reſutrectione DIS. .III.PARS II. De De Corpoꝝ

ſuſcitabit. vt ea q̄ meriti vel demeriti cooꝑatiua fuer̄t. participatōeꝫ etiā p̄mii vl̓ ſupplicii recipiāt ineternū. Item hoc exigit corꝑis eccleſiecōforītas & ꝯgruitas. Nō em̄ ꝯgruū eſt vt ſurgente integro capite membra remaneāt ī parte in terra qͣntū ad corꝑa. Non eſt formoſumcorpus niſi membra integͣliter ſurgāt. nec eſtintegrū aliter corpus. ſimiliter nec corpꝰ eccleſie aliter integrū erit aut decēs. niſi reſurgantintegre mēbra. ſic̄ integre ſurrexit caput. Id̓odicit apſ̓us .i. coꝝ. xv. Xp̄s ſurrexit a mortuispͥmitie dormientiū. Et poſt. Vnuſquiſqꝫ ī ſuoordine reſurgēt. pͥmo xp̄s. deinde qui ſūt xp̄i.Item hoc exigit hūani corporis nobilitas. Siem̄ alia corꝑa aliqͣ vt ſūt ſemīa pͥmo moriunt̉& putreſcūt. & poſt viuificant̉. multo fortiusvidet̉ nobiliſſimū genus ſeīs. ꝓpter qd̓ alia ſemina facta ſūt cū lemīatur nō debe̓ depire .ſ.corpus hūanū cū ſepeliet̉. vn̄ hoc ꝓbat apl̓s ꝑexemplū ſemīs i. coꝝ. xv. Inſipiēs tu qd̓ ſeminas nō viuificat̉. niſi pͥus moriat̉. Yſa. lxvj.Oſſa veſtra ſicut herba germinabūt. Nec mirum ſi hoc ſemē tm̄ moriat̉ in terra anteqͣꝫ reſurgat. quia alqͣ ſemīa poſtqͣꝫ ꝑ centuꝫ annoslatuerūt in terra. poſt centū annos germinātoꝑante natura. Hoc dicit̉ verū eſſe de gͣno milii. De quo dicit̉ ꝙ aliqn̄ bene latet ī terra ꝑ cētum annos anteqꝫ germinet. vel etiā ꝑ mille.Si hoc poteſt facere natura de taꝫ paruo ſemīeqͥd miraris ſi hoc facit creator qui ſupͣ naturāeſt de tam nobili ſemīe ī fine mūdi. Itē hoc exigit ſūmi regis curialitas. Quis em̄ rex eſſꝫ cūrialis cui ſeruiret ī exercitu ſuo fideliter mileset ſcutifer. ſi ip̄e in fine p̄lii ſtipēdia daret militibus & nihil ſcutiferis qui ei ẜuiuiſſēt vſqꝫ admortē. Sic poſſent dicere ſcutiferi quod dicūtinſipientes iudei. mal̓. iii. Vanꝰ eſt oīs qui ſeruit deo. Item quid mirū ſi illle qui creauit cūcta de nihilo. de coſta hoīs mulierē. de pulue̓corporis reꝑet illud. Itē ſi artifices de cineribꝰvitrū faciāt. & vitra fracta in fornacē ꝓiicientes et liquefacientes etiā pulcriora ex eis vitrarefitiāt. Quid mirū ſi ſūmus artifex hoc faciat de corporibus nr̄is fractis. vt ip̄e reformet.Phil̓. iii. Saluatorē expectamus dn̄m nr̄ꝫ ih̓mxp̄m qui reformabit corpus humilitatis nr̄ecōfiguratū corꝑi claritatis ſue. Itē hoc exigitꝑpetua ſanctoꝝ felicitas quoꝝ aīe deſiderantcorpora. q. ſuū bonū ſociū qui fuit ꝑtices laboris & tribulationis. vt ſit ꝑticeps cōſolationisTertio pōt ſuaderi reſurrectio naturalibꝰ exemplis et miraculis. Si vt dictū eſt temporalisartifex qui de puluere feni facit vitrū. quarenon ſūmus artifex de pulueribus corꝑis corpus reficiat. In partibus tyri & achon de ſabulo maris fit optimū. vitꝝ. It de cine̓ fenicis nōua fenix& nobilis renouat̉. q̄ eſt auis nobiliſſima. & ſola nidificat. et ſpecies aromaticas innido ſuo congregat. et ſe cū eis cōburit. & depuluere ſuo renouat̉. ¶ Ad hoc aūt ꝓbandūꝙ mortuoꝝ reſurrectio futura ſit multā fidēet fecit et pōt facere miracl̓m de ſeptē dormiē-

