Pars tertia. De Sacrilegiolocali..Diſt. .XXI.

romanos om̄es vicit et occidit et ip̄m craſſūegit̉ et alibi ꝙ eo capto cū tractarent primoparti cū eo qͣſi uolētes pacē eius ꝙ daret̉ ei denuro qͣntuꝫ deberet eius appetitui ſufficere cūptū varti ceperunt. et ꝑ os eius aurū liquefari iene ꝓiecerūt. dicentes. aurū ſitiſti auruꝫIibe. Satis cōueniens eſt ꝙ vincantur et diuino iudicio occidant̉ qͥ loca ſacra inuadunt. Legit̉ in cronicis regionis abbatis ꝙ tꝑe Karolinaeni qͥdam ſaxones obſederunt xp̄ianos qͥconfugerunt ad caſtrū qd̓ dicit̉ hurſaburg. etrij vicina uaſtaſſent et quandā capellā quā deicauerat Bonifacius martyr dices ꝓphetice.vnon cōbureret̉. cū laborarēt intus. & extrane in lignis appoſito apparuere interioribꝰxp̄ianis et paganis duo iuuenes ip̄aꝫ baſilicaꝫdefendentes. nec potuerunt eam ſuccēdere. ſꝫliuino pauore territi fugerūt nemīe ꝑſequēte.Vuus aūt eoꝝ inuentus eſt mortuus habensnē et ligna qͣſi flexis genibus ea eccleſie apIicans qͣſi ignē ſufflans. Itē in eiſdē cronicislegit̉ ꝙ cū ſaxones victi karolo iuraſſent ſe fieri xp̄ianos et ſubiectionē. audientes ꝙͣ deceſſiſſet pacti ruperūt iuramenta. et obſederūt ca.ſtrū et eccleſiam ī qͣ erant frāci qd̓ dicit̉ hereſburg. cū aūt eos inſtant̓ impugnarēt. apparuit gloria dn̄i ſupͣ dictā eccleſiā. et tria ſcūta ſāguineo colore flāmantia. et uelut qͥbuſdā motibus in p̄lio agitantia ſe. Quod aſpiciētes dicti pagani timore et formidine repleti fugientes in tantā amentiā deuenerūt ꝙ ſtrictis gladiis armis mutuis ſe cōfoderēt. nr̄i aūt hoc videntes deū laudabant. qͥ ſaluos facit ſperātesin ſe. Itē qn̄qꝫ diuino iudicio ceci fiuūt. Sic̄ patet de helyodoro flagellato. et multa caliginecircūfuſo. Item Gre. dyal̓. xxx. dicit ꝙ cū ī ſpōlitana vrbe ep̄us lōgobardoꝝ arrianus ueniſſet. et cōtra inhibitionē ep̄i illius vrbis catholici acceſſiſſet ſūmo mane ad eccleſiā bt̄i Paulipl̓i cū multitudine ſuoꝝ. volens eam frange̓vt feſtū ſuū in ea faceret. repente eo aſſiſtentevalue ſubito aꝑte ſunt. qͣs accedēti nocte fortiter ſeruauerat et lampades extinxerat et latebat. tūc lāpades om̄es accenſe ſunt. et ep̄us arrianus cecitate ꝑcuſſus eſt ſubita manibus alienis ad ſuū habitaculū reductus. nec auſi fuerunt vltra lōgobardi ſancti uirtutē agnoſcentes loca ſancta temerare. et mirū fuit. qꝛ eadēhora lumē eſt eccleſie reddituꝫ et heretico ablatū. Item in fine hyſtorie karoli legit̉ ꝙ cū poſtmorteꝫ eius terra galitie multis tꝑibus ī paceuieuiſſet. attn maior cōdube collectis multiſnlibus ſarracenoꝝ terras vſqꝫ ad vrbē ſanctiIacobi inuaſit. & ip̄am eccleſiā dicti ſācti ſpōliauit. & ſine om̄i reuerentia egeſtionibus humanis inqͥnauit. ilico eius exercitus ita a dn̄oeſt ꝑculſus ꝙ alij ſunt excecati. alij om̄ia viſceſa cū inteſtinis egerebant. cū aūt ip̄e in vtroqꝫiffligeret̉ videlicet cecitate & diſſinteria ꝑcuſlus mirabili. qͥdam ſacerdos quē ſecū captiuuꝫtenebat ait ei ꝙ iſta ei acciderant et ſuis. qꝛ locū ſanctū ꝓphanauer̄t. et cōſuluit ei ꝙ ꝓmit-

