Pars tertia. DeInobedientia. .Diſt. .XXIII.
ulas celebrans om̄es ſubito mortui ſunt. extunc clauſo balneo gentiles xp̄ianos timere cerūt. Item īter miracula ſctī Andree legit̉ſitus cuiuſdā ciuitatis abſtulit agros ecclecie ſancti andree. Cū autē admonitus ab ep̄onollet ceddere. ſtatim arripuit eū febris fortiſſima: qͥ mādauit ep̄o ꝙ ꝓ eo oraret & agrosreddet. Qd̓ cū feciſſet & ep̄us oraſſet. ſtatī curatus eſt. Qui uidens ſe curatuꝫ occupari fecity ſeruos ſuos agrum p̄dictū. Tunc ep̄us extīvit om̄es lampades q̄ erant ī domo ſua. dicēs.llon accendet̉ hic lumē. donec deus uindiceteccleſiam de hoſte ſuo. Qd̓ cū fieret & oraret.febrit grauiſſima arripuit p̄poſitū. Et ſtatimmādauit ep̄o ut oraret ꝓ eo ne moreret̉. et redderet eccleſie agrum ſimilē illi adiungenteꝫ ꝓemenda. Tunc remandauit ep̄us ei. Iam oraui & exaudiuit me deus. & tu me deriſiſti. &deū deciꝑe credidiſti. Tunc p̄poſitus p̄cepit ſeferri ad ep̄m. Cū aūt rogaret eum ꝑ ſeip̄m uteccleſiā intraret et nollet. eū compelli fecit. Cūaūt hoc feciſſet. qͣꝫcito ep̄us eccleſiā intrauit p̄poſitus obiit. & eccleſia rem ſuaꝫ recuꝑauit. etpoſitus amiſit et ſe et agrū p̄dictū. ¶ Tertio damnant̉ eternalit̓. Sicut patet ſupͣ de theoderico et karalo martello ꝓiectis in uulcanūet de Stephano aduocato qͥ abſtulerat eccleſieſancti laurentii ꝑ aduocationē falſā qͣtuor domos etcͣ. Yſa. v. Ve qui iuſtitiaꝫ iuſti aufertisab eo ꝓpter hoc ſicut deuorat ſtipulā ligna ignis et calor flāme exurit. ſic radix eoꝝ qͣſi fauilla erit. etcͣ. qꝛ in inferno cōburent̉. Quia ſicut ignis qͥ comburit ſiluam. et ſicut flammacōburens montes. ita ꝑſequet̉ eo s deus in ptāte ſua. ſcꝫ ī inferno cū demonibus in ſuppliciocterno. ¶ DE INOB EDIENTIA.DISTINCTIO. ¶ XXIII.Finde conſiderandū eſt de inobedientia. q̄ eſt decimaſeptīa filia inanis glorie. qͣ ſcꝫ homo nō uult iugum obediētie ſubire. ſꝫ om̄ibꝰ ſuire. Et ſicut ex ambitione vult p̄eeſſe. ita ꝑ inobedientiaꝫ vult non ſubeſſe. nec alterius. puta dei uel ſuꝑioris. ſꝫ ſuam face̓ uoluntatē. Cūaūt ex inani gloria appetat homo manifeſtationē exellentie ſue. ex hoc maxime manifeſtari uidet̉. ꝙ alterius uoluntati uel obedientie n̄ſubdat̉. et ſic ex inani gloria orit̉ inobediētia.¶ Circa inobedientiā aūt notanda ſūt qͣtuorPrimo utrū om̄is inobediētia ſit mortale peccatū. Scd̓o utrū ſit pctm̄ ſpeciale. Tertio q̄ mouere nos debent ad pctm̄ inobediētie deteſtādū. Quarto cōſiderandū eſt de uoluntate proprīa q̄ͥ maxime cauſat in nobis inobedientiā.IIrca primū ſciendū ē ꝙ pctm̄ ideo diciturOmortale qꝛ cōtrariat̉ caritati ꝑ quā ē ſpiritualis vita. caritate aūt diligit̉ deus et ꝓximꝰtxigit aūt caritas dei ut eius mādatis obediatur. ſicut ſupͣdictū ē. & ideo inobedientē eſſeliuinis p̄ceptis pctm̄ mortale ē. qͣſi diuine dilectioni contrariū. In p̄ceptis aūt diuinis cōtinet̉ ꝙ etiā ſuꝑioribus obediat̉. Et ideo etiaꝫ in-
