et tunc diuerſas inferūt moleſtias ⁊ paſiones. vt fetorē denciū caſum vel relaxacōꝫ⁂¶ Capitulū decimūſeptimū de labijs ⁂Abia ẜm yſid̓. a labendo ſunt dictaquod aūt ſuperius eſt labiū diciturquod vero inferius eſt labrum nuncupatur. Sunt autē labia neceſſaria ſcd̓mꝯſtan. quia dētes muniūt atqꝫ tegūt. Sūteciā neruoſa et ex diuerſis lacertis ꝯpoſitavt ſic ad ſenſū et motum eſſent habilioraNam ad vocis formacionē neceſſai̓o ſe aperiūt l̓ claudūt qͥa illis abſciſis l̓ ꝑ aliā opilacōeꝫ l̓ ꝯtrac̓cōeꝫ aliā impeditis. v̓ba ꝑfecte non poſſunt formari. Itē labia mollia ſūtet carnoſa et ꝓpter hoc duriciei denciū temperamentū fuit neceſſariū. Dentes igitur eteoꝝ nerui cū ex natura ſint frigidi nimis lederēt̉ aeri frigido expoſiti ſi non labioꝝ regimine tuerent̉. Item labioꝝ extrena ſunt rubicūda. quod accidit ẜm ꝯſtan. ꝓpter cutislabioꝝ ſubtilitatē que d̓ facili a calore ſanguineo recipit ꝙ āmodo roſeam qualitatemVnde rubedo labioꝝ ſignū eſt puritatis complexionalis ⁊ inꝑmixtionis turbati ſanguinis ⁊ intei̓oris virtutis ſicut ecōuerſo labiorū liuiditas ſignū eſt defeccionis virtutis ⁊caloris naturalis. Itē labia tenuia ſūt ī ſubſtancia et ſubtilia vt ſint fluxibiliora admotū et abiliorā ad aerē īmittendū ⁊ intercidendū ne ſubito attractibꝰ interioribꝰ ſuafrigiditate inferat leſionē. ⁊ ideolabia aerifrigido ſe opponūt et ipſū recipiendo depuratū reddunt vt ſuauius et vtilius ad interiora attrahat̉. hec oīa ẜm ꝯſtan. Conſimilesꝓp̓etates narrat Ariſ. li. xij. circa finem vbidicit. Iabia homīs mollia ſūt et carnoſa etſeꝑari poſſunt ꝓpter ſalutē et cuſtodiā denciū et vt ꝯueniant ad exitū ſermonis. Vnde⁊ labia duplicē habent vſum ſicut ⁊ linguacuius creacō eſt ad guſtandū humidū ⁊ adſermonē ꝓferendū ſicut idem expreſſe dicitAriſ. et ideo oportet ꝙ labia ſint humidaquia ſi creacio lingue non eſſet talis diſpoſicionis ⁊ labia non poſſet linguā ꝑtingeread dicēdos multos modos lrārū qm̄ quedāex eis dicunt̉ per ꝑcuſſiouē lingue. et eciamq̄dam per ꝯiuncciōꝫ labioꝝ ⁊ ideo neceſſai̓afuit labiorū creacō vt optimā eſſet natureoperacō. et ꝓpter hoc fuit caro hominis valde mollis qm̄ homo ē boni ſenſus factus ſcꝫ⁊ guſtus magis ꝙͣ alia aīalia. hec oīa Ariſ.li. xij Recollige igit̉ quia labia ſūt tegimīadenciū cuſtoditiuā mollicie ſua duriciei denciū tēꝑatiua vocis articulate ⁊ lrālis formamatiua aeris frifigibilis vel calidi