PARS .I. De NlouiſſimisDe morte Nature. DIS. .II.
in finē vltimū abducunt̉ aliqui vehemēti paſſione ſeu delectatōne illecti. Sic̄ innuit ſapiēsprou̓. v. Ne intēderis fallacie mulieris. fauusem̄ diſtillans labia meretricis. & nitidius oleoguttur eius. Mulier iſta eſt carnalis cōcupiſcētia. que emolliēdo mentē efficit muliebrē. Di.citur aūt meretrix. quia aīam ꝓſtituit. Sequit̉Nouiſſima aūt illius amara. qͣſi abſinthium.Item prou̓. xxiii. Ne intuearis vinū qͣndo flaueſcit. cū ſplēduerit in vitro color eius. ingredit̉ blāde. ſꝫ in nouiſſimo mordebit vt coluberet ſicut regulus venena diffūdet. Per vinumintellige delectationē carnalē. q̄ mentē inebriat. & a ſe quodāmodo alienat. vt n̄ videat neccōſideret vt ſit finis huius delectationis. Aliia cōſideratione finis vltimi abducunt̉. ignorātia ſeducti. Sicut innuit ſapiens ꝓuer. xiiii.Eſt via que videt̉ homī recta. nouiſſima eiusdeducūt ad mortē. Alii ꝑ malitiā obfirmati. ſicut balaā ex ſola malitia ꝑſeuerabat in malis.et tn̄ dicebat. moriat̉ aīma mea morte iuſtoꝝ& fiant nouiſſima mea hoꝝ ſimilia. Mortemoptabat ſimilē iuſtis. & tn̄ habebat vitā diſſimilē. Simil̓r multi vitā eius peſſimā imitātesdeū orant. ꝙ det eis mortē ꝓuidā. & vitā eternam. Quod tn̄ nunqͣꝫ aūt valde raro ꝯtingitvt qui ſanus & ſanis ſenſibus ſibi nō ꝓuidit.in mortis anguſtia ligatis iam ſenſibus et deficientibus ſibi ſalubriter ꝓuidere poſſit. Cumdicat. pͣs. Non eſt in morte qui memor ſit tuiEt beatꝰ Aug̓. ait. Percutit̉ hac aīaduerſionepeccator. vt moriens obliuiſcat̉ ſui. qui dū viueret oblitus eſt dei. Nec vitā eterna mereturmiſer hō peccando. vel in peccato manendo. ſꝫmortē eternā. Sicut ait apl̓s rō. vi. Stipendiapeccati mors. Magna igit̉ eſt fatuitas. īmo dementia deteſtāda. poſt malam vitā ſperare bonam mortem. Ideo prudēter et ordine debitomonet ſapiens. prou. xix. Audi conſiliū & ſuſcipe diſciplinam. & eſto ſapiēs in nouiſſimistuis. Attende qͣꝫbreuiter & ordinate procedit.Primuꝫ eſt em̄. vt cōſiliū ſanū requiras et audias reuerenter. Secundū vt illud adimpleasdiligēter id ē vt vitā ordīatā habeas. & vndiqꝫregulatā. Et tūc ſequit̉ ordinate tertiū. vt ſcilꝫſis ſapiēs in nouiſſimis tuis. In hoc quippe cōſiſtit ſapientie cōplementū. Non em̄ qui ſapienter incipit opus grāde. ſꝫ qui ſapiēter cōſummat laudandus eſt. Sicut ait Ambroſiꝰ. Lauda nauigātis felicitatē. ſed cū ꝑuenerit ad portum. Lauda ducis virtutē. ſꝫ cū ꝑductꝰ eſt adtriumphū. Quid em̄ ꝓdeſt bn̄ & diu nauigaſſe & in portū ꝑire. Et quid valet cū hoſtibusfortiter dimicaſſe & in ipſa hora victorie defeciſſe. Non pigeat hic exemplum ſub breuitatetangere. de qͣdragnita martyribus. quoꝝ vnpoſt multa ſupplicia recurrēs ad balneū puſillanimis effectus. deficiens emiſit ſpm̄. & cōronā ꝑdidit iā paratā. Quid igit̉ ꝓdeſt ī temporaliū reꝝ diſpoſitione ſapientē eſſe. & circafinē deſipere. cum finis cōſideratio debeat eſſepͥncipalis & intentione cuiuſlibet oꝑantis. &
