Benefaciendi. Diſtinctō. .ii.Pare. Vj. De. Dilatōe.

quod eſt ex eo ꝙ diutius fuit in dei ſeruitō.Decimū ē maior remuneratō. ¶ Sexto ꝑiculoſa ē dilatō ꝯuerſionis. qꝛ qui cōuerti differtiniquꝰ eſt in deū. in ſeip̄m in angelū. & ī ꝓximū. In deū. Iob. xxxi. Iniqͥtas maxīa & negatō ꝯtra deū eſt oſculari manū ſuā ſcꝫ blandiriſibi de oꝑe ſuo malo & differre ꝯuerſionē. Iniquꝰ eſt in deū. Primo. qꝛ in eius eſca fel poīt.ſcꝫ dilatōem in bono. Scd̓o qꝛ illud qd̓ maxīeodit dn̄s. an̄ eius ocl̓os gerit. Tertō qꝛ eū miſericordit̉ uocantē ꝯteninit. Quarto qꝛ pr̄emmiſericordē dies more ſue cōputantē ſua tarditate affligit. tho. ix. Scis qm̄ dies cōputat pimeus. & ſi tardauero una die. plus cōtriſtabitur aīa eius. Quīto qꝛ dyabolo meliorē deo deteriorē ꝑtem uite ſue tribuit. illi floreꝫ. deo feces. Sexto dei miſericordiā in damnatōem ſuam cōuertit ſcꝫ h̓ ꝙ ſperat ꝙ eum deus miſericordit̉ debeat expectare. ip̄e ecōtra ei incelſanter repugnet. ro. ii. Ignoras ꝙ benignitas deiad pnīam te adducit. tu aūt ẜm duritiaꝫ. t. etcor impe. &c̓. hoc ē qn̄ de miſericordia dei cōgregat ſibi malitiā pctōꝝ. In angelū ē impiˢqꝫ de expectatōe gaudii qd̓ ſperat de eius cōuerſione affligit. ꝓu̓. xiii. Spes q̄ differt̉ affligit aīam. qꝛ ad monitōem ſe nō corrigit. ſꝫ eaꝫpotiꝰ cōtemnit. qꝛ apud eum irreuerent̉ ſe gerit. b̓. Quouis angulo. quouis diu̓ſorio reuerentiā habe cū angelo tuo. nec audeas corā eoface̓ qd̓ face̓ me pn̄te n̄ auderes. Itē iniqꝫ agitꝯtͣ ſeip̄m q̄ꝫ potiꝰ uult hēre malū qͣꝫ bonū. īfirmū qͣꝫ ſanū. ſeruū qͣꝫ libeꝝ. mortuū qͣꝫ uiuū. īſtatū latrōis qͣꝫ regis. pauꝑeꝫ qͣꝫ diuitē. et oīmbonoꝝ ecc̄aſticoꝝ exꝑtem qͣꝫ ꝑticipē. & cōſortem demonū qͣꝫ angeloꝝ. & inutilē qͣm ml̓tmualentē. qd̓ non faceret de aliquo ſuoꝝ. magis ſe uilipēdens qͣꝫ aliqͥd ſuoꝝ. Itē iniquꝰ eſtꝯtra ꝓxīm ſuum quē luo malo exēplo corrūpit. & qꝛ ei ī bello ſpūali adiutoriū nō impendit. ſꝫ ſeſe ei inutilē reddit. qꝛ deus eiꝰ peccatoaliqn̄ ꝓxīm punit. ut filios iſl̓r ꝓpt̓ peccatuꝫachor. ¶ Septīo malū eſt differre ꝯuerſioneꝫꝓpter fatuitatē maxīam. q̄ apꝑet in hac dilatōne in. x. qꝛ qui differt quaſi in uitulo. i. uita laſciua & ſine iugo obediētie. credit caudāiumētinam boni finis inueīre. ut balaam quidicebat. Nu̓i. xxiii. Moriat̉ aīa mea morte iuſtoꝝ. & fiāt nouiſſima mea hoꝝ ſil̓ia. contraquē uerſus. Viue pius. moriere pius. uitamqꝫbonoꝝ. Quere prius ſi poſterius mortē cupishoꝝ. Sūt aūt decē caſus in quibꝰ fatua reputat̉ dilatio. Primꝰ eſt ex uie cōditōne. qꝛ ꝯuerſio uie celeſtis eſt aggreſſio q̄ cito ē inchoādaqꝛ uia difficilis & loga. tempꝰ breue. expectātes magni. qꝛ ad magna nos expectāt ſcꝫ adcoronā regni eterni. impedimēta uie ml̓ta &ianua cito claudēda & cōtinua nature debilitatō. & itinerātis fatigatō. & qꝛ q̓ nimis tarde incipiēt. malū hoſpitiū habebūt ſcꝫ infernūuel purgatoriū. Scd̓s caſus quare mala ſit dilatō eſt ꝑiculum p̄ſcriptōnis. timere debēt qꝛdyabolꝰ difficult dimittit quos diutiꝰ poſſe-

