Pars tertia. De motiuisad paupertatem. Diſt. Cilii

eſt vir pauꝑ & ſapiens et liberauit vrbem perſapientiam. Sequit̉ ibi ꝙ ſapiētia pauꝑis contempta eſt. Suꝑ om̄ia aūt qd̓ moue debet pauperē ad hoc ꝙ ſit humilis. eſt quia & mundusabhoīatur. & deus ip̄e ſuꝑbum pauꝑem deteſtatur. ecc̄i. xxx. Tres ſpeties odiuit aīa meapauꝑem. ſuꝑbum &cͣ. Itē pauꝑes tanqͣꝫ leues& expediti lecunt̉ chriſtū relictis oībꝰ. & ideoip̄m in beatitudine p̄mii etiā conſecūtur. ſecūtur ꝑ viam ꝑfectionis. cōſecunt̉ in mercede retributionis ſpm̄ in quo ſunt om̄es theſauri ſapientie & ſciētie reconditi. Vn̄ dixit dn̄s abrahe. gen̄. xv. Noli timere protector tuus ego ſū& inerces tua magna nimis. Pro hac mercedecōſequenda apl̓i relictis oībus ſecuti ſūt eumLuc̓. v. Petrus et Andreas. Iacobus & Ioh̓es.& leui ſiue. Math̓. eiuſdeꝫ. v. Bern̄ in ẜmone.Homines bone volūtatis qui xp̄iana pietatediuitias pauꝑtate cōmutarūt. vel nō habitastanqͣꝫ habitas ꝯtempſerūt. relinquētes oīa propter xp̄m ſicut et ip̄e reliquit om̄ia ꝓpter ip̄oshii ſecunt̉ agnū quocūqꝫ ierit. Mat. xix. Eccenos reli. om̄ia. & ſe. ſu. te. Bern̄. in ſermone.bene inquit petre& nō ad inſipientiā tibi. Aliter em̄ gigantē ſequi n̄ poteras qui exultauitad curredam viam. Bern̄. ſuꝑ cant̓ trahe mepoſt te libēter ſequar. libētius fruat trahi ſuadulcedine eſt eū lequi. ꝯſequi eſt eo frui. Multi aūt volūt xp̄m cōſequi. ſꝫ pauēt ſequi. IdemBern̄ ſuꝑ cant̓. qͣꝫ pauci poſt te dn̄e ire voluntcū tn̄ ad te ꝑuenire nemo ſit qui nolit. ſcientibus cunctis qm̄ delectationes in dextera ſuntvſqꝫ ad finē. volunt om̄es te frui. ſꝫ nō ita imitari regnari cupiūt. ſꝫ nō cōpati nō curāt querequātum deſiderāt inuenire. cōpati cupiūt. ſednon pati. Item Bern̄. in quibuſdā ſententiisQuidā nō ſecunt̉ xp̄m. ſꝫ fugiūt. quidam nōſecunt̉. ſꝫ p̄cedūt. quidā ſecunt̉. ſꝫ nō cōſecunt̉quidā ſecunt̉ & conſecunt̉. Non ſecunt̉. ſedfugiūt. qui peccare nō deſiſtūt. de quibus ī Iohāne. qui male agit odit lucē &cͣ. pͣs qui elongant ſe a te. ꝑibūt. Precedūt qͥ magiſtroꝝ ſenrentiis ſuas p̄ferūt. Nō cōſecunt̉ qui ſegniter& remiſſe agūt. vel qui vſqꝫ in fine nō ꝑſeuerāt de medio itinere reuertētes. Cōſecunt̉ aūtqui viā hūilitatis et pauꝑtatis eius ꝑſeuerāterimitāt̉. cuiꝰ imitatōis fructꝰ ē adeptio eternebeatitudinis. Item ſequi eum eſt imitari eumBern̄. Imitemur eum inquantū poſſumus. qͥſic dilexit pauꝑtatē ꝙ licꝫ in manu eius eſſentom̄es fines terre. nihil tn̄ habuit vbi caput reclinaret. ¶ Quarto pauꝑtas comitē debꝫ hr̄epatientiā. ecc̄i. xiii. diues iniuſte egit & fremebit. pauꝑ autē leſus tacebit. Frequēter oportetpauꝑes cōtumelias audire. damna et iniuriasſuſtinere. quia ſic̄ d̓r ecc̄i. xiii. Venatio leonisonager ī heremo. & paſcua diuitū pauꝑes. Etyſaye. iii. cōtra diuites impios dicit̉. vos depaſti eſtis vmeā meā. & rapina pauꝑis in domonr̄a. Contra impios pr̓cipes et iudices qui leges iniquas inſtituunt in damnū. & p̄iudiciūpauꝑum dicitur yſa. x. Ve qui condunt leges

