Para tertia. De Temptationedeſ. Diſt. .XVIII.

Irca primū ſciendū ꝙ temptare eſt ꝑ expeIrimentū ſumere de eo qui temptat̉. Sumiaus aūt experimentuꝫ de aliquo & uerbis &caſtis. Verbis quidē ut exꝑiamur an ſciat qd̓erimꝰ. uel poſſit aut uelit illud implere. Fatis aūt cum ꝑ ea que facimus exploramꝰ alcerius prudentiā. vel voluntatē. uel poteſtatē.Vtrūqꝫ aūt hoꝝ contingit dupliciter. Vno qͥlem modo aꝑte. Sicut cū quis temptatoremſe ꝓfitetur. ſicut ſampſon. Iud̓. xiiii. Propoſuit ꝓbleuma phyliſteis ad eos temptāduꝫ. Aliorero mō inſidioſe et occulte ſicut phariſei temtauerunt xp̄m. Math̓. xxii. Rurſus qn̄qꝫ exoreſſe. puta cum quis dicto vel facto intendityperimentū ſumere de aliquo. Qn̄qꝫ uero īterp̄tatiue. qn̄ ſcꝫ &ſi hoc non intendat ut exverimentū ſumat. id tn̄ agit uel dicit qd̓ ad nihil aliud uidet̉ ordinabile niſi ad exꝑimentūſumendū. Sic ergo homo deuꝫ temptat qn̄qꝫverbis qn̄qꝫ factis. Verbis quidē deo colloquimurorando. Vn̄ in ſua petitōne aliquis exp̄ſſe deū temptat qn̄ ea intentōne aliquid a deopoſtulat ut exploret dei ſcientiā. poteſtateꝫ. uelvoluntatē. Factis aūt aliquis exp̄ſſe deū temptat. qn̄ ꝑ ea que facit intendit exꝑimentū ſumere diuine poteſtatis uel pietatis. aūt ſapientie. Sed quaſi interp̄tatiue deū temptat q̄ etſinon intendat exꝑimentū lumere d̓ deo. aliqͥdtū uel petit uel facit ad nihil aliud utile niſiad ꝓbandū dei poteſtatē. uel bonitatē. ſeu cognitionē. Sicut cū aliquis equū currere facit uteuadat hoſtes. hoc nō eſt exꝑimentuꝫ de equoſume̓. Sed ſi equū currere faciat abſqꝫ ulla utilitate. hoc nihil aliud eſſe uidet̉ qͣꝫ exꝑimentūſumere de equi uelocitate. & idē eſt in om̄ibꝰiliis rebus. Qn̄ ergo ꝓpter aliqͣꝫ neceſſitatemſeu vtilitatē cōmittit ſe aliquis diuino auxilioin ſuis petitionibus uel factis hoc non eſt deūtemptare. Dicit̉ enī. ii. Para. xx. Cum ignoramus qͥd agere debeamus. hoc ſolum reſidui habemus ut oculos nr̄os dirigamus ad te. Quādo uero h̓ agit̉ abſqꝫ neceſſitate & vtilitate. h̓ē interp̄tatiue temptare deuꝫ. Vn̄ Deū. vi. Nōtemptabis dn̄m deū. dicit Gloſa. Deū temptatqui habēs quid faciat ſine rōne ſe cōmittit ꝑiculo exꝑiēs utrū poſſit liberari a deo. Et Augꝰxxv. contͣ fauſtuꝫ dicit. ꝙ xp̄us qui palam docendo & arguendo & tn̄ inimicoꝝ rabiē uale̓in ſe aliqͥd non ſinendo. dei demōſtrabat poteſtatem. Ideꝫ. tn̄ fugiendo & latendo hoīs inſtruebat īfirmitate. ne deum temptare audeatqn̄ habet qd̓ faciat. vt qd̓ cauere oportet. euadat. ex quo videt̉ ī hͦ tēptationeꝫ dei conſiſtere qn̄ p̄termittit homo facere qd̓ poteſt ad pericula euadenda. reſpi. iens ad auxiliū diuinuꝫ.floc aūt aduerte ꝙ ſancti ꝑ inuocationē diuini noīs miracula faciunt. licet expectent ſoliꝰdiuie poteſtatis effectū. Similit̓ p̄dicatores regni dei qui p̄termiſſis hūanis ſubſidiis in ſolo deo ſpem ſuam ponūt. Iuxta illud. i. De. v.Vn̄em ſollicitudinē vr̄am ꝓiicientes in eum.Et. pͣs. lacta cogitatū tuū in dn̄o. &cͣ. nō tem-

ptant deū. qꝛ ex magna utilitate uel neceſſitate ſubſidia tꝑalia p̄termittunt in vacent expeditius uerbo dei. & ideo ſi ſoli ſūmo innitant̉non ꝓpter hoc temptant deū. Sed ſi abſqꝫ utilitate uel neceſſitate humana ſubſidia deſererent. deuꝫ temptarent. Vn̄ Ambro. ſuꝑ illud.Luc̄. ix. Nihil in uia tuleritis &cͣ. dicit. Qualiſdebet eſſe qui euangelizat regnum dei. p̄ceptiseuangelicis deſignat̉. h̓ eſt ut ſubſidii ſecularis admīcula non requirant. fideiqꝫ totus īherens putet quo minꝰ iſta requiret. magis poſ̓ſe ſuppetere.Irca ſcd̓m ſcꝫ qūo temptare deū ſit pctm̄Sciendū ꝙ ſicut dictū eſt. temprare eſt exꝑimentū ſumere. nullꝰ aūt exꝑimentū ſumitde eo de quo eſt certus. & ideo omnis temptatio ex aliqua ignorantia vel ex dubitatōne ꝓcedit. vel eius qui temptat. ſicut cū quis experimentū ſumit de re aliqua ut eiꝰ qͣlitatē cognoſcat. ſiue alioꝝ. Sicut cū quis exꝑimentuꝫſumit de aliquo ut alijs oſtendat ꝑ quē modūdeus dicit̉ nos temptare. Ignorare aūt uel dubitare de hiis que ꝑtinent ad dei ꝑfectionē eſtpctm̄. Vn̄ manifeſtū eſt ꝙ temptare deū ad hͨꝙ ip̄e cognoſcat dei uirtutē. ē pctm̄. Vn̄ Deūvi. dicit̉. Non temptabis dn̄m deū tuū. Et. i.Coꝝ. χ. Non temptemus xp̄m. ſicut quidameoꝝ temptauerūt. Si quis aūt ad hͦ exꝑimētuꝫſumat eoꝝ que ad diuinam ꝑfectione ꝑtinēt.non ut ip̄e cognoſcat. ſꝫ ut alijs demonſtret. h̓nō eſt temdtare deū. cū ſubſit. iuſta neceſſitasvel pia u̓tilitas. & alia que ad hoc cōcurrere debent. Sic enī apl̓i petiuerunt a dn̄o ut in noīeih̓u xp̄i ſigna fierent. Vt dicit̉. Actu. iiii. ad h̓ſcꝫ ꝙ uirtus xp̄i infidelibus manifeſtaret̉. Etnota ꝙ duplex ē cognitio diuine bonitatis vl̓Voluntatis. Vua quidē ſpeculatiua. & quātuꝫad hanc non licet dubitare nec ꝓbare utrū voluntas dei ſit bona. vel utruꝫ deus ſit ſuauis.Alia eſt cognitio diuine bonitatis ſeu uolūtatis affectiua ſeu exꝑimētalis. dum quis experitur in ſeip̄o guſtū diuine dulcedinis. & complacentiam diuine voluntatis. Sic̄ de ierotheodicit Dionyſius. ii. c. de di. nō. Ꝙ didicit diuina cōpaſſione ad ip̄a. & hoc mō mouemur utꝓbemus dei uoluntatē. & guſtemus eius ſuauitatē. Item nota ꝙ reprehendit̉ rex achas qꝛdicēti ſibi ꝙ ſignū peteret noluit petere. dicēſ.Vſa. vij. Non petā. & nō temptabo dūm. ꝓpter qd̓ uideri poſſet ꝙ temptare deū non ſitpctm̄. Abrahā uero petiuit ſignū. ſicut legiturGen̄. xv. Vn̄ ſcire poſſum ꝙ poſſeſſurus ſumeam ſcꝫ terrā ꝓmiſſam. Et Gedeon ſignū petiuit a dn̄o de victoria repromiſſa. ſicut diciturIud̓. vj. qui tn̄ ex hoc non rep̄hendūt̉. Eſt aūtratio p̄miſſoꝝ. qꝛ deus uolebat ſignū dare regi acham. non ꝓ ip̄o ſolū. ſꝫ ꝓ totius populi īſtructione. & ideo rep̄hendit̉ qͣſi impeditor cōmunis ſalutis ꝙ ſignū petere nolebat. nec petendo temptaſſet deuꝫ. Tum. qꝛ ex mandatōdei pecijſſet. Tū: qꝛ hoc ꝑtinebat ad vtilitateꝫcōmunē. Abrahā uero ſignū periit ex īſtinctu