dit ut dicit beda. Tertius caſus quare dilatioſit ꝑiculoſa ē rōe loci in quo hō cecidit. qꝛ ī loco ꝓfundo nitioꝝ & īmūdo. pͣs. Non me demergāt tēpeſtas aque. neqꝫ abſorbeat me profunduꝫ &c̓. Ieremias rogabat emitti de lacune ibi moreret̉. Ie. xxxviii. b̓. Cadit aſina. et ēqui ſubleuet. perit aīa. & non eſt qui curet.Quartus caſus ē qn̄ aliqͥs in loco ꝑiculoſo cecidit. & aliqͥs magnus manum ei porrexit. ſinequo nō p̄t ſubleuari & ip̄e differt manū acciꝑe. ¶ Silis eſt pctōr piger cuidā quadrigariocuius cū quadriga cecidiſſet. et ip̄e ſedēs in luto a trāſeuntibꝰ adiutoriū peteret. quidaꝫ nobilis manū extēdit ut euꝫ iuuaret. ſꝫ cū miſernec uellet ſurgere nec ad quadrigā ſubleuandam manū mittere ſꝫ differret. receſſit nobilisindignās & dicēs. ex quo tu miſer non iuuaste. nec ego curo de te. Sic faciet dn̄s de eo quidiffert ſe iuuare dimittit eum putreſce̓ in lacumiſerie & in luto fecis. manuꝫ gr̄e & adiutorii ſui ei ſubtrahēdo. Itē ſile legit̉ in uit̓. pa. ꝙquidā mundū relinquēs iuit ad heremū. et factus eſt heremita ꝓbatiſſimꝰ. qd̓ audiēs quidam ſecularis qͥ fuerat eiꝰ ſociꝰ uiſitauit eumferēs panes ei in ſac̓co ſuo. rogās ut oraret ꝓeo ut deꝰ daret ei gr̄am ut a pctō reſiliret. qd̓cū ip̄e ꝓmiſiſſet face̓ rogauit eū ut poſt quindenaꝫ rediret. & cū hoc feciſſet q̄ſiuit ab eo fiadhuc placeret ei peccatū ſuū ſic̓ prius. Rn̄ditꝙ deterius erat ei tūc peccatū. Rogat eū heremita ꝙ poſt. xv dies ſil̓r ad eū redeat. & tuncfortiꝰ ꝓ eo ſe afflixit heremita & orauit ꝓ eo.Cū aūt rediſſet. & ſibi eſſe deteriꝰ dr̄et. attendēs heremita ꝙ ꝓpter eiꝰ negligentiā h̓ eſſet.accepit ſaccū in quo panes detulerat. & impleuit harena. rogās ut humeris ſuis imponeretqd̓ cū ip̄e facere attēptaret. heremita retrahebat inferiꝰ. qd̓ cum ille uideret. dixit. Nō poſſumonus hoc ſubleuae̓. qꝛ tu deorſuꝫ trahis.Cui ille. trahe ſuꝑ te. & ego iuuabo te. qd̓ cūuterqꝫ faceret. facillime ſuꝑ humeꝝ impoſuerūt onus. Tūc heremita. Sic ego nō poſſumiuuae̓ te. qꝛ tu niteris ad ꝯtrariū ſcꝫ trabere deorſum. ſꝫ appone manū & iuua te. & tūc ualebit cibi adiutoriū meū. & deꝰ iuuabit te. qꝛ utdicit augꝰ. Qui creauit te ſine re. nō iuſtificabit te ſine te. Quīto fatua eſt dilatō in rerumneceſſariaꝝ p̄paratōe. qn̄ īcerta ē hora qn̄ ſūtneceſſaria p̄parata. ut qn̄ aliqͥs neſcit horaꝫ ꝙͣdebet nauis a portū recedere. fatuus ē cū debꝫnauis recedere fi tūc pͥmo īcipit de neceſſariiscogitare. & qui tūc pͥmo cū debet ſpōſo cū ueſte nuptiali caritatis occurrere. tūc incipit primo linū& lanā querere ſcꝫ de materia cogitae̓& qūo texat̉. conſuat̉ &c̓. Nec ē ueſtis nuptialis de qua. Math̓. xxii. Qūo huc intraſti nonhn̄s ueſtē nuptialē. ſine qua indutꝰ ē hō ſac̓conec eſt ei licitū intrare aulā aſſueri. Heſt̓. iii.Sexto fatua eſt dilatō in rebus quas tēpus &oportunitas trāſit. ut eſt ī arboribꝰ plantādisuineis putādis. & ſil̓ibꝰ. et uirgis rectificādiset plicādis ſalicibus. dum ſcilicꝫ noua ſunt. et