alia em̄ fer̄t poma dulcia. calida. ⁊ humidaalia acetoſa que frigida ſūt ⁊ ficca ⁊ diuciꝰpoſſunt obſeruari. dulcia magis ꝯueniuntvſui ⁊ medicine. nā tota arbor medicinalis ēet paꝝ ꝯuenit cibarijs fructus eius. Vn̄ dicyſid̓. li. xvij. negant inquit medici corporanoſtra mali punici cibo nutriri. ſed putat ꝙplus ꝯgruāt medicamēto ꝙ corꝑis alimētohabet ſiquidē tota arbor ſꝫ potiſſime fructuseius virtutē ꝯſtringendi et ꝯfortandi. ꝯfolidādi. ⁊ humores fluidos deficcādi. ⁊ fluxūſanguinis intercipiendi. ⁊ vomitū colericumꝯpricendi vt expreſſe docet yſaac. diaſ. ⁊ pliſi tn̄ more ꝯgruo et ordine debito exhibeant̉ꝯtra ſingulas ītrīſecas vel extrīſecas corꝑispaſſiones. dulcia tn̄ magis ſunt venenoſa ⁊īflatīa alijs. ⁊ eciā ficcis minꝰ ī febricitatibꝰſedatīa. ⁊ ideo minus ꝯueniūt febricitātibꝰꝙ acetoſa. ex quoꝝ ſucco ſit potus qui dicit̉exiꝫ acra. qui calorē febrilē mitigat naturamfebrilē digerit ⁊ alterat. appetitu ꝓuocat etnaturā ex calore deficientē reparat mirabilit̓et ꝯfortat. ⁊ valet ꝯtra epatis calefactionēet cordis defectum ſiue cardiacam paſſionēflores eius ⁊ fructꝰ ac cortices ſi pulucrizēet in potu aſſumant̓. vermes veteres necantdentes gingiuas purgant optime ⁊ ꝯfortātet ꝯtra multas alias ſubueniunt paſſionesvt dicit diaſ. ⁊ yſaac. mala punica in oībꝰpredictis ſūt efficaciſſimi ꝙͣuis eī ſūt crociaexteriꝰ in cortice. ⁊ diſcolorata ſtiptica inſipida ⁊ deſiccata interiꝰ tn̄ ſunt rubea hūidaet mollia. iocūdā ⁊ ſapida. ⁊ miro ac incredibili nature artificio per granuloꝝ cellulasordinata vt dicit bene. ¶ De moroOrus eſt arbor cuius fructus dicit̉morū vt dicit pliꝰ. li. xviij. morusa grecis eſt vocata. quā latini rubūvocant. eo ꝙ fructus eius ⁊ virgula rubentEſt autē duplex morus domeſtica ſcilicet ⁊ſilueſtris. cuius fructus in deſertō paſtorūreleuant famē. cuius folia ſuꝑiacta ſerpentiipſū interimūt. Item dicit amb̓. ſuꝑ math̓.xvij. fructꝰ mori in flore albet. deinde vicettercio rutilat ſiue rubet. vltīo nigreſcit atꝫliuet. nam ꝙͣto eſt maturior tanto nigrior ēcuius fructꝰ tingit manꝰ ⁊ dentes ꝯmedētisScd̓m aūt pli. ⁊ diaſ. morus eſt arbor hn̄sſemen ventrifluū ideſt ſolutiuū. cuius ſuccꝰexpreſſus ⁊ ad ignē ſiue ſolem deſictatus fitſtipticus ⁊ ꝯſtrictuius. vlcera oris ⁊ vulnea̓ſanat. faucium tumorē reprimit atqꝫ ſedatcoriū radicis coctum ⁊ potato ventrē laxat ⁊lumbricos latos necat. folia eius concuſſa ⁊impoſita oleo ꝯbuſtiones ſanat. decocta cūlbaqua pluuiali