Pars quarta. De correſpondentiabeatitudinū Ad dona. Diſt. XXIII.
raudiū de veris bonis. amorē a t̓renis au̓terecupiētes. Quia aug. bt̄itudīes attribuit donisẜm ordinē enu̓atōis. cōſiderata tn̄ aliqͣ conueniētia. Et ideo qͣrtā bt̄itudinē .ſ. eſurire & ſitire iuſtitiā attribuit qͣrto dono .ſ. dono fortitudinis: ē tn̄ ibi aliqͣ cōueniētia. qꝛ ſic̄ dictū ē fortitudo ī arduis ꝯſiſtit. Eſt aūt valde arduū. ꝙaliqͥs n̄ ſolū oꝑa u̓tuoſa. faciat q̄ cōiter dicunt̉oꝑa inſtitie. ſꝫ ꝙ faciat ea cū inſatiabili quodādeſiderio. qd̓ p̄t ſignari ꝑ famē et ſitiꝫ iuſtitieSic̄ aūt dic̄ Chry. iuꝑ Math̓. Iuſtitia h̓ pt̄ accivi n̄ ſolū particl̓aris. ſꝫ etiā vl̓is. q̄ ſe ht̄ ad oīmu̓tutū oꝑa. vt d̓r in. v. eth̓. in quibꝰ arduū intēdit fortitudo q̄ eſt donū. Inter fructꝰ ponunt̉duo q̄ rn̄dent dono fortitudīs .ſ. patīa q̄ reſpicit ſuſtinētiā maloꝝ. et lōganimitas q̄ reſpicitdiuturnā expectationē & oꝑationē bonoꝝ.Ono ꝯſilii rn̄det qͥnta bt̄itudo. q̄ ē Beatimiſericordes. &cͣ. Sic̄ dic̄ Aug̓. ī li. de ẜ.dn̄i ī mōte. Cōſiliū ꝯuenit miſericordibus. qꝛvnicū remediū eſt de tātis mal̓ erui dimitte̓&dare. Cōſiliū em̄ ꝓpͥe ē de his q̄ ſūt vtilia ad finē. vn̄ ea q̄ maxīe debēt correſpōde̓ dono ꝯſiliihoc aūt eſt mīa. ẜm illud ad thym̄. iiii. Dietasad oīa vtilis ē. Et id̓o ſpāliter dono ꝯſilij rn̄dꝫbt̄itudo mīe. nō ſicut eliciēti. ſꝫ ſicut dirigēti.Ono intellectꝰ rn̄det ſexta bt̄itudo .ſ. BeVati mūdo corde. Sic̄ dic̄ Au. ī li. de ẜ. dn̄iī mōte. Sexta oꝑatio ſpūſſancti q̄ ē intellectꝰꝯuenit mūdis corde. qͥ purgato ocl̓o poſſūt vide̓ qd̓ oculꝰ n̄ vidit. In ſexta at̄ bt̄itudīe ſic̄ & īalijs duo ꝯtinent̉. vniū ꝑ modū meriti .ſ. munditia cordis. et aliud ꝑ modū p̄mii .ſ. viſio deivt ſupͣ dictū eſt. & vtrūqꝫ ꝑtinet aliquo mō addonū intellectꝰ. Eſt em̄ duplex mūditia. Vnaquidē p̄ambula & diſpoſitiua ad dei viſionē.q̄ eſt depuratio affectꝰ ab īordinatis affectionibus. & hec quidē mūditia cordis fit ꝑ u̓tuteset dona q̄ ꝑtinēt ad vim appetitiuā. Alia veromūditia cordis eſt .ſ. q̄ ē qͣli cōpletiua reſpectuviſionis diuine. Et hec quidē e mūditia mētisdepurate a fātaſmatibꝰ & erroribꝰ. vt. ſcꝫ ea q̄de d̓o ꝓponunt̉ n̄ accipiant̉ ꝑ modū corꝑaliūfantaſmatū. neqꝫ ẜm he̓ticas ꝑu̓ſitates. & hācmūditiā facit donū ītellectus. Sil̓r & duplex ēviſio dei. Vna quidē ꝑfecta ꝑ qͣꝫ videt̉ dei eſſentia. Alia u̓o imꝑfecta. ꝑ qͣꝫ etſi n̄ videamꝰde deo qͥd ē. videmꝰ tn̄ qͥd n̄ ē. & tāto ī hac vita deū ꝑfectiꝰ cognoſcimꝰ. qͣꝫtomagis intelligimꝰ eū excede̓ qͥcqͥd ītellectū ꝯp̄hendit̉ & vtͣqꝫ dei viſio ꝑtinꝫ ad donū ītellectꝰ. Prima qͥdē ad donū intellectꝰ ꝯſūmatū ẜm ꝙ erit ī patria. Scd̓a u̓o ad donū ītellectꝰ inchoatū. ẜmꝙ habet̉ ī via. In fructibꝰ at̄ fides q̄ ē fructusrn̄dꝫ dono ītellectꝰ. qꝛ ſic̄ dc̄m ē fructꝰ ſpūs dcūt̉ vltīa & delectabilia q̄ ī nob̓ ꝓueniūt ex virtute ſpūſſcī. Vltimū at̄ d̓lectabile ht̄ rōeꝫ finisqͥ ē ꝓpum obiectū volūtatis. & ideo oportꝫ ꝙid qd̓ ē vltimū et delectabile ī volūtate. ſit qd̓āmō fructꝰ oīm alioꝝ q̄ ꝑtinēt ad alias potētias. Scd̓m hoc igit̉ doni vl̓ u̓tutis ꝑficiētis aliqͣꝫpotētiā pōt accipi duplex fructꝰ. Vnus quidē
