Pars quarta. DePaſſione domini. Diſt. XIII.

manuū & pedum cōfixione. veniā implorādoBern̄. Flagellis ceſus. ſpinis coronatus. clauiscōſtrictus. affixus patibulo. obprobriis ſaturatus. oīm tn̄ doloꝝ īmemor ait. Pater ignoſceillis. quia neſciūt quid faciūr. Itē pietatē oſtēdit qn̄ nō ſolū ciuitatē reſpiciēs fleuit ſuꝑ eamverū etiā in cruce videns ingratitudinē peccatoꝝ fleuiſſe ſuꝑ eoꝝ cecitate & miſeria ꝑhibet̉Item pietatē oſtēdit qn̄ latroni cōfitēti nō ſolum tm̄ quod petebat cōceſſit. verūētiā & peccata remiſit. & penas ei iuſte ꝓ ſceleribus ſuisinflictas ī martyrii palmā cōputans. paradyſicoronā et ſocietatis ſue gl̓iam repromiſit. eodēqꝫ die qd̓ ꝓmiſerat adimpleuit. Hodie inqͥtmecum eris in paradiſo. Ambro. Vita eſt eſſecū xp̄o. quia vbi xp̄s ibi regnū. Idē. Pius dn̄splus tribuit qͣꝫ petat̉. Anſel. Latro qui ꝓ ſuisſceleribꝰ tecū crucifixus eſt o dn̄e ih̓u. vſqꝫ adipſius aīme ſue ſingultū ſemꝑ ī peccatis fuit.ſꝫ tn̄ in ip̄a hora expiratōis ſue. quia ſuā malitiaꝫ confeſſus eſt & miſericordiā inuenit. &tecū ip̄o die ī paradiſo fuit. Augꝰ. De ſymbolo. latro cōfitet̉. & petrus turbat̉. Hic cognouit. petrus negauit. quoꝝ alterū eſt ꝯtra deſperantes. alterū ꝯtra p̄ſumentes. Vere mirabilefuit valde huius latronis negociū. hic em̄ xp̄ꝫcredidit qn̄ ſui a fide ceciderūt. hic adheſit qn̄ſui relicto eo fugerūt. hic quō potuit ip̄m līgua defendit. qn̄ alij quantū poterāt impugnauerūt. hic quicqͥd habuit liberū ſcꝫ cor et linguam xp̄o dedit qn̄ adu̓ſarii ſpoliauerūt. hic ſolus iuſtificabat eū qn̄ alij reū mortis ꝓclamauerūt. hic regnū celoꝝ petiit ſibi dari ab eo q̄ꝫvidebat morte dānari. poſtulauit hr̄e ſui memoriā quē videbat pati mortis anguſtiam. Iuſtam dicebat penā ſibi inflictā. xp̄i vero iniuſtam. plus plāgens ſuppliciū xp̄i qͣꝫ ꝓprium.Item pius dn̄s pietatē on̄dit qn̄ mr̄em ſuā deſolatiſſimā aſtāti diſcipulo in cuſtodiā. cōſolationē. & ꝓuidentiā cōmendauit dicens. Mulier. ecce filius tuus. Itē pietatē on̄dit qn̄ ſe derelictū planxit. ī hoc intelligēs ruinā ſuoꝝ. quifugiētes ip̄m ſolū reliquerant. vel detentionēeoꝝ qui in limbo tamdiū fuerāt derelicti. vn̄Augͥ. ſuꝑ illud. Deus meus deus meus vt qͥddereliquiſti me. ait. Caput loquit̉ pro mēbrisderelictis. vn̄ derelictionē eoꝝ ſuā reputās ſedicebat derelictū. Item pietatē on̄dit qn̄ dixitſitio. quod non de materiali vel corporali ſitidebemus intellige̓ pͥncipal̓r eſſe dictū. ſꝫ de ſpirituali. vt ſit ſenſus. Sitio. id eſt ardenter deſidero fidem vr̄am.XIII.STINCTIO.Ecundo circa paſſionē dn̄i cōſiderā-da eſt in verbis multiplex inſtructioveritatis. Aug̓. Lignū vbi fixa ſuntmembra xp̄i morientis fuit cathedra magiſtridocentis. Notandū aūt ꝙ circa paſſione eiusa cena vſqꝫ ad mortē fuerūt verba. xiii. dignamemoria et recordatione deuota. quoꝝ vi verboꝝ gn̓a fuerūt anteqͣꝫ crucē aſcenderet. Aliavero. vii. fuerūt in ip̄a cruce ꝓlata. ¶ Primū

