ſalutis adiutoriū. nutricis omniū maloꝝ ēemlua ſeu inimica Ille nempe ſolus ab excerticio ſe abſtrahat ⁊ labore qui felicitatis gaudio vult carere. Verba premiſſa continenturin ſermone fulgencij contra ocioſos vbi exponit̉ illud verbū. panem ocioſa non ꝯmedit.In quo ſermone multū ꝯmendat pij laborisexcerciciū. In fine ſermoīs tamē labori preponit deuotū contemplacionis ociū dicens. mariam ꝓpter contemplacōis ociū. minime foreinter ocioſarū mulierum numerū ꝯputandāquin pocius omnibꝰ preponendā Quomodoem̄ panē illa ocioſa ꝯmedit que pane plenaalijs panem frangit. que oracōis patrocimoꝯuerſacioīs exemplo. pie erudicōis verbo. eſurientes ⁊ ficiētes iuſticia refouet atqꝫ paſcitMaria ergo que oracōe ſubuenit. ꝯuerſacōead bonū allicit. p̄dicacōe inſtruit. panē fn̄git¶ Capittulū triceſimū de quiete.Vies aūt ē ceſſacio ab excercicio ⁊ labore Sicut eī neceſſaria ē ad natureꝯſeruacōem excercitacio ſic et quiesNā quies finis eſt ⁊ ꝯſūmacio motus ⁊ laboris Sine eī quiete nichil finalit̓ eſt durabilequia quod caret alterna requie durabile noneſt. Vnde celū quod maxime eſt mobile mōtu ſuo tendit ad quietem Similiter ſol lunafidera. ignis. aer. aqua. ⁊ omnia alia que ſecundū naturam ſunt mobilia tendunt finaliter ad quietem Vnde dicit Augꝰ. Quies autem naturaliter habet inclinacōeꝫ ad centrūEt ideo principiū eſt ⁊ diſpoſicio aggregacionis ⁊ adunacoōnis parciū in loco ſuo Et ideoomnia que ſunt ordinata ſcd̓m naturam adquietem nobiliora iudicant̉ ⁊ digniora quādo ſunt in quiēte. ꝙ qn̄ ſunt in motu ſicut etfinis dignior eſt hijs que ſūt ad finē. Quiesautem prout opponitur excercicio tot modisconſideratur quō ad effectum quot ⁊ ipſū exerciciū Alia em̄ eſt ſpiritualis alia corporalisquoꝝ vtraqꝫ ſi fuerit nature ꝯmenſurata eritſalutifera anime ⁊ corpori. ſanitatis hominisꝯſeruatiua Si autem non. econuerſo. Itemquies aliqn̄ eſt ninia. et hec eſt maloꝝ hūorū generatiua. nu̓tritiua. multiplicatiua. corrupcōis inductiua Nā aque qn̄ nimis quieſcūt putreſcūt. Similiter ferrū et quodlibetmētallū rubigniat̉. qn̄ minus debito vſitat̉Alia ē nimis paruā et hͨ ſimilit̓ vicioſa. qͥanaturā laſſā non recreat. debilitatē non reꝑarat. ꝯſumptā non reſtaurat. Mediocres autēinter has eſt laudabilis. Nā calorē naturalēꝯfortat. ſenſū recreat. digeſtionē emundatcorpus mediocriter purgat. Itē quo ad qualitatem quies alia eſt vera et hec eſt laudabiVhIlis alia non vera vt in febribus et hec minꝰlaudabilis eſt ſicut poſt dicet̉.¶ Explicit liber ſextus Incipit ſeptimusde infirmitatibus.Oſtꝙͣ ꝯpleuimus anxiliātedeo tractatū de illoꝝ ꝓp̓etatibus que hominis naturā ꝑficiūt ⁊ cuſtodiūt. dicendū eſtde hijs quē ꝯtra naturā ſibiaccidūt. eiuſqꝫ naturā deſtruunt ⁊ corrupunt Tria em̄ ſūt que hoīs naturā ledunt. ſcꝫ cauſa morbi. ipſe morbo. ⁊ accidens ſequēs morbū. Cauſa morbi eſt illd̓ vn̄prouenit mala ⁊ mnaturalis in corꝑe diſpoſicio. ſicut eſt mala ꝯplexio. nimia repleciovel inanicio. virtutis refectio. qualitatū alteracio. ꝯtinuitatis diſſolucio Omnia em̄ iſtacauſa vel occaſi morboꝝ ſūt. Morbꝰ ſcd̓m Iohānic̓. eſt res ex quā accidit oppoſitū corꝑisleſionis nocumentū. ſicut ē febris apoſtema⁊cͣ. Accidens ē res ſequēs ad iſtā introductāin corpore paſſionē ſiue ſit ꝯtraria nature vtdolor capitis in cephatica ſiue nō ſit ꝯtrai̓a ſicut pꝫ in ꝑipleumota rubor accidit ī maxillaBona aūt corꝑis diſpoſicio dicit̉ ſanitas ꝑꝙͣ corpus hominis in ſua ꝯplexione ⁊ ꝯpoſicione tale exiſtit vt ſuas libere ⁊ ꝑfecte ꝑagatactiones. Ab hac temperācia ſi fuerit naturalapſa incidit neceſſai̓o in egritudinē ⁊ in morbū. Nā ex diſtēꝑancia ⁊ in equalitate hūoꝝaccidit morbꝰ cſimilis vt ē febris. ydropiset huiōi Ex mala vero diſpoſicōe mēbroꝝ incipit morbꝰ difficil̓ vt in oculo obtalmia velin manu archetica. Ex mala vero diſpoſicōevtriuſqꝫ ꝓuenit morbꝰ vniu̓ſalis. ſicut ē elephancia ſiue ſepra Omnis igit̉ morbꝰ vel eſtꝯſimilis ad humores ⁊ alia mēbra ꝯſilia Velofficialis qui mēbra īpedit vel ē vniu̓ſal̓. quinaturā interius ⁊ exteius deſtruit ⁊ corrūpit¶ De dolore capitis ⁊ eius cauſis ⁊ ſignis.E iſtarū itaqꝫ infirmitatū ꝓp̓etatibꝰC2ſcꝫ de earū cauſis effectibꝰ et ſigniset remedijs aliqua ſūt dicenda Nōqͥdē de oībꝰ. ſed ſolū de hijs q̄ ī diuina ſcrijtura gn̓alit̓ expͥmunt̉ Et ideo de ordine. ꝓſequēdi non ē h̓ curandū Primo igỉ de paſſionibꝰ capitis ē inchoandū yſa. i. Om̄e caputlanguidū ⁊cͣ. Dolor capitis vt dicit ꝯſta. cephatica dicỉ ⁊ ꝓuenit duobꝰ modis. aut abexterioribꝰ vt ex ꝑcuſſione vel ex calido aerediſſoluente vel ex frigido ꝯſtringente. Scd̓omō. ſcꝫ ab interioribꝰ ꝓuenit vel ex cauſa priuata vel remota Ex p̓uata q̄ aliūde ꝙ ex capite non ꝓuenit. ex cauſa remota vt a ſtoͣcho-
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten