Legitur in geneſi. ſerpens erat callidior ombꝰ animantibꝰ terre. Dicit autem pliniusvt idem recitat yſidorus ꝙͣ caput ſerpentisſi cū duobꝰ digitis euaſerit nichilominusviuit vndē ⁊ totum corpus obicit feriēti ꝓcapite defenſando Itē idē yſi. āguibꝰ vniu̓ſebes ē viſus. ex adu̓ſo ꝯtuent̉. nec mirū cūoculos nō frōte habeāt ſꝫ tīporibꝰ. adeo vtciciꝰ de factis audiāt ꝙ aſpiciāt Itē ibidemnullū aīalcū tāta celeritate līguā agitat ſic̄anguis. ita em̄ cito mouꝫ eā vt triplicē videat̉ habere līguā. cū tn̄ nō habēt niſi vnāItē idē ẜpentū humida ſūt corpora adeo vtvbicūqꝫ ierīt viā cuiuſd̓ viſcoſi ⁊ limoſi humotis inficiāt ⁊ deſignēt. nā veſtigia ẜpentūtalia ſūt cū pedibꝰ carere videāt̉ coſtis tn̄ etſquamaꝝ reꝑunt niſibꝰ qͣs a ſūmo gutturisv̓ſꝫ ad ymū aluū diſpoſitas parili mō hn̄tNā ſquamis qͣſi vnguibꝰ repūt. coſtis qͣſicruribꝰ īmitunt̉ vn̄ vbicūꝫ ledit̉ in corporēab aluo vſꝫ ad caput debilior r̓ddit̉ ad ſuūcurſū ⁊ motus circuitū ꝑ agēdū qꝛ vbiqꝫ illeictus inciderit ſpinā ſoluit ꝑ quā coſtaꝝ pedes ⁊ motus corporis agebātur vt dicit idēyſid̓. ibidē. Itē ibidē ẜpētes diu viuūt eciāſine cibo vt dic̄ ariſ. et tāte efficiūt̉ lōgitudīs dierū vt depoſita veteri tunica ſenectādepon ere ⁊ īiuū ētutē redie̓ ꝑhibeant̉. vnde ⁊ſerpentū tunice nūcupant̉ exuuie eo ꝙ qn̄ſeneſcūt eas exuūt quibꝰ exuti in pͥſtinamredeūt iuuētutē. et ideo eoꝝ pellicule ſic exute dicūtur exuuie et induuie eo ꝙ exuūturet loco ipſarū alie induuntur vt dicit yſid̓li. xij. M odus aūt renouacōnis ipſius anguis ſatis videt̉ mirabilis. Nam vt dicitphiſiologus anguis ſe ſenciēs m orbo l̓ ſenio aggrauatū pluribꝰ diebꝰ abſtinꝫ a ciboet ieiunat vt ſic pellis eius a carne facilius.relaxet̉. deinde guſtata herba qͣdam amara vi herbe ꝓuocat̉ ad vomitū et ſic euomithumorē virulētum qui fuit cauſa ſue infirmitatis et defectus. tandē vt cutem rigidātemperet et mollificet in aqua ſe baſneatac humectat. et ſic anguſtam rimam alicuius ſeu cauernam querens per rime anguſtiam intrat et cum quadam violenciatranſiēs ab exuuia penitus ſe decorticat acdenu̓dat. et tandem ſoli expoſitus ſe deſiccat et in carnis ſuperficie nouam cutem recuperat. ſumptis viribus clarius videt. incedit ac repit forcius. ac comedit auidiusꝙͣ ante depoſicionem exuuie faciebat. iſtārenouacionis formam exprimit plimus eteciam auicenna qui dicit cum ariſtotiſe ꝙtotus ſerpēs depoīt ſenectutē .i. ſenectā pellēpͥmo vſqꝫ ad oculos. deinde vſqꝫ ad collū ⁊ſic paulatī ſe exſpoliat totalit̓ infra diē vtdicit. li. iiij Itē yſid̓. li. xij. c. iiij. pictagorasinqͥt aſſerebat de medulla homīs mortui q̄eſt ſpina dorſi anguē ꝓcreari ꝙ et ouiꝰ. tāgit dicēs ſūt qͥ cū clauſo putrefacti ſpina ſepulcro mutari credāt huanas angue medullas ⁊cͣ. ꝙ ſi credit̉ merito euenit. vt ſic̓ꝑ ſerpentē mors homī accidit. et ita ꝑ hoīsmortē moriturus ſerpēs ꝓcreet̉ vt dicyſid̓.Itē dicit pli. li. x. c. xlvj. anguē inqͥt ex medulla ſpine hoīs gigni accipimus m̄lta em̄occulta et ceca origine ꝓueniūt e̓ciam et inqͣdrupedū gn̓e ⁊cͣ. Itē dicit yſid̓. ibidē fert̉autē ꝙ ſerpēs timeat hoīem denudatū neceū audet ꝯtingere ꝙͣuis inſiliat in veſtitumItē ẜm pli. ieium hoīs ſputū ſerpentibꝰ eſtvenenū ꝙ inde guſtauerīt moriūt̉. Sūt etalie ꝓp̓etates āguis mirabiles ⁊ inſignes q̄ab alijs auctoribꝰ aſſignͣt̉ ſpecialit̓ adyaſ.ariſ. ⁊ auic̓. et aliqͣs ex eis hic nt̓ſerere vtile iudicaui. dic̄ itaꝫ dyaſ. ꝙ in hyemali tꝑelatitāt ſerpētes in tenebris ⁊ cau̓nis niſi exdiuturna obſcuritate loci eoꝝ viſꝰ hebetat̉v̓nali ergo tꝑe qn̄ incipiūt exire de cau̓nisſenciūt de caliginē ſꝫ ꝓ remedio q̄rūt herbāfeīculi vel radicē cuiꝰ paſtū ꝯtracta excuciūtcecitatē nec fraudat̉ armedio teſtudo viſceribꝰ paſta āguis vel torturo cū em̄ advertitvenenū ſerꝑe q̄rit origanū cuiꝰ guſtū cōtrāvirus āguis inueīt medicinā. Idē dic̄ pliauic. vero de ſerpente ait ſic lib̓. ij. ſerpensinqͥt qnͣdo eſt verax parū bibit ⁊ obit odorērute. ⁊ idro fugit muſtelā qn̄do ſentit eamrutam fore paſtam. et qnͣdo olfacit rutā nōpoteſt fugere. ꝯmedit aūt ſexpēs libent̓ carnem ⁊ ſugit eius hūiditatē ſic̄ aranea ſugitmuſcas et tnͣſglutit oua auiū ⁊ pullos viuos aqn̄ trāſglutit ea reducit ad poſterioraet expellit ipſa et non ꝑmittit vt in ventreinoriēt̉. Itē dic̓ ariſ. li. ij. īteri ora ⁊ inteſtīaſerpentū ſunt ſimilia inteſtinis aīaliū ouacium qͣdrupedum non tamē hn̄t teſticulosſed habent vias ſicut ſunt vie piſcium etmatrices habent longas et diuiſas et ſunteius interiora longa ſecundū longitudinemcorporis ſui et lingue ſerpentum ſunt nigrelonge ſubtiles et in duo ſciſſe et ante acuteet ꝓpt̓ hoc m̄ltū exeūt ⁊ ſūt faciles admod̓et venter ſerpētis lōgus ⁊ ſtrictus ⁊ ſilīs inteſtino āplo ⁊ illud īteſtinū aſſīlat̉ inteſtīocanis. ⁊ hꝫ poſt ventrē ꝑuū īteſtinū ꝑueniēsvſꝫ ad exitū ſuꝑfluitatis. ⁊ hꝫ cor ꝑuū ſimile reni ī aſpectū ⁊ pꝰ cor ē pulmo in qͦ ſūt ꝑtes n̓uoſe ſb̓tiles ⁊ volutē depēdētes a corde