teret bt̄o Iacobo ꝙ machometū negaret et ablata reſtitueret in duplū. Qd̓ et fecit reſtituenſablata in duplū & p̄dicans magnā dei virtutēceſſauit ab eo & ſuis plaga & receſſit. Cū aūtpoſt ea ip̄e diu & ſui uaſtarent et qͣſdā alias ꝑtes xp̄ianoꝝ eccleſiā qͣndā bt̄i Romani qͥdamprinceps ſarracenus ītrauit & ſpoliauit. vidēſaūt ibi eſſe columnas marmoreas q̄ habebantcapitella deaurata & deargentata. uoluit easp̄cipitare. & tūc uerſus eſt in ſtatuā lapideamtalis coloris cuius erat veſtimentū. q̄ vſqꝫ hodie ibidē eſt. Dicūt aūt ꝑegrini ꝙ ſi tangaturymago lapidea in quā cōuerſus eſt dictus ſarracenus. fetorē maximū emittit. h̓ audiēs maior ait. fugiamus a finibus xp̄ianoꝝ. qꝛ reuera magnus eſt deus eoꝝ qͥ tales habet alūnosqꝛ mortui ſic poſſunt in uiuos ſibi rebellanteſqꝛ Iacobus me excecauit & Romanus hoīemlapideū fecit. Itē in vita ſancti Clementis legitur. ꝙ ſyſinnius vir theodore maximꝰ ī vrberōmona cū intraſſet eccleſiā clemēte celebrante volens ſcire qͥd ibi vxor ſua faceret. cecꝰ mutus & ſurdus factus eſt. Similit̓ & pueri ſui.ita ꝙ non poſſent oſtiū inuenire. oratōne ſancti Clementis liberatus eſt. & cū crede̓t ſe magicis artibꝰ deluſū & miſiſſet ſeruos ad deducendū ſibi uinctū ſanctū clementē loco eiꝰ ligabāt colūnā ecc̄ie ita ceci facti ſunt ꝙ colūnāeū eſſe putabāt. hic tn̄ poſtea precibus vxorisſue cōuerſus eſt. ¶ Itē irreuerentia ſacroꝝ locoꝝ mutos & ſurdos efficit. Gre. turon̄. in geſtis francoꝝ. iiii. li. xvii. c. dicit ꝙ tranuus filius clotarii regis francoꝝ peſſimus peſſimumhabebat cōſiliariū. Leonē noīe & re. ad cuius īſtigationē multa mala faciebat dictus trannꝰqͥ ut ſpoliarent̉ eccleſie turon̄. ſꝫ et limonicen̄.aliqn̄ dixit Marcialis & Martinus cōfeſſoresdn̄i nihil fiſco regio addiderūt. ilico amens effectus vſuꝫ amiſit loquēdi ꝑiter & audiendi.& ad baſilicā bt̄i Martini vigilias faciens nōeſt exauditus. Sed in eadē plaga ꝑmanſit merito ſic punitus. qꝛ mala cōſilia corde tractauerat. ore deduxerat. aure audierat. ad ſanctoꝝbaſilicas ſpoliandas. Itē ꝓpter illā irreuerentiam ſepe relinquūt̉ hoīes dyabolo cruciādi arrepti ab eo. Gre. turon̄. in geſtis frācoꝝ. li. iii.c. xiiii. Cū theodoricus rex frācoꝝ miſiſſet cōcra aluernos exercitū. cū p̄darent̉ terram fractis ſeris intrauerūt baſylicā bt̄i Iuliani martyris extrahere nitētes res ibidē depoſitas a pauꝑibus. qͥ mox a dyabolo arrepti ꝓpriis ſe morſibuſ lacerabant. Clamantes. Cur nos martyrſancte ſic crucias. Item dyal̓. iiii. dicit̉. ꝙ cumlongobardi ſeuientes intraſſent monaſteriuꝫſācti Equicii. & uellēt inde monochos extͣhere ut eos torq̄rent & monaſteriū ſpoliarēt. fugerūt ad ſepulchrū ſancti viri monachi. quorū abbas ingenuit dicēs. O ſancte equici placet ne tibi ꝙ hinc extrahamur & nō nos defēdas. ſtatī ad hāc uocē a ſpū immūdo lōgobardi arrepti ad terrā p̄cipitati ſūt. & tā diu vexati quouſqꝫ qͥ foris erāt lōgobardi cognoſce̓nt.