Anguſtia. DIS. .III.PARS .I. De Mortis

pallio ſuo. & deformitatē et ſaniē opponebattemptationi ſue. dicens. Vide qualis eſt amortuus. Poſt ſeꝑationē corporis ſequit̉ etiā eiuscorruptio in carnis putrefactione et tabefactione. Sicut em̄ hō de putrefactōe. ſeu putredīeconcipit̉ et nutrit̉. ita in putredinē ip̄m corpꝰreuertit̉. Iob. xxv. Homo putredo et filius hominis vermis. Idem. xvii. ca. putredini dixi.pater meꝰ es. et mater mea. Quia de nobilitate parentū nihil habet homo niſi putredinē.ad quā redit nobile corpꝰ. Vn̄ eſt ſimilis glaciei. que aque filia generat eam. quia in eā reſoluit̉. vn̄. Mater me genuit. eadē mox gignitur ex me. Sic mater corporis humani eſt putredo. quā poſtea ip̄m generat. dum in eā reſoluit̉ tabefactū. ii. Mach̓. ii. gloria peccatorisſtercus et vermis. hodie extollit̉ et cras nō inueniet̉. Ecc̄i. xxviii. tabitudo et mors īminentvn̄ cuidā dictuꝫ eſt in ſomnis. Diuide quicqͥdhabes. fies cito liuida tabes. Quod cū feciſſetvolens eum dyabolus facere deſperare et peuitere de bono fct̄o. rn̄dit ei ꝑ ſomniū. Sōniane cures. quia vallūt plurima. plures. ¶ Itēcorruptō patꝫ ī vermiū coruptione. & corroſione. Vn̄ filius hoīs vermis. hō vernies de ſe generat quantumcunqꝫ nobilis extiteit. ecc̄i. v. c.Homo cum moriet̉ hereditabit ſerpentes. beſtias et vermes. quia vt dicit̉ de cerebro corꝑisbufo poſt mortē naſcit̉. de renibꝰ ſerpens. deventre lūbrici. de carne vernes. de lingua aſtalabus. de pelle tinea. Et hec de nobili corporehoīs naſcunt̉. & illud cōſumūt. Fuit quidamnobiliſſimꝰ hō. cuiꝰ cū ſepulcrū p̄cioſū euolutū on̄deret̉ ſubito inſiliit d̓ ſepulcro illiꝰ buforūfus et maximus ſuꝑ marmoreū pauimentūeccleſie. quē aliūde habuiſſe origine nō eſtimoniſi a carne illiꝰ nobiliſſimi ibi ſepulti. Ex iſtavermiū gn̓atione debēt humiliari hoīes nobiles et potentes. quibꝰ dicit bt̄s Bern̄. Quid fetidius hūano cadauere. qͥd horribiliꝰ mortuohoīe. cuius erat in vita gratiſſimus amplexusfit in morte horribilis aſpectus. Quid ergo ꝓſūt diuitie. quid delitie. qͥd honores. Diuitienō liberāt hoīem. a morte. delitie nō liberāt hominē a verme. honores nō liberāt eū a fetore.quia qui mō ſedebat diues et glorioſus īthrono. mō iacet pauꝑ in tumulo. Qui modo delitiis veſcebat̉. nunc a vermibus in ſepulcro cōſumitur. Qui paulo ante ī aula glorioſus aſtabat. mō in tūba ignominioſus ſepultus iacet.Memorare ergo nouiſſima tua & ineternū nōpeccabis. Idem bern̄. Non ſolū nouiſſima ſꝫ &pͥma et media. Vide prima et erubeſce. Videmedia et ingen iſce. Vide nouiſſima et cōtremiſce. vel ꝑtimeſce. Prima inducūt homī pudorē. Secūda dolore. Nouiſſima timorem.¶ Habet̉ aūt huiꝰ corruptionis et tabefactionis exemplū. ii. Mach̓. ix. b. c. de ſubita ꝑcuſſione regis antiochi. de quo ibi dicit̉. ꝙ apprehendit eum dolor dirus viſcerū et amara niteſtinoꝝ tormenta. Et poſt. Ita vt de corpore impii vermes ſcaturirēt. & viuentes in doloribus

carnes eius effluerēt. odore etiā illius & fetoreexercitus grauaret̉ &cͣ. ¶ Item actuū. xii. gHerodes aūt veſtitus veſte regia cōtionabat̉ad populū &cͣ. Et poſt Angelus autē dominipercuſſit eū cōfeſtim. et cōſumptus a vermibꝰexpirauit. De cuius corruptione. carnis tabefactione& conſumptōe ſatis tangit̉ in hyſtoriaeccleſiaſtica & ſcolaſtica. ¶ Item ex corruptione ſurgit corporis incineratio. Iob. xxxiiii.ca. defitiet om̄is caro ſimul. & hō in cinerē reūtetur. In ſignū huius ſuꝑponunt̉ ei cineres īcapite ieiunii. Et dicit̉ ei. Memēto quia cinises. et in cinerem reuerteris. Gen̄. xvii. f. Dixitabraham ad dn̄m. loquar ad dn̄m deū meuꝫcum ſi in puluis et cinis. Huius elegans exemplū legit̉ de exercitu ſennacherib. quē angelꝰdn̄i ꝑcuſſit. et in ſpacio vnius noctis in cinerēredegit. vt legitur in hyſtoria ſcolaſtica. Qd̓ &tangit̉. yſa. xxxvii. g. Et. iiii. Re. xix. ii. pral̓.xxxii. ¶ Item dolor paſſionis on̄dit mortisanguſtiā. qm̄ in morte ſolent cōcurrere variamorboꝝ gn̓a. et membra ſic occupare ſingulavt pl̓es qn̄qꝫ ſint morbi qͣꝫ mēbra. Dolores etiam irruūt tam vehemēter intenſi. vt vires corporis eneruēt. ſomnū auferāt. quietē impediant. auimū inquietēt. ſenſus omēs ꝑturbent.appetitū deſtituāt. obtundāt memoriā. obnubilent intellectū. ac ſic aīam totā occupent. &diſtrahant. & nihil aliud ei cogitare liceat. qͣꝫdolores. Vn̄ greg̓. Tanta eſt ibi vis doloris. ꝙalibi non poſſet referri impetus cogitationis.Quod in ultū deberēt adu̓tere qui cogitant infine penite̓. & tūc pͥmo de ſalute aīe ſue cogitare. quia qn̄ aliqͥs habet aliquē amiciſſimumquē ſcmꝑ habuit p̄oculis. & eū videt anxiū admortē. et habꝫ vincinū infirmū. de cuius incōmodo nunqͣꝫ aūt parū cogitauit quē nō habꝫp̄oculis. nō eſt mirū ſi minus dilectū quē nonvidet tradat obliuioni. pro eo quē maxime dilectū mori videt. Amicuꝫ quē carnales maxīedilexerūt corpus eoꝝ eſt. mīme dilectus & quinō videt̉ ſpūs eſt. qui tūc obliuioni tradit̉ &deus ip̄e. pͣs. Qm̄ nō eſt in morte. qui me .ſ. t.Aug̓. in quadā omelia. Percutit̉ hac aīaduerſione peccator. vt moriens obliuiſcat̉ ſui. quidum viueret oblitus eſt dei. Item debēt cogitare ꝙ ita inexorabilis eſt mors ꝙ pro toto mūdo non daret vnā diē aut horā de indutiis. velaliqͣꝫ morā. Et ꝙ ꝓpter aliquē reuocarꝫ p̄cibꝰaliquibus aut p̄cio grauedinem infirmitatis.Vn̄ cū quidā. vt dicebat mar̄ Iacobꝰ. longo tēpore ſeruiſſet cuidā magno pͥncipi & grauiteregrotaret. cū aſtaret ei dn̄s ſuns dicens ꝙ multum ei cōdoleret. & ꝙ ſi quo indigeret. hoc abeo peteret. Dixit eger ꝙ petebat pro om̄i ſeruicio qd̓ ei fecerat ꝙ liberaret euꝫ ab infirmitatevel ſaltem ad hora. & cū dr̄et ꝙ hoc nō poſſetface̓. niſi ſolꝰ deus. ait eger. et ego illi qͥ ſolusfacere pōt hoc promitto ꝙ ſi me liberet. ei ſoliimꝑpetuū ſeruiā. quod et fecit. ¶ Itē rex frācie laborās ad mortē. & deſperatus a medicis.& poſitus in cinerē vocauit om̄s aſtātes. dicēs