PARS II. De meritorumdiſcuſſione. DS VI.

ſecuritas cōparēdi. Vbiqꝫ fragor. vbiqꝫ clamorvbiqꝫ terror et horror. vbiqꝫ rerror et tremor.Criſo. Satius eſſet mille fulmina ſuſtinere. qͣꝫvultū eius manſuetudinis plenū. nos tn̄ aduerſantem uidere illiuſqꝫ totiꝰ tranqullitatisoculos nequaqͣꝫ ſuſtinētes nos aſpicere. Tuncdeſiderabūt impii montibus obrui. & a facieiudicis oꝑiri. Sicut dicit̉ apo. vi. Aut certe illahora iudicii in inferno recōdi. ſicut dicit Iob.in ꝑſona cuiuſlibet impii. Quis mihi hoc t̓būat. vt in inferno ꝓtegas me. & abſcondas medonec ꝑtranſeat furor tuus. Quia vero furorem dixit in d̓o. de quo ſcriptum eſt. ſapīe. xi.Tu autē dn̄e cū tranquillitate iudicas. ſciēdūeſt ẜm greg̓. ꝙ diſtrictū iudiciū inconcuſſusexercebit. qui ſemper manſuetus exiſtens. etſemper incōmutabilis ꝑmanens malos puīt.Vn̄ in extremo iudicio in ſemetip̄o incōmutabilis manēs nulla viciſſitudine ac cōmutabilitate variat̉. Sed tn̄ electis et reprobis nō ſubeiuſdem incōmutabilitatis ſpecie demonſtrat̉quia et tranquillus iuſtis. & iratus apparebitiniuſtis. Teſtem em̄ cōſcientiā intra ſemetipſos deferūt. vn̄ et eoꝝ mentes. eque vnū reſpiciant. ſꝫ nō eqͣliter modificent̉. quia et iſtis eūbenignū on̄dit iuſtitia. & illis terribilē culpaſua. Quorū pauorē quis explicet. cū cōtigeritmiſeris & intra ſe culpas cernere. & an̄ ſe iudicem iuſtum videre. Hoc nimiruꝫ quotidie invſu vite pn̄tis agit̉. vt de qͣlitate vēturi iudiciicorda mortaliū doceant̉. Nam cū duo ad iudiciū ꝑgunt̉. alius innocētie ſibi cōſcius. aliusculpe ſue an̄ ꝓlatā ſententiā adhuc tacentemiudicem cōſpiciūt. & tn̄ culpe debitor graueꝫcōtra ſe iram hocip̄m iudicis ſilentiū ſuſpicat̉quam iram ſibi nō denūtiat ꝑturbatō iudicisſꝫ recordatio pͣuitatis. Quia et ſi adhuc eū reūeſſe ſententia nō foris clamat. intus tn̄ ꝯſciētiagrauiter accuſat. At cōtra iuſtitie amicꝰ decernentis vultū cōſpicit. ſꝫ intus de teſtimoniobone recordationis. hylareſcit. & qꝛ qd̓ metuat n̄ habꝫ. ideo om̄e qd̓ c̓ca ip̄m ē blādū videt̉.DE MERITORVM DISCVSꝫSION E.DISVI.Oſt citatiouē ꝑemptoriā erit ī iudicio meritoꝝ diſcuſſio. Circa quamncōſiderāda ſunt ſex. Primo ꝙ eritibi occultorū diſcuſſio. Secundo ꝙfiet ibi diſcuſſoꝝ publicatio. Tertio publicatorum atteſtatio. Quarto atteſtatoꝝ diſceptatōQuinto quare in diſceptatōe ſola oꝑa miſericordie memorant̉. Sexto ꝙ multum eſt vtilisiudicii memoria. ¶ Primo igit̉ fiet ibi ocultoꝝ diſcuſſio; ſicut deſcribe̓ dignatus eſt ipſeiudex. Math̓. xxv. Cum venerit filius hoīs inmaieſtate ſua. id eſt in diuiitate. Cuius virtute tanqͣꝫ ex ſūma auctoritate reprobos iudicabit. in ea tn̄ forma in qua iudicatus fuit. ideſt humiliatus apparebit oībus tam bonis qͣꝫmalis. & in ea iudiciū exercebit. vt dictum eſtEt om̄s angeli eius cum eo. Nec ſolū angeli.ſed etiā om̄s ſancti. Sicut dicit̉yſa. iii. Dn̄s ad

iudicium veniet cum ſenioribus populi & pͥncipibus. Per ſeniores intelligens & deſignāspatriarchas. ꝓphetas. et apl̓os. qui maiores &excellentiores ſunt in populo. ꝑ pͥncipes ſignificans angelos. Tunc ſedebit in ſede maieſtatis ſue. In ſede notat̉ excellētia iudiciarie poteſtatis. quā tunc manifeſtū erit eū hr̄e ſuꝑ eccleſiam. pͣs. Deus ſedet ſuꝑ ſedē ſanctam ſuam.Et yſa. vi. Vidi dn̄m ſedentē ſuꝑ ſoliū excelſūet eleuatum. & plena erat oīs terra maieſtateeius &cͣ. Et cōgregabunt̉ tanqͣꝫ citati et obedientes citationi. an eū tanqͣꝫ an iudiceꝫ ſuumpro meritis recepturi. Om̄s gentes .ſ. cuiuſlibet etatis. ſtatus. cōditionis. ſexus & temporisEt ſeꝑabit eos ab inuicē. ſcꝫ bonos a malis. bonis aſtantibus cum ip̄o ſurſum ī aere. impiisvero remanētibus deorſū in terra. Sic̄ paſtorſeꝑat oues ab edis. Per oues ſignificant̉ electitanqͣꝫ mundi. fructuoſi. ſimplices. innocētes.hūiles. patientes. Per edos reprobi deſignant̉tanqͣꝫ infecūdi. fedi et fetidi. Deus em̄ qui eſtinſpector intimus occultoꝝ. ſciet videbit & agnoſcet oīa ſecreta cordiū. & nihil eū latebit. &om̄ia que latuerūt in cordibus ſinguloꝝ. anteip̄oꝝ ocl̓os reuocabit. vt & ip̄e iudex videat. &qui fecit. Vn̄. pͣs. Arguam te et ſtatuā cōtra faciē tuā. Hac igit̉ diuiſione ſic facta iuſtis circa iudicē in aere ad dexterā collocatis. impiisu̓o in īfimis remanētibꝰ. & a ſiniſtris ſūmꝰ iudex. qui ſolus nouit & videt occulta cordiumomnia que latuerūt in cordibus ſinguloꝝ. an̄ip̄orum oculos reuocabit. vt reddāt de om̄ibꝰrationē. Et circa hoc cōſiderare debes cui ratioſit reddenda. Require ſupͣ de iudicis qͣlitate.Item qͣꝫ ſubito. Reqͥre ſupͣ. Item cum qͣnto ꝑiculo. qꝛ qui deficiet. amittet & ſe et ſua & oīabona. Inſuꝑ eterno carceri adiudicabit̉. & ſuppliciis infinitis. Qui aūt bene reddiderit rōeꝫregnū cōſequet̉ eternū. Item de quibus rō ſitreddenda. quia de oībus cogitationibus. Iob.xxii. Ip̄e cōſiderat vias meas. Gloſa. Sic deusvias vniuſcuiuſqꝫ cōſiderat. ſic greſſus dinumerat. vt nec mīutiſſime cogitatōes eius iudicio ac u̓ba tenuiſſima q̄ apud nos vſu viluerūtīdiſcuſſa remaneāt. Sap̄. vi. Interrogabit oꝑavr̄a. & cogitationes vr̄as ſcrutabit̉. It̄ de oībꝰverbis. Math̓. xii. De om̄i verbo ocioſo qd̓ locuti fuerīt hoīes reddent rationē ī die iudiciiItem de om̄ibus oꝑibus bonis. quā intentōnediſer etione. vtilitate et deuotione facta ſunt.Ecc̄es. xij. Cūcta que fiunt adducet deus adiudiciū. & ꝓ om̄i errato. ſiue bonū ſiue malūſit. Dicit̉ ꝙ quidā comes pictauenſis fuit quivoluit exꝑiri oīa officia. Et ad vltimū dixit. ꝙofficiū qd̓ ip̄e alijs om̄ibꝰ p̄poneret eſſet officiū mercatoꝝ in nūdinis qͥbꝰ tͣdit̉ qd̓ ip̄i volūt& valde ſplēdide viuūt. Sꝫ hoc ſolū ī illo officio erat odibile ꝙ in fine oīa eis cōputabunt̉.etiā mīma. que qui nō ſolueret captus detinebat̉ pro ſolutione. ſic fiet ī iudicio. ¶ Special̓raūt de decē habebimus ibi redde̓ rationē. Primo de ſpiritu. Secundo de ſpūalibus. Tertio