Tobias.Iohan. elemoſynariꝰ.Paulinus.SebaſtianusCyriacus.GregoriusSanctulus

verbis ꝯcludēdo vtamur. Perfecta charitas hͨ eſt: vt qͥsparatus ſit pro fratribꝰ mori: Hec ille. Ideo vt ſupra di-ximus illius ꝑfectionē mors ſola oſtendit: que virtus inmartyribus et ſanctis alijs pluribus mirabiliter viguit.Nam huiꝰ ꝟtutis feruore cōcitꝰ Tobias: cōtra tyrāni edictū ſepelire mortuos nō ceſſabat. Hec virtꝰ fecit vt Iohānes ille cognomento elemoſynariꝰ patriarcha alexādrinꝰom̄ia pro pauperibꝰ cibādis ⁊ vēderet ⁊ exponeret. Heceadē fecit vt Paulinus nolane eccleſie antiſtes cū pro redimēdis eccleſie ſue captiuis om̄ia vēdidiſſet: nec quicqͣꝫplus illi reſtaret: ſeip̄m pro oue redimēda in p̄ciū dede-rit: Hec Sebaſtianū martyrem glorioſiſſimū (vt xp̄ianosabilius fauere poſſet) ſub militari ⁊ gētiū veſte tenebat.Hec fecit vt Cyriacus diocletiani imperatoris ſorores ſine timore baptizaret. Difficile eſſet illos numerare: qͥ ꝓ-ximorū humanitate ſiue charitate: pericul̓ ⁊ morti ſe ex-poſuere. Uerum nō pigebit ea in exemplū admirandumcharitatis proximi breuiter annotare: que diffuſe ſcripſitGregorius in dialogorum libro tertio. Ꝙ ſeuientibusper italiā longobardis: quendā cū in nurſia ꝓuincia viꝝſimplicē preſbyterū reperiſſent nomīe Sāctulū ac peneidiotam: ob illius bonitatem ſibi parcētes: in eccleſiuncūla ſua morari patiebantur. Contigit vt diaconum quen-dam captū illi ac ligatū quodā die tenerēt: quē ⁊ int̓ficere loquebant̉. Adueſperaſcēte autē die vir dei Sanctu-lus ab eiſdem lōgobardis petijt: vt relaxari eiqꝫ vita cō-cedi debuiſſet. Qd̓ poſſe facere omnino negauerūt. Cūqꝫmortē illius deliberaſſe eos cerneret: petijt vt ſibi ad cu-ſtodiā tradi debuiſſet. Cui ſub hac cōditione cōceſſeruntvt ſi hic aufugiat pro eo tu ip̄e moriaris. At ille hac fidelibētiſſime diaconū ſuſcepit. Ueꝝ cū media in nocte longobardos ſomno graui depreſſos conſpiceret: excitauitdiaconū dicens: Surge ⁊ cōciter fuge. Cui ille reſpōdit:Pater fugere nō poſſum. Naꝫ ſi fugero ꝓ me ſine dubioipſe morieris. Sed vir hic dei omnino illū ad fugiendum