capillos denigrat. mōrſuspalāgionis ⁊ pūcturas araneaꝝ curāt. dolorēdentiū placant. ⁊ putredinem mundificantgīgiuaꝝ. mora īmatura frigida ſūt ⁊ ſtipticaet ꝯfortatiuā ſtomachi ⁊ ꝯſtrictiua. ſꝫ ꝙͣtoplus mturant̉ tanto efficiuntur calidiora ⁊eciā dulciora ⁊ huīdiora. ꝯmeſta multū poſtprandiū in corrupcōeꝫ ꝯuertunt̉ ⁊ ſtomachoac capiti multū nocēt a ieiunis vero acceptabene digerunt̉ ſed nutriūt valde paꝝ Foliamori celſi ſunt magna et lata que erucis ⁊brucis ſūt obnoxia. ⁊ a vermibꝰ libentiſſimeꝯmeduntur. vnde ⁊ vernies ſericū egerentesmori folijs optime nutriuntur. tota arbormedicinalis ē precipue qͦ ad cortices fructfolia ⁊ radicēs. Nā ſi radix eius inciſa fuei̓tgūmi emanabit qd̓ valꝫ ad vai̓as paſſiōesna ventrē emollit. dolorē dentiū tollit. hucuſꝫdiaſ. ⁊ plat̓. Ex moris fit potus optimus ſu̓nobilis quē moretū vulgariter appellamusquē elephantes cū potant aīoſiores efficiunt̉vt dicit rabanꝰ ſuꝑͣ li. v. mach̓. v. ca. fit indeelectuariū diamioron dictū. qd̓ valet contraſquinanciā. ⁊ gutturis ac fauciū paſſiōes vtdicit plat̉.¶ De mirto⁂Irtus ſcd̓m yſid̓. eſt dicta. eo ꝙ inlitoribꝰ maris ſolet ſepius oriri. vn̄virgilius Litora mirtetis latiſſima.LEet. adamantis litora mirte ⁊cͣ. hinc eſt ꝙ agrecis mirtecie dicỉ. medicoꝝ aūt libri hancarborē aptā ſcribunt multarū neceſſitatibꝰmultū deputatā. hucuſqꝫ yſid̓. Scd̓m pliᵐ.autē vel diaſ. mirtus eſt arbuſtū ad modūfructus creſcens potiſſime iuxta mare. cuiusfructus flores ⁊ frondes ꝯueniūt niedicinemeliores aūt ſūt fructus ꝙͣ flores ⁊ habentdiucius ꝯſeruari. ſed melius in ſolis caloreꝙ in aura vmbroſa habent talia ꝯſeruari.ꝙͣto ſūt ſimpliciter fructus recencioe̓s tantoſunt meliores ⁊ habent omnia illius fruetſubſtācialia virtutē ponticā ⁊ conſtrictiuā ⁊aromatice ꝯfortatiuā eciā ex natura ꝓpriafluxus ſuꝑflui r̓ſtrictuiā. ⁊ virtutis retentīein corpore cooꝑatiuā. vnde valet ꝯtra fluxūreumatis ad ſpiritulia mēbra refluentis ſidecoquā in aqͣ pluuiali ⁊ inde pectꝰ fomētevomitū eciā reſtringit ſi decocti ramuſculi eiꝰcū aceto ſuꝑ ſtomachū apponit̉ de ea puluisfactus vlcera ⁊ vulnera ſuauit̓ ꝯſolidat. Itēdicit pliꝰ. ꝙͣ mirtus alia eſt alba. alia nigraet vtraqꝫ ſtiptica ſed nigra magis. vn̄ ꝯtrafluxū ſanguinis vtilit̓ exhibe. vrina ꝯmouꝫet ꝓdeſt ꝯtra venenū ⁊ puncturā ſcorpionisſi potet̉. eius decoctio valet ꝯtra allopiciā ⁊fluxū ſiliter capilloꝝ cū farina tricior mixta
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten