt affirmato & negatō. hoceſt ī appetitu ꝓſecutio uel fuga. & qd̓ in ītellectū eſt ueꝝ uel falſum. h̓ in appetitū eſt bonūuel malū. & ideo motus appetitiuus cōformiter ſe hn̄s intellectui uero ẜm ſe eſt bon ꝰ. Omnis aūt motus appetitiuus cōformit̉ ſe habēsintellectui falſo ẜm ſe eſt malus & pctm̄. Circa deū aūt uera eſtīatio intellectꝰ eſt ꝑ quā ꝓuenit homini ſalus. & ueniā pctōribꝰ datur.ẜm illud. eze. xviii. Viuo ego dicit dn̄s. nolomortē peccatoris ſꝫ ut cōuertatur & uiuat. Falſa aūt opinio eſt ꝙ deus pctōri peītenti ueniam deneget. uel ꝙ peccatores nō cōuertat adſe ꝑ gr̄am iuſtificantē. Et ideo ſicut motꝰ ſperqui cōformit̓ ſe habet ad eſtimatōem uerā eſtlaudabilis & uirtuoſus. ita motus oppoſitusdeſpationis cōformiter ſe hn̄s eſtīationi falſede deo eſt uitōſus & pctm̄. Eſt aūt intelligendum ꝙ in om̄i peccato mortali eſt cōuerſio adbonū cōmutabile & auerſio a bono incōmutabili. ſꝫ different̓. Nam peccata que uirtutibus theologicis opponuūt̉. principalit̓ ꝯſiſtūtin auerſione a bono incōmntabili. ſicut odiūdei. deſꝑatio & infidelitas. qꝛ uirtutes theologice hn̄t deum ꝓ obiecto. ex cōſequēti aūt important cōuerſionem ad bonū cōmutabile. inquantū aīa deſerēs deum cōſequent̓ neceſſe ēꝙ ad alia cōuertat̉. alia uero peccata prīcipaliter ꝯſiſtunt incōuerſione ad bonū cōmutabile. ex cōſequenti aūt in auerſione ab incōmutabili bono. Qui em̄ fornicat̉ nō intēdit recedere a deo. ſꝫ carnali delectatōne frui. ex quoſequit̉ ꝙ a deo recedat. In pctō aūt deſꝑationis principalit̓ recedit hō a deo. ex cōſequentiautem ad aliquod bonum cōmutabile ſe cōuertit ſcꝫ ad motum ꝓprie uolūtatis ſeque nd̓& in peccato ſuo manere. Item nota ꝙ licꝫ deſperatō ex radice bona uideat̉ ꝓcedere ſcꝫ ex timore dei. & ex horrore magnitudīs pctōꝝ ſuoꝝ. qd̓ aūt ex radice bona uidet̉ eſſe bonum.Iuxta illud. Math̓. vii. Arbor bona fructꝰ honos facit. Et. Ro. xi. Si radix ſancta & ramiſancti. tn̄ deſꝑatio mala eſt. Nā ex radice uirtutis poteſt aliqͥd ꝓcedere duplicit̓. Vno modirecte & ex ꝑte ip̄ius uirtutis. Sic̄ actus ꝓcedit ex habitu. & hoc mō ex u̓tuoſa radice nonpoteſt aliqd̓ pctm̄ ꝓcedere. Hoc em̄ dic̄. augin libro de libro. ar. ꝙ uirtute nemo male utit̉Alio mō ꝓcedit aliquid ex u̓tute indirecte &occaſionalit̓. & ſic nichil ꝓhibet aliqd̓ peccatūex aliqua uirtutis radice ꝓcedere. Sicut inter.dum ſuꝑbiūt aliqui de uirtute. ẜm illd̓ augͥ.Suꝑbia bonis oꝑibus inſidiat̉ ut ꝑeant. Et h̓mō ex timore dei& horrore ꝓprioꝝ peccatoꝝ