PARS .I. De SignisMortisDIS. IX.
igitur ad ſpūalia trāſeuntes. modis ſimilibusiudicemus in hoīe mortē culpe. ¶ Prmnū ſignum mortis ꝓnoſticū. eſt guſtus deordinatioqn̄ ſcꝫ eger appetit que nocēt. & reiicit q̄ iuuarent. Infirmi filii iſrl̓ ſpreta dieta quā celeſtismedicus eis indixerat. petūt carnes. flentes corā moyſe. & dicentes. Nu̓i. xi. Quis dabit nobis ad veſcēdū carnes. Recordamur piſciū &cͣIn mentē nobis veniūt cūcumeres. & peponesporri. cepe. & alia. aīma nr̄a arida eſt. nihil aliud reſpiciūt oculi nr̄i niſi māna. Impleuit aūtdn̄s petitōeꝫ eoꝝ mittēs eis cōturnices in multitudine copioſa. ſꝫ in malū eoꝝ. Nam ſequit̉Adhuc erāt carnes in dentibus eoꝝ. nec defecerat hmōi cibus. & ecce furor dn̄i cōcitatus inpopulū ꝑcuſſit eum plaga magna nimis. mortui ſunt ergo in ſepulcris ꝯcupiſcētie. Eſt igit̉mortis ſignū abiecta ſobrietate & ieiunio. carnalibus vacare deliciis. Vn̄ Iob. vi. dicit̉. Nūquid pōt comedi inſulſū qd̓ nō eſt ſale cōditūaut guſtare quis quod guſtatū affert mortemQuotiēs em̄ ciboꝝ cruditas vitalia deiicit. infirmat ſtomachū. corrūpit ſanguinē. vitiat humores. accendit colerā. febris inducit incendiūtotiēs eger ꝑdit aīm illicitis fert̉ deſideriis ſalutaria reſpūit appetit cōtraria. & noxia ſibi q̄rit. Aduertendū eſt aūt qͣnta ſit fatuitas īmoinſania taliū. & qͣnta deordinatio appetitus.qui viliſſimos cibos appetūt. cūcumeres .ſ. &pepones. porros. cepas. & alia. cibuꝫ celeſtē faſtidiūt. habentē ī ſe om̄e delectamentū & omnem ſaporē ſuauitatis. vn̄ bn̄ verificat̉ in eisillud. pͣs. Omnē eſcā abhoīata eſt aīma eoꝝ &appropinquauerūt vſqꝫ ad portas maris. talesfaſtidio moriunt̉. ¶ Secundū ſignū mortis ēdigeſtiue defectio. qn̄ ſcꝫ eger nō pōt cibū ſumere. vel ſumptū retinere. vel retentū digere̓.Hoc aūt ꝓuenit ex defectū caloris naturalis.& humidi radicalis. Ham cōſeruatio vite cōſiſtit in calido& huīdo. vn̄ qͣnto calor magis minuit̉. & humidū magis depaſcit̉. tātocitius neceſſe eſt vitam defice patientis. Et ſicut pͥmadigeſtio ſit in ſtomacho. ſecūda in epate. Tertia in membris ſingulis. digeſtiua tamē virtute ꝑ calidū et hūidum oꝑante. ſic qn̄ in mentefuerit calidū dilectionis & hūiduꝫ deuotionisſufficiēter celebrat̉ digeſtio ꝑ quā vita aīe conſeruat̉. Nam ad ea que dei ſūt apponit memoria recordatōeꝫ. ecce digeſtio pͥma ī ſtomachomemorie. volūtas apponit affectionē. ecce digeſtio in epate. Membra vero ſingula ꝓut eiscōgruit actionē. ecce digeſtio in mēbris. Et ſicꝑ calidū dilectionis. & humidū deuotionis triplicis digeſtionis bonitas declarat̉. Cum autēdiminuit̉ calor dilectionis vel deficit. ſignū ēmortis ſpūalis. Quia ſic̄ corpus ſine aīa mortuuꝫ eſt. ſic aīa ſine caritate mortua deputat̉.Ideo pͥmo Ioh̓. iii. dicit̉. Qui nō diligit manetin morte. Similiter deficiēte hūore deuotōnisdeſiccat̉ ho. & neceſſe eſt eum lāguere dum viuit & deſiccari iugit̉ et mori. Ome em̄ opꝰ cēſet̉ vt mortuū. ſi ſpū deuotōis nō fuerit aīatū.
Bonum em̄ opus ex viſibili cōſtat actione. &inuiſibili deuotione. Sꝫ inuiſibilis deuotō eſtſicut ſpūs. viſibilis aūt actio ſicut corpus. Sicut ergo corpus viuit ꝑ aīam viuificantē. ſic &opus ꝑ deuotionē interius oꝑanteꝫ. Recedēteſiquidē aīma. corpus expirat. morit̉ et marceſcit. & ceſſante deuotione. opus morit̉. et areſcit. & miſer homo velud hūore deficiente tabeſcit. Vn̄ bn̄ in ꝑſona taliū lamentabil̓r conquerēdo loquit̉ Bern̄. dicēs. Quō exaruit cormeū. coagulatū eſt ſic̄ lac. factum eſt ſic̄ terraſine aqua. nec cōpungi ad lachrymas queo tāta eſt duritia cordis mei. nō lege̓ libet. nō orare delectat. meditationes ſolitas nō inuenio.vbi illa inebriatio ſpūs. vbi mentis ſerenitas.& pax et gaudiū in ſpūſancto. Ideo ad opusmanuū piger. ad vigilias ſomnolētus. ad iraꝫp̄ceps. ad odiū ꝑtinax. lingue et gule indulgētior. Heu om̄s montes in circuitu meo viſitatdn̄s. ad me aūt n̄ appropinqͣt. Quid me aliudputē qͣꝫ vnū ex montibus gelboe maledictis.quē p̄terit in ira & indignatione ſua ille ceteroꝝ oīm benigniſſimus viſitator. ¶ Tertiūſignū mortis eſt vultꝰ īmutatio. Vultum ht̄ſibi ſano ſil̓em. qui cuſtodit pͥſtinā honeſtatē.et vultus īmutatio. eſt deſertō honeſtatis. Nāeo ꝙ deuotio interius nō habet̉. ſtatiꝫ exteriꝰhoneſtatis cōuerſatio nō ſeruat̉. Attēde ꝙ exdecore cōſciētie emanet decor cōuerſatōnis honeſte. Sicut docet bern̄. qui ait. Cū decoris claritas intima cordis repleuerit. ꝓdeat foris neceſſe eſt. qͣſi lucerna latēs ſub modio īmo luxin tenebris lucens latere neſcia. Porro effulgētem. et veluti quibuſdā ſuis radiis erūpentemmentis ſimulacrū corpus excipit. & diffunditper membra et ſenſus quatinus omnis indereluceat actio. ẜmo. aſpectus. Incenſus. & riſusſi tn̄ riſus mixtus gͣuitate. & plenꝰ honeſtateSic ecōtrario de interiore deordinatione conſciētie. inordinatio exterioris cōuerſatōis erupit. Vn̄ de talibꝰ poteſt intelligi illud lere. ix.Aſcendit mors ꝑ feneſtras nr̄as. In īmutatōefaciei ꝑpendit̉ ſignum mortis. puta ſi habeateger nares acutas. oculos cōcauos. & obſcuratos. aures cōtractas & frigidas. Nares habemus acutas. cū relictis his que circa nos ſuntalioꝝ vias. facta dictaqꝫ ꝑquirimus ꝑ ſubtileset curioſas. nō tn̄ neceſſarias. nec multū ꝓbabiles cōiecturas. Nam qui cōſcientie ſue negligēs eſt ꝑſcrutator. aliene ſolet eſſe curioſus explorator. Oculos habemus cōcauos. cū ea quediſſimulare videmus. ꝓfundiꝰ intuemur. Hiiſunt oculi qui vdent qͣſi nō videāt & diſſimūlantes q̄ diſplicent in cordibus ſuis malitioſereſeruant. donec tēpus opportunū inuenerit.quod expectant. Obſcuros et caligantes oculos hn̄t qui nec vite ſue cōſiderāt breuitatem.nec mūdi ꝑicula. nec peccati vilitatē. nec offēſe grauitatē. nec diuini iudicii ſeueritateꝫ. necgehenne acerbitatē. Vn̄ ſcriptum eſt eccēs. ix.Mortui nihil nouerunt amplius. aures habētfrigidas. ſurdas & ꝯtractas. qui nec molliunt̉