tibus. de quibus legit̉ ꝙ cū detius imꝑator veniſſet epheſim. p̄cepit om̄es ydolis īmolareaut diuerſis ſuppliciis occidi. qui hoc non facerent. Oblati ſūt. & accuſati ſeptē viri pͥmi ī palatio ſuo xp̄iani qui hoc facere cōtempſerunt.quoꝝ pͥmus vocabat̉ maximus. & alius malcus &cͣ. cum dediſſent eis tempus deliberandivſqꝫ ad reditū ſuū. ip̄i deliberato conſilio venditis et erogatis ſuis pauꝑibꝰ latebāt in ſpelūca in celyon monte. Cum aūt miſiſſent malcūtranſfiguratū ſub habitu medici ad emenduꝫneceſſaria victui. cum audiret detiū inquirerede eis reuerſus ad ſpelūcā ſociis hoc retulit. qͥcum panē cōmediſſent dei volūtete dormierivſqꝫ ad temꝑa theodolii. Detius aūt audiensqueliter ſua erogaſſent. & ꝑ parentes eoꝝ qͥbꝰmortē cōminabat̉ cognoſces ꝙ laterēt in dictaſpelūca. maximis lapidibus os ſpelunce fecitimpleri vt ſic ibi deficerēt. Duo at̄ viri xp̄ianiruphinus et theodorus martyriū et geſta eoꝝdeſcribentes ea inter lapides incluſerūt ſignata duobus ſigillis argenteis. Cum aūt temꝑetheodoſii mota eſſet hereſis de reſurrectionemortuoꝝ. aſſerētibus multis ꝙ nō eſſet futura corꝑalis. & imꝑator theodoſius ſuꝑ hoc ml̓tum fleret. indutus cilitio. Accidit vt dū q̓daꝫvolens edificare in dicto mōte ſtabulū iumentis ſuis. & extraheret lapides de dicta ſpelūca.excitati ſunt et credentes ſe dormiuiſſe ꝑ ſpacium ſolius noctis. querunt a malco qͥd de eistractaret detius. affirmantes ꝙ nulla rationeīmolarēt. Cum miſiſſent ad vrbē malcum vtprius advictualia emēda. cum qͥnqꝫ ſolidis mirabat̉ lapides ad os ſpelūce. & ꝙ videbat ſignū crucis ſuꝑ portas vrbis. & hoīes loquentesde xp̄o. & mutatōes hoīm et edificioꝝ. Et cūquerēs audiret ꝙ vrbs eſſet epheſus. credēs ſedementatū voluit redire. pͥus emptis panibꝰ.venditores vicientes monetā argenteā cū ymagine detii dixerūt ꝙ docerꝫ eos theſauros antiquoꝝ imꝑatoꝝ. & celarent eū. quod cum negaret vinctū fune duxerūt eū ad marinū ep̄met antipatū proconſulem. Ip̄e aūt credebat ꝙtraheret̉ ad detiū eruciandus. Cum aūt quererent ab eo .ſ. ꝙ doceret eos vbi theſauros acceperat. & vnde eſſet. et qui eſſent parentes ſuia quibus dicebat ſe habuiſſe dictos argenteosdixit eis noīa & locū parentū ſuoꝝ. querēs abeis mirantibus vbi eſſet deciꝰ imꝑator quemantecedēti die in vrbe dimiſerat. Illis aūt aſſerentibus ꝙ de eo n̄ extabat iam eis memoriamanifeſtauit eis antedicta oīa. & de ſociis ſuis. ad quos dixit eos cū maxima multitudinevrbis. quos inuenerūt in ſpelūca cū colore roſeo. qui eadē teſtati ſūt. Littere at̄ inuēte ſuntpaſſionis ſue. cum ſigillis argenteis eadem teſtantes. Cum aūt theodoſius vocatus decōſtātinopoli adueniſſet gaudēs. ad aduentū eiꝰ facies ſanctoꝝ. ſicut ſol fulſerūt. qui ꝓcidēs amplexatus eſt eos flēs ſuꝑ ſingulos. Qui dixer̄tv ideo deꝰ eos reſeruauerat tātis temporibꝰſic̄ pueri ī vteris maternis reſeruant̉ ſine ſenſu