PARS I. De SignisMortisDIS. IX.

doles p̄terito. nec caues de futuro. talis ſudoreſt frigidus. nec peccatū delet. ſꝫ ex p̄ſumptōediuine miſericordie. & venie cōſequende miſer remanet in peccato. ſicut ex ſudore frigidocreticare ſe credens. aſſumit cōfidentiā euadēdi. hoc eſt peccatū p̄ſumptōis. Cuius exemplūhabemus. Iere. xx. De faſſuth ſacerdote. qͥ populo ꝓmittebat ſecuritatē. Cui Iere. ait. In babilone venies. & ibi morieris. ¶ Septimū ſignum mortis eſt fetoris axalatio. Quādo enimfetet egrotus. ſignum eſt ꝙ corpus iam reſoluit̉. et aīma iam nō pōt retinere. nec rege̓ corpus ſuū. ſic diffuſio infamie. et impudētia delinquēdi. ſignū eſt mortis. Vn̄ de talibꝰ dicit̉lere. vi. Cōfuſi ſunt. qꝛ abhoīationē feceruntQuinimo cōfuſione nō ſūt cōfuſi. & erubereneſcierūt. Vulgo dicit̉. ꝙ qn̄ vir honeſtus &verecūdus temꝑe ſanitatis nō curat. vel nonverecūdat̉ in infirmitate corā hoībꝰ denūdariſignū eſt mortis. Sic qn̄ negligit hō famā ſuāet nō curat vel diſſimulat ſuā infamiā publicari. ſignū eſt peſſimū. De talibus ait ſapiensprouer. ii. Qui letant̉ cū malefecerint. & exultāt in rebus peſſimis. quoꝝ vie ꝑuerſe & infames greſſus eoꝝ. De hoc pt̄ intelligi illud Ioh̓xi. Dixit martha ſoror eius qui mortuus fuerat. Dn̄e iam fetet. ¶ Octauū ſignū eſt loquele amiſſio. quādo ſcꝫ homo ꝑdidit verbū ꝯfeſſionis. & diuine laudis. De pͥmo d̓r ecc̄i. xvii.A mortuo ſcꝫ in peccatis. qͣſi nihil perit cōfeſſio. Item. pͣs. Non eſt in morte. peccati .ſ. qͥ memor ſit tui. in inferno at̄. ſcꝫ ī ꝓfundo vitioꝝquis cōfitebit̉ tibi. qͣſi diceret nullus. Ideo ſapiens dat ſanū et ſalubre cōſiliū. ecc̄i. xvii. An̄mortē cōfitere. ſanus et viuꝰ cōfiteberis. Multi nāqꝫ ſicut pluribꝰ exemplis & pl̓ies eſt comꝑtum. qꝛ ī ſanitate ſua opportunitate habi tacōfiteri cōtempſerūt. hora mortis aūt nō voluerūt. aut nō potuerūt cōfiteri. iuſto iudice deonō eis cōcedēte facultatē aūt gr̄am cōfitendi.De ſecūdo. id ē de verbo diuine laudis. ait. pͣs.Non mortui .ſ. in peccatis laudabūt te dn̄e. &ſi laudauerint. deus tn̄ nō approbat. Quia ſic̄dicit̉ ecc̄i. xv. Non eſt ſpecioſa laus in ore peccatoris. Sequit̉. Neqꝫ om̄s qui deſcendūt ī infernū. id eſt in ꝓfundū vitioꝝ. quia peccatorcum in ꝓfundū venerit peccatoꝝ. contemnitprouer. xviii. Sed econtra clamat. pͣs. Nō moriar. ſꝫ viuā. & narrabo oꝑa dn̄i. Nonū ſignum eſt memorie obtuſio. qn̄ ſcꝫ homo ꝓrſusamiſit memoriā. ſignū eſt euidētiſſimū mortis eius. Sic qn̄ miler oblitus eſt diuina bn̄ficia. Sicut ait. pͣs. Non eſt ī morte qui memorſit tui. Ecce ꝙ mors peccati aufert memoriaꝫDe hoc etiā. pͣsͣ. in ꝑſona dn̄i de peccatoꝝ obliuione miſera cōquerētis ait. Obliuioni datꝰſum tanqͣꝫ mortuus a corde. Attēde diligētermiſer homūtio. ꝙ nō ſolū tu mortuus es peccato. ſꝫ et xp̄s mortuus eſt in corde tuo. qꝛ nōtm̄ temetip̄m interimis. quinīmo chriſtū qͣntum eſt de tua ꝑuerſa volūtate denuo crucifigis. Signāter autē loquitur propheta dicens.