in iquas et ſcribentes iniuſtitias ſcripſerūt vtopprimerent in iudicio pauꝑes. & vim facerētcauſe humiliū &cͣ. Sed ſicut ait. pͣs. nō in finēobliuio erit pauꝑis. patientia pauꝑum nō peribit ī finē. Greg̓. omē. euang. xv. pͥm ē partisquaſi periſſe patiētia pauꝑum cernit̉. cum nihil in hac vita ꝓ illa recompenſat̉. ſꝫ patientiapauꝑum nō ꝑibit in fineꝫ. quia tunc eius gl̓iaꝑcipit̉. cum ſimul oīa laborioſa terminantur.Seruate ergo fratres in mēte pacientiā. eamqꝫ cū res exigit exercete in oꝑatione. nulli veſtru cōtra ꝓximū contumelioſa verba cōmoueant. nulla perituraꝝ reꝝ damna ꝑturbent.Si em̄ fixa mente manſura damna ꝑtimeſcetis damna tranſeuntiū rerū grauia nō putatisSi eterne retributionis gl̓iam cōſpicitis. de tēporali iniuria nō doletis. ¶ Item dicas ꝙ adamorem pauꝑtatis moue̓ debet. quia veri pauperes hn̄t deū ꝓuiſorē. adiutorē. ꝓmotorē. ſuſceptorē. Nabent inqͣꝫ deum ꝓuiſorē qui ī neceſſitate ꝓuidet eis de veſtimētis. alimetis. medicamentis et hmōi. ẜm ꝙ eis expedit. ꝓpterqd̓. i. pe. v. omnē ſollicitudinē nr̄am ꝓiiciētesin eum. qm̄ ip̄i cura eſt de nobis. pͣs. tibi derelictꝰ eſt pauꝑ &cͣ. Ideo dicit Math̓. vi. Ne ſolliciti ſitis aīme vr̄e qͥd māducetis aūt corꝑi veſtro quid induamini &cͣ. Sequit̉. Scit em̄ pr̄vr̄. quia his om̄ibꝰ indigētis. ip̄e ꝑ coruos pauit helyam qui deferebant ei panem & carnesmane et veſpere. & ꝑ viduā muliereꝫ. iii. Re.xvii. Multos etiā ſanctoꝝ ī carce̓ clauſos. &ab hūano auxilio deſtitutos. pauit ꝑ ſemetipſum. eis apparendo vt beatū dionyſiū et ſocios eius. ꝑ colūbam. vt bt̄am katherinā. ꝑ angelos. vt helyā indeſerto& dan̄. in carcere opportans ei abachuc de iudea cum cibis quos parauerat meſſoribus ſuis. pͣs. Paraſti cibū in dulcedine tua pauꝑi deus. Quod ſatis patet ꝑ exēplum hyſnardi dn̄i caſtri dalfini. qd̓ eſt in ꝓuincia prope folcalqueriū. Cum em̄ dictꝰ dn̄siuiſſet ad terrā trāſmarinā. motus deuotionetrāſiuit vltra montē carmeli. vt ibi ꝓ peccatisſuis ageret vitā heremiticā. ibi deges in ſūmapauꝑtate indeſerto. Cum aūt cōlumſiſſet ibipalicos panes & ſiccos. cōuertit ſe ad herbascrudas comedēdū. p̄ quaꝝ crudelitate & amaritudine languidꝰ et infirmus conuertit ſe ador̄oeꝫ. vt infirmitati ſue deus miſereret̉. cui cōpaſſus deus. miſit coruū. qui unguibus & roſtro extraxit herbe cuiuſdā radice. quā ei exhibuit cognoſcēdam. qua guſtata. ſenſit ī ea miram dulcedinē & ſaporis ſuauitatē. & de illaalſidue viuebat conualeſcens. & de riuo aquebibens. Cum aūt quidam de ſeruis ſuis poſtſeptennium tranſfretaſſet. iuit ad deſertumin quo degebat. inquirens eum et inuenienspoſt mutuā agnitionē & allocutionē de multis. appoſuit ei mēſam radicem ꝓ cibo. & aquāꝓ potū. & poſtea cum nollet redire dictus pnͥceps. nec dimitte̓ gr̄aꝫ quā deꝰ ei fecerat. retulit ei ſupͣdicta. et remiſit eū. Dictꝰ at̄ ſeruꝰ aſſrebat ꝙ radix dulcedīe et ſuauitate ſuꝑabat