intercepIb Vtina ſua rubicunditate l̓ liuiditate defectusvel vlgoris deſignatīa virtutis interp̄tatiueꝓpria organa paſſionū aīe ſcꝫ odij et amicicie doloris vel triſticie expulſiua. Vnde dicit̉ꝙ tremor labioꝝ in freneſi ⁊ acutis morbismortē p̄tendit. vt dicit̉ ī ꝓnoſticis Et hecde labijs ſufficiant ⁂¶ Capitculum decimū octauū de mento:Entū eſt dictū qͣſi mandibulaꝝ fundamentū eo ꝙ inde oriant̉ vt dicityſid̓. mēti aūt vt dicit ꝯſt. duo ſūtoſſa ⁊ ipſa iūcta ſūt ī medio vbi dētes ſubtiliores firmāt̉ qͣdruplici atꝫ ꝑes Hoꝝ oſſiūextremitas duas habet ſurculas vna ē acutacuius acumē quoddā ligamē inſerit qd̓ a latere tympoꝝ ꝓtendit̉ ꝑ qd̓ ⁊ bucta claudit̉⁊ aꝑit̉ Aitera vero furcula groſſa ē ⁊ rotūdacuius rotunditate mentū fit molle vt dicitꝯſt. qͥa hoc menihꝝ fuit neceſſariū ꝓpt̓ originē mādibulaꝝ ⁊ denciū inferioꝝ radicacōeꝫ ⁊ꝓpt̓ voluntaria aeris clauſurā ⁊ aꝑcionē. fuiteciā ꝯneniēs ꝓpt̓ faciei ꝯplexionē et ꝑfectamipiūs vultꝰ ꝯſūmacōeꝫ qd̓ ſi fuerit ꝓporcionatū frōti totā honeſtat faciē ⁊ decorat. hecoīa dicit ꝯſt. In mēto aūt aīal̓ maxīa ē fortitudo ꝓp̓t̓ oſſis duiciē ⁊ neruoꝝ ꝯpaginacōꝫ⁊ ꝓpter fortē denciū radicacōeꝫ. ⁊ ideo brutaanimalia ſe tāgi ꝑ mētū d̓ facili n̄ ꝑmittūtnam mēto ꝯfracto tota eoꝝ feroſitas qͣſi armis perditis eneruat̉ vt pꝫ i. Regꝭ. xvij. vbidiʳ Confregit dauid mētū vrſi ⁊ eruit ouēde ore eius ⁊cͣ Hoīs v̓o mentū ꝑtractari amoris et fidei iuditiū ē ij. Regꝭ. xvi. Tenuit ioab mētū amaſe quaſi deoſculans eum ⁊cͣ⁂¶ Capittulum decimūnonum de ore ⁂Sē dictū ex eo ꝙ ꝑ ipſū qͣſi per oſtium cibos īmittimus ⁊ ſpm̄ foris eicimus. l̓ qͥa eo qͣſi de oſtio ſermonesegrēdiūt̉ vt dicit yſid̓. Os eciā vt dicit idēanime nūcius ē quia illud qd̓ ore expͥmimꝰqd̓ pͥus in mēte ꝯcepimus Eſt autē os vt dicit Gregꝭ. multis circumſpectu cuſtodijs ſcꝫdētibꝰ ⁊ labijs vt tot ītermedijs mens pͥusdiſcernat ꝙ ꝓferat ſiue dicat vt pͥus verbūtnͣſeat ꝑ limā ꝙ ꝑ linguā. Fuit aūt oris inſtrumentū neceſſariū ẜm ꝯſt. ꝓpt̓ nutrimētiſuſcepcōeꝫ. nullū em̄ mēbꝝ ī aīali nutrit̉ niſipͥus nutrim̄tū ī ore r̓cipiat̉. os eī pͥmo cibūrecipit ⁊ māſticādo ⁊ īmutādo aptū digeſtiōiſtomacho tnͣſmittit ⁊ ꝓpt̓ hͦ natura fecit oshuīdū ītrīſecus vt cibi ficc̄itas euis huīditate facilius īmutet̉. Fecit eciā os neruoſū vtſaporoſitas cibi facilius ſentirẻ durū necibi aſperitate lederetur nec nimis factumdurū eſt ſed medi ocriter ne nimia duricia