Mortuus a corde nō in corde. Iuſti nāqꝫ iugēdn̄ice paſſionis memoriā retinētes. xp̄m paſſūet mortuū in cordibꝰ ſuis hn̄t. Impii vero xp̄imemoriā nō hn̄tes. ip̄m a ſuis cordibus expulerūt. Vn̄ xp̄s mortuus eſt a corde taliū. quaſiprorſus expulſus. Sed. pͣs. ad diuinoꝝ bn̄ficiorū memoriam ſemetip̄m excitās. ait. Surgeaīma mea in requiē tuā. quia dn̄s bn̄fecit tibiquia eripuit aīam meā de morte. Nec ſolū perdit hō memoriā dei. & oīm alioꝝ extra ſe. verūetiam ſuiip̄ius. ſicut patꝫ de filio ꝓdigo quiꝓpterea in regionē longinqͣꝫ ꝑhibet abiiſſe. qꝛprocul a ſemetip̄o dignoſcit̉ receſſiſſe. qui etiāpro temꝑe quo memoriā ſui ꝑdiderat. mortuus affirmat̉. ſꝫ recuꝑata miſerie ſue memoriaviuere nūcupatur. Mortuus inquit fuerat &refixit. Luc̓. xv ¶ Decimū ſignū eſt qn̄ ceſſauit motus. quia ſcꝫ qn̄ homo nō poteſt moue̓manū. pedeꝫ vel aliud memibꝝ corporis ſignūeſt mortis. ſic aīma qn̄ nō mouet ſemetipamnec corꝑis ſui membra. mortua eſt. qꝛ defecitin ea motus bone oꝑationis. Cū em̄ fides ſitvita aīme. Sic̄ dicit̉ abachuc. i. Iuſtus ex fideviuit. Fides aūt ſi nō habeat oꝑa. mortua eſt īſemetip̄a. Iaco. ii. ſic et aīma q̄ ſe nō mouet adoꝑa. mortua eſt. ¶ Vndecimū ſignū eſt qn̄ defecit anhelitus. Vn̄ volētes ſcire de aliquo vtꝝſit mortuus. ponūt plumā ante os eius & nares. vt videāt ſi pluma mouet̉. quia ſi nō mōuet̉. certū eſt ip̄m mortuū eſſe. quia nō inſpirat aerem. nec expirat. Ita ſpūaliter mortuꝰ ēqui nō inſpirat ſpm̄ ꝑ deſideriū attrahendo.nec expirat petendo in or̄one. querēdo in meditatione ſeu cōfeſſione. pulſando ī oꝑationeVn̄. pͣs. Os meū apperui& attraxi ſpm̄. Mortuus eſt ergo. qui interdū os non aꝑit ad ſpm̄attrahendū. Vn̄ de filio mulieris matriſfamilias que helyam in hoſpitio ſuo receꝑat dicit̉.iiii. Re. xvii. Erat lāguor fortiſſimus. ita vt n̄remaneret in eo alitus. Hoc eſt peccatum deſperationis. De quo ꝓuer. xi. Mortuo homīeimpio nō erit vltra ſpes. Exemplū de iuda. qͥdeſperās laquo ſe ſuſpendit. Math̓. xxvii. Exemplū etiā de ſaul qui deſperās ſemerip̄m occidit. i. paral̓. x. Mortuus eſt ſaul ꝓpter iniqͥtates ſuas. Signāter aūt dicit̉ ꝓpter iniquitatesſuas. qꝛ ex peccetis p̄cedentibꝰ orit̉ deſꝑatiōisflagiciū. Iſtud peccatū eſt gͣuiſſimū. quia directe cōtrariū eſt pietati diuine. Vn̄ plus peccauit iudas deſꝑando. qͣꝫ xp̄m tradendo. qꝛ xp̄itraditio nō fuiſſꝫ irremiſibilis. niſi deſperatioſubſecuta fuiſſet. ¶ Duodecimū ſignū mortiseſt qn̄ defecit tactus. Tactus em̄ inter om̄esſenſus pͥmus eſt in via gn̓ationis. & vltimusin via reſolutionis. vn̄ tactus pōt ſine alijs. n̄ecōuerſo. Quādo igit̉ homo ꝓrſus ꝑdidit ſenſum tactus. certum eſt illū eſſe mortuū. Spiritualiter aūt loquendo tactū amiſit hō ꝑ peccatum obdurationis. qn̄ videlicꝫ non ſentit. necdulcedinē diuine cōſolatōis qͣntū ad guſtumnec verbū exhortatōis ſeu correctionis qͣntuꝫad auditum. nec cōſiderat vel cogitat bn̄ficia.