PARS II. De SententieProlatione. DIS. X.

inquiſitione diſcutere. Debet em̄ caute pēſarevel que bona a deo ꝑcepit. vel que mala bonisillius peruerſe viuendo rependit. Quod electiquotidie facere nō ceſſant. Accedūt em̄ ad ſecretariū iudicis intra ſinū cordis. Cōſiderantqͣꝫdiſtricte qn̄qꝫ feriat. qui diu patienter expectat. Metuūt in his que ſe egiſſe meminerūt.et puniūt flendo quod ſe male ꝑpetraſſe intelligunt. timent ſubtilia dei iudicia etiaꝫ de hisque in ſemetip̄is fortaſſe intelligere nō poſſūtVident em̄ in dei diuinitate. qd̓ ip̄i ꝑ humanitatē non vident. Cōſiderāt diſtrictū iudicēqui quo tardius venit. eo ſeuerius ꝑcurit. Sāctoꝝ etem̄ pr̄m cōuentū cū eo pariter contemplant̉. eorūqꝫ uel exempla ueſ dicta ſe cōtempſiſſe reprehēdūt. Atqꝫ ī hoc ſecreto interiorisiudicis ip̄a mētis ſue diſcuſſione conſtricti penitendo feriūt. quod ſuꝑbiendo cōmiſerunt.Ibi nanqꝫ aduerſuꝫ ſe quicqͥd in ſe impugnatenumerat. Ibi an̄ oculos ſuos om̄e quod defleant. coaceruāt. Ibi quicqͥd ꝑ iram diſtricti iudicis feriri vel infligi poſſit intuent̉. Ibi tot patiunt̉ ſupplicia. quot pati timēt. Nec deeſt inhoc iudicio mēte cōcepto om̄e mīſteriū quodpunire reos ſuos plenius debeat. Nā cōſcientia accuſat. ratio iudicat. timor ligat. dolor excruciat. Quod etiam iudiciū eo certius punitquo interiꝰ ſeuit. quia videlicet ab exterioribꝰnō accedit. Vnuſquiſqꝫ em̄ cum cauſam huiꝰexamīs ꝯtra ſe aggredi ceperit. ip̄e eſt actor qͥexhibet. ip̄e reꝰ qui exhibet̉. odit ſe qualē fuiſſe ſe meminit. & ip̄e eſt qui ſemeip̄m in ſequit̉illum qui fuit. Quia ergo nūc in pr̄ate nr̄a eſtinternū mentis nr̄e ꝯtra nos ſubire iudiciumrecognoſcēdo accuſemus noſmetip̄os qualesfuimus. penitēdo torqueamus. nō ceſſemꝰ dūlicet iudicare quod fecimꝰ. Quia ſicut dic̄ apl̓spͥmo coꝝ. xi. Si noſmetip̄os iudicaremus. nōutiqꝫ iudicaremur. Reproboꝝ nanqꝫ ꝓpriumeſſe ſolet ſemꝑ praua agere. & nunqꝫ que egerunt. retractare. Om̄e em̄ quod faciūt ceca mēte ꝑtranſeūt. ſtatūqꝫ ſuū niſi cum puniti fuerint. nō agnoſcūt. At cōtra. Electoꝝ eſt actusſuos ab ip̄o cogitatōis fonte diſcutere. et om̄equod turbidū ꝓferūt excitare. Hec greg̓. Itemin uitis patrū legit̉. ꝙ cum Appoloniꝰ abbasmitteret̉ a dominoad p̄dicandū in egyptumcum eſſet diſſenſio in quadā ciuitate inter duos viros. & altera pars nollet flecti ad pacemꝓpter cōfidentiā. cuiuſdā latronis ſui ſigniferi. qui erat multū fortis. rogauit ip̄m ſanctūꝙ ip̄e humiliaret ſe ad pacē. ꝓmittēs ei ꝙ ip̄rogaret dūm pro eo. vt dimitte̓t ei peccata ſuatunc ip̄e ſe ꝓſtrauit. & alij pacē faciūt. Duxiteum ſecū ad heremū. & rogat pro eo dominūTunc vterqꝫ rapit̉ ad iudicium. & videt dn̄miudicantē ſanctos. & angelos aſſiſtētes & adorantes. diſcuſſis actibꝰ latronis & vita & manifeſtatis. & dānatione quā merebat̉ oſtenſaorauit ſanctꝰ appollonius. & dictū eſt ei. Licꝫnulla ſit cōuentio xp̄i ad belial. lucis ad tenebras. concedo tn̄ dicit dn̄s ei iſtū tibi. Qui ar-

tiſſimā penitentiā egit. factus monachus ſanctus. Ite in quadā maxīa abbatia ciſtercienſisordinis. quidā fuit cōuerſus multū cōtemplatiuus. qui cū eſſet in or̄one. viſum fuit ei aſtare ante oculos ſuos diuinū iudiciū. & angl̓osaſſiſtentes multum accuſare peccata. & factaenormia duoꝝ magnoꝝ hominū. quoꝝ altermagnus comes fuit. alter magnus p̄latus. Cūaūt dn̄s quaſi gͣuiter ferre videret̉ mala eoꝝet grauiſſimas dānationes eis adiudicarꝫ. afffuerūt aliqui in illa curia rogāte s dominumpro eis. Ad quoꝝ p̄ces dn̄s diſtulit ſentētiammortis. & dā nationis quā eis parauerat. p̄cipiens cōuerſo ꝙ eos moneri faceret ꝑ abbateꝫſuū. Cōuerſus aūt abbati retulit viſa et audita. facta. et noīa illoꝝ quos ip̄e pͥus nō nouerat. Cum autē ꝑ viros magnos moniti eſſentꝓcurante abbate. & viſio eis eſſet relata. laycus vitā emēdauit. timuit. & penitentiā egit.cōfeſſor ſuūs ei ciliciū tradidit. quo ip̄e cū fuiſſet delicatiſſimus ad carnē vtebat̉. & magnaselemoſinas & penitētias faciebat. & ī bona cōfeſſione et in magna deuotione cū om̄i ſacranientoruꝫ ſuſceptione ad dn̄m migrauit poſtplures annos. pnīe ꝑacte. Clericus aūt admonitus vel paruīpendit. vel aliquibus ei tribulationibus inſurgētibus a propoſito ſi bonū exhoc ꝯceperat pedē retraxit. ad vindictā iniuriarū hanelās. Cū aūt oīa ſucceſſiſſent ei ꝓſꝑe.et ad votū. cōpleuit deſideriū aīmi ſui. ſubitocum nō ſperaret. ſublatus eſt de medio in nocte feſtinus et letus. & ſanus intrans lectumIn mane mortuꝰ a ſuis ī lecto ſuo inuētꝰ eſt.DE SENTENTIE PROLATIONE.DISL.Oſt citationē ꝑemptoriā mortuoꝝ.et diſceptationē diſculſoriā meritorum. reſtat audire ſententiā ſingulorum. Ad hoc em̄ fiunt citationeset meritoꝝ diſcuſſiones in iudiciis. vt a iudiceſententia proferatur. & vnicuiqꝫ ẜm merita rependat̉. Ait em̄ ſapiens. prou̓. xxvj. Iudiciumdeterminat cauſas. Nimirū iudicialis ſentētiareformat pacem in litigiis. imponit finem inflagitiis. certitudinē p̄bet in dubiis. Audiaturergo ſententia ſūmi et eterni iudicis cum reuerētia et tremore. audiat̉ cum indigētia & amore. Hoc aūt debemus aduertere ꝙ extrema iudicis nr̄i ſentētia byꝑtita eſt. vt ẜm̄ differētiāmeritorum in iudicatis inuenta. fiat differēsretributio pͥmiorū vel inflictio tormentorumPrimo nanqꝫ deſcribit̉ ſententia delectabilisdeſiderabilis et amabilis in honorē et gloriaꝫbeatoꝝ. cū dicit̉. Venite benedicti &cͣ. Math̓.xxv. Secundo ꝓfertur ſentētia terribilis. horribilis ac intolerabilis in dolorē et exterminiūreproboꝝ. Et recte pͥmo ꝓfertur ſeutentia deglorificatione beatoꝝ. Nam ſūmi iudicis bonitatē magnificā et largitatē munificam magis decet ꝯferre ſtipendia. qͣꝫ inferre ſuppliciaDicit ergo. Venite benedicti &cͣ. Et ſunt hicqͣtuor attēdenda totis p̄cordiis & totis niſibꝰ