obedidntia qͣ quis inobediens ē p̄ceptis ſuperioꝝ eſt pctm̄ mortale. qͣſi diuine dilectōni cōtrariū. ẜm illud. Ro. xiii. qui poteſtati reſiſtit.dei ordinatōni reſiſtit. Cōtrariat̉ īſuꝑ dilectōni ꝓximi inqͣntū ſuꝑiori ꝓxīo ſubtrahit obedientiā quā ei debet.¶ Lle. dicendū ꝙ pctm̄ aliqd̓ dicit̉ eſſe ſpeciale¶ D ſcd̓m ſcꝫ utrū inobediētia ſit pctm̄ ſpāpctm̄ ꝓpter ſpecialē rōneꝫ obiecti. Inobediētiaaūt habet ſpecialē ratōnē obiecti. qꝛ licet inobedientia poſſit eſſe circa obiectū cuiuſlibet peccati. tn̄ ſpecialit̓ reſpicit p̄ceptū ſub rōne p̄cepti. Vn̄ non om̄e pctm̄ ꝓprie loquēdo ē inobedientia. ſꝫ ſoluꝫ qn̄ aliqͥs p̄ceptū ex intentionecōtemnit. Qn̄ aūt aliqͥs facit cōtra p̄ceptū nōꝓpter p̄cepti cōtemptū pͥncipalit̓ ſꝫ ꝓpter aliqͥdaliud. tunc eſt īobedientia materialit̓ tm̄. ſꝫ formaliter ꝑtinet ad aliā ſpeciē pctī. puta fornicationis. furti uel homicidii & hmōi. Licet autēvideat̉ Amb̓. diffinire pctm̄. dicēdo. Vctm̄ eſtp̄uaricatio legis diuine. & celeſtiū inobediētiamandatoꝝ. Et ſic om̄e pctm̄ uidet̉ eſſe inobedientia. tn̄ illa diffinitio non dat̉ niſi de pctōmortali. qd̓ habet ꝑfectā ratōnē pctī. pctm̄ enīueniale nō eſt cōtra p̄ceptū ſꝫ p̄ter. nec tn̄ omne pctm̄ mortale eſt inobediētia. formaliter loquēdo ut dictū eſt Itē licet non om̄is motus īanis glorie ſit mortale pctm̄. tn̄ ex ip̄a poteſtoriri iobediētia. qꝛ nihil ꝓhibet ex ueniali procato oriri mortale. cū pctm̄ ueniale ſit diſpoſitio ad mortale. Itē nō om̄is īobedientia ē peccatū mortale. ſꝫ ſūt gradus grauitatis ī eo. Poteſt enī vna inobedientia eſſe grauior alia dupliciter. Vno mō ex ꝑte p̄cipiētis. Quāuis enīomnem curā hō appone̓ debeat ad hoc ꝙ cuilibet ſuꝑiori obediat. tn̄ magis eſt debitū ꝙ homo obediat ſuꝑiori qͣꝫ inferiori ptāti. Cuiꝰ ſignum eſt qꝛ p̄ceptū inferioris p̄termittit̉ ſi ſit p̄e pto ſuꝑioris cōtrariū. Vn̄ cōſequēs ē ꝙ quāto ſuꝑior eſt ille qͥ p̄cipit. tanto ei inobedienteꝫeſſe ſit grauiꝰ. & ſic īobedientē eſſe deo ē gͣuius. qͣꝫ īobedientē eſſe hoī. Scd̓o ex ꝑte p̄ceptoruꝫ. Non enī p̄cipiens eqͣliter uult adimpleriomnia q̄ mandat. Magis enī vnuſqͥſqꝫ vult finem. & id qd̓ eſt fini ꝓpinquius. & ideo tātoeſt īobedientia grauior. qͣnto p̄ceptuꝫ qd̓ qͥs p̄cerit magigē de īdetentōe illius q̄ p̄cipit. Et inp̄ceptis qͥdem dei manifeſtū eſt ꝙ qͣnto preceptū dat̉ de meliori. tanto eſt eius īobedientiagrauior. qꝛ cū uolūtas dei ꝑ ſe ferat̉ ad bonūqͣnto aliqͥd eſt melius. tāto deꝰ uult illud magis impleri. Vn̄ q̓ inobediens ē p̄cepto de dilectione dei. gͣuius peccat qͣꝫ qui mnobediens eſtp̄cepto de ꝓximi dilectione. Voluntas aūt homīs non ſemꝑ magis fert̉ ī melius. & id̓o ubiobligamur ex ſolo hoīs p̄cepto nō ē maius peccatū ex eo qꝛ maius bonū p̄terit̉. ſꝫ ex eo ꝙ p̄terit̉ qd̓ eſt magis de intentōe p̄cipientis. Sicergo oportet diuerſos inobedientie gradus diuerſis pctōꝝ gradibus cōꝑare. Nam inobediētia qua cōtemnit̉ dei p̄ceptum ex ip̄a rationeinꝯbedientie grauius eſt pctm̄. qͣꝫ pctm̄ quō