Druckschrift 
De probrietatibus rerum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ꝙͣ ad mēbra ꝯfortanda Que aūt gn̓ant̉ degroſſis aīalibꝰ ad digerēdū dura ſūt nutrim̄ti illaudabil̓ fic̄ oua ſtrucōnis anſeriset pauonis ſūt multi nutrim̄ti dura addigerendū grauis odoris maxime de veteribꝰ vel de carētibꝰ maſculis. et qn̄ digerūt̉a mēbris tardius diſſoluūtur. et ideo plusvalēt ad mēbra ꝯfortanda ad regimienſanitatis Generata aūt de auibꝰ minoribꝰſūt leuiora de veteribꝰ gͣuiora de mediocribꝰ tēperaciora. qꝛ caloris ſūt ꝑfectiois minoris humiditatis. et id̓o valēt ad regēdāſanita ad m̄bra ꝯfortanda Quā autemꝙͣ to ſūt recēciora tāto ſunt meliora. et ꝙͣtomagis vetera tāto minꝰ boͣ. Nariātur eciāarcificiū qͣdruplicit̓. Aut em̄ ſūt aſſata autelixa ī iue̓ cocta a̓t frixa. ſꝫ aſſatā ſūt elixisgro ſſiorā et ad digerend̓ duriora. qꝛ focuseorū humiditatē ſubtilē ꝯſumit et deficcatAſſata ſub cinetibꝰ calidis peiora ſūt ꝙͣ queſuꝑ carbones ſūt diſcooꝑta. qꝛ calor ignisin cineribꝰ ea ccū tegat ſum oſitatē eoꝝ ſuꝑfluā eiaporare ꝑmittit. ſuꝑ carbones vopoſita fumoſitatē reſudādo emittūt mūdafiūt Elixā autē in aqͣ meliora ſūt ꝙͣ aſſata aq̄ humiditas calore ignis in deſictandaſua humiditate ſubſtāciali r̓pūgnat. id̓ominꝰ fiūt deſictatīa caloīs natua̓l̓ r̓frigea̓tiuā. Elixa aūt corticibꝰ ſūt priorā. quiagroſſiciei ſumoſitati r̓pūgnāt cortices exteriꝰ a ꝑmittūt ſuꝑflua exalace. et ideogi̓ant vētoſitatē inflatiuā grauitatē ſtomachi tociꝰ ventris In aqͣ vero fracta cacalor aque tēperate penetrat et groſſiciē ſuāſubtiliat̄ aufert eis grauitatē odoīs Vabeet ceteris ſunt laudabiliora. ſed tamē ſolavitella plus ſunt deſiccatīa minꝰ ſolidatiua. Indurata vero deficcatiua ſtoͣchdue̓ exiſtēcia venaſqꝫ tarde penetratīa. benetamē digeſta multum ꝯfortāt. ſed ſi remaneant indigeſta ſtomachum grauant et inteſtina. mollia tamen et parum coagulataminus ſunt defictatiua et magis digeſtibilia. cito venas penetrancia. pectus huinectancia. tamen parum ſunt membrorūcon ortatiuā. Inter dura autē mollia inſuis actionibus et paſſionibus ſunt mediocria. Frixa autem oua ceteris ſunt peioraquia in ſtoniacho morancia in fumoſitatē corrupͥconē ſūt magis mutabilia qͥcquidibi ciboꝝ inuenerit corrūpēcia. gͣuitate in ſtomacho gn̓ancia. faſtidia priora faciencia ꝙͣalia oua maxīe ſi ſint frixa. in vitell̓ āt int̓aſſata ī aqͣ fracta ſūt mediocria. hucuſꝫ yſaQua eciam ſolum ſunt vtilia ad cibumymmo ſūt neceſſaria in m̄ltiplici medicinaSūt em̄ humectatiuā mitigatīa pectorisgutturis lenitiua. menbroꝝ ꝯfortatī a reſūptiua et ꝑditoꝝ reſtautatīa virtutis iuu̓atīageneratiue. cōbuſtionis et arſure ſanatiuaNam ex vitellis ouorum aſſatis fit oleumoptimū ꝯbuſturis. Sūt ouorū vitella antracis et venenoſi apoſtematis curatīa.vitellū crudū ouicū ſale mixtū ſanat antracem vt dic̄ ꝯſt. ouoꝝ aūt albuīa ſūt calorismitigatīa. tumoris rep̄ſſiua fluide hūiditatis reſtrictīa. calide arterice et podagre iuuatīa. qn̄ aūt putrida corrupta ſūt maxīeſūt vicīa hūoꝝ corruptīa. et ſuo fetore nauſce vomitus ꝓuocatīa et defacili ſūt mortisi. latiua De ouis aſpidumVa aſpidum ſūt ꝑua et rotunda. liuidā crocea. limoſa. viſcoſa interifetioa ac ſūme venenoſa. quibuſdāv̓mulis ꝑiter ꝯglobata. quoꝝ venenū ſūmeeſt mortiferū ꝯtra qd̓ remediū inueniturvt dicit pli. Conuenit aūt vt dicit idē ouūaſpidū aliqn̄ ab alio venenoſo vt a rubeta īueniri et ab eo foueri ex tali fomēto v̓mēꝓcreari viſu et flatu ꝑimit more b aſi liſciſiue reguli omē viuū. maliciā v̓mis totalit̓ꝓcre ati primo ſentit vmis qui eum fouit. in pͥmo eius ortū qnͣdo ſe fouentē aſpicitpatrē ſe generantē interimit et occidit vtdicit idēm. et hāc ꝓp̓etatē videt̉ tāgere yſaxlix. c. vbi dicit qui ꝯmederit oua aſpidum moriet̉ et ꝯfectū eſt ex ouis et nutritū erūpit in regulū vt dicit glo. ex ouisaſpidis gn̓at̉ regulus. ex iudeis venenona cet̉ anti criſtus De ouis araneeVa aranea ſūt m̄lta et modica. liuida ꝑuis maculis aſperſa diuiſa etab inuicē ſeꝑata venenoſa molliaviſcoſa. ſi ne caſu aliquo fuerīt ꝑditā aranea ꝑtinus querit ea et ſuis additamentisinterioībꝰ roſtro r̓portat ipſa Et vnico atouo m̄lte in numerabiles aranee gn̓anturita ꝑuule vix vident̉ et tamē/ ſtatī qͣndoouū exeūt telas texere incipiūt ita ſubalit̓qd̓ natur̓ ī geīoſitas ꝑit̓ v̓tus poſſūt mei̓toin ta ꝑuo opuſculo ad mirari qͣre ſupͣ de aranea. li. xviij. De ouis aquileVa aqͥle ſic̓ accip itris ſūt paucaqꝛ niſi raro trinariū numeꝝ excedāt ſepe aqͥla elcit terciū de nidoqꝛ difficilit̓ cubat ſuꝑ oua vt dic̄ aꝝ. li. xv.in nido aūt ſuo collocat ꝙͣdā gēmā ouisſuis ꝙͣ putat magis vale̓ cōtra tonitruū etideo dicūt aqͥlam ponere lapidē ouis nea tonitruo corrūpant̉ vt dicit pli-