itaqꝫ verbum ſūmi doctoris fuit verbum pieexhortationis. nō ſolū in cena. verūetiam inorto qn̄ diſcipulis ſuis dixit. vigilate & oratene intretis in temptationē. Multuꝫ em̄ in illoſuo diſcrimine cōpatiebatur eis et eoꝝ pugneIdeo frequēter eos ad vigilantiā. or̄oem & cōſtantiā hortabat̉. ¶ Scd̓m fuit verbū pie cōdeſcenſiōis. cum dicit. Dormite iam et requieſcite. Sciebat eos meſtitia p̄grauatos. & ꝙ cito malā hr̄ent requiē. ideo cōpatiens eis dixitDor. &cͣ. ¶ Tertiū fuit vrrbū pie or̄onis. cuꝫdixit. Pater. ſi fieri pōt tranſeat a me &cͣ. Inhoc on̄dit ſe verū corpus hr̄e & natural̓r mortem horre̓. Sꝫ vicit naturā pietas cū dicit. Nōſicut ego volo. ſꝫ ſicut tu. Et fiat volūtas tua.Dat nobis exemplū obediētie vt ī arduis & periculoſis diſcamus. nihil ꝓprie volūtatis hr̄e.ſꝫ carnē ſpūi & ſpm̄ deo ſubiice̓. Rabanus. Tribus vicibꝰ orauit dn̄s. vt nos a p̄teritis in alisveniam a pn̄tibus tutelā. a futuris cautelā oremus. hanc dn̄i or̄oem p̄ceſſit pauor comitaturagonia et ſudor. ſequitur angelica conſolatioQuartū fuit verbū pie oblationis. quia ſeobtulit vt liberarent̉ ſui. Io. xviii. Cū dic̄ egoſum. ſi me queritis. ſinite eos abire. Aries capitur & tradit̉ ꝓ yſaac liberādo. Gen̄. xxii. Agnus īmolat̉ pro populo iudeoꝝ. Exod̓. xii.Quintu genus verboꝝ fuerūt verba pierep̄henſionis. cū dixit. Non potuiſtis vna hora vigilare mecū. & cū dicit. amice ad quid veniſti. ex ſūma pietate amicū vocat ſuū ꝓditorēIoh̓. xviii. Si male locutꝰ ſum teſtimoniū phibe de malo. Itē tanqͣꝫ ad latronē &cͣ. ¶ Sextum fuit verbū benigne rn̄ſionis. vt āne. egopalā locutus ſum &cͣ. Itē Math̓. xxvi. cayphe.tu dixiſti. Luc̓. xxiii. Si vobis dixero nō credetis mihi &cͣ. Ad pylatū. Ioh̓. xix. Regnū meūnō eſt de hoc mūdo. ¶ Iſta fuerūt verba domini ſaluatoris anteqͣꝫ crucē aſcēderet. Secuntur verba qua ꝓtulit in cruce. ¶ Primū fuitverbum pie interpellatōis. qn̄ pro crucifixoribus orauit dicens. Pater ignoſce illis quia neſciunt quid faciūt. de hoc Re. ſupͣ. ¶ Secunduꝫ fuit verbū pie remiſſionis. cū dicit latroniiuxta ſe pendenti. Amen dico tibi hodie. &cͣ.Re. ſupͣ. ¶ Tertium fuit verbū pie cōſolationis deſolatiſſime mr̄is ſue. cū dixit. Ml̓r. eccefilius tuus. Deinde dicit diſcipulo. ecce matertua. Anſelmus. O dn̄a mea miſericordiſſimaquos fluctꝰ lachrymarū. quos gemitus. quosſingultus dicā de tuis pudiciſſimis viſceribuserupiſſe. vultūqꝫ tuuꝫ piiſſimū ꝑfudiſſe cū attēderes vnigenitū filiū tuū innocentē corā teligari. flagellari. mactari. ī cruce ſine culpa extendi. et carnē de carne tua crudeliter ab īpiisdilacerari. cū audires ab eo. Mulier. ecce filiustuus cum acciꝑes in filiū ſeruū ꝓ dn̄o. diſcipuſum pro magiſtro. creaturā ꝓ creatore. hoīempro deo. tn̄ qd̓ in hoc mūdo carius relinq̄batſuo kariſſimo cōmendauit. ¶ Quartū fuitverbū pie cōpaſſionis. maxime ꝓ eis qui erantin lymbo. quorū miſeriā et detentōeꝫ diutinā