ex bonitate finis depēdeat bonitas oꝑis. Ideodn̄s inſipientiā nr̄am redarguens. & ad verāſapientiā nos exhortans ait. deut̓. xxxii. Gensabſqꝫ cōſilio. & ſine prudētia. vtinā ſapent &intelligerēt ac nouiſſima ꝓuiderēt. Notate verba. Aliqui cōſilio nō egentes. ꝓpria prudentiadirigunt̉. Alij prudentiā nō hn̄tes. conſilio ſapientiore regunt̉. & vtriqꝫ ſapīa ſua vl̓ alienaſaluant̉. Qui vero nec prudentiā hn̄t. nec cōſilium querūt vel negligunt. quō ſaluabunt̉.Multominꝰ ꝓfecto patere pōt via ſalutis illishoībus qui prudentiā hn̄t. nec eā ad opus applicāt. ſꝫ cōtraria potius oꝑant̉. Et rurſus. habētes cōſiliū. nullatenus acquieſcūt. Vtinā inquit ſaꝑent. id eſt ſaporarēt celeſtia. & intelligerēt. id eſt intus legerēt interna ꝯſciētie ſecreta. merita videlicꝫ vel demerita. cogitationes.affectiones. & intentōnes. & etiam ꝓnitates.Sequit̉. Ac nouiſſima ꝓuiderēt. Sane in ꝓuiſione nouiſſimoꝝ precipue conſiſtit. et totiusvite p̄terite erratorum correctio. & ꝑiculoꝝ futuroꝝ euaſio ac procuratio ſufficiens neceſſariorum ſeu expedimentū ad ſalutem.¶ Nouiſſima aūt. quoꝝ ꝓuiſionē ſeu prouidam meditationē dominus tam viſceroſe. qͣꝫmiſericorditer nobis optat dicens. Vtinā nouiſſima ꝓuiderent. Et ſapiens ad eorū iugemmemoriā nos inuitat dicēs. In om̄ibꝰ oꝑibustuis. memorare nouiſſima. ſūt qͣtuor. videlicꝫVenale mortis diuortiū. Mortē vocauiEmale dei iudicium.diuortiū. quiaDamnatio reproborū. videlicꝫ immiRemuneratō beatorum. nēte mortis articulo cōfligētibus elemētis armonia diſſipat̉& illud corporis et aīme ſeꝑatur mr̄imoniumquod tāto fuerat nexu cōcordie federatū. Anteqͣꝫ iſtud diuortiū celebret̉. debemus nos ſollicite p̄parare ꝑ timorē dn̄i. quo cuncta noxiadeclinemꝰ. Et ꝑ ſapientiā qua oꝑemur ſalub̓aet celeſtia degūſtemus. De pͥmo dicit ſapiens.prou̓. xxiii. Ne emulet̉ cor tuū peccatores. ſedin timore dn̄i eſto tota die. quia habebis in nouiſſimo ſpem. & p̄ſtolatio tua nō auferet̉. Deſcd̓o dicit idem. xxiiii. Comede fili mi mel. qꝛbonū eſt. & fauū dulciſſimū gutturi tuo. ſic &doctrina ſapiētie aīe tue. quā cū inueneris habebis in nouiſſimo ſpem. & ſpes tua nō ꝑibit& de muliere ſancta dicit̉ ꝓuer. xxxi. Ridebitin die nouiſſimo.DE MORTE MATVRF. DIS. II.N ſcriptura ſacra mortē qͣdrupliceminuenimus. Eſt em̄ mors nature. adquā nos p̄parare debmnꝰ. qꝛ ꝑiculoſade qua ait. pͣs. Quis eſt hō qui viuerCet nō videbit mortē. eruet aīam ſuā de manuinferi. Primum eſt impoſſibile. Secundū valde difficile. Attende multū eſſꝫ trāſitus ꝑiculoſus. vbi nō poſſet hō euade̓ qͥn aliqd̓ membrūemitterꝫ. qͣntumcūqꝫ ſibi ſollicite p̄caueret. Sivero negligēter ageret. vitā ꝑderet corporalē.ſic eſt de trāſitu mortis. quā impoſſibile eſt hominē euade̓. qͣntacūqꝫ diligentia ip̄am effuge̓