pertinēs ad ſuā potētiā. aliꝰ at̄. q. vltimus ꝑtinēs ad volūtatē. Et ẜm hoc dicendū ē ꝙ donointellectꝰ rn̄dꝫ ꝓ ꝓpͥo fructu fides .i. fidei certitudo. & ꝓ vltio fructū rn̄dꝫ ei gaudiū qd̓ ꝑtinet ad volūtatē. Et nota ꝙ cognitōis pͣcticefructus n̄ pt̄ eē ī ip̄a. qꝛ tl̓is cognitō n̄ ſcit̉ propter ſe. ſꝫ ꝓpt̓ aliud. ſꝫ cognitio ſpeculatiua ht̄fructū ī ſeip̄a .ſ. c̓titudine eoꝝ quoꝝ ē. & ideodono ꝯſilii qd̓ ꝑtinꝫ ſolū ad pͣcticā cognitionēn̄ rn̄dꝫ aliqͥs ꝓpͥe fructꝰ. donis at̄ ſapīe intellectꝰ & ſcīe q̄ poſſūt etiā ad ſpecl̓atiuā cognitōeꝫꝑtine̓ rn̄det ſolū vnꝰ fructꝰ qͥ ē c̓titudo ſignata noīe fidei. pl̓es at̄ fructꝰ ponunt̉ ꝑtin̄tes adpartē appetitiuā. qꝛ ſic̄ iam dictū ē rō finis q̄importat̉ ī noīe fructꝰ magis ꝑtinꝫ ad viꝫ apſeptīa bt̄itudo. q̄ e. St̄i pacifici &cͣ. Sic̄ diOno ſapīe rn̄dꝫ petitiua qͣꝫ ītellectiuācit Au. ī li. de ẜ. dn̄i ī mōte. Sapīa ꝯuenit pacificis ī qͥbus nullꝰ motꝰ ē rebell̓. ſꝫ om̄s obtēꝑant rōi. Cōgrue at̄ pōt bt̄itudo ſeptīa adaptari dono ſapīe. et qͣntū ad meritū. & qͣntum admiū. Ad meritū qͥdē ꝑtinꝫ qd̓ d̓r. St̄i pacificiPacifici at̄ dicunt̉. q. pacē fatiētes vel in ſeip̄isvel ī alijs. quoꝝ vtrūqꝫ ꝯtingit ī hoc ꝙ ea in qͣbꝰ pax ꝯſtituit̉ ad debitū ordinē redigūt̉. Nāpax ē trāquillitas ordīs. vt Au. dic̄. xix. de ci.dei. Ordīatio at̄ ꝑtinet ad ſapīaꝫ. vt pꝫ ꝑ ph̓min pͥncipio metha. Et ideo eē pacificū ꝯueniēteratt̄buit̉ ſapīe. Ad pͥmū at̄ ꝑtinꝫ ꝙ dicit̉ filii d̓ivocabunt̉. Dicunt̉ at̄ aliqͥ filii dei inqͣntū participāt ſil̓itudinē filii vnigeīti & natural̓. ẜm illud. Ro. viii. Quos p̄ſciuit ꝯformes fieri ymaginis ſui filii. qͥ quidē ē ſapīa geīta. & ideo ꝑcipiēdo donū ſapīe. ad dei filiationē hō ꝑtingit.Et nota ꝙ ad ſapīam ẜm qd̓ ē donū ꝑtinet n̄ſolū cōtemplari dīna. ſꝫ etiā regl̓are hūanos actus. in qͣ quidē directōe. Primo occurrit āmotio a malis q̄ ꝯtrariant̉ ſapīe. vn̄ et timor dicit̉eē initiū ſapīe inqͣntū fac̄ recede̓ a mal̓. vltimūat̄ ē ſic̄ finis ꝙ oīa ad debitūordinē redigant̉qd̓ ꝑtinꝫ ad rōeꝫ pacis. & iō cōueniēter Iacobꝰdic̄ ꝙ ſapīa q̄ deſurſū ē. q̄ ē donū ſpūſſcī pͥmūeſt pudica qͣſi vitans corruptelas pct̄i. Deindeat̄ pacifica. qd̓ ē final̓ effectus ſapīe. ꝓpter qd̓ponit̉ bt̄itudo. Iā u̓o oīa q̄ ſecunt̉ maīfeſtāt eaꝑ q̄ ad pacē ſapīa ꝑduc̄. & ordīe ꝯgruo. Nā homini ꝑ pudicitiā a corruptelis recedēti. Primooccurrit qd̓ qͣntū ex ſe pōtoībus modū teneat& qͣntū ad hoc dicit̉ modeſtia. Scd̓o. vt in hisin qͥbus ip̄a ſibi n̄ ſuffic̄. alioꝝ mōitis acqͥeſcatet qͣntū ad hoc ſubdit. ſuadibil̓. Et hec duo ꝑtinēt ad hoc ꝙ hō ꝯſequat̉ pacē in ſeip̄o. Sꝫ vlterius ad hoc ꝙ hō ſit pacificꝰ etiā alijs. Primorequirit̉ vt bonis eoꝝ n̄ repugnet. & hoc ē ꝙdic̄ bonis cōſentiēs. Scd̓o ꝙ defectibus ꝓximicōpatiat̉ in affectu. & ſubueniat in effectu. &hoc ē ꝙ d̓r. plena mīa et fructibus bonis. Tertio reqͥrit̉ vt caritatiue emēdare pct̄a ſatagat.& hoc ē ꝙ dic̄. iudicās ſine ſil̓atione. ne ſcꝫ correctōeꝫ p̄cedens odiū intēdat explere.Vincētii Beluacēſis Speculi MoralisLiber